Sunday, 13 May 2018

Tourists go home

Όχι ας μην στεναχωρηθεί κανένας (αν υποθέσουμε οτι ενδιαφέρεται ο οποιοσδήποτε). Δεν επιστρέφω στα μπλογκ.
Απλά μια ψυχή που αγαπάω έγραψε για ένα θέμα που με καίει. Θέλησα να της αφήσω ένα σχόλιο στο κείμενο της - επιβεβαιώνοντας και επαυξάνοντας όσα λέει εκείνη. Αλλά μου βγήκε τέτοιο μακρυνάρι που θα χάλαγε το δικό της κείμενο.
Γράφω λοιπόν τις σκέψεις μου εδώ, στον δικό μου χώρο και αν θέλει, ίσως βάλει ένα λινκ.

Σημείωση πρώτη. Αν και θεωρείται "βαριά βιομηχανία" εδώ και δεκαετίες, κανένας δεν έχει ασχοληθεί σοβαρά με τα οικονομικά νούμερα του τουρισμού. Υποστηρίζω ότι α) επίτηδες κυριαρχεί θολούρα, για να ευνοεί τις αρπαχτές και ότι β) ο τουρισμός δεν είναι ούτε βιομηχανία ούτε βαριά.

Κάθε (μα κάθε) Απριλομάη / Ιούνη, όλες οι εφημερίδες, τηλεοράσεις και περιοδικά στην Ελλάδα γεμίζουν με το επίκαιρο θέμα του τουρισμού. Το πρώτο σκέλος είναι "που να πάτε, τι να κάνετε, τα γραφικά ταβερνάκια που _πρέπει_ να επισκεφτείτε, και άλλες παρόμοιες παπαριές". Ουσιαστικά πρόκειται για πληρωμένες διαφημίσεις.

Το δεύτερο σκέλος είναι βαρύγδουπες ανακοινώσεις που κάνουν ντόρο χωρίς να λένε απολύτως τίποτα. Παράδειγμα: "Άνοδος του τουρισμού κατά 20% (αυτό μπαίνει και σαν τίτλος για να τραβήξει κλικς και λαϊκς). Στην Κρήτη αυξήθηκε κατά 7,32% ο αριθμός των τουριστών που φτάνουν από τις χώρες τις ΕΕ, αλλά στην Μύκονο μειώθηκαν κατά 3,78% τα έσοδα που αφήνουν οι τουρίστες από την Ρωσία σε σχέση με πέρυσι. Στην Ρόδο μειώθηκε ο αριθμός των κινέζων τουριστών κατά 233.000 αλλά αυξήθηκε κατά 12,49% ο αριθμός των επισκεπτών από τις σκανδιναυικές χώρες".

Το κείμενο συνήθως είναι κομμένο και ραμμένο για να πιάνει ακριβώς την έκταση που θέλει το κάθε περιοδικό (συνήθως 500 - 1000 λέξεις). Μπορείς να γεμίσεις βιβλία ολόκληρα με αυτά τα νούμερα που δεν λένε απολύτως τίποτα. 
Το κοινό σημείο όλων, μα όλων αυτών των δημοσιεύσεων είναι να διατηρήσουν ένα γενικό αίσθημα ότι "ο Τουρισμός πετάει, να εδώ σημεραύριο θα γίνουμε όλοι ζάμπλουτοι".
Αυτή είναι και η ηθελημένη απάτη, έτσι ώστε οι αρπαχτές που κάνουν οι 100.000 κωλοέλληνες να γίνουν υπόθεση όλου του ελληνικού λαού.
Ποιός θα τολμήσει μετά να πάει κόντρα στην "βαριά βιομηχανία" της χώρας;  Θα τον βγάλουν και ανθέλληνα. Ποιός θα τολμήσει να απειλήσει "τα δισεκατομμύρια" που μπαίνουν στην χώρα και ποιός θα τολμήσει να στερήσει σε τόσους ανθρώπους τις δουλειές τους;

Επειδή όπως έγραψα στην αρχή, το θέμα με καίει, έψαξα να βρω όσο γίνεται πιο αντικειμενικά στοιχεία. Αποδείχτηκε ηράκλεια προσπάθεια. Μετά από πολύ ψάξιμο κατάφερα να βρω οικονομικά στοιχεία από την ΤτΕ και τον ΕΟΤ. Βρήκα πολλά νούμερα από το 1995 μέχρι σήμερα.

Δεν θέλω να κουράσω με ταμπέλες και στατιστικές (τα νούμερα είναι "κουραστικά" όταν δεν μας συμφέρει να σκεφτούμε). Δίνω μόνο τέσσερα χαρακτηριστικά νουμεράκια:
Έτος 2000 (ισχυρή Ελλάδα). Επισκέπτες 13,0 εκ, έσοδα 10,0 δις ευρώ.
Έτος 2017 (Ελλάδα των μνημόνιων). Επισκέπτες 27,9 εκ, έσοδα 12,7 δις.

Δηλαδή, με πολύ απλά ελληνικά, υπερ-διπλασιάσαμε τους τουρίστες μας, ανεβάζοντας τα έσοδα μας μόλις κατά 2,7 δις. Ας το κρατήσουμε αυτό, είναι πολύ σημαντικό.

Κάτι που δεν λένε οι στατιστικές, αλλά όλοι ξέρουμε, είναι οι συνθήκες στις οποίες γεννήθηκαν αυτά τα νούμερα. Το 2000 το κράτος δεν ενδιαφέρονταν να μαζέψει χρήμα, η ρεμούλα πήγαινε σύννεφο. Το 2017 έχει ανέβει ο ΦΠΑ από το 4% στο 23%, έχουν μπει υποχρεωτικά παντού POS, έχουν αυστηροποιηθεί οι έλεγχοι, πέφτουν πρόστιμα, το κράτος παλεύει να μαζέψει όσα μπορεί. 
Δεν τα καταφέρνει μεν, αλλά αυτό είναι ένα ακόμα σημάδι ότι τα νούμερα του Τουρισμού δεν βγαίνουν

Γιατί όταν έχεις πενταπλασιάσει τον ΦΠΑ, υπερδιπλασιάσει τον αριθμό των τουριστών, εκατονταπλασιάσει τους ελέγχους και τα POS και βγάζεις 2,7 ψωρο-δις ευρώ παραπάνω σε σχέση με το 2000, τότε για ποιά "βαριά βιομηχανία" μιλάμε;

Ένα κερασάκι: Διάβασα πριν λίγες μέρες ότι η χρήση των POS έχει "κουράσει" τους έλληνες μαγαζάτορες, και όλοι πλέον προτιμούν την χρήση μετρητών, κάνοντας στον πελάτη μια σχετική "εκπτωσούλα". Δηλαδή μαύρα.
Δηλαδή φέτος θα χτυπήσουμε 30 εκ τουρίστες και θα βγάλουμε ακόμα λιγότερα.

Αλλά όοοοοοοοοοχι. Αν εγώ πω ότι δεν θέλω τον τουρισμό, τότε είμαι ένας ανθέλληνας που θέλει να βλάψει αυτήν την ωραία χώρα, με το να χαλάσει την "βαριά βιομηχανία" της. Το να βγάζουν μερικά λαμόγια μαύρο χρήμα είναι πατριωτικό και εθνικό. Άν το κατηγορήσω είμαι ανθέλληνας.

Γιατί δεν γινόμαστε Κολομβία ρε γαμώτο; Να καλλιεργήσουμε κόκα και ηρωϊνη να ξεμπερδεύουμε. Αφου εκείνο που θέλουμε είναι να προστατέψουμε μερικούς παράνομους στο να βγάζουν μαύρα, γιατί όλο αυτό το τζέρτζελο με τους τουρίστες; Βγάλε εκεί πέρα 200 τόνους κόκα. Είναι περιβαλλοντικά πιο ανώδυνο και θα μας φέρει και _πολύ_ περισσότερα κρατικά έσοδα από τα 2,7 ψωροδις του τουρισμού. Αφού έτσι κι αλλιώς τα φράγκα πηγαίνουν σε μια κλίκα λαμόγιων, τουλάχιστον να γλυτώσουμε το περιβάλλον.

* * * 
Κάθε μαζική ανθρώπινη δραστηριότητα έχει δυστυχώς αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Δυστυχώς, έχουμε γίνει τόσο πολλοί, που ακόμα και αν γελάσουμε μαζικά 500 εκατομμύρια από μας (όχι όλοι, όχι τα 7,5 δις), πάλι κάποια περιβαλλοντική καταστροφή θα προκαλέσουμε. 

Ήδη βγήκαν φέτος έρευνες που λένε ότι το CO2 αποτύπωμα του τουρισμού είναι ίδιο με αυτό της χημικής βιομηχανίας. 

Απλά νούμερα. 30 εκ τουρίστες μένουν κατά μέσο όρο 6 μέρες στην χώρα μας (τα στοιχεία είναι από την ΤτΕ). Δηλαδή 30 Χ 6 = 180 εκατομμύρια κουράδες.
Συγνώμη που χρησιμοποιώ την χυδαία λέξη "κουράδες", δεν ξέρω πως λέγεται η κουράδα στα καθωσπρεπίστικα ελληνικά. Αλλά όπως και να την ονομάσεις, το γεγονός είναι ένα: Ολοι αυτοί οι τουρίστες ΔΕΝ σφίγγονται στις 6 μέρες που είναι στην Ελλάδα, ούτε φεύγοντας τα παίρνουν μαζί τους στην χώρα τους, μέσα σε σακουλίτσες.

Άρα αυτά τα 180 εκατομμύρια κουράδες (συγνώμη για την λέξη) μένουν αναγκαστικά στην Ελλάδα. Τις θέλει μήπως κανένας στην αυλή του; Στο χωριό του; Κοντά στο σπίτι του; Κανένας δεν τις θέλει. Αλλά αυτές οι κουράδες (συγνώμη) δεν φεύγουν με ευχολόγια, ούτε με το να χώνουμε το κεφάλι στην άμμο και να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν.

Είδε, διάβασε, έμαθε κανένας για καινούργιες μονάδες λυμάτων στην Ελλάδα; Όταν η "βαριά βιομηχανία" της χώρας υπερδιπλασιάζεται, δεν θα ήταν λογικό να επεκτείνουμε τις υποδομές μας; Επεκτάσεις στα αεροδρόμια φτιάξαμε, τις παραλίες μας τις στρώσαμε στο τσιμέντο και στην πλαστική ξαπλώστρα. Τα ξενοδοχεία μας τα διπλασιάσαμε (κάπου πρέπει να κοιμηθεί αυτός ο συρφετός).
Τους βόθρους μας τους διπλασιάσαμε; Τις χωματερές μας τις διπλασιάσαμε; Όχι βέβαια.

Που πάει όλο αυτό το σκατό; 
Μα στην θάλασσα φυσικά. Στο αγαπημένο μας, καταγάλανο Αιγαίο. Αυτό που ύμνησε ο Ελύτης. Ναι, ακριβώς αυτό το Αιγαίο είναι γεμάτο σκατά.
Σκατά που τρώτε - όσοι κολυμπάτε στην θάλασσα και όσοι καταναλώνετε ντόπιο ψάρι. Σκατά που σας δημιουργούν ουρολοιμώξεις (αλλά δεν ξέρετε ότι προέρχονται από την θάλασσα). 

Σκατά εδώ, σκατά εκεί, σκατά και παραπέρα, σκατά στην γη, στον ουρανό, σκατά και στον αέρα (Γεώργιος Σουρής, αρχές του 20ου αιώνα, σε ποίημα που περιγράφει την Ελλαδα του καιρού εκείνου).

Τα οποία ο κλασσικός ηλίθιος έλληνας καμώνεται ότι δεν υπάρχουν, επειδή ... δεν τα βλέπει.
Οι επιστημονικές μετρήσεις λένε π.χ. 320 κολοβακτηρίδια ανά 100 ml νερού.
Τα κολοβακτηρίδια δεν είναι φυσικοί οργανισμοί που ζουν στην θάλασσα. Η λέξη "κώλος" στο κολοβακτηρίδιο θα έπρεπε να μας υποψιάσει για την προέλευση τους. Απλά οι έγκυροι επιστήμονες δεν μπορούν να λένε "μετράμε κουράδες".
Οι εντερόκοκκοι μετρήθηκαν "μόνο" 80 σε κάθε 100 ml νερού. Και εδώ το όνομα του έντερο-κόκκου μας λέει ξεκάθαρα από που βγήκε αυτό το πράμα. Αλλά μερικοί επιμένουν να ξεχνάνε τα ελληνικά όταν τους συμφέρει.

Αλλά μην ανησυχείτε. Η κυβέρνηση αποφάσισε ότι το όριο για την επικινδυνότητα είναι 250 κολοβακτηρίδαι και 100 εντερόκοκκοι. Αν πάρετε 249 κολοβακτηρίδια και 99 εντερόκοκκους είσαστε μια χαρούλα και μπορείτε άφοβα να κολυμπήσετε στα παραμυθένια νερά του Αιγαίου.

Και φυσικά η κυβέρνηση βάζει τα όρια, έτσι ώστε να μην βλάψει τον τουρισμό.  Γιατί κανένας σοβαρός επιστήμονας δεν μπορεί να εγγυηθεί για το ποιός αριθμός από σκατά που θα μπουν στην μύτη, στο στόμα, στον λάρυγγα και στο στομάχι σας (και στα γεννητικά σας όργανα) θα είναι βλαβερός.

Για να ξεφύγω επί τέλους από τα σκατά. Κάθε κάτοικος του δυτικού κόσμου παράγει ΚΑΘΕ μέρα 1 κιλό σκουπίδια από συσκευασίες - το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών των σκουπιδιών είναι πλαστικά. 
Αυτό στην καθημερινή του ζωή, στις διακοπές η ποσότητα αυξάνεται. Και μιλάμε μόνο για σκουπίδια από συσκευασίες, όχι το σύνολο των σκουπιδιών.

Τριάντα εκ τουρίστες επί 6 μέρες μέσο όρο, μας κάνουν 180.000 τόνους (πλαστικά) σκουπίδια.  Όπως και με τα σκατά, οι τουρίστες ΔΕΝ τα παίρνουν μαζί τους φεύγοντας. Και επειδή (όπως και με τα σκατά) κανένας δεν τα θέλει στην αυλή του και κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να φτιάξει παραπανίσιες χωματερές για την "βαριά βιομηχανία" μας, όλα αυτά καταλήγουν .... έλα, έλα, μάντεψε ... στην θάλασσα.

Η οποία είναι τίγκα στα λεγόμενα "μικροπλαστικά", τα οποία οι έλληνες δεν βλέπουν, άρα δεν υπάρχουν. Οι επιστήμονες λένε ότι δεν υπάρχει πλέον ΟΥΤΕ ΕΝΑ ψάρι στις ελληνικές θάλασσας (συμπεριλαμβάνονται αυτά των εκτροφείων) που να μην είναι γεμάτο από μικροπλαστικά.

Αυτό που δεν ξέρουν οι επιστήμονες είναι το ποιά ποσότητα μικροπλαστικών είναι επικίνδυνη και ποιά όχι. 
Η ίσως και να το ξέρουν αλλά δεν το λένε. Γιατί αν βγει σήμερα ένας επιστήμονας και πει "από 100 μιλιγκραμ μικροπλαστικών και πάνω παθαίνετε καρκίνο όλοι σας", τότε θα πρέπει
- ΚΑΙ να απαγορευτούν εδώ-και-τώρα όλες οι ιχθυοκαλλιέργειες 
- ΚΑΙ να διώξουμε τους μισούς τουρίστες
- ΚΑΙ να περιορίσουμε τα σκουπίδια που παράγουμε οι ίδιοι
- ΚΑΙ να ξοδέψουμε τεράστια ποσά για την διαχείριση των σκουπιδιών.

Φυσικά, κανένας επιστήμονας δεν πρόκειται ποτέ να δημοσιεύσει τέτοιο όριο. Είπαμε, τα περιβαλλοντικά όρια τα βάζει η κυβέρνηση με κριτήριο το πως θα πάρει ψήφους. 

Θεωρία συνομωσίας: Αν το επιστημονικά βεβαιωμένο όριο ήταν 200 και η θάλασσα είχε 50, θα μπορούσαν να το δημοσιεύσουν. Αφου είμαστε κάτω από το όριο, δεν τρέχει κάστανο. Αν όμως το όριο είναι 50 και η θάλασσα έχει 200, τότε ΔΕΝ το δημοσιεύουν, γιατί θα κλάψουν μανούλες. Το ότι δεν έχουμε μάθει τίποτα για τα όρια, δείχνει ότι τα όρια έχουν ξεπεραστεί προ πολλού.

Ποιοί ψεκασμοί παιδιά; Σας έχουν ηδη αλείψει με σκατά και με πλαστικά και σας το λένε κιόλας. Απλά βάζουν μια γαλάζια σημαία στην παραλία για να μην τα βλέπετε.

* * * 
Τι άλλο μας φέρνει ο τουρισμός; 
Θόρυβο, πολύ θόρυβο. Ηχορύπανση. Όποιος έχει προσπαθήσει να κοιμηθεί σε τουριστική περιοχή, ξέρει για τι πράγμα μιλάω.

Καυσαέριο. Τριάντα εκατομμύρια νοματαίοι κάπου θα πάνε, κάποιος θα τους μεταφέρει.

Τσιμέντο. Που θα μείνουν όλοι αυτοί; Σε ποιούς δρόμους θα περπατήσουν; Αρα ξενοδοχεία εκεί που πριν ήταν μαγευτικές παραλίες, ταβέρνες και μαγαζιά.

Το ξαναλέω και πιο πάνω: Κάθε μαζική ανθρώπινη δραστηριότητα είναι επιβλαβής. Οι τουρίστες μας φέρνουν σκατα, σκουπίδια, θόρυβο, καυσαέρια και τσιμέντο.
Μας φέρνουν βέβαια και έσοδα. Ολόκληρα 12,7 δις το 2017. Είπαμε, το 2018 μάλλον λιγότερα λόγω της "κόπωσης" από την χρήση των POS.

Αντισταθμίζονται οι (περιβαλλοντικές κυρίως αλλά και αισθητικές) βλάβες από τα έσοδα; Εγώ προσωπικά λέω όχι. Όχι, επειδή οι περιβαλλοντικές βλάβες είναι τεράστιες και - κυρίως - μη αντιστρέψιμες. Δεν μετριέται το Αιγαίο με χιλιάρικα παιδιά. Κι όποιος θέλει να ανταλλάξει το Αιγαίο με ένα τσουβάλι ευρώ, δεν είναι έλληνας.  

Αλλά ας υποθέσουμε ότι η δικιά μου θεώρηση είναι ιδεαλιστική και υπερβολική. Ας υποθέσουμε ότι από ένα ποσόν και πάνω, τα μειονεκτήματα του τουρισμού είναι δεκτά. Οπότε το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν τα συγκεκριμένα λεφτά μπορούν να αντισταθμίσουν τις βλάβες. Το πραγματικό ερώτημα είναι ΠΟΙΟΣ έχει τις βλάβες και ΠΟΙΟΣ έχει τα οφέλη;

Το σκουπίδι, το σκατό και το τσιμέντο, τα τρώμε όλοι στην μάπα. Τα έσοδα όμως τα καρπώνονται ελαχιστότατοι. Και αν βάλω μέσα τα μαύρα λεφτά, ουσιαστικά καταστρέφουμε την δικιά μας χώρα για να πλουτίσουν μερικά λαμόγια. 

Είμαστε σίγουροι ότι το θέλουμε πραγματικά αυτό;

* * * 
Οτι και να γράψω, ότι και να πω, όσα στοιχεία και να παραθέσω, πάνε όλα στον βρόντο. Το κείμενο αυτό θα το δημοσιεύσω με την βεβαιότητα ότι κανένας δεν θέλει να το διαβάσει και κανένας δεν θέλει καν να σκεφτεί πάνω σ' αυτά που λέω.

Ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία, φέρνει ευημερία στην χώρα και αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει τίποτα, απολύτως τίποτα που να μπορεί να κλονίσει αυτήν την - θρησκευτική - πίστη της ελληνικής κοινωνίας. Ο τουρισμός είναι ευλογία για τον τόπο, εγώ είμαι τρελός.

Γιατί;

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ναι, οκ τα στοιχεία για τον τουρισμό είναι παραποιημένα. Ναι, οκ, κανένας δεν δίνει τα πραγματικά στοιχεία. Ούτε για τα οικονομικά μεγέθη ούτε για τα περιβαλλοντικά. Ναι, οκ, μερικοί κονομάνε μαύρα και όλοι το ξέρουν.
Αλλά γιατί;
Γιατί κυριαρχεί αυτή η ακλόνητη, τσιμεντωμένη πεποίθηση υπέρ του τουρισμού και γιατί τίποτα απολύτως δεν μπορεί να την αλλάξει; 

Γιατί;

Αν δούμε τον τουρισμό ιστορικά, πάντα αποτέλεσε την κλασσική εύκολη και ξεκούραστη κονόμα. Έρχονται οι κουτόφραγκοι, τους κατακλέβουμε και του χρόνου ξανάρχονται. Ναι, οκ τα τελευταία χρόνια πονηρεύτηκαν και δεν μπορούμε να τους κατακλέβουμε όπως πριν, αλλά και πάλι: Τι πιο εύκολο από το να στήσεις μια παράγκα στην παραλία και να πουλάς παγωμένες μπύρες με περιθώριο κέρδους 200% (όχι, δεν είναι παράδειγμα, είναι πραγματικό νούμερο).

Ούτε ρίσκα έχεις (η παραλία πάντα γεμίζει)  ούτε μόρφωση χρειάζεσαι, ούτε υποδομές. Δεν χρειάζεσαι δάνειο, δεν χρειάζεται να κουραστείς για να βρεις μια επιχειρηματική ιδέα, δεν χρειάζεσαι απολύτως τίποτα.
Ο κάθε αμόρφωτος Τίποτας μπορεί να γίνει ζάπλουτος κάνοντας ... τίποτα.

Και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που όλα τα παραπάνω τα γράφω χωρίς αποτέλεσμα. Το όνειρο της εύκολης κονόμας είναι τόσο βαθιά ριζωμένο στην ελληνική κοινωνία που δεν φεύγει ούτε με λοβοτομή.

Είναι αυτή η υπόγεια σκέψη "εγώ πλουτίζω πανεύκολα και όλα τα κορόιδα επωμίζονται τις πιθανές βλάβες" που κάνει τον τουρισμό σημείο αναφοράς του νεοέλληνα. Όσοι τρώνε θα γατζωθούν με νύχια και με δόντια, με λύσσα θα προστατέψουν το προνόμιο τους. Και όσοι δεν τρώνε θα διατηρήσουν την δυνατότητα γιατί μπορεί στο μέλλον να φάνε κι αυτοί.

Είναι το ίδιο αίσθημα του να περιμένουν όλοι σε μια ουρά 30 ατόμων κάτω από ντάλα ήλιο με 40 βαθμούς και εσύ να περνάς μπροστά, πρώτος πρώτος μέσα σε κλιματιζόμενο. Και κανένας δεν θέλει να καταργήσει την ουρά, γιατί μπορεί αύριο να περνάει αυτός μπροστά με το κλιματιζόμενο.

Δεν υπάρχουν λογικά επιχειρήματα υπέρ του τουρισμού. Μόνο η εύκολη αρπαχτή χωρίς να δουλέψεις και χωρίς να μορφωθείς είναι αυτό που κάνει τον τουρισμό τόσο ελκυστικό για όλη την ελληνική κοινωνία.

* * * * 
Τι θα μπορούσε θεωρητικά να γίνει;

Π.χ. στην Βαρκελώνη έχουν ξεσηκωθεί οι κάτοικοι και γράφουν συνθήματα στους τοίχους όπως "καλός τουρίστας = νεκρός τουρίστας". Η το άλλο που γράφω στον τίτλο αυτού του ποστ.

Στην Βενετία έβαλαν μπάρες, μόνο οι κάτοικοι έχουν πρόσβαση σε μερικά σημεία, οι τουρίστες μένουν υποχρεωτικά έξω.

Στην Ιμπιζα και στην Μαγιόρκα έχουν περιορίσει δια νόμου τον αριθμό των (ενοικιαζόμενων) αυτοκινήτων. Επίσης έχουν απαγορεύσει όλες τις ενοικιάσεις δωματίων (όχι δεν αφορά μόνο τις ιντερνετικές πλατφόρμες, αφορά ΟΛΑ τα ρουμτουλετάδικα).

Στην Γερμανία στο Συλτ πληρώνεις "τουριστικό τέλος" για κάθε επίσκεψη και κάθε μέρα. Αν θυμάμαι καλά, 25 ευρώ ανά κεφάλι ανά ημέρα. Μια τετραμελής οικογένεια θέλει 300 ευρώ για ένα τριήμερο, απλά για να πατήσει το πόδι της στο έδαφος του νησιού.

Στην Ελλάδα ξεσηκώθηκαν οι νησιώτες επειδή ανέβηκε ο ΦΠΑ, τον οποίο ΔΕΝ πληρώνουν. 

Τι θα μπορούσε να γίνει; Δεν θέλω να πέσω στο επίπεδο "κάνε με πρωθυπουργό για μια μέρα ....", αλλά απλά θα μπορούσαμε να αντιγράψουμε τους άλλους.

Γιατί να μην βάλουμε ένα τουριστικό τέλος 35 ευρώ ανά άτομο / μέρα; Θα πέσει ο αριθμός των επισκεπτών στα 13 εκ. από τα τριάντα που είναι σήμερα; Τέλεια, τελειότατα. Δεν θα χρειαζόμαστε τόσες χωματερές για τα σκουπίδια, ούτε τόσο τσιμέντο στις ακτές μας.
13 εκατομμύρια τουρίστες είχαμε και το 2000 (στοιχεία της ΤτΕ). 

13 εκατομμύρια τουρίστες Χ 6 μέρες παραμονή Χ 35 ευρώ μας κάνουν .... (ας ηχήσουν τα τύμπανα παρακαλώ) ...... 2,7 δις ευρώ !!!!!

Δηλαδή όσα βγάλαμε από την διαφορά στους επισκέπτες ανάμεσα στο 2000 και το 2017, μπορούμε να τα βγάλουμε με τους επισκέπτες του 2000 (που δεν ήταν καθόλου λίγοι) συν ένα τουριστικό τέλος.

Με τους μισούς επισκέπτες θα έχουμε τις μισές (και λιγότερες) περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Θεωρητικά, θα μπορούσαμε να δώσουμε και ένα μέρος αυτών των χρημάτων για τον καθαρισμό της θάλασσας μας, για καινούργιες χωματερές κλπ.

Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; Π.χ. ένα πλαφόν τουριστικών κλινών. Το τάδε νησί χωράει τόσες κλίνες, γεμίσαμε, δεν έχουμε άλλες, λυπούμαστε, ξαναπεράστε του χρόνου.

Επίσης ένα πλαφόν στις ταβέρνες, στα αυτοκίνητα κ.α.

Τί άλλο; Γιατί να μην πληρώνουν οι τουριστικές επιχειρήσεις για τις περιβαλλοντικές ζημιές που προξενούν;

Π.χ. αν ανοίξω χημικό εργοστάσιο, είμαι υποχρεωμένος να βάλω φίλτρα στις καμινάδες μου. Αν γεμίσω το χώμα με χημικά, είμαι υποχρεωμένος να το καθαρίσω. Αν κόψω δέντρα για το εργοαστάσιο μου, είμαι υποχρεωμένος να τα αντικαταστήσω (νόμος). Γενικά, όλες οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ για τις ζημιές που τυχόν προξενούν στο περιβάλλον.

Γιατί όχι και ο τουρισμός; Δεν είναι "βαριά βιομηχανία"; Να πληρώσουν λοιπόν όλοι οι ρουμτουλετάδες, οι ξαπλωστρατζήδες και οι ταβερνιάρηδες για την δημιουργία καινούργιων χωματερών. Στο κάτω κάτω, οι πελάτες τους δημιουργούν τα σκουπίδια.
Να πληρώσουν για τις έξτρα μονώσεις που χρειάζονται εξ αιτίας της ηχορύπανσης, να πληρώσουν για τις καταστροφές που φέρνουν στον βυθό με τις "εκδρομές" που οργανώνουν, να πληρώσουν για την παραλία (δεν εννοώ την τιμή του οικόπεδου, εννοώ την περιβαλλοντική αξία της παραλίας), να πληρώσουν για τους έξτρα δρόμους, τα έξτρα αεροδρόμια, τα έξτρα καυσαέρια.

Γιατί τα εργοστάσια έχουν φουγάρα και φίλτρα και οι τουριστικές επιχειρήσεις δεν έχουν;

Είπαμε, ουτοπία. Εδώ ούτε την αύξηση του ΦΠΑ (που δεν επιβαρύνονται οι ίδιοι) δεν δέχονται. Και η σάπια κυβέρνηση τους κάνει χατηράκια.
Είπαμε, το όνειρο της εύκολης αρπαχτής είναι ο ύψιστος στόχος, το ιερό δισκοπότηρο, το τέλειο επίτευγμα του νεοέλληνα.

Γι αυτό το Αιγαίο θα συνεχίσει να γεμίζει σκατά, τα οποία μετράμε μεν αλλά ... δεν βλέπουμε. Αρα δεν υπάρχουν. Κι αν κολυμπάμε στα σκατά, έλα μωρέ και τι έγινε; Στους πόσους εντερόκοκκους τσιμπάς την ουρολοίμωξη; Σιγά τώρα. Εδώ μας περιμένουν εύκολα φράγκα, οι επιστήμονες δεν ξέρουν τι λένε.

Μέχρι να καταρρεύσει το οικοσύστημα. Γίνεται αυτό, το Αιγαίο είναι κλειστή θάλασσα. Τότε επι τέλους ΘΑ ΤΙΣ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΡΑΔΕΣ και ΙΣΩΣ (λέω ίσως, γιατί και τότε θα υπάρχουν ανεγκέφαλοι) αναγνωρίσετε ότι υπάρχει ένα "προβληματάκι" με τον τουρισμό.

Και είμαι σίγουρος ότι σε αυτήν την περίπτωση οι ξαπλωστρατζήδες και οι ταβερνιαρέοι θα ζητάνε και αποζημιώσεις από το κράτος (δηλαδή εμάς τους υπόλοιπους) για την οικονομική καταστροφή που έπαθαν. Πρωτοσέλιδα θα βγουν με πηχιαίους τίτλους "χάθηκαν περιουσίες, ο κυρ Μήτσος έκανε αρπαχτές εδώ και 20 χρόνια και τώρα δεν μπορεί πια να κάνει, κλαψ, λύγμ, βοηθήστε τον τον κακομοίρη".

Πως ακριβώς συμβαίνει μια κατάρρευση σε μια κλειστή θάλασσα όπως το Αιγαίο δεν ξέρουμε ακόμα. Ξέρουμε όμως ότι συμβαίνει.
Την τελευταία την ανακάλυψαν στον κόλπο του Ομαν, στα ανοιχτά του Περσικού. Μια έκταση όσο 5Χ ολόκληρη η Ελλάδα έχει νεκρωθεί εντελώς. Δεν υπάρχει οξυγόνο στο νερό (τα σκατά χρειάζονται οξυγόνο για να αποδομηθούν) και το νερό είναι νεκρό. Μόνο τα αναερόβια βακτηρίδια μπορούν να ζήσουν χωρίς οξυγόνο, όλα τα άλλα πλάσματα πέθαναν ή έφυγαν.
Και τα αναερόβια βακτηρίδια βρωμάνε φριχτά.

Στον Ατλαντικό υπάρχουν 3 ακόμα τέτοιες "death zones". Περιοχές μεγάλες όσο η Ελλάδα ή η Ολλανδία χωρίς οξυγόνο και χωρίς ζωή. Με επιπλεόντα σκατά και σκουπίδια, που δεν μπορούν να αποδομηθούν, επειδή ακριβώς χρειάζονται οξυγόνο και αυτό δεν υπάρχει.

Είμαι σίγουρος ότι κανένας τσιφτετέλληνας δεν θέλει να μάθει για αυτήν την πιθανότητα τη κατάρρευσης των ελληνικών θαλασσών. Ακόμα και αν μάθει, θα προσπαθεί να βγάλει λεφτά μέχρι μία μέρα πριν την τελική καταστροφή. Και οι σάπιες ελληνικές κυβερνήσεις θα τον χαϊδεύουν από πάνω.

Εμπρός να φέρουμε 60 εκατομμύρια τουρίστες. Εγώ να κονομήσω και όλοι εσείς να πάτε να γαμηθείτε.
Αυτή (και όχι ο τουρισμός) είναι η βαριά βιομηχανία μας. Η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας είναι η εύκολη αρπαχτή σε βάρος του συνόλου. Πρωταθλητές!

Monday, 22 December 2014

Selfie μετά Ποιήματος


Το άνωθεν selfie είναι αφιερωμένο:
  • Στο ελληνικό κράτος, στην γενικότητα του
  • Στους θεσμούς του και σε όσους τους (εξ)υπηρετούν
  • Σε όσους κατέχουν αξιώματα στον κρατικό μηχανισμό
  • Στους διορισμένους, στους αποσπασμένους και στους "συμβούλους"
  • Σε όσους ζουν από κρατικό χρήμα, ονομάζοντας τον εαυτό τους "ιδιωτικό τομέα"
  • Στους καταπατητές, στους εμπρηστές, στα αυθαίρετα, στα πανωσηκώματα, στους ημιυπαίθριους. Στους κάθε είδους βρωμιστές της χώρας και της ψυχής όσων ασχολούνται με αυτήν την χώρα
  • Στους κυνηγούς και στους ψαράδες. Με την ευχή να τους μπει το ντουφεκάκι τους και το παραγαδάκι τους στον κώλο. Θα έλεγα και κάτι για το τσουτσούνι τους, αλλά δεν διαθέτουν τέτοιο πράγμα
  • Σε όσους θεωρούν τους εαυτούς τους περιούσιο λαό, απόγονους του μεγαλέξαντρου και του Περικλή
  • Σε όσους ανέχονται όλα τα παραπάνω με την δικαιολογία ότι "ναι αλλά και η Siemens έδινε μίζες"
  • Σε όσους ανέχονται όλα τα παραπάνω με την δικαιολογία ότι δεν πρέπει να κατηγορούμε την Ελλάδα, γιατί όποιος κατηγορεί την Ελλάδα την βλάπτει.

Το κάτωθεν Ποίημα είναι αφιερωμένο σε όλους όσους μπορούν να το καταλάβουν:

Γύριζε, μη σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είν’ εδώ , το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθή μια σπιθαμή δε θάβρει.
Αλάργα. Μόρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.

Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Δεν έχεις Όλυμπε θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.

Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ω κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
κι οι χαροκόποι αδιάντροποι και πόρνη η Ρωμιοσύνη

Κωστής Παλαμάς, 1908


* * *
Υ.Γ. Εννοείται ότι αυτό είναι το τέλος αυτού του μπλογκ και της διαδικτυακής περσόνας που ονομάζεται jolly roger

Monday, 1 December 2014

Στατιστικές ευθύνες

Από μικρό παιδί αντιπαθούσα αυτήν την ηλίθια φράση με τους Παρθενώνες και τα βελανίδια - ακόμα κι αν δεν ήξερα το γιατί. Τώρα ξέρω. Την αντιπαθούσα γιατί ένιωθα από τότε ότι
όταν οι άλλοι προσεδάφιζαν δορυφόρους πάνω σε κομήτες, οι έλληνες έχτιζαν σουβλατζήδικα γύρω από έναν τάφο.
(παράφραση μιας ατάκας που διάβασα στον πιτσιρίκο)

Αμόρφωτοι τζομπαναραίοι που βλέπουν τα αρχαία μάρμαρα αποκλειστικά σαν ευκαιρία για κονόμα. Είτε λοβοτομημένα φασισταριά που προβάλλουν την αρχαιοπληξία τους σαν απόδειξη μιας ανύπαρκτης φυλετικής ανωτερότητας.

Οι κύριοι  James Evans και Christián Carman - δηλαδή δύο καθαρόαιμοι έλληνες όπως μαρτυρούν τα ονόματα τους - διδάσκουν στο πανεπιστήμιο του Puget Sound στην Tacoma. Η Tacoma, όπως όλοι ξέρουμε, είναι προάστιο της Αθήνας, ακριβώς δίπλα στα Πετράλωνα. Αυτοί οι δύο καλοί κύριοι λοιπόν δημοσίευσαν μελέτη γύρω από τον μηχανισμό των Αντικυθήρων. Την μελέτη αναδημοσιεύει το Spiegel, δηλαδή το ελληνικό περιοδικό μεγάλης κυκλοφορίας. 
Ούτε οι κύριοι Evans και Carman ούτε το κείμενο τους θα γίνουν ποτέ γνωστοί στο ελληνικό κοινό. Ας δεχτώ ότι αυτό συμβαίνει επειδή οι συγκεκριμένοι είναι παρακατιανοί επιστήμονες. Που είναι τότε οι υπέρτεροι έλληνες συνάδελφοι τους; Που είναι οι ελληνικοί τόμοι μελέτης γύρω από αυτό το μηχάνημα;

Γιατί οι έλληνες δείχνουν τόσον ενθουσιασμό για έναν τάφο και όχι για ένα τόσο καταπληκτικό μηχάνημα; 
Πρώτον η τεχνοφοβία. Ένας τάφος είναι η λατρεία του θανάτου. Για να αναλύσεις όμως ένα τεχνολογικό δημιούργημα χρειάζεσαι @@ που κανένας δεν διαθέτει στην Ελλάδα.
Δεύτερον η αμορφωσιά. Δεν μας ενδιαφέρει ο αρχαίος πολιτισμός, μας ενδιαφέρει η κονόμα. Γύρω από τον τάφο χτίζεις σουβλατζήδικα, γύρω από τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων όχι.

Δεν θα με ενοχλούσαν τα 4000 σουβλατζήδικα (τουλάχιστον θα με ενοχλούσαν λιγότερο), αν ταυτόχρονα είχαμε 4000 βιβλιοθήκες με ελληνική βιβλιογραφία γύρω από την αρχαία μας κληρονομιά. Αν με άλλα λόγια αποδεικνύαμε - μέσω της μελέτης, της ανάλυσης και της κουλτούρας μας - ότι εμείς είμαστε οι συνεχιστές του πολιτισμού που έχτισε τον τάφο.

* * * *
Ποτέ δεν πίστεψα στην συλλογική ευθύνη. Κανενός λαού. Δεν είναι δυνατόν να φταίνε συλλογικά όλοι οι έλληνες γιά την κατάντια της χώρας.

Αλλά ούτε στην ατομική ευθύνη πιστεύω. Δεν είναι δυνατόν ο κάθε τυχαίος και ταπεινός Καραμήτρος να φταίει για όλα αυτά. Στην τελική, αν μας εξετάσεις μεμονωμένα έναν προς έναν, όλοι ταπεινοί Καραμήτροι είμαστε. Ποιος από μας μπορεί να αλλάξει μόνος του τα κακώς κείμενα;

Ναι αλλά αν δεν υπάρχει ούτε συλλογική ευθύνη ούτε ατομική ευθύνη, τότε ποιος φταίει; Κάποιος πρέπει να φταίει για όσα βιώνουμε καθημερινά. Η κατάσταση της Ελλάδας δεν οφείλεται σε κάποια θεομηνία, σε σεισμό ή στην τυχαία πτώση ενός μετεωρίτη. Άνθρωποι φταίνε.
Εκτός αν πιστεύουμε ότι όλα είναι ρόδινα. Όλα είναι τέλεια, άρα δεν φταίει κανένας.
Εκτός αν πιστεύουμε ότι για όλα φταίει ο λατσοβαρδινογιαννομπομπολας. Όχι ότι συμπαθώ τα συγκεκριμένα λουλούδια, αλλά δεν έκαναν αυτοί 4000 αιτήσεις για σουβλατζήδικα.  Ούτε έχτισαν τα 1.500.000 αυθαίρετα της Αθήνας.

Γιατί ψάχνω τόσο απεγνωσμένα να βρω τους φταίχτες; Μήπως για να τους μαστιγώσω; Όχι φυσικά. Όπως έχω ξαναγράψει, το (αυτο)μαστίγωμα είναι μια καθαρά σεξουαλική πρακτική που δεν με αφορά. Ψάχνω τους φταίχτες για να τους αποφύγω. Μόνο αν ξέρω το ποιος φταίει (και το γιατί) θα αποφύγω στο μέλλον τα ίδια λάθη.
Αλλιώς θα είμαι καταδικασμένος ισόβια να βιώνω και να ξαναβιώνω τα σημερινά χάλια της πατρίδας μου.

* * * * 
Μια διέξοδο στην αναζήτηση μου δίνουν οι στατιστικές. Από την στιγμή που δεν φταίει κανένας συλλογικά και κανένας ατομικά, προσπαθώ με βάση τις στατιστικές να καταλάβω τι πηγαίνει στραβά σ' αυτήν την χώρα.

Ξέρω, οι στατιστικές είναι αναξιόπιστες, πολλοί μπορούν να τις πλαστογραφήσουν, τα στοιχεία τους είναι ελλιπή κλπ. κλπ. Αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι καλύτερο.

Π.χ. πριν μερικές βδομάδες σχολίαζα γύρω από την ελληνική νεολαία σε μια διαδικτυακή κουβέντα με τον αγαπητό Τζων Μποη. Απεχθάνομαι να είμαι ο γεροπαράξενος από το μαπετ σόου που σχολιάζει τους νέους. Αλλά τι άλλο μπορώ να κάνω;

Στην κουβέντα, κάτι είπα περί startup. Ο Τζων μου απάντησε ότι "δεν μπορούν όλοι οι νέοι να κάνουν μια startup". ΟΚ, συμφωνώ. Αλλά γιατί μπορούν να γίνουν όλοι μπάτσοι; Έχουμε ήδη αναλογικά περισσότερους μπάτσους από την Γερμανία. Έχουμε περισσότερους τραπεζιτικούς υπάλληλους (και αναλογικά και σε απόλυτα νούμερα) από την Ελβετία. Έχουμε περισσότερους μεσίτες. Περισσότερους άνεργους, περισσότερους "μάνατζερ", περισσότερους αεριτζήδες, περισσότερους εργολάβους. 

Σε οτιδήποτε είναι παρασιτικό και άχρηστο, έχουμε τους περισσότερους. Σε οτιδήποτε είναι παραγωγικό έχουμε είτε κανέναν είτε τους λιγότερους. Γιατί συμβαίνει αυτό; Τυχαίο είναι;
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να φτιάξεις μια startup και τόσο εύκολο να γίνεις μπάτσος στην Ελλάδα;

Ναι, δεν φταίει κανένας ατομικά και κανένας συλλογικά. Αλλά η στατιστική είναι εκεί. Αμείλικτα νούμερα. Στοιχεία. Μια πραγματικότητα που θα έπρεπε να μας σοκάρει. Κάποιος πρέπει να φταίει τελικά γι' αυτήν την πραγματικότητα. Όσο δεν τον βρίσκουμε (τι να βρούμε; εδώ δεν θέλουμε ούτε να τον ψάξουμε καν) δεν πρόκειται να διορθωθεί τίποτα.
 
Στο κάτω κάτω, προτιμώ να ζω σε μια χώρα με 80.000 startups παρά με 80.000 μπάτσους (τόσους έχουμε). Ακόμα και αν όλες οι startups αποδειχτούν αποτυχημένες, πάλι πιο δημιουργικές από τους μπάτσους θα είναι.

Η κάθε στατιστική - ιδίως αυτές που αναδεικνύουν τα αρνητικά μας - θα έπρεπε να αναλύεται. Να συζητιέται από όλους μας. Με το ίδιο πάθος και τον ίδιο ενθουσιασμό που αναλύουμε τα ευρήματα σε έναν τάφο.
Ίσως αυτό θα ήταν μια κάποια λύση.

Tuesday, 21 October 2014

Κουλτούρα να φύγουμε

Δεν πρόλαβαν να στεγνώσουν τα πίξελ από την προηγούμενη ανάρτηση και διαβάζω στο Βήμα ότι 4000 αιτήσεις γιά σουβλατζήδικα έχουν κατατεθεί ήδη στον δήμο Αμφίπολης. Ακόμα δεν ξεφτυαρίσανε οι αρχαιολόγοι.

Έρχονται εδώ καλοί φίλοι και μου σχολιάζουν ότι "είναι θέμα αισθητικής να επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα...".

Τι μου λέτε καλοί μου άνθρωποι; Γιά ποιά αισθητική μου μιλάτε; Γιά ποιόν λόγο να επιστρέψουν τα μάρμαρα; Γιά ποιόν λόγο να ξεθάψουμε την Αμφίπολη;

Να ξεθάψουμε την Αμφίπολη γιά να χτίσουμε 4000 σουβλατζήδηκα γύρω γύρω;
Κι αν έρθουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα, πόσα σουβλατζήδικα θα χτίσουμε; 20.000 μήπως;
Σε λίγο η Ελλάδα θα έχει περισσότερα σουβλατζήδικα παρά κατοίκους.

Οχι ρε πούστη μου. Τόση τσίκνα δεν την αντέχει ούτε ο Μεγαλέξαντρος.

Χίλες φορές καλύτερο είναι να θαφτεί η Αμφίπολη 500 μέτρα κάτω από το χώμα.
Χίλιες φορές καλύτερα είναι να πάνε τα μάρμαρα του Παρθενώνα στο Λας Βέγκας. 
Να τα έχει και η Αλαμουνί (στον τόπο σου)  κοντά της, αφού της αρέσουν τόσο πολύ.

Οι αμερικάνοι θα τα βάψουν ροζουλί, θα τους φορέσουν κορδελίτσες, θα τα τυλίξουν με πολύχρωμα λαμπιόνια, θα βάλουν τα κανίς τους να κατουράνε τους κίονες, θα τα κάνουν καρακιτσαριό.

ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΧΤΙΣΟΥΝ 4000 ΣΟΥΒΛΑΤΖΗΔΙΚΑ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ.

Υ.Γ. Το τίτλο του ποστ τον βρίσκω πολύ ευρηματικό και τον έκλεψα από κάποιο άλλο μπλογκ. Αν θυμόμουν από ποιό μπλογκ, θα έβαζα λινκ.

Sunday, 12 October 2014

Cui bono

Η κρίση μας επιδαψίλευσε τους κρισολόγους. Έστιν δε κρισολόγος ο άνθρωπος που  αναλύει τα αίτια της κρίσης και προτείνει λύσεις. Χιλιάδες οι (ανα)λύσεις που έχουν προταθεί.

Ένα κοινό λάθος των προτεινόμενων λύσεων είναι ότι αντιμετωπίζουν τον ελληνικό λαό σαν μιά συμπαγή και ομοιογενή μάζα. Αυτό είναι βλακεία ολκής (αν δεν είναι ηθελημένη εξαπάτηση). Καμμία λύση δεν μπορεί να ωφελεί όλους το ίδιο. Επειδή δεν είμαστε όλοι το ίδιο.

Ναι, ΟΚ, έστω ότι η προτεινόμενη λύση Χ είναι σωστή και θα μας φέρει λεφτά. Σε ποιόν όμως θα φέρει λεφτά; Στον άνεργο; Στον μετανάστη; Στον υπάλληλο των 400 ευρώ; Στο στέλεχος της ΜΚΟ με μισθό 9000 ευρώ; (τον μήνα πάντα) Στον ταβερνιάρη / ρουμτουλετά που δέρνει το σδοε άμα λάχει και πατήσει στο νησί γιά έλεγχο;
Δεν υπάρχει, ούτε μπορεί να υπάρξει λύση που να φέρνει λεφτά σε όλους ανεξεραίτως. Άρα σε κάθε προτεινόμενη λύση πρέπει πρώτα να διευκρινίζεται γιά ποιόν μιλάμε.

Να έρθουν τα ελγίνεια στην Ελλάδα; Χμμμμμ, ίσως. Ποιός θα ωφεληθεί όμως; Ο συνταξιούχος που πεθαίνει επειδή του έκοψαν τα φάρμακα; Ο αγρότης; Ο ταβερνιάρης της Μυκόνου;

Το ερώτημα δεν είναι ούτε αισθητικό, ούτε πολιτισμικό, ούτε διπλωματικό. Το μόνο που μετράει είναι το cui bono (μτφ. "ποιός ωφελείται" ).
Αν πρόκειται να ωφεληθεί ο φτωχός συνταξιούχος, απαιτώ να έρθουν τα ελγίνεια στην Ελλάδα εδώ και τώρα.
Αν πρόκειται να ωφεληθεί το φοροδιαφεύγον λαμόγιο με το γυφτ shop, απαιτώ να μείνουν στην Βρεττανία. Είτε να πάνε στην Τουρκία, στην Αλβανία, στην Κίνα, στο Ουζμπεκιστάν. Οπουδήποτε εκτός από την Ελλάδα.

Είναι σημαντικός ο τάφος στην Αμφίπολη; Χμμμμ, εξαρτάται από το πως θα χρησιμοποιηθεί. Αν χρησιμοποιηθεί σαν παγκόσμιο μνημείο πολιτισμού που ανήκει (όπως όλα τα μνημεία πολιτισμού) στην ανθρωπότητα, τότε τον θεωρώ σαν μιά σημαντικότατη ανακάλυψη και σαν ένα επιβλητικό, ωραίο αρχαίο μνημείο.
Αν χρησιμοποιηθεί γιά να στηρίξει τις εθνικιστικές μαλακίες των μακεδονο-πατέρων (όπως λέμε εργατοπατέρων και φοιτητοπατέρων), αν χρησιμοποιηθεί σαν αφορμή γιά να διορίσει ο ακροδεξιός μεγάλος σκατομεσσήνιος τους υπόλοιπους μικρούς σκατομεσσήνιους, τότε θεωρώ τον τάφο της Αμφίπολης σαν ένα άχρηστο νταμάρι. Εύχομαι μάλιστα να γίνει σεισμός και να τον θάψει 500 μέτρα βαθιά κάτω απ' το χώμα. Ει δυνατόν, μαζί με τους διορισμένους και μαζί με τους πατριδοκάπηλους μακεδονοφάγους.

Cui bono. Αν ο τάφος πρόκειται να ωφελήσει το διορισμένο μεσσηνιακό λαμόγιο, είναι παντελώς άχρηστος, ασήμαντος, και σίγουρα επιβλαβής γιά την χώρα.

Να πληρώσουν οι γερμανοί γιά τα κατοχικά δάνεια; Χμμμμμ ίσως. Το ερώτημα δεν είναι ούτε ιστορικό, ούτε νομικό, ούτε διπλωματικό, ούτε αφορά το αίσθημα "ιστορικού δικαίου". Είναι ξεκάθαρα θέμα cui bono.
Αν τα λεφτά πάνε στους άνεργους, στους άρρωστους, στους αδύναμους, τότε απαιτώ να πληρώσουν οι γερμανοί.
Αν τα λεφτά πάνε στους εθνικούς εργολάβους, σε αυτούς που ιδιωτικοποίησαν την εθνική περιουσία γιά ένα κομμάτι ψωμί, τότε δεν θέλω να πληρώσουν οι γερμανοί ούτε σεντς. Προτιμώ να τα πιούν μπύρες στο Oktoberfest.

Τις τελευταίες βδομάδες συζητιέται η "μεγάλη ευρωπαϊκή ποσοτική χαλάρωση". Αυτή η έκφραση είναι αργκό των τραπεζιτικών και σημαίνει τύπωμα χρήματος. Η ΕΚΤ του ντράγκι θα τυπώσει 1.000+ δις, δηλαδή 3Χ το ελληνικό χρέος και θα το μοιράσει απλόχερα. Κι αν δεν φτάσει το πρώτο τρις, δηλώνει ότι θα τυπώσει κι άλλο.
Ένας αρθρογράφος στο Spiegel έγραψε χαρακτηριστικά "στην ανάγκη θα πάρει ο ντράγκι ένα καροτσάκι με χρήματα και θα το αδειάσει μπροστά στην πόρτα του κάθε ευρωπαίου".
Το αποτέλεσμα αυτής της - ηλίθιας και απονεννοημένης κατά την γνώμη μου - ενέργειας (ελπίζουν ότι) θα είναι η δημιουργία επενδύσεων.

Αφήνω όμως την προσωπική μου γνώμη κατά μέρος. Δεν με ενδιαφέρει κανένα άλλο επιχείρημα εκτός από το cui bono. Αν από όλα αυτά τα βουνά χρήματος ωφεληθούν οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, το περιβάλλον, τότε καλοδεχούμενο ας είναι το τύπωμα χρήματος. Αν - όπως είναι το πιθανότερο - ωφεληθούν τα εθνικά λαμόγια και παρατείνουν με αυτά τα λεφτά την ζωή τους οι φασιστοειδείς κυβερνήσεις των σαμαροβενιζέλων, τότε το τύπωμα του ντράγκι αποτελεί καταστροφή.

Να γίνει κούρεμα των χρεών; Cui bono
Να γίνει επιμύκηνση των δόσεων;  Cui bono
Να επιστρέψουμε στην δραχμή;  Cui bono
Να φύγουμε από την ΕΕ;  Cui bono
Να φύγει η τρόικα;  Cui bono
Είναι καλό το μνημόνιο;  Cui bono

Αν το μνημόνιο σημαίνει να πληρώσουν επί τέλους φόρους οι ταξιτζήδες, οι εργολάβοι, οι ταβερνιάρηδες και οι ρουμτουλετάδες (μετά από δεκαετίες αρπαχτής, φοροδιαφυγής και μαύρου χρήματος) τότε είμαι κάργα μνημονιακός.
Αν το μνημόνιο σημαίνει να διαλύσουμε τις υποδομές μας, την Παιδεία και την Υγεία, τότε είμαι βέρος αντιμνημονιακός.
Cui bono. Τόσο απλά.

Επεξεργάστηκε ο γνωστός οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης μιά πρόταση, από τον Νοέμβρη του 2013 γιά να λυθεί η κρίση. Την βρίσκω σωστή σε όλα. Αν όμως εφαρμοστεί, θα ωφελήσει τους μπεομαρινάκηδες και τους μελισσανοσαμαράδες. Κρίνοντας την πρόταση με βάση το cui bono, ο Βαρουφάκης είναι εντελώς λάθος.

Οποιαδήποτε λύση και αν προταθεί, οτιδήποτε και αν γίνει, το μόνο κριτήριο που αποφασίζει γιά το σωστό ή το λάθος, είναι το cui bono. Το ποιός ωφελείται.
Η οποιαδήποτε σωστή λύση που θα μπορούσε να φέρει οφέλη στην κλίκα των προδοτών και των κλεφτών μετατρέπεται αυτόματα σε λάθος λύση.

* * *
Επιμένω στον διαχωρισμό του cui bono. Πιστεύω ότι είναι επιεικώς ύποπτο το να θέλουν μερικοί να τον κρύψουν. Δεν είναι όλοι οι έλληνες ίδιοι, ούτε τραβάνε όλοι τα ίδια ζόρια.

Διαχωρισμός σημαίνει ότι υπάρχουν 2 κατηγορίες: οι έλληνες και οι κωλοέλληνες. 
Οι έλληνες είναι τίμιοι, άξιοι, δουλευταράδες, ευαίσθητοι, έχουν φιλότιμο, πληρώνουν τους φόρους τους (ακόμα και τους άδικους).

Οι κωλοέλληνες είναι λαμόγια, απατεώνες, διορισμένοι από το παράθυρο, τρωκτικά του δημόσιου κορβανά, καταπατητές δασών (που τα έχουν κάψει προηγουμένως), εκμεταλλευτές αδύναμων (βλέπε Μανωλάδα), βασανιστές ζώων, λαθρέμποροι, φοροφυγάδες κλπ. κλπ. κλπ.

Υπάρχει και μιά 3η κατηγορία: οι τσιφτετέλληνες. Λαιφσταιλ, τρεντιές, Μύκονος και μπουζουκομάγαζα. Φραπεδιές στις πλατείες και "ξεφάντωμα" κάθε Σαββατόβραδο στα πολυπληθέστατα και σουπερντελουξ ξενυχτάδικα. Αλλά οι τσιφτετέλληνες είναι κωλοέλληνες σε προθέρμανση, οπότε δεν τους αντιμετωπίζω σαν ξεχωριστή κατηγορία.

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην κρίνεται με τα κριτήρια του cui bono. Είτε μιλάμε γιά κούρεμα χρέους, είτε γιά την Αμφίπολη είτε γιά την οικονομική πολτική της ΕΕ, είτε γιά οτιδήποτε, δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Η αλήθεια είναι υποκειμενική και σχετική με την ομάδα που ωφελείται κάθε φορά.
Δεν υπάρχει καμμία πρόταση που να ωφελεί και τους έλληνες και τους κωλοέλληνες ταυτόχρονα. Είτε θα ωφελεί τους μεν, είτε τους δε. Και με βάση αυτό το κριτήριο θα την κρίνω.

Υ.Γ. Φόρος τιμής στον Διονύση Σαββόπουλο, που στις αρχές του '90 λανσάρισε πρώτος τους όρους κωλοέλληνες και τσιφτετέλληνες.
Ο άκρως ρομαντικός Σαββόπουλος πίστευε το 1991 ότι η Ελλάδα έχει πιάσει πάτο, ότι χειρότερα δεν γίνεται :-(

Υ.Υ.Γ. Πολλοί λογικοί και σωστοί άνθρωποι σκέφτονται με ποσοτικά κριτήρια. Π.χ. πιστεύουν ότι οι κωλοέλληνες αποτελούν μιά αισχρή μειοψηφία του 0.5% και γι' αυτό δεν πρέπει να "κατηγορούμε την Ελλάδα".
Πρώτον δεν μπαίνει θέμα κατηγορίας. Μιά χώρα είτε την κατηγορήσεις, είτε όχι, θα είναι αυτή που είναι. Ένας διαγωνισμός γιά το ποιά χώρα είναι καλυτερότερη είναι εξ ορισμού ανόητος.
Δεύτερον και σημαντικότερον, τα σωστά κριτήρια δεν είναι ποσοτικά αλλά ποιοτικά. Δεν με ενδιαφέρει αν οι κωλοέλληνες αποτελούν το 0.5% είτε το 5% είτε το 50% του πληθυσμού, από την στιγμή που αυτοί καθορίζουν την τύχη της χώρας.

Οι κωλοέλληνες κυβερνάνε σήμερα την Ελλάδα. Αυτοί φτιάχνουν του νόμους όπως τους βολεύει, αυτοί παραβαίνουν - με θράσος και απαίτηση ατιμωρησίας - τους νόμους που οι ίδιοι έφτιαξαν, αυτοί διοικούν υπουργεία, αυτοί διοικούν επιχειρήσεις, αυτοί καθορίζουν την πολιτική, πολιτισμική και οικονομική ζωή όλων μας. Ακόμα και εκείνων που ούτε είχαν ποτέ ούτε έχουν ούτε θέλουν να έχουν σχέση μαζί τους.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι το "πόσοι είναι" αλλά το "πόση ισχύ έχουν". Όσο οι κωλοέλληνες διαθέτουν την ισχύ να καθορίζουν την τύχη της χώρας μου, θα φτύνω χολή εναντίον τους. Και δεν με ενδιαφέρει αν στα 10 εκατομμύρια υπάρχουν άλλοι 9.999.998 που δεν είναι σαν και δαύτους.

Friday, 10 October 2014

Μπάσταρδος (and proud of it)

Πριν μερικές μέρες ο καλός μου Τζων με παρότρυνε σε σχόλιο του τα παρακάτω:

"Επίσης, σε προτρέπω να παρατηρήσεις καλά τα δάχτυλα του ποδιού σου, δεν βλέπω ιδιαίτερη σπουδή σε αυτό το σημαντικό θέμα, εδώ κρίνεται η τύχη του ελληνισμού, ένα προτεταμμένο δάχτυλο είναι υψίστης σημασίας!"

Ιδέα δεν είχα μέχρι σήμερα περί δαχτύλων και του μήκους αυτών. Ούτε την σημασία του συγκεκριμένου μήκους ήξερα, ούτε το δικά μου δάχτυλα είχα προσέξει. Έχουμε και δουλειές. Κάτι ψυλλιάστηκα με το σχόλιο αλλά δεν το έψαξα το θέμα, γιατί δεν είχα χρόνο.

Του απάντησα πάντως (πάλι με σχόλιο) όσα λιγοστά ξέρω γιά την καταγωγή μου:

"[...] δεν χρειαζεται να παρατηρήσω ουτε το δαχτυλο του ποδιου μου, ουτε το (σηκωμενο και απευθυνομενο προς ολους τους πατριδοκαπηλους) μεσαιο δαχτυλο του χεριου μου.

Οι προγονοι μου ηταν κατι μπασταρδοι μπατιρηδες γαλλοιρλανδοί. Επειδη ακριβως ηταν μπασταρδοι και μπατιρηδες, δεν ειχαν στον ηλιο μοιρα στις χωρες τους και ξεκινησαν ενα ωραιο πρωι του 18ου αιωνα να κανουν την τυχη τους στην Ελλάδα.

Δεν εκαναν την τυχη τους, παρεμειναν μπατιρηδες και επειδη δεν ειχαν τα φραγκα να γυρισουν πισω ξεμειναν στην Πελοππονησο, οπου και ανακατευτηκαν με καποιες παρακατιανες σκλαβες ελληνοπουλες.
(το οτι ηταν παρακατιανες σκλαβες το συμπεραινουμε απο το γεγονος οτι δεν ειχαν πατρωνυμο, ουτε προικα).

Το ιρλανδικο παρακλαδι του γενεαλογικου μου δεντρου περιεχει (με μεγαλη δοση αβεβαιοτητας) καποιον ανεπροκοπο πειρατη που τον επιασαν και τον κρεμασαν συντομα, προτου κανει οτιδηποτε αξιολογο.
Το γαλλικο παρακλαδι περιεχει καποιον ληστη του 1821, που ρημαζε με το τσουρμο του τα χωρια. Προσποιουμενος πότε τον ελληνα απελευθερωτη, πότε τον συνεργατη των τουρκων (δεν τα ειχαν και τοσο ξεκαθαρισμενα τα πραγματα τότε).
"

Συμπληρωματικά, ξέρω ότι κάμποσοι πρόγονοι μου είχαν σαν παρατσούκλια το "ρούσσος" (δλδ. κοκκινοτρίχης) και το "μάγος" που μάλλον αναφέρεται στο χρώμα των ματιών. ΟΙ πρασινομάτηδες αποτελούν το 1-1.5% του γήινου πληθυσμού, οπότε γιά εκείνες τις εποχές ήταν λογικό να θεωρούνται μάγοι.

Η καταγωγή μας είναι κάτι τελείως έξω από την σφαίρα επιροής μας - δεν την επιλέγουμε. Γι' αυτό και αποτελεί τεράστια ανοησία το να προσπαθούμε να βγάλουμε οποιαδήποτε (αξιολογικά) συμπεράσματα με βάση την καταγωγή μας.

Παρά την α-νοησία που αυτό κρύβει, πάντα ένιωθα περήφανος γιά την μπάσταρδη καταγωγή μου. Όχι γι' αυτό που είμαι, αλλά - κυρίως - γι' αυτό που ΔΕΝ είμαι. Βλέποντας γύρω μου τους "γνήσιους" έλληνες είμαι πολύ περήφανος που δεν είμαι έλληνας. Τουλάχιστον όχι γνήσιος. Η μπασταρδοσύνη μου με σώζει από το να πρέπει να ταυτίζομαι με αυτούς τους τύπους.

Μέχρι που ήρθε ο Τζων με το σχόλιο του και μου έσπειρε την Αμφιβολία. Βρε λές;
Ναι, οκ, ο Τζων αστειέυονταν και η καταγωγή δεν παίζει ρόλο και όλα είναι θέμα τύχης και αυτά τα πράγματα δεν έχουν σημασία και μπλαμπλαμπλα. Αλλά βρε λες;

Τις προηγούμενες μέρες είχα την δικαιολογία της δουλειάς. Αλλά σήμερα τεμπελιάζω ολημερίς, καμμία δικαιολογία. Πήρα λοιπόν την μεγάλη απόφαση και παρατήρησα τα δάχτυλα μου. ΦΡΙΚΗ.

Μήπως ξέρει κανείς πως απαλλάσσεται κάποιος από το ελληνικό dna; Σας παρακαλώ, πληροφορήστε με.
Αχ, βρε Τζων, φωτιές που μ' άναψες.

Υ.Γ. Η φωτό είναι φωτοσοπιασμένη, αλλά δεν αποκαλύπτω σε ποιό σημείο ;-)

Saturday, 4 October 2014

Μπεεεεε.... (υστερικό)

Πάντα μου αρέσει να συναναστρέφομαι με ψαγμένα άτομα, ακόμα κι αν σε πολλά θέματα διαφωνώ μαζί τους. Αντίθετα, βαριέμαι (και είμαι καχύποπτος) απέναντι σε άτομα που συμφωνούν μεν μαζί μου, αλλά δεν έχουν ψάξει αυτά που λένε και αυτά που πιστεύουν.

Γι' αυτό χάρηκα με το τελευταίο ποστ του φίλτατου Τζων Μπόη. Το θέμα της διατροφής το θεωρώ από τα πιό ενδιαφέροντα και βασικά, το ποστ δείχνει άνθρωπο ψαγμένο (αυτό το ήξερα για τον Τζων από παλιά) που έχει φτάσει σε σωστά συμπεράσματα και τα εφαρμόζει.

Περιληπτικά, ο Τζων γράφει ότι από μιά ηλικία και μετά ο μεταβολισμός μας μας παίζει άτιμα παιχνίδια (δικό μου σχόλιο: η Φύση είναι μιά κακιασμένη μάνα που θέλει τον θάνατο μας). Γιά να καθυστερήσει όσο μπορεί τις επιπτώσεις ενός μεταβολισμού των 40+ ο Τζων στράφηκε σε καινούργιες διατροφικές συνήθειες και σε (περισσότερη) σωματική άσκηση.

Μέχρι εδώ, συμφωνώ 100%. Μακάρι (από την σκοπιά της εθνικής υγείας) να έπρατταν όλοι όπως ο Τζων. Αν ήταν μόνο αυτά στο ποστ, θα χειροκροτούσα σεμνά και δεν θα ασχολιόμουν παραπέρα. Θα υπομειδιούσα βέβαια κάπως συγκαταβατικά, αφού όλα αυτά που αναφέρει ο Τζων σαν εξωτικά και καινούργια τρόφιμα (κινόα, αμάρανθος, γιοχίμπε κ.α. ) εγώ τα ξέρω και τα χρησιμοποιώ από αρχαιοτάτων χρόνων ;-)
Αλλά από την στιγμή που κάποιος τα ξέρει αυτά τα τρόφιμα, τι ρόλο παίζει αν τα έμαθε σήμερα, χθες ή πριν 25 χρόνια;

Η μοναδική διαφωνία μου με το ποστ βρίσκεται στα σημεία που ο Τζων γράφει γιά "αποχυμωμένα vegan", ψυχάκηδες, υστερικούς χορτοφάγους κ.α. Και στο σημείο που λέει ότι χτυπάει και ένα βρώμικο αραιά και που επειδή δεν θέλει να έχει εμμονές και επειδή πρέπει να είμαστε ισορροπημένα άτομα. 
Θα μονομαχήσω ;-) λοιπόν μαζί του πάνω στις υστερίες, τις εμμονές και τις ισορροπίες. Τα υπόλοιπα περί κινόα τα θεωρώ ολόσωστα είπαμε.

Όπως σε κάθε μονομαχία που σέβεται τον εαυτό της, οι μονομάχοι πρέπει να διαλέξουν όπλα πριν ξεκινήσουν. Επιλέγω λοιπόν σαν όπλο τα στοιχεία και τα επιχειρήματα του 21ου αιώνα. Θα πάρουμε σημερινά στοιχεία, σημερινά δεδομένα, θα τα μετρήσουμε και θα δούμε ποιός την έχει πιό μεγάλη (την επιχειρηματολογία).
Αρνούμαι κατηγορηματικά να μιλήσω γιά το θέμα με επιχειρήματα περασμένων εποχών. Πρόκειται γιά το λάθος που γίνεται κατά κόρον: συγκρίνουμε τους χορτοφάγους του 21ου αιώνα με τους κρεατοφάγους του 19ου.

Γιατί όμως οι άνθρωποι (θέλουν να) στρέφονται στον 19ο αιώνα, όταν μιλάνε γιά την τροφή τους; Δεν πρόκειται γιά σύμπτωση. Ο 19ος ήταν ο τελευταίος αιώνας πριν την βιομηχανική επανάσταση. Και η βιομηχανική επανάσταση είναι αυτή που πήρε την τροφή μας και την βιομηχανοποίησε πλήρως. Το πρώτο και βασικότερο στοιχείο που πρέπει να θυμόμαστε κάθε φορά που μιλάμε γιά τροφή στον 21ο αιώνα είναι ότι μιλάμε γιά ένα βιομηχανικό προϊόν!

Ο παγκόσμιος τζίρος τροφής είναι μακράν μικρότερος μεν από τον τζίρο που ξοδεύει η ανθρωπότητα γιά όπλα και ναρκωτικά, αλλά παρ' όλα αυτά ασύλληπτα τεράστιος. Και - ω τι σατανική σύμπτωση - ελέγχεται πλήρως από 10 πολυεθνικές (κυρίως αμερικάνικες). Εννοείται ότι η τροφή δεν είναι μόνο οικονομικός παράγοντας. Είναι και σημαντικότατος πολιτικός παράγοντας. Αν ελέγχεις το βιομηχανοποιημένο προϊόν που λέγεται τροφή, ελέγχεις πληθυσμούς, ελέγχεις κράτη. Δεν χρειάζεσαι στρατό γιά να καταλάβεις μιά χώρα, αν οι εταιρείες που παράγουν τροφή γι' αυτήν την χώρα είναι δικές σου.

Είναι θεμελιώδες αυτό. Δεν μιλάμε γιά το τελευταίο αϊ φόουν, ούτε γιά μιά ενυδατική προσώπου. Μιλάμε γιά την τροφή, το πιό βασικό και αυτονόητο στοιχείο της επιβίωσης μας, μαζί με το οξυγόνο. Όπως μας απωθεί η ιδέα να πακετάρουμε το οξυγόνο μας σε κονσέρβες, έτσι μας απωθεί και η ιδέα ότι η τροφή μας είναι ένα βιομηχανικό προϊόν. Η "κονσέρβα" θεωρείται παντού και πάντα σαν υποδεέστερη τροφή.
Δυστυχώς, είτε μας αρέσει είτε όχι, η τροφή μας είναι ένα βιομηχανικό προϊόν.

Γιά να κρυφτεί αυτή η αλήθεια, βαυκαλιζόμαστε (με γενναίες ενέσεις προπαγάνδας από τις βιομηχανίες τροφής) ότι ή τροφή μας είναι φυσική και αγνή.
Ας παρατηρήσουμε μιά οποιαδήποτε συσκευασία μιάς οποιασδήποτε τροφής. Αγνές βοσκοπούλες σε αγνές τραχανοπλαγιές χοροπηδάνε μαζί με αγνά κατσικάκια σε καταπράσινα λιβάδια. Στις επικεφαλίδες όλων των τροφίμων συνωστίζονται η αγνότητα με την καθαρότητα και τον βουκόλο γεωργό του 19ου αιώνα (με την φλογέρα και το αλέτρι, έλεος). Δηλαδή πόσο ηλίθιοι πρέπει να είμαστε που παρασυρόμαστε από τέτοιες ετικέτες;

Μιά ειδική μορφή αγνότητας και καθαρότητας είναι το ντόπιο προϊόν. Ελληνικό κατσικάκι, ντομάτες Αρτας και φασολάκια Βοιωτίας. Σε θέματα αγνότητας, εμπιστευόμαστε περισσότερο τον Μητσάρα από τα Φάρσαλα που είναι ντόπιος, παρά τον Χασάν από το Χαλέπι, που είναι ξένος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Έξυπνη κοπέλλα διάβασε το ποστ του Τζων και σχολίασε "Σωστός μεν, αλλά γιατί καταφεύγει σε τόσο εξωτικά τρόφιμα με ασιατική προέλευση; Χάθηκε να καταναλώσει ντόπιες ντοματούλες που μας τις προσφέρει απλόχερα η ελληνική φύση; ".

Αν ζούσαμε στον 19ο, ο Τζων δεν θα έτρωγε κινόα (δεν θα την ήξερε καν) και εννοείται ότι θα έτρωγε ντόπιες ελληνικές ντοματούλες. Αλλά ζούμε στον 21ο. Και είτε ντομάτες τρως, είτε κινόα είναι το ίδιο πράγμα. Βιομηχανικό προϊόν το ένα, βιομηχανικό προϊόν και το άλλο.

Είναι λάθος λοιπόν καλή μου κοπέλλα η παρατήρηση σου γιά τις ντόπιες ντομάτες. Αυτά είναι αυταπάτες. Ούτε υπάρχουν ντόπιες ντοματούλες ούτε η φύση μας προσφέρει τίποτα. Οι σπόροι της ντομάτας που αγοράζεις από τον αγνό παραγωγό στην αγνή λαϊκή αγορά των αγνών Πετραλώνων προέρχονται από τα εργαστήρια της - καθόλου αγνής - Μοσάντο στην Αμερική. Τα λιπάσματα της ντόπιας ντομάτας που τρως τα έχει φτιάξει η γερμανική BASF στο Ludwigshafen. Και τα έχει μεταφέρει ο Μητσάρας ο φορτηγατζής με γερμανικό φορτηγό καίγοντας αραβικό πετρέλαιο.
Το θερμοκήπιο της αγνής και ντόπιας ντοματούλας που τρως το έχει κατασκευάσει μιά κινέζικη εταιρεία πλαστικών στο Guangzhou. Οσο γιά το νερό, η ντοματούλα σου ποτίζεται με υπόγεια νερά, που τα ανεβάζουν οι αντλίες (καίγοντας ρεύμα από την ΔΕΗ) από πηγάδια βάθους 120 - 220 μέτρων. Πηγάδια που τα έχουν ανοίξει ιταλικά γεωτρύπανα.
Αν δεν υπήρχαν οι σπόροι της μοσαντο, τα λιπάσματα της BASF, τα θερμοκήπια των κινέζων και οι γεωτρήσεις των ιταλών, την αγνή ντοματούλα από το αγνό χωραφάκι στην Άρτα είτε θα την έβλεπες μόνο στα όνειρα σου, είτε θα την πλήρωνες γύρω στα 50 ευρώ / κιλό.

Αφήνω τα τρακτέρ και τα άλλα γεωργικά μηχανήματα, αφήνω τους πολύπλοκους οικονομικούς παράγοντες. Στον 19ο αιώνα, την ντομάτα την έκοβε ο γεωργός από την ντοματιά, αφού ο καλός ήλιος και η καλή βροχή την είχαν ωριμάσει.  Στον 21ο αιώνα έρχεται ένα συνεργείο να μαζέψει τις ντομάτες και το συνεργείο δεν μπορεί να έρχεται κάθε μέρα. Πρέπει όλες οι ντομάτες λοιπόν να είναι ώριμες την ίδια ακριβώς μέρα. Πως γίνεται αυτό; Με ορμονίτσες από την καλή μας την μοσάντο φυσικά.
Στον 19ο αιώνα, η τιμή της ντομάτας αντιπροσώπευε την δουλειά του αγρότη. Στον 21ο αιώνα, η τιμή της ντομάτας καθορίζεται από διεθνή χρηματοπιστωτικά παιχνίδια. Το αν η συγκομιδή γίνει σε συνθήκες ώριμου, ανώριμου ή υπερώριμου καρπού (δηλαδή η ποιότητα της ντομάτας που τρως) το καθορίζουν τα spread στην τράπεζα, όχι οι φυσικές συνθήκες. 

Εσύ νομίζεις ακόμα - επειδή έτσι σε κάνουν να πιστεύεις - ότι καταναλώνεις ντομάτες με συνθήκες 19ου. Εσύ νομίζεις ότι επειδή πηγαίνεις στην λαϊκή των Πετραλώνων με το καροτσάκι σου και επειδή ένα χαρτονάκι στον πάγκο γράφει "ντώπιαις ντομάταις Αργους, 3 ευρω/κιλ" ότι και καλά καταναλώνεις φυσικό, ντόπιο προϊόν.

Θα αναρωτηθεί ίσως κάποιος "τι τον έπιασε μανία τον τύπο με τις ντομάτες; γιατί μας τριβελίζει με το ζαρζαβατικό; ". Ασχολιέμαι με τις ντομάτες, γιατί οι ντομάτες είναι το πιό απλό παράδειγμα. Το πιό εύκολο να περιγραφεί στη έκταση ενός μπλογκ.

Τα πιό πάνω ισχύουν γιά την απλή ντοματούλα στην λαϊκή. Στα πιό πολύπλοκα προϊόντα, οι βιομηχανικοί παράγοντες αυξάνουν εκθετικά. Π.χ. η ντομάτα στο σουπερμάρκετ θέλει όλα τα παραπάνω, συν τυποποίση, συν συσκευασία, συν δίκτυο διανομής, συν... συν... συν...
Στα κατεργασμένα προϊόντα (π.χ. ελαιόλαδο, χυμοί κ.α.) προστίθενται ακόμα περισσότεροι - βιομηχανικοί παντα - παράγοντες.
Η ανώτατη βιομηχανική βαθμίδα, η πιό σύνθετη - βιομηχανική - παραγωγή τροφής είναι το κρέας. Από την γονιμοποίηση του θηλυκού ζώου μέχρι το ψημένο κρέας στο πιάτο μεσολαβούν τόσες βιομηχανικές επεξεργασίες, τόσες (τεχνητές) χημικές μεταβολές, που θα χρειαζόμουν βιβλίο γιά να τις περιγράψω.

Ειδικά στο κρέας, η βιομηχανία τροφίμων "τα δίνει όλα" στον τομέα της προπαγάνδας. Όπως μας είναι αποκρουστικό το να αναπνέουμε οξυγόνο από κονσέρβα, έτσι μας είναι αποκρουστικό και το να τρώμε ένα προϊόν εργοστασίου. Αυτήν ακριβώς την αλήθεια προσπαθούν να κρύψουν.
Αν γνωρίζαμε με πλήρη διαφάνεια τις συνθήκες παραγωγής κρέατος, θα ήμασταν όλοι vegan. Όχι από συμπόνοια προς τα ζώα, αλλά επειδή θα μαθαίναμε τον τρόπο που κατασκευάζεται αυτό που βάζουμε στο πιάτο μας (και στον οργανισμό μας).
Και δεν είναι καθόλου σύμπτωση που οι συνθήκες παραγωγής κρέατος κρατιώνται τόσο μυστικές. Πιό έυκολα μπαίνεις στο (άδειο) θησαυροφυλάκιο της Τράπεζας της Ελλάδας παρά στο οποιοδήποτε τυχόν σφαγείο.
Στον τομέα του κρέατος, ο 19ος αιώνας είναι η κυρίαρχη αφήγηση. Ο αγνός παππούς στην αγνή τραχανοπλαγιά βόσκει τα κατσικάκια του. Ο αγνός ψαράς στην αγνή ψαρόβαρκα του Αιγαίου ρίχνει τα δίχτυα του. Και άλλες βουκολικές μαλακίες, τις οποίες ΘΕΛΟΥΝ να πιστεύουν όσοι (θέλουν να) εθελοτυφλούν.

Εδώ πηγαίνει σύννεφο η κλασσικαδούρικη περίπτωση του "γνωστού βοσκού γείτονα". Όλοι οι κρεατοφάγοι που ξέρω προμηθεύονται το κρέας τους από τον Μήτσο τον γείτονα τους, που βόσκει τα κατσικάκια του μπροστά στο παραθύρι τους και τους προμηθεύει αγνό, ντόπιο κρέας. Με τόσους Μήτσους γείτονες απορώ γιά το πως ζουν τα σφαγεία και τα χασάπικα των πόλεων. 

Αλλά ας υποθέσουμε ότι όντως υπάρχει κάποιος Μήτσος, όντως γείτονας που όντως βόσκει τα κατσικάκια του στην διπλανή τραχανοπλαγιά. Πόσο αγνός και ντόπιος είναι αυτός ο Μήτσος; 

Πρώτον τα κατσικάκια είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από φυσικά και ντόπια. Υπάρχει ένα παγκόσμιο εμπόριο σπέρματος. Κατεψυγμένο σπέρμα κριαριών, τράγων και ταύρων κάνει τον γύρο του κόσμου - με τεράστιους τζίρους. Τα ζώα που βλέπουμε στο λιβαδάκι μόνο φυσικά ζώα δεν είναι. Πρόκειται γιά "καλλιέργειες" ειδών, με έμφαση στην γρήγορη ανάπτυξη (αν και ξεχνάμε ότι οτιδήποτε αναπτύσσεται γρήγορα είναι γενικά καρκινογόνο).
Το αγνό λιβαδάκι στο οποίο βόσκουν τα αγνά προβατάκια μας ΔΕΝ είναι φυσικό. Είναι καλλιέργεια. Και φυσικά πέφτουν λιπάσματα πάνω του. 
Και καλά το καλοκαίρι που βλέπουμε τα αγνά προβατάκια στο αγνό λιβαδάκι. Τον χειμώνα που βρίσκονται αυτά τα προβατάκια; Στο μαντρί προφανώς. Τι τρώνε εκεί; Χιονοστιβάδες πλακί, ή μήπως τριμμένο βασαλτικό βράχο στον φούρνο με πατατάκια; Η απάντηση βρίσκεται στις ζωοτροφές. Οι οποίες είναι ΚΑΙ εισαγόμενες ΚΑΙ βιομηχανοποιημένες ΚΑΙ χημικά επεξεργασμένες (πως θα έρθει η τροφή από την Αφρική ή την Λατ. Αμερική αν δεν την συντηρήσεις; ) ΚΑΙ ελεγχόμενες από παγκόσμια τραστ.
Τέλος, ο Μήτσος ο γείτονας μας δεν εκτρέφει ζώα γιά την ψυχή της μάνας του. Ούτε γιά να έχει την χαρά να μας χαρίζει εμάς το κρέας που τρώμε. Ο Μήτσος εκτρέφει ζώα γιά να τα πουλήσει. Που σημαίνει ότι και ορμόνες θα τους δώσει και αντιβιοτικά θα τους δώσει και συμπληρώματα διατροφής θα τους δώσει και από την κρατική Υγειονομική Υπηρεσία θα τα περάσει γιά έλεγχο ( = κι άλλα χημικά).

Μετά από όλα αυτά με πιάνουν οι υστερίες μου, κάθε φορά που ακούω τις κλασσικές ατάκες "εγώ τρώω κρέας επειδή το να τρως κρέας είναι φυσικό" και το "εγώ προμηθεύομαι κρέας μόνο από τον Μήτσο τον γείτονα μου".

Δύο νουμεράκια μόνο. Δύο στοιχεία του 21ου αιώνα.
- Το 80% των καλλιεργήσιμων εκτάσεων παγκοσμίως χρησιμοποιούνται γιά την παραγωγή κρέατος. Ας φανταστούμε τώρα τι θα γινόταν, αν καλλιεργούσαμε το 80% του πλανήτη με ρύζι, στάρι και καλαμπόκι που θα προορίζονταν ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ αντί γιά ζώα.

- Η Ελλάδα έκανε εισαγωγές 600.000 τόνους σόγιας το 2013. Σε χρονιά βαθιάς κρίσης, με μειωμένη κατανάλωση κρέατος κάναμε εισαγωγές 600.000 τόνους. Μόνο σόγια. Συν οι υπόλοιπες ζωοτροφές, συν αυτά που παράγουμε εμείς.
Αγνοί βοσκοί και φυσικό κρέας και μαλακίες στο τετράγωνο. Φυσική, ντόπια τροφή είναι το κρέας που έχει παραχθεί από 600.000 τόνους εισαγόμενης σόγιας; (ως επί το πλειστον μεταλλαγμένης, αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο). Η μήπως ο Μήτσος ο γείτονας σου παράγγειλε 600.000 τόνους κατά λάθος πριν σου δώσει εσένα το φυσικό κατσικάκι;

Η οποία σόγια προέρχεται φυσικά από ΦΤΩΧΕΣ χώρες. Πραγματικά φτωχές, όχι όπως η Ελλάδα. Τριτοκοσμικές χώρες που (εξ' αιτίας γεωπολιτικών παιχνιδιών και οικονομικής εξάρτησης) αντί να παράγουν τροφή γιά τους κατοίκους τους παράγουν ζωτροφές γιά να τρώει ο μέσος έλληνας την μπριζολίτσα του.
Μπορεί να είναι μιά δυσάρεστη αλήθεια, αλλά δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια επειδή είναι δυσάρεστη: η κάθε μπουκιά κρέατος στο πιάτο ενός μέσου δυτικού ανθρώπου δεν περιέχει μόνο το αίμα του ζώου που σφάχτηκε αλλά και το αίμα του παιδιού της Αφρικής / Λατ. Αμερικής που πέθανε από πείνα.
Εκτός αν διαθέτει κανείς στοιχεία που να δείχνουν ότι τα παιδάκια στην Νιγηρία, την Κένυα και την Γουϊάνα είναι τόσο καλοζωισμένα ώστε να τους περισσεύουν και 600.000 τόνοι σόγιας να στείλουν στους έλληνες μερακλήδες της μπριζόλας. 

* * * 
Ξαναγυρίζω στους "αποχυμωμένους vegan" και τους υστερικούς χορτοφάγους με τις εμμονές τους. Καλά όλα τα παραπάνω επιχειρημάτα, αλλά γιατί πρέπει βρε παιδί μου οι χορτοφάγοι να είναι τόσο υστερικοί; 

Εδώ κολλάει η γνωστή ατάκα εγώ φταίω που είμαι ρατσιστής, ή εσύ που είσαι μαύρος;
Εμείς οι χορτοφάγοι φταίμε που είμαστε υστερικοί ή εσείς που είσαστε αναίσθητοι;
Όταν εγώ σκίζομαι να παραθέσω στοιχεία, νούμερα, επιχειρήματα και εσύ μου απαντάς ότι "το κρέας είναι φυσική τροφή", εεεεε ναι, τότε θα γίνω υστερικός, πώς να το κάνουμε;

Αφήνω το mobbing που έχω φάει σαν χορτοφάγος. Υπονοούμενα, γελάκια, ανοιχτή λοιδωρία και βρώμικα "αστεία" σχετικά με τις διατροφικές μου συνήθειες. Τι οποίες δεν θέλησα ποτέ να επιβάλλω σε κανέναν (επειδή ξέρω ότι αν δεν το σκεφτείς και αν δεν το θέλεις από μόνος σου, δεν δουλεύει). 
Μέχρι και τον ανδρισμό μου έχουν αμφισβητήσει, επειδή ο "σωστός άντρας" θέλει το μπιφτέκι του ωμό και να στάζει αίμα. Όποιος δεν γουστάρει ματωμένα μπιφτέκια, όποιος λυπάται τα ζώα, θα είναι ολίγον πούστης, δεν εξηγείται αλλιώς. Δεν αποτελεί άλλωστε σύμπτωση ότι το 80% των χορτοφάγων είναι γυναίκες.

Εγώ αποχυμωμένος; Εγώ εμμονικός; Μετά από τόσα αστεία εις βάρος μου (χωρίς να έχω προκαλέσει ποτέ κανέναν), θα ήμουν απόλυτα δικαιολογημένος να πάρω το σπαθί μου και να αποκεφαλίσω 6-7 ντουζίνες ηλιθίων. 
Είναι αποχυμωμένη η Πάμελα; Σιλικονάτη μπορεί να είναι, χαζογκόμενα μπορεί να είναι, οτιδήποτε άλλο μπορεί να είναι. Αλλά αποχυμωμένη δεν μπορείς να την  πεις.

Αποχυμωμένοι εμμονικοί οι Πειρατές της Sea Shepherd; Κολύμπα πρώτα στα παγωμένα νερά της Ανταρκτικής δίπλα σε ένα πληγωμένο άγριο ζώο 20 τόνων βάρους που παλεύει γιά την ζωή του. Προσπάθησε πρώτα να βγάλεις το καμάκι (με τα εκρηκτικά) που είναι χωμένο στα πλευρά του. Και αφού βγάλεις το καμάκι, αφού γλυτώσεις από τις σφαίρες των γιαπωνέζων ψαράδων που σε πυροβολούν επειδή τους χάλασες το θήραμα και αφού αποφύγεις τα υπόλοιπα εκρηκτικα δίπλα σου στο νερό, τότε και μόνο τότε έλα να μιλήσουμε γιά αποχυμωμένους εμμονικούς.

Τελευταίο άφησα το επιχείρημα περί ισορροπημένης διατροφής και περί εμμονών. Αυτό είναι ένα επιχείρημα - λάστιχο, που κολλάει παντού. Θα το δεχόμουν (με επιφυλάξεις) αν η τροφή μας ήταν φυσική. Όταν όμως μιλάμε γιά βιομηχανικά προϊόντα, που βρίσκεται η ισορροπία;

Γράφει ο Τζων "Καλή η υγιεινή διατροφή, αλλά στο μέτρο είναι πάντα το μυστικό και στην ισορροπία..." και παρακάτω κάνει και μιά νύξη περί ψυχικής υγείας. Θα το δεχόμουν αγαπητέ Τζων, αν μιλάγαμε γιά φυσική τροφή. Τώρα είναι σαν να μου λές ότι οδηγάς μεν Μερσεντές, αλλά πότε - πότε (γιά λόγους ισορροπίας και ψυχικής υγείας) θέλεις να οδηγάς και μιά Μπεμβέ. Που την αναζητάς την ισορροπία ανάμεσα στα βιομηχανικά προϊόντα;

Είτε σαν να μου λες ότι αγαπάς μεν την γυναίκα σου, αλλά ξενοπηδάς και μερικά 20χρονα όποτε τα βρεις πρόχειρα. Εννοείται ότι το κάνεις αποκλειστικά γιά λόγους ισορροπίας και ψυχικής υγείας ;-) Άλλωστε και η μονογαμία μιά εμμονή είναι - κι εσύ όπως λες δεν θέλεις να είσαι εμμονικός.

Ναι, συμφωνώ. Η ισορροπία και το μέτρο είναι το ζητούμενο. Είναι εκ των ουκ άνευ γιά την ψυχική μας υγεία. Οι εμμονές πρέπει να αποφεύγονται, ποιός θα είχε αντίρρηση σ' αυτά;
Το ερώτημα είναι τι βαφτίζουμε εμμονή. Εμμονή είναι ότι δεν μας αρέσει; 
Το ερώτημα είναι τι βαφτίζουμε ισορροπία. Ισορροπία είναι ότι μας βολεύει; 

Παν μέτρον άριστον, δεν έχω απολύτως καμμία αντίρρηση. Έχουμε όμως καταλάβει, ότι το "μέτρον" με το οποίο μετράμε την τροφή μας είναι το μέτρον του κέρδους των εταιρειών κατασκευής τροφίμων;  Έχουμε καταλάβει ότι οι συνθήκες του 19ου αιώνα βρίσκονται 150 χρόνια πίσω μας;

Saturday, 27 September 2014

Laniakea

Πριν μερικές βδομάδες μερικοί υπερπατριώτες έλληνες έφτιαξαν ένα βίντεο και το διασκόρπισαν στα πέρατα του ίντερνετ. Όπως έχω ξαναγράψει, λεφτά γιά μαλακίες υπάρχουν άφθονα. Βάρδα μόνο μη ζητήσει κανείς λεφτά γιά να περιθάλψουμε κανένα αδέσποτο (μιά αποπαρασίτωση κοστίζει 2 ευρώ, μιά στείρωση γύρω στα 20). Εκεί έχουμε κρίση, στενότητα, δεν βγαίνουμε, δεν μπορούμε, δεν υπάρχουν λεφτά, έχουμε επιφυλάξεις γιά την "φυσική ζωή" του ζώου ανάμεσα στις πολυκατοικίες, τις μοτοσυκλέτες και τις φόλες καθώς και άλλες μπουρδολογίες.

Το περιεχόμενο του βίντεο ήταν το φιλότιμο. Το οποίο σαν λέξη υπάρχει μόνο στην ελληνική γλώσσα. 
Άρα - έτσι υπονοεί το βίντεο - αφού μόνο εμείς έχουμε την λέξη, τότε συμπερασματικά μόνο εμείς έχουμε και την ιδιότητα του φιλότιμου. Όλοι οι άλλοι λαοί που χρησιμοποιούν περιγραφικές εκφράσεις γιά την έννοια του φιλότιμου είναι γιαλατζί. Μόνο εμείς οι γνήσιοι απόγονοι του μεγαλέξαντρου έχουμε το γνήσιο φιλότιμο.

Το φιλότιμο δεν εμαφανίζεται γιά πρώτη φορά στο εν λόγω βίντεο. Αυτήν την παπαριά ότι "η λέξη φιλότιμο υπάρχει αποκλειστικά στην ελληνική γλώσσα" την έχω ακούσει ίσαμε 200 φορές από ισάριθμους ανόητους.

Όλοι αυτοί ξεχνάνε προφανώς ότι επίσης οι λέξεις λαμόγιο και αρχιμαλάκας υπάρχουν μόνο την ελληνική γλώσσα και σε καμμία άλλη. Σύμφωνα με την λογική του φιλότιμου, μόνο οι έλληνες είναι τα γνήσια λαμόγια και οι γνήσιοι αρχιμαλάκες. Όλοι οι άλλοι λαοί που χρησιμοποιούν περιγραφικές εκφράσεις γι' αυτές τις έννοιες δεν είναι δυνατόν να είναι τόσο αρχιμαλάκες όσο οι έλληνες.

* * * *

Με την ευκαιρία μου ήρθαν στο μυαλό δύο από τις ωραιότερες λέξεις που ξέρω.

-- Η πορτογαλέζικη λέξη saudade. Πολλοί την μεταφράζουν σαν νοσταλγία. ΔΕΝ μεταφράζεται σαν νοσταλγία. Δεν μεταφράζεται σε καμμία άλλη γλώσσα του κόσμου, επειδή κανένας λαός - εκτός από τους πορτογάλους και τους νορβηγούς - δεν είναι ναυτικός λαός.

Η saudade, όπως μου εξήγησαν πορτογάλοι που ταξίδεψα μαζί τους, δεν είναι ακριβώς κάτι που αισθάνεσαι. Είναι μιά "κατάσταση" του μυαλού, του κορμιού και της καρδιάς. Είναι ο πόνος που νιώθεις γιά κάποιον που σου λείπει και που ο επανερχομός του εξαρτάται από εντελώς τυχαίους παράγοντες. Με τις πιθανότητες του επανερχομού να βαραίνουν εναντίον σου.

Στην κατάσταση της saudade βρίσκονταν οι πορτογαλέζες γυναίκες των ναυτικών, όσον καιρό οι άντρες τους όργωναν τους ωκεανούς.

-- H χαβανέζικη λέξη  laniakea. Αυτήν μου την εξήγησε ένας παλιός συνάδελφος απ' την δουλειά. Πολυνήσιος ο ίδιος, ο παππούς του ήταν φύλαρχος στο νησί τους. Οι πολυνήσιοι έχουν μεγάλη ιδέα γιά τις ναυτικές τους γνώσεις.

Η laniakea είναι σύνθετη λέξη, όπως και το φιλότιμο.
Lani είναι ο ουρανός.
Akea είναι ταυτόσημο με το Atea. Και Atea είναι ο μεγαλύτερος θεός των πολυνήσιων, ο πατέρας θεών και ανθρώπων. Ο Atea είναι ο πιό σημαντικός αστερισμός στον ουρανό τους, με βάση τα αστέρια του Atea ταξίδευαν οι παππούδες τους από νησί σε νησί.

Τον Atea τον ξέρουμε κι εμείς οι δυτικοί - με άλλο όνομα φυσικά. Εμείς τον ονομάζουμε Ωρίωνα ;-)
Το πρώτο αστέρι της ζώνης του Atea / Ωρίωνα ανατέλλει ακριβώς στις 90 μοίρες, δλδ. μας δείχνει την ανατολή. Η πορεία αυτού του αστεριού στον ουρανό χωρίζει ακριβώς τον ουρανό σε βόρειο και νότιο ημισφαίριο.

Η πρώτη ερμηνεία λοιπόν του laniakea ήταν "ο ουρανός του Atea".
Με το πέρασμα των γενεών [*] η λέξη απόκτησε την δεύτερη - και ωραιότερη - σημασία της: Απέραντος Ουρανός.
Σε καμμιά άλλη γλώσσα του κόσμου δεν υπάρχει η laniakea. Κανένας άλλος λαός δεν βλέπει Απέραντο Ουρανό.
Οι βόρειοι βλέπουν σύννεφα και ομίχλες. Οι νότιοι θα μπορούσαν να δουν την Απεραντοσύνη, αν ταξίδευαν νύχτα στο Αιγαίο.
Αλλά το μόνο που ξέρουν γιά το Αιγαίο οι νότιοι είναι το ποιά παραλία έχει το μεγαλύτερο μπητσόμπαρο και ποιός γιδοβοσκός πουλάει τις πιό παγωμένες μπυρες.

[*] Οι πολυνήσιοι έχουν μνημεία πολιτισμού ηλικίας 25.000 χρόνων στην περιοχή τους. Και επειδή ο Ειρηνικός είναι τεράστιος, δεν είχαν προσμίξεις με άλλους λαούς. Το DNA τους είναι ολόιδιο με αυτό των προγόνων τους.
Καλό είναι να τα θυμόμαστε αυτά κάθε φορά που αναμασάμε την άλλη μεγάλη Βλακεία γιά τους παρθενώνες και τα βελανίδια.

Tuesday, 2 September 2014

Επιστημονικές αποδείξεις

Γράφει ένας τύπος σήμερα στην εφημερίδα: 100.000 νέες θέσεις εργασίας δημιουργήθηκαν φέτος από τον τουρισμό. 
Και σκέφτομαι: "μας περνάει γιά μαλάκες, ή μήπως είμαστε μαλάκες; ". 

Κανονικά, με 100.000 νέες θέσεις εργασίας έπρεπε οι δρόμοι να έχουν φρακάρει από τους ολοήμερους πανηγυρισμούς. Αλλά ας πάψω να είμαι ένας μίζερος δύσπιστος γιά σήμερα και ας τα πιστέψω όλα. 100.000 νέες θέσεις στον τουρισμό λοιπόν. Το πιστεύω, ώ ναι.

-- Έστω ότι όλες αυτές οι θέσεις είναι μόνιμες και όχι εποχιακές (εδώ γελάνε). 

-- Έστω ότι ο κάθε ένας από τους εργαζόμενους παίρνει 1500 ευρώ τον μήνα καθαρά. Οι άνεργοι πτυχιούχοι και οι οι πτυχιούχοι που εργάζονται γιά 500 - 700 ευρώ (αν τα πάρουν, όταν τα πάρουν) μπορούν εδώ να καγχάσουν ελεύθερα. 

-- Έστω 13 μισθοί / έτος (αφού το κάνουμε σουρεάλ, ας το κάνουμε σωστά)

-- Έστω ότι όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι δηλώνονται στην εφορία και πληρώνουν ένσημα στο ικα. Ναι, είμαστε στην Φρουτοπία, όλα είναι δυνατόν να γίνουν.

-- Η ελστατ μας λέει ότι τον Ιανουάριο του 2013 είχαμε 275.000 άτομα που απασχολούνταν στον τουρισμό. Έστω ότι από τον Ιανουάριο 2013 μέχρι τον Ιούνιο 2014 - δηλαδή μέσα σε 1.5 χρόνο βαριάς ύφεσης - δεν απολύθηκε κανένας από αυτούς.
Οι 275 χιλ. παλιές συν οι 100 χιλ. νέες θέσεις εργασίας μας κάνουν 375.000 απασχολούμενους στον τουρισμό - σήμερα, εδώ και τώρα.

Παρατηρησούλα: δεν είναι δυνατόν ένας οποιοσδήποτε τομέας ενός οποιουδήποτε επαγγέλματος σε ένα οποιοδήποτε κράτος σε μιά οποιαδήποτε εποχή να αυξάνεται από 275.000 σε 375.000 θέσεις εργασίας μέσα σε έναν χρόνο. Ακόμα και αν ανακαλύψουμε κοιτάσματα χρυσού στην Ομόνοια, τέτοιο πράγμα δεν γίνεται. 
Αλλά σήμερα έχω φάει το Μήλο της Ευπιστίας και τα πιστεύω όλα.

Ας πάρουμε τώρα ένα κομπιουτεράκι και ας πολλαπλασιάσουμε όλα τα άνωθι νουμεράκια μαζί. Όλοι οι εργαζόμενοι, όλον το χρόνο, με τους μισθούς που δίνω πιό πάνω. Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά. Συν το ικα, συν τις εισφορές, συν τα λάδια, τα ξυδια και τα μύδια.

Το νουμεράκι βγαίνει 9.7 δις. Αντε να το στρογγυλέψω και να το κάνω 10 δις.

Ξεπατώσαμε την χώρα μας, την ασχημήναμε, την γεμίσαμε τσιμέντο, ξεπουλήσαμε τις παραλίες μας, καταστρέψαμε, ποδοπατήσαμε, χτίσαμε και γενικώς γαμήσαμε ότιδήποτε μπορούσε να "αξιοποιηθεί" τουριστικά.
Και τι βγάλαμε; 10 ψωροδις. Οχι όλοι μας. Όχι το κράτος. 10 δις έβγαλαν οι 375.000 εργαζόμενοι στον τουρισμό. 

Το κράτος έβγαλε ένα ποσοστό από το ποσοστό του ποσοστού, ώ κλάσμα του κλάσματος από το σύνολο των 10 δις. (μάθημα ετυμολογίας: το κλάσμα βγαίνει από το κλάνω).
Κάποιο φπα, αν και όταν πληρώνεται, κάποιοι φόροι, αν και όταν πληρώνονται - τέτοια κιμπαριλίκια.
Πόσα ακριβώς έβγαλε το κράτος; Δεν ξέρω. Κανένας δεν ξέρει, ούτε το κράτος το ίδιο. Και κανένας δεν ΘΕΛΕΙ να μάθει (μη, τζιζ).



Κάνω ένα νοητικό πείραμα. Φέτος είχαμε 20 εκ. τουρίστες και 375000 εργαζόμενοι στην Ελλάδα έβγαλαν συνολικά 10 δις (με ΠΟΛΥ γεναιόδωρους υπολογισμούς).
Αν του χρόνου καταφθάσουν 100 εκατομμύρια τουρίστες, τότε θα απαιτηθούν 1.875.000 υπάλληλοι (θα σας φτιάξουμε και υπαλλήλους) οι οποίοι θα κερδίσουν 50 δις.

Από τα οποία 50 το κράτος θα εισπράξει 20 δις - σε μιά εντελώς ευνοϊκή υποθετική περίπτωση. 
Το να έρθουν 100 εκατομμύρια τουρίστες σε μιά χώρα 10 εκατομμυρίων ψυχών είναι παραπάνω από επιστημονική φαντασία. Αλλά ακόμα και έτσι, το κράτος θα βγάλει στην πιο ιδανική, σουρεάλ περίπτωση το πολύ 20 δις.
Γιά ένα κράτος που χρωστάει 340 δις, τα 20 δις είναι πασατέμπος. 
Και ΔΕΝ λύνουν κανένα πρόβλημα.

Το που θέλω να καταλήξω είναι αυτονόητο ελπίζω: τα 20 εκ. των φετινών τουριστών είναι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ γιά την χώρα. Μιά - κάποτε - πανέμορφη χώρα ποδοπατιέται και ξεκοιλιάζεται γιά να κονομήσουν μερικοί γιδοβοκοί. 

Το ψεύτικο επιχείρημα περί θέσεων εργασίας υπερτονίζεται και προπαγανδίζεται προκειμένου να μην αντιδράσουν τα γίδια στο μαντρί. Όλοι σκέφτονται ότι "αφού πρόκειται να φτιαχτούν θέσεις υπαλλήλων, ας την γαμήσουμε την αμμουδιά, ας το ξεπατώσουμε το νησάκι".
Με την θολή υπόσχεση περί ανύπαρκτων θέσεων εργασίας και μιάς ανάπτυξης που μπορεί να έρθει από οπουδήποτε αλλού εκτός από τον τουρισμό, οι επιτήδειοι καρπώνονται ότι πιό όμορφο διαθέτει (ακόμα) αυτή η χώρα.

Δεν ξέρω αν του χρόνου έρθουν 100 εκατομμύρια τουρίστες στην Ελλάδα. Ελπίζω να μην έρθει ούτε ένας.
Γιά ένα πράγμα είμαι όμως σίγουρος: σε 10 - 15 χρόνια, τα παιδιά μας (όσοι έχουν παιδιά) θα μας ξεχέσουν γι' αυτά που κάνουμε σήμερα.

 Το εικονίδιο κλεμμένο από την Lifo.


UPDATE: Το ξέρω πως τα στοιχεία μου είναι ασαφή. Μακάρι να υπήρχαν σαφή στοιχεία. Αλλά αν υπήρχαν και αν τα δημοσίευε κάποιος, θα τον έκλειναν μέσα σαν τρομοκράτη, επειδή θα κατάστρεφε τον μύθο περί εσόδων από τον τουρισμό.

Που υπάρχουν ασάφειες στα παραπάνω στοιχεία:
-- Οι 100.000 του πληρωμένου γραφιά είναι ανύπαρκτοι. Προπαγάνδα μιάς άθλιας κυβέρνησης.

-- Οι 275.000 της ελστατ είναι σωστοί. Αν και το νούμερο πρέπει να διορθωθεί προς τα κάτω, εξ αιτίας των απολύσεων στον κλάδο τα τελευταία 1.5 χρόνια.

-- Οι 275.000 δεν είναι όλοι σχετικοί με τον τουρισμό. Η ελστατ τους ονομάζει "υπηρεσίες ξενοδοχείων και εστίασης". Αυτό περιλαμβάνει και τον ντηλιβερά στην γειτονιά μας, που δεν έχει καμμιά σχέση με τον τουρισμό.

-- Υπάρχει ένα άγνωστο νούμερο επαγγελματιών που έχει μεν έσοδα από τον τουρισμό αλλά δεν ανήκει στα ξενοδοχεία / εστίαση. Π.χ. τα γυφτ σοπς. Π.χ. οι περιπτεράδες πέριξ της πλ. Συντάγματος. Π.χ. τα ταξιδιωτικά γραφεία. Και άλλοι πολλοί (π.χ. ταξιτζήδες στα λιμάνια).
Κανένας δεν ξέρει πόσοι είναι αυτοί οι επαγγελματίες ούτε το πόσα βγάζουν.

-- Υπάρχει τέλος ένα άγνωστο νούμερο μαύρων εσόδων, μαύρης εργασίας και ημιαπασχόλησης. Ο τουρισμός είναι η κατ' εξοχήν εποχιακή εργασία.
Εδώ και δεκαετίες, τα έσοδα από τον τουρισμό είναι στην πλειοψηφία τους μαύρα. Δλδ. δεν τα "βλέπει" ούτε η ελστατ ούτε ο κρατικός προϋπολογισμός. Μόνο η Ελβετία τα βλέπει αυτά.

Τις ξέρω τις παραπάνω ασάφειες αλλά δεν μπορώ να τις διορθώσω. Παίρνω το μόνο νούμερο που προσεγγίζει κάπως την πραγματικότητα (οι 275.000 της ελστατ) και προσπαθώ να καλύψω τις ασάφειες με εξωφρενικά αισιόδοξες παραδοχές.
Π.χ. υπολογίζω 375.000 επί 1500 τον μήνα καθαρά επί 13 μήνες, κάτι που απλά δεν υπάρχει.
Υπολογίζω 100 εκατομμύρια τουρίστες, δλδ. 5Χ παραπάνω από φέτος, κάτι αδύνατον.

Ακόμα και έτσι, το όφελος από τον τουρισμό είναι μηδαμινό (όφελος = αυτό που βλέπει το ελληνικό κράτος, όχι αυτό που βλέπουν τα θησαυροφυλάκια της Ελβετίας).

Και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί την καταστροφή της πατρίδας μας.

  © Blogger template 'Solitude' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP