Tuesday, 31 August 2021

Στα γρήγορα

Ιούνιο οι φωτιές στην Βαρυμπόπη, τέλη Αυγούστου μπαίνουν κομπλεξικοί δολοφόνοι στα καμμένα για να κυνηγήσουν. Ούτε μέχρι να κατακάτσει η στάχτη δεν μπορούν να περιμένουν.
 
Όταν θα καεί το σπίτι σου, το παιδί σου και εσύ ο ίδιος, τότε ίσως καταλάβεις το πόσο μαλάκας είσαι όσο τους ανέχεσαι.

Για να συνειδητοποιήσουμε το πόσο μεγάλο είναι το συμφέρον: Έχουν - δυστυχώς - όλη την Ελλάδα στην  διάθεση τους. Με τον νόμο. Μπορούν να δολοφονήσουν όπου θέλουν, ότι θέλουν, όποτε θέλουν. Αλλά όχι, τρέχουν ΕΙΔΙΚΑ στα καμμένα για να κυνηγήσουν.
Αυτοί ξέρουν το γιατί πηγαίνουν ειδικά εκεί. Εσύ απλά κοιμάσαι, τον ύπνο του μαλάκα.

Πληρώνεις έναν από τους ακριβότερους μηχανισμούς πυρόσβεσης κάθε χρόνο (η Ελλάδα έχει περισσότερα πυροσβεστικά αεροπλάνα από τις ΗΠΑ), κινδυνεύεις να γίνεις μπριζόλα κάθε καλοκαίρι, και ακόμα πιστεύεις ότι οι φωτίες ανάβουν επειδή κάνει "υπερβολική" ζέστη, επειδή "γύρισε ένα σπασμένο μπουκάλι και έγινε φακός", επειδή τα πεύκα πετάνε τις κουκουνάρες και άλλες τέτοιες φαντασμαγορίες.

Την ίδια στιγμή ξέρεις το ποιος έχει συμφέρον από τις φωτιές και το πόσο μεγάλο είναι αυτό το συμφέρον. Και αν δεν ξέρεις το ποιος έχει το συμφέρον, στο δείχνουν. Καθημερινά, απροκάλυπτα, ξεδιάντροπα, μέσα στα μούτρα σου. 

Για τα ζώα που πεθαίνουν στις φωτιές κάθε χρόνο κλαίω. Γι' αυτά μόνο.

* * * 
 
Οι λόγοι για να μην σκοτώνει κάποιος ζώα είναι πολυεπίπεδοι.
 
1. Ηθική. Τα ζώα είναι φίλοι μας, άρα δεν τα σκοτώνουμε.

2. Οικονομία. Η κτηνοτροφία και η βιομηχανία κρέατος οικονομικά "βρωμάνε".

3. Φυσικοί πόροι. Η παραγωγή κρέατος απαιτεί τεράστια σπατάλη πόρων. Οι φυσικοί πόροι ήδη έχουν αρχίσει να σπανίζουν. Είναι θέμα χρόνου το πότε θα γίνουν απαγορευτικά ακριβοί και το πότε θα εκλείψουν εντελώς.
 
4.  Ατομική Υγεία. Το κρέας - έτσι όπως παράγεται σήμερα - προκαλεί βλάβες στον οργανισμό. Η χορτοφαγική διατροφή τον ωφελεί.

5. Δημόσια Υγεία. Ένας πληθυσμός χορτοφάγων έχει στατιστικά λιγότερες ασθένειες και μεγαλύτερο προσδόκιμο ζωής.

6. Αστάθεια. Η μαζική παραγωγή κρέατος απαιτεί ένα πλέγμα από αλληλοεξαρτώμενους μηχανισμούς σε πλανητικό επίπεδο (εξασφαλισμένη διαρκής παροχή ζωοτροφής, ενέργειας, φαρμάκων, ματαφορικών μέσων κλπ κλπ κλπ). Αν ένας από αυτούς τους μηχανισμούς σπάσει, όλη η παραγωγή πάει φούντο.
 
Πρόσφατο παράδειγμα: Έκλεισε λόγω κορωνοιού ένα από τα σφαγεία της Γερμανίας για 10 μέρεις και ξαφνικά "χάθηκε" το κρέας από όλην την αγορά. Πολλές επιχειρήσεις καταστράφηκαν και έκλεισαν.
Μια απειροελάχιστη διαταραχή του συστήματος (το να κλείσει ένα από τα σφαγεία για μόλις 10 μέρες) ήταν αρκετή για να γκρεμιστεί όλη η αλυσίδα της παραγωγής κρέατος μιας ανεπτυγμένης χώρας.

7. Περιβάλλον. Η παραγωγή κρέατος επιβαρύνει το περιβάλλον σε ασύλληπτο βαθμό.

Από όλα τα παραπάνω επίπεδα, μόνο το πρώτο (η Ηθική) είναι αυτό που δεν έχει - αλλά ούτε και χρειάζεται - επιχειρήματα, ούτε στοιχεία. Είτε αγαπάς, είτε όχι. Είτε μπορείς να δεις κατάματα ένα ζώο, είτε όχι. Για την Ηθική, δεν μπορείς να συζητήσεις. 

Για όλα τα υπόλοιπα επίπεδα, τα στοιχεία και τα επιχειρήματα είναι συντριπτικά. Βιβλιοθήκες ολόκληρες, απέραντη βιβλιογραφία εδώ και δεκαετίες είναι ευρέως διαθέσιμα.

Κάποτε προσπαθούσα κι εγώ να παραθέσω αυτά τα στοιχεία. Είχα την αυταπάτη, ότι οι άλλοι άνθρωποι είναι λογικά όντα και ότι θα μπορούσα να τους πείσω με λογικά επιχειρήματα και στοιχεία. Ήμουν ανόητος.

Οι άνθρωποι είμαστε ένα ψυχικά διαταραγμένο είδος πιθήκου που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να βρει τον επόμενο νερόλακκο στην στέππα, αλλιώς θα τον φάνε οι κροταλίες. 
Η Αλήθεια, η Πραγματικότητα, η Λογική, τα επιστημονικά δεδομένα είναι πολύυυυυυυυ ελαστικές και σχετικές έννοιες. Αν μας βοηθάνε να βρούμε τον νερόλακκο, είναι σωστά και αποδεκτά. Αν (νομίζουμε ότι) δεν μας βοηθάνε, είναι εντελώς αδιάφορα, τα θεωρούμε και "λάθος".

Έχω εδώ και πολύ καιρό σταματήσει να ασχολούμαι. Μελετάω ακόμα τα δεδομένα, αλλά δεν προσπαθώ πια να πείσω κανέναν. Αφού ό καθένας ενδιαφέρεται μόνο για τον δικό του δρόμο προς τον νερόλακκο, τι μπορώ να κάνω εγώ;

* * * 
Μόνο που ... τα στοιχεία τα είδαν κάποιοι άλλοι. Κάποιοι πολύ έξυπνοι άνθρωποι, που έχουν την ικανότητα να μυρίζονται το χρήμα από μακρυά.
 
Αυτοί οι άνθρωποι είδαν τα επιστημονικά δεδομένα - ιδίως το 2, 3, 6 της λίστας μου (οικονομία, φυσ. πόροι, αστάθεια).
Μπόρεσαν να προσθέσουν 1+1=2 και να καταλάβουν κάτι που οι άλλοι δεν κατάλαβαν: Ότι η μαζική παραγωγή κρέατος είναι ήδη μη βιώσιμη. Σύντομα θα καταρρεύσει. 
 
Μαζί με την μαζική παραγωγή, θα καταρρεύσει και η ατομική. Θα μπορείς θεωρητικά να έχεις 5 κότες και μια κατσίκα στην αυλή σου, αλλά (αν υποθέσουμε ότι διαθέτεις αυλή), θα χρειάζεσαι πολλή χειρωνακτική εργασία για να τα συντηρήσεις.

Οι έξυπνοι αυτοί άνθρωποι ήδη επενδύουν τεράστια ποσά στην "επόμενη μέρα". Οι άνθρωποι χρειάζονται φαγητό ακόμα και μετά την - αναμενόμενη - κατάρρευση της μαζικής παραγωγής κρέατος. Αυτό το φαγητό κάποιος πρέπει να το κατασκευάσει και κάποιος πρέπει να το πουλήσει. Και επειδή μιλάμε για πλανητικές διαστάσεις, αυτό δεν θα γίνει μέσα σε 1 μέρα. 
 
Οι startup στην Καλιφόρνια ήδη επενδύουν τριπλάσια λεφτά για την παραγωγή εναλλακτικών τροφών από την ΑΙ (τεχνητή νοημοσύνη) και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μαζί. Μιλάμε για κολοσσιαία ποσά. Ποσά που πηγαίνουν στην έρευνα και την παραγωγή νέων μορφών τροφής, χωρίς καθόλου κρέας. Αν κάποιοι φοβουνται την έρευνα και τα επιτεύγματα της ΑΙ, φαντάσου τι πρέπει να γίνει με αυτούς που επενδύουν 3Χ τόσα.
 
Πικάντικη λεπτομέρεια: Οι τρεις μεγαλύτεροι παγκόσμιοι κολοσσοί της βιομηχανίας κρέατος επενδύουν μεγάλα κεφάλαια σε αυτήν την "επόμενη μέρα", για ένα μέλλον χωρίς κρέας. Οι τρεις μεγαλύτεροι κρεατέμποροι του κόσμου ξέρουν ήδη ότι το σημερινό μαγαζί τους δεν είναι βιώσιμο και ετοιμάζονται.

Το καλό νέο είναι, ότι η ανθρωπότητα θα πάψει να δολοφονεί ζώα για τροφή. 
Θα γίνουμε όλοι βήγκαν, θέλουμε δεν θέλουμε - σύντομα μάλιστα.
Θα κολυμπήσω σε πισίνες με σαμπάνια όταν γίνει αυτό. Βηγκαν σαμπάνια εννοείται.

Το κακό νέο είναι ότι την γαμήσαμε. Απαξάπαντες...

Οι μηχανισμοί προπαγάνδας έχουν ήδη πάρει μπροστά. Περιμένουν τις οικονομοτεχνικές εξελίξεις, γιατί τεχνικά δεν είναι ακόμα έτοιμοι να προσφέρουν εναλλακτικές μορφές βήγκαν τροφής σε μαζική κλίμακα. Δεν έχει νόημα να προπαγανδίζεις κάτι που δεν μπορείς - ακόμα - να πουλήσεις.
 
Μόλις πετύχουν την μαζική παραγωγή εναλλακτικών τροφών, η προπαγάνδα υπέρ της νέας τροφής θα φουντώσει και η κοινωνική αποδοχή της κρεατοφαγίας θα πέσει στο μηδέν. 
Το να τρως κρέας θα σε κατατάσσει στην ίδια κατηγορία με αυτούς που φτύνουν στον δρόμο και ξύνουν τα αχαμνά τους δημόσια. Οι κρεατοφάγοι θα θεωρούνται αποκρουστικοί και επιβλαβείς για την δημόσια υγεία (είναι ήδη, αλλά δεν το ξέρουν).

Θα ξεκινήσουν με τους ινφλουένσερς, που είναι ήδη - δηλωμένα - πουτανάκια του συστήματος. Είτε με λεφτά είτε με μαζικά meme οι ινφλουένσερ θα λένε διαρκώς το πόσο καλό είναι το να είσαι βηγκαν και πόσο απαίσιο είναι το να τρως κρέας. Πολλές ινσταγκραμογκόμενες θα δηλώσουν ότι το κάνουν μόνο με χορτοφάγους (όπως σήμερα που δηλώνουν ότι το κάνουν μόνο με εμβολιασμένους).
 
Θα ακολουθήσουν οι δημοσιογράφοι - αυτοί κι αν είναι πληρωμένοι - με "έρευνες" για τις ωφέλειες της νέας μορφής διατροφής και τις βλάβες που προξενεί η παλιά (δλδ το κρέας).
Μετά θα πάρουν σειρά οι επιστήμονες κάθε είδους που θα λένε το μακρύ τους και το κοντό τους. Και οι πολιτικοί που - για να μην χάσουν ψήφους - θα θεσμοθετήσουν νόμους εναντίον της κατανάλωσης κρέατος. Για το "καλό μας" βεβαίως-βεβαίως, για να "προστατέψουν" την δημόσια Υγεία.

Κάπως έτσι, με το καλό, με το άγριο, με κοινωνική απομόνωση, με νομοθεσίες, με οικονομικές κυρώσεις, με διάφορες δικαιολογίες και με διάφορους τρόπους, η κατανάλωση κρέατος θα καταργηθεί παγκόσμια.

Είναι καλό αυτό; Για πολλούς λόγους ναι. 
Ο μεγαλύτερος είναι ότι θα σταματήσει η δολοφονία ζώων. Αλλά και οι άλλοι λόγοι (περιβάλλον, σπατάλη φυσικών πόρων, υγεία) δεν είναι καθόλου ασήμαντοι.

Γιατί λοιπόν δεν είμαι και τόσο ενθουσιασμένος από τις εξελίξεις;
Επειδή υπάρχει ένας ελέφαντας στο δωμάτιο, για τον οποίο κανένας δεν μιλάει. 
 
Όλες αυτές οι κολοσσιαίες επενδύσεις που ήδη γίνονται και θα ενταθούν στο μέλλον δεν γίνονται επειδή οι εταιρείες είναι ψυχοπονιάρες αδερφές του ελέους. Οι επενδύσεις στις νέες μορφές τροφής, χωρίς κρέας, γίνονται επειδή πρώτον δεν υπάρχει εναλλακτική (η μαζική παραγωγή κρέατος είναι προ πολλού μη βιώσιμη και καταδικασμένη) και δεύτερον επειδή αποσκοπούν σε κολοσσιαία κέρδη.
Τα κέρδη έρχονται από τις πατέντες, τις υποδομές και την τεχνογνωσία.

Όλες αυτές οι νέες, καταπληκτικές τροφές που θα μας επιβληθούν θέλουμε δεν θέλουμε, θα καλύπτονται από πατέντες. Πουθενά δεν θα υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε τροφή, επειδή κανένας - εκτός από λίγους - δεν θα έχει ούτε την τεχνογνωσία ούτε τα εργαλεία ούτε τους πόρους για να φτιάξει τροφή.
 
Ξαφνικά, ο Μπιλ Γκεητς, η google, η apple, η amazon, οι κινέζικοι εμπορικοί κολοσσοί, οι μεγάλοι σημερινοί κρεατέμποροι (ποιοι άλλοι νομίζεις ότι είναι οι επενδυτές; ) δεν θα ελέγχουν μόνο τα μέηλ σου, τους φίλους σου, τις καταναλωτικές σου συνήθειες και τις μετακινήσεις σου. 
Θα ελέγχουν και την τροφή σου. 
Το αν θα φας, το πότε θα φας, το τι θα φας και το πόσο θα πληρώσεις για να φας, θα το αποφασίζουν αυτοί, όχι εσύ.

Οταν οι παππούδες μας παλιά έλεγαν "θα μας πουλήσουν και τον αέρα που αναπνέουμε" είχαν πέσει ΠΟΛΥ μέσα.

Λύσεις; Οχι, δεν έχω. Ισως το να εξασφαλίσω κάπου έναν κηπάκο και να μάθω να καλλιεργώ τις ντομάτες μου και τα κολοκυθάκια μου. Σαν φοιτητής είχα ασχοληθεί με την κηπουρική, με σχετικά καλά αποτελέσματα ;-)
Αλλωστε, αν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα στην μαζική δολοφονία των ζώων όπως συμβαίνει σήμερα και στον μαζικό έλεγχο της τροφής μου από τον Μπίλ Γκέητς, θα διάλεγα σαφώς και πάντα το δεύτερο.

Friday, 27 August 2021

Καλπάζοντας στο Φαρ Ουέστ σε αναζήτηση της Αλήθειας

Από παιδί με συνάρπαζε ο έναστρος ουρανός. Αλλά ούτε σαν παιδί, ούτε σήμερα μπόρεσα ποτέ να καταλάβω πως στο καλό βλέπουν μερικοί τους αστερισμούς.
Ας πάρω τον πιο γνωστό.
 

Πως είναι δυνατόν κάποιος - όχι ένας αλλά χιλιάδες, γενεές πάνω σε γενεές - να βλέπει εδώ μια Άρκτο; Μεγάλη Άρκτο μάλιστα. Εγώ πάντα έβλεπα ένα τραπεζοειδές παραλληλόγραμμο με μια τεθλασμένη γραμμή στο πάνω άκρο του.
Οι άλλοι έβλεπαν για αιώνες δράκους, άλογα, λιοντάρια, φίδια, τοξότες και δεν ξέρω πόσα άλλα θαυμαστά. Εγώ πάντα έβλεπα τρίγωνα, τετράγωνα και ευθείες, άντε και τεθλασμένες.

Τι είναι ο κόσμος μας; Τι είναι Αλήθεια; Τι υπάρχει στον ουρανό; Τρίγωνα και τεθλασμένες ή μήπως αρκούδες, αιγόκεροι και δράκοι;

Είναι χαζοί αυτοί που για αιώνες έβλεπαν και βλέπουν τους αστερισμούς; Οχι φυσικά. Είμαι χαζός εγώ που δεν τους βλέπω; Ούτε.
Μόνο που μερικοί βιώνουν μιαν Αλήθεια και εγώ βιώνω μιαν άλλη Αλήθεια. Και στην τελική, κανενός η Αλήθεια δεν είναι η "αληθινή" Αλήθεια, γιατί απλά πρόκειται για άστρα σπαρμένα (τυχαία; ) στον χωρόχρονο.

* * * * 
Κάποτε, πολύ πολύ πολύ παλιά, είχα χαθεί με το άλογο μου σε μια ερημιά στην Αριζόνα. Μια ατέλειωτη στέππα, εγώ την έλεγα "ημιέρημο". Κατά τόπους άμμος και αμμόλοφοι όπως στις ερήμους. Αλλού πάλι μια ξερική, χαμηλή βλάστηση. Όχι κάκτους, αλλά χορτάρια και θάμνοι που δεν ξέρω το όνομα τους. Κινητά δεν υπήρχαν τότε, αλλά και να υπήρχαν δεν θα έπιαναν σήμα στην ερημιά. Ούτε gps. Δρόμοι γιοκ, σπίτια γιοκ, άνθρωποι γιοκ για όσο πιάνει το μάτι σου.

Το να χαθείς σε ένα τέτοιο μέρος είναι ψιλοεπικίνδυνο. Αν σε εύλογο χρονικό διάστημα δεν βρεις νερό και κατάλυμμα, θα σε φάνε οι κροταλίες. Θα γίνεις σαν εκείνους τους ξασπρισμένους από τον ήλιο σκελετούς που βλέπουμε μισοχωμένους στην άμμο στα παλιά ουέστερν. Και καλά εγώ, το άλογο τι μου έφταιγε;

Η ανακούφιση μου ήταν λοιπόν εύλογη όταν είδα κάτι χαμηλά τσαντίρια ινδιάνων (Navajo). Πήγα προς τα εκεί και ρώτησα έναν νεαρό ινδιάνο το πως θα βρω τον δρόμο μου. Στην αρχή υπήρξε ένα μπέρδεμα, γιατί μίλαγε βαριά ινδιάνικη διάλεκτο και δεν καταλάβαινα γρυ. Με κάμποση ταλαιπωρία κατάλαβα τις εξής οδηγίες που μου έδωσε:
"Θα πας προς τα εκεί που σου δείχνω μέχρι να δεις ένα άλογο. Θα στρίψεις πίσω από το άλογο και θα συνεχίσεις μέχρι να δεις έναν καταρράκτη. Στον καταρράκτη θα στρίψεις και θα πας προς την εκκλησία. Μετά έφτασες".

Τον ευχαρίστησα και ξεκίνησα, αλλά μέσα μου ήμουν πια πεισμένος ότι θα αφήσω τα κοκκαλάκια μου στην έρημο. Μπροστά μου έβλεπα μια αχανή έκταση από αγκωνάρια και θάμνους. Που θα έβλεπα το υποτιθέμενο άλογο; Και πως θα έστριβα (αν και όταν το έβλεπα); Δεξιά ή αριστερά; Και ποιος καταρράκτης στην επίπεδη έρημο; Για την εκκλησία ήμουν σίγουρος ότι εννοούσε την εκκλησία του χωριού. Ναι αλλά πως θα έφτανα εκεί;

Προσπαθούσα τουλάχιστον να κρατάω μια σταθερή γωνία προς τον ήλιο για να ακολουθώ χοντρικά την πορεία που μου έδειξε και να μην χάνομαι σε ζικ ζακ. Αλλά ήμουν σίγουρος ότι δεν θα βγω από την έρημο ζωντανός. Ωσπου ..... είδα το άλογο !!

Ήταν ένας βράχος που είχε το σχήμα ενός κεφαλιού αλόγου. Μόνο που αναγνώριζες το σχήμα της αλογοκεφαλής αν το έβλεπες από συγκεκριμένη γωνία και από συγκεκριμένη απόσταση. Από πολύ μακρυά ήταν απλά ένα αγκωνάρι μέσα στα εκατομμύρια. Από πολύ κοντά το ίδιο. Αν το προσέγγιζες από άλλη κατεύθυνση το ίδιο. Μόνο αν ερχόσουν από την κατεύθυνση που ερχόμουν εγώ και μόνο από μια απόσταση γύρω στα 500 - 700 μέτρα έβλεπες ένα άλογο, αλλιώς έβλεπες έναν ακανόνιστο βράχο.

Η ερώτηση αν έπρεπε να στρίψω δεξιά ή αριστερά, απαντήθηκε από μόνη της. Έστριψα έτσι ώστε να μπορώ να βλέπω το άλογο για όσο περισσότερη ώρα γίνεται. Τα υπόλοιπα ήταν ευκολάκι. Ο "καταρράκτης" στην έρημο ήταν ένας άλλος κάθετος βράχος, απότομος, με κάθετες εγκοπες που έμοιαζαν με ρυάκια νερού από πάνω προς τα κάτω. Κι εδώ τις εγκοπές τις έβλεπες μόνο υπό συγκεκριμένη γωνία, που σου έδινε ακριβώς και την κατεύθυνση που χρειαζόσουν.
Οσο για την "εκκλησία", ήταν κι αυτή ένας τρίτος βράχος στο κατάλληλο σχήμα - αν τον έβλεπες από την σωστή γωνία.

Ποιά είναι η Αλήθεια τελικά; Τι κρύβει στην αληθινή Πραγματικότητα η (ημι)έρημος στην Αριζόνα; Μια αχανή στέππα με θάμνους και αγκωνάρια όπως την έβλεπα εγώ; Η μήπως άλογα, εκκλησίες, φίδια και βούβαλους που έβλεπε ο navajo που με καθοδήγησε;
Αν εγώ χρειάστηκα 3 σημάδια για να πάω από το Α στο Β, φαντάσου πόσα σημάδια χρειάζονται οι navajos για να πάνε από οποιοδήποτε σημείο της ερήμου σε οποιοδήποτε άλλο. Είμαι γι αυτό σίγουρος ότι η έρημος είναι γεμάτη από τέτοια μυθικά πλάσματα.

Εδώ θα μπορούσε κάποιος να πει "πρόκειται απλά για πέτρες που μοιάζουν με κάτι". Ναι, σωστά. Μόνο που αν το πεις αυτό, είσαι νεκρός. Dead, finito. Μόνο αν δεις τα φίδια και τους βίσωνες και τα άλογα και τις εκκλησίες μέσα στην έρημο θα βγεις ζωντανός από αυτήν. Μόνο αν αποδεχτείς μια άλλη Αλήθεια από αυτήν που έχεις στο μυαλό σου μπορείς να επιβιώσεις.

Ποιος κατέχει την αληθινή Αλήθεια λοιπόν;

Η παρακάτω είναι μια τυχαία φωτογραφία της περιοχής για την οποία μιλάω, που πήρα από την βικιπέδια. Το αγόρι (έτσι λέει η βίκι) είναι ένας μικρός navajo. Δεν έχω δικές μου φωτογραφίες από εκείνη την περίοδο της ζωής μου.

 
Σημ.: Την φωτογραφία πρέπει να την δεις σε όσο μεγαλύτερο μέγεθος γίνεται, για να πάρεις μια - ελάχιστη - εντύπωση από την Απεραντοσύνη της περιοχής.

* * * *
Έχω ξαναγράψει ότι αυτόν τον καιρό - για προσωπικούς λόγους - διαβάζω πολλή Ιστορία της Φιλοσοφίας. Κάποια στιγμή έπεσα πάνω στον κύριο William James, που έζησε στην Αμερική στα τέλη του 19ου αιώνα. Τότε ο Δαρβίνος και οι θεωρίες του ήταν πολύ φρέσκος. Ο James ήταν ψυχολόγος και φιλόσοφος και είναι ο ιδρυτής του (νεο)πραγματισμού.

Πάρα πολύ χοντρικά (και με την επιφύλαξη αν έχω καταλάβει σωστά αυτά που διάβασα) ο πραγματισμός λέει τα εξής: 
Δεν υπάρχει αντικειμενική Αλήθεια ούτε αντικειμενική Πραγματικότητα. Με σημερινά λόγια: Ο καθένας μας ζει στην κοσμάρα του και ούτε καν μπορεί να καταλάβει τους άλλους κόσμους των γύρω του.
Επίσης δεν υπάρχει ελεύθερη βούληση, ούτε - ελεύθερα - αισθήματα. 
 
Η Αλήθεια, η Πραγματικότητα, η ελεύθερη Βούληση είναι έννοιες που απασχολούν τους φιλόσοφους εδώ και κάτι χιλιάδες χρόνια. Από τον Πλάτωνα και δώθε, οι φιλόσοφοι ψάχνουν απαντήσεις. Ο James και οι πραγματιστές υποστηρίζουν ότι όλα αυτά δεν υπάρχουν αντικειμενικά αλλά μονο υποκειμενικά. Δηλαδή ο κάθε ένας μας φτιάχνει την αλήθεια του, την πραγματικότητα του (= τον κόσμο του, την κοσμάρα του) και τα αισθήματα του όπως τον βολεύουν. 

Πως βολεύει τον καθέναν μας να φτιάχνει τον κόσμο του; Ετσι όπως τον χρειάζεται για να επιβιώσει. Αυτοί που στον κόσμο τους βάζουν αρκούδες και δράκους και άλογα και φίδια στον ουρανό (αστερισμοί) και στην έρημο, πρέπει να επιβιώσουν στην ερημιά, να βρουν τον επόμενο νερόλακκο, το επόμενο καταφύγιο. Αυτοί που - σαν εμένα - βλέπουν μόνο ασύνδετα κοτρώνια και αστέρια, δεν έχουν την ανάγκη να επιβιώσουν. Ή δεν επιβιώνουν καν και γλυτώνουμε από δαύτους ;-)

* * * *
Πιστεύουμε γενικά στην "μία Αλήθεια". 
Πιστεύουμε επίσης ότι αρκει να μαζέψουμε αντικειμενικά επιχειρήματα και αρκεί ο απέναντι να μην είναι εντελώς γκάου - και λογικά θα πρέπει να πειστεί.

Λάθος. Ο καθένας μας έχει την δική του Αλήθεια που ισοδυναμεί με το συμφέρον του. 
Αλήθεια = προσωπικό συμφέρον. Όπου συμφέρον = πιθανότητες επιβίωσης.

Πιο πάνω έφερα δύο παραδείγματα που είναι ταυτόχρονα και προσωπικές ιστορίες. Και τα δύο, και τα αστέρια και οι πέτρες στην έρημο αφορούν τον προσανατολισμό σε άγνωστο έδαφος. 
Αλλά αυτή η εξίσωση αλήθεια = συμφέρον = επιβίωση είναι πολύ πιο γενική. Αφορά τους εμβολιασμούς, την κλιματική αλλαγή, την διεθνή γεωπολιτική κατάσταση, την οικονομία, την πολιτική, την θρησκεία, τα πάντα. 

Πιστεύω ότι κανένα επιχείρημα και καμία συζήτηση δεν έχει νόημα. Ολοι αυτοί οι προσωπικοί κόσμοι είναι κλειστοί. Κατασκευάζονται στην βάση του προσωπικού συμφέροντος, της προσωπικής επιβίωσης. Μόνο αν η δική μου επιβίωση (συμφέρον) συμπίπτει με την δική σου, τότε οι κόσμοι μας τέμνονται και έχουμε μια κοινή Αλήθεια, μια κοινή Πραγματικότητα.

Δυτυχώς δεν υπάρχει αντικειμενική Επιστήμη, που θα μπορούσε ίσως να δώσει έναν μπούσουλα Αντικειμενικότητας. Η Επιστήμη είναι προ πολλού εξαγορασμένη, διεφθαρμένη και συμφεροντολόγα. Δώσε μου αρκετά φράγκα και σου σκαρώνω ότι επιστημονική μελέτη θέλεις με όποιο επιστημονικό συμπέρασμα γουστάρεις.

* * * * 
Κλείνω με μια ακόμα προσωπική ιστορία. Ένα ακόμα παράδειγμα, αυτήν την φορά δεν έχει σχέση με προσανατολισμούς. 
Είχα κάποτε - πάνε πάρα πολλά χρόνια - έναν φίλο. Ευαίσθητος και έξυπνος άνθρωπος. Και πολύ διαβασμένος. Απίθανα, ασύλληπτα διαβασμένος. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, αν μιλάμε για επιστήμη και για "αντικειμενικά" επιχειρήματα.

Ο άνθρωπος αυτός αποφάσισε κάποτε να προσκολληθεί στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία. Δεν ήταν έτσι από μικρός (αλλιώς μάλλον δεν θα είχε γίνει φίλος μου), έγινε χριστιανός πολύ αργότερα. Μέσα από τις μελέτες του ανακάλυψε ότι οι μεγαλύτεροι εχθροί της ελληνικής ορθοδοξίας είναι η δυτική κουλτούρα και η αρχαιολατρεία. 
Από τότε έγινε μανιώδης αντι-δυτικός και αντι-αρχαιοέλληνας. Οτιδήποτε προέρχεται από την Δύση ή την αρχαία Ελλάδα είναι σιχαμερό, ψεύτικο, βλαβερό και απάτη.

Δεν είναι καθόλου χαζός, το αντίθετο. Είναι ευφυής, αρκετά πάνω από τον μέσο όρο. Ούτε φανατικό τον θεωρώ. Αντίθετα, έχει πολύ, πολύ, πολύ τεκμηριωμένα στοιχεία. Πηγές πρωτότυπες, συγγράμματα, χρόνια μελέτης. Οποιοσδήποτε δοκιμάσει να του πάει κόντρα με επιχειρήματα, θα βρεθεί πολύ γρήγορα με την πλάτη στον τοίχο.

Βλέπω στον άνθρωπο αυτόν μόνο ένα "πρόβλημα". Που τελικά δεν είναι καν πρόβλημα, αφού όλοι κάνουμε το ίδιο, αν και σε μικρότερο βαθμό: Επειδή - για δικούς του λόγους - κάποτε αποφάσισε να ταυτίσει την ζωή του με την ορθοδοξία, έχτισε έναν δικό του, πολύ στεγανό κόσμο. Εναν κόσμο που τον συμφέρει επειδή  ταυτίζεται με την ζωή του την ίδια. 
Σε αυτόν τον κόσμο, ότι ωφελεί την ορθοδοξία είναι αυτόματα καλό και σωστό και δίκαιο. Και ότι βλάπτει την ορθοδοξία (η δυτική κουλτούρα και οι αρχαίοι έλληνες) είναι λάθος, απάτη και αισχρό.
Επιστημονικά συγγράμματα, στοιχεία και δεδομένα; Μην τολμήσεις καν να το σκεφτείς, έχει πολλά περισσότερα από εσένα.

Δεν θέλω να κρίνω τον πρώην φίλο μου ούτε αρνητικά, ούτε να τον επαινέσω. Βλέπω μόνο στο πρόσωπο του ένα πολύ έντονο, τρανταχτό παράδειγμα του τι σημαίνει η κοσμάρα που φτιάχνουμε όλοι μας για τους εαυτούς μας. Εφτιαξε την κοσμάρα του όπως όλοι μας. Μόνο που σε αντίθεση με τους περισσότερους από εμάς, την τεκμηρίωσε και την στήριξε με πάρα πολύ ισχυρούς - επιστημονικούς - πυλώνες. Ο πρώην φίλος "φαίνεται" περισσότερο από εμάς τους υπόλοιπους, επειδή οι απόψεις του δεν συμβαδίζουν με την μεγάλη μάζα. Αλλά γιατί θα έπρεπε;

Πρόκειται ακριβώς γι αυτό που λένε οι πραγματιστές φιλόσοφοι.
Πρώτα έρχεται η επιβίωση, το συμφέρον (στην περίπτωση του πρώην φίλου μου η θρησκευτική προσκόλληση). Μετά χτίζεις την αλήθεια σου, την πραγματικότητα σου, τον κόσμο σου.
Η ελεύθερη σου βούληση αλλά και τα αισθήματα σου φτιάχνονται έτσι ώστε να ταιριάζουν στον κόσμο σου.
Μπορείς να αισθάνεσαι κάτι μη συμβατό με τον κόσμο σου; 
Και _τελευταία_ έρχονται τα επιχειρήματα. Τα οποία μόνο τότε θεωρούνται σαν σωστά, αν στηρίζουν τον κόσμο που ήδη έφτιαξες. Αλλιώς απορρίπτονται.

* * * *
Με ενδιαφέρει τελικά η αντικειμενική Αλήθεια; Όχι φυσικά. Αφού έχω την δική μου ;-)

Friday, 6 August 2021

Κακία + Συμφέρον = Πυρκαγιά

Οι Ολλανδοί είχαν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα κάθε χρόνο εκατόμβες νεκρών από πλημμύρες. Λογικό, αφού βρίσκονται κάτω από την στάθμη της Θάλασσας. Κάποτε έφτιαξαν ένα Υπουργείο Γεφυρών και Φραγμάτων, το επάνδρωσαν με τους καλύτερους ειδικούς (υπάρχουν αντίστοιχες έδρες στα πανεπιστήμια τους), του έδωσαν απεριόριστους πόρους και μια αποστολή: Δεν θέλουμε πια πλημμύρες. 
Για κάθε πλημμύρα που συνέβαινε μετά, έκοβαν τα κεφάλια των υπεύθυνων και κρέμαγαν τα πτώματα τους μπροστά από το Κοινοβούλιο για παραδειγματισμό. Οκ, το τελευταίο είναι υπερβολή. Πάντως οι πλημμύρες σταμάτησαν.

Τι κάνει ένας σοβαρός λαός που ξέρει ότι λόγω γεωγραφίας, μορφολογίας, κλίματος κλπ. έχει ένα μόνιμο πρόβλημα; Το αντιμετωπίζει. Τι κάνουν οι τζερτζελοειδείς τσιφτετέλληνες εδώ και 60 χρόνια; Μαλακίζονται και καταριούνται οποιον βρουν πρόχειρο (την κυβέρνηση, τους τούρκους, τον στρατηγο άνεμο και άλλες παπαριές).

Μια δεδομένη (απλοϊκή) ψευτοδικαιολογία για τις φωτιές είναι ότι "να, και η Καλιφόρνια έχει φωτιές, άρα τι να κάνουμε εμείς; ". Επιεικώς ανόητη, αν όχι εκ του πονηρού. Πρώτον δεν μπορείς να συγκρίνεις την Καλιφόρνια με την Ελλάδα. Ναι, έχουν και οι δυο ζέστη, αλλά αυτό είναι το μοναδικό κοινό σημείο. 
Η Καλιφόρνια είναι μια χώρα που θέλεις 2 ώρες με το αεροπλάνο για να την διασχίσεις, η Ελλάδα είναι ένα μυγόχεσμα πάνω στον χάρτη. Άσε που οι Αμερικάνοι (καλοί βλάκες και του λόγου τους) έχουν ιδιωτικοποιήσει ακόμα και την μάνα που τους γέννησε και γι' αυτό δεν έχουν υποδομές πυροπροστασίας.
 
Αντιπαράδειγμα: Γιατί όλη η υπόλοιπη Υδρόγειος στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος δεν έχει φωτιές; Η Τεχεράνη βρίσκεται στο ίδιο ύψος με την Καλαμάτα. Η μισή Κίνα το ίδιο. Δεν έχουν ζέστη εκεί; Η μήπως η έλλειψη πυρκαγιών σε αυτά τα μέρη οφείλεται στό ότι τα εκεί καθεστώτα σε μπουντρουμιάζουν;
 
Επανέρχομαι στο ολλανδικό παράδειγμα. Θα ωφελούσε την Ελλάδα ένα Υπουργείο Πυροπροστασίας; Πιστεύω σαφώς πως ναι - αρκεί να λειτουργούσε με τις ολλανδικές συνθήκες: Αφθονοι πόροι, διευρυμένες εξουσίες και ειδικοί που τους παίρνουμε το κεφάλι σε περίπτωση αποτυχίας.
 
Τα σημερινα "υπεύθυνα" υπουργεία - το Αγροτικής και το Πολιτικής Προστασίας - είναι ένα Τίποτα. Το πρώτο απλά κάνει λαμογιές και τσεπώνει επιδοτήσεις από την Ε.Ε. για να τις μοιράσει στην εκλογική πελατεία, δλδ. τους αγρότες και τους "αγρότες". Το δεύτερο είναι υπεύθυνο για πανδημίες, σεισμούς, λιμούς καταποντισμούς και γενικά τις 7 πληγές του Φαραώ - πάντως ειδικό για πυροπροστασία ΔΕΝ είναι.

Ωραία, αφού λοιπόν λόγω κλίματος και γεωγραφίας έχουμε ένα πολύ συγκεκριμένο και πολύ γνωστό (και δυστυχώς μόνιμο) πρόβλημα, χρειαζόμαστε έναν φορέα πυροπροστασίας. Το αν αυτός ο φορέας είναι υπουργείο, νομαρχία, ίδρυμα, οργάνωση κ.ο.κ. είναι δευτερεύον. Το σημαντικό είναι ότι χρειαζόμαστε ειδικούς και οργάνωση, όπως οι ολλανδοί.

Τους ειδικούς τους έχουμε ήδη. Και την οργάνωση θα την είχαμε, αν θέλαμε. Μάλιστα καλύτερη από την ολλανδική. Δεν είμαστε ανίκανοι. Απλά ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ. Ούτε τους ειδικούς, ούτε την οργάνωση.
 
Οι ειδικοί μας λένε τα ίδια πράγματα ΚΑΘΕ, μα ΚΑΘΕ χρόνο. Οχι μόνο φέτος. Και πέρυσι τα ίδια έλεγαν. Και πρόπερσι. Και την τελευταία δεκαετία. Και πριν δύο δεκαετίες. Εδώ και 60-70 χρόνια, έλληνες ειδικοί, καθηγητές πανεπιστημίων μας λένε και μας ξαναλένε και μας ξαναλένε ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια πράγματα.

Πως μπορούμε να ερμηνεύσουμε την συμπεριφορά ενός λαού που εδώ και πάνω από μισόν αιώνα καίγεται κάθε χρόνο, οι ειδικοί του λένε πως μπορεί να αποφύγει τις πυρκαγιές και αυτός τους αγνοεί επιδεικτικά; Ηλίθιοι; Δεν νομίζω. Επιμένω ότι οι έλληνες ΔΕΝ είναι ηλίθιοι, ούτε ανίκανοι. Τουλάχιστον όχι περισσότερο από τους Ολλανδούς ή τους Κινέζους ή οποιονδήποτε άλλον λαό.

Αφού δεν πρόκειται για ηλιθιότητα, τι άλλες ερμηνείες έχουμε; Μα ..... το συμφέρον φυσικά. Απλά, απλούστατα, ξεκάθαρα, το συμφέρον. 
 
Ολοι αυτοί που σήμερα χάνουν τις ζωές τους και τις περιουσίες τους στις φλόγες, όλη αυτή η τερατώδης οικολογική καταστροφή - που τις επιπτώσεις της θα τις φάμε κατακέφαλα όλοι -, όλοι οι νεκροί και όλες οι καταστροφές των τελευταίων 60 χρόνων οφείλονται σε κάτι ΠΑΡΑ, ΠΑΡΑ, ΠΑΡΑ πολύ απλό: Το συμφέρον.
Εσύ θα πεθάνεις, θα χάσεις το σπίτι σου, θα πάθεις καρκίνο από την στάχτη επειδή ο διπλανός σου έχει συμφέρον να σε κάψει και να σε καταστρέψει. Επειδή μπροστά στο δικό του συμφέρον, η δική σου ζωή είναι ένα τίποτα. Απλά, καθαρά και ξάστερα.

Ποιοι έχουν συμφέρον να καίγεται η Ελλάδα κάθε χρόνο, εδώ και πάνω από μισόν αιώνα;
Τρεις κατηγορίες: Κυνηγοί, κτηνοτρόφοι, εργολάβοι.
Μαζί με τους πολιτικούς που τους νταντεύουν και τους υποθάλπουν επειδή αποτελούν την εκλογική τους πελατεία.

Την ώρα που εσύ πνίγεσαι στην στάχτη του δάσους που καίγεται δίπλα σου, την ώρα που εσύ πέφτεις για ύπνο και δεν ξέρεις αν σε σηκώσουν τα μεσάνυχτα οι πυροσβέστες από το κρεβάτι σου (αν προλάβουν κι αυτοί), την ώρα που εσύ χάνεις το οξυγόνο που αναπνέεις, το σπίτι σου, την περιουσία σου, την ζωή σου, μερικοί δίπλα σου γεμίζουν φυσίγγια και γυαλίζουν κάννες. Τα τζιπ φουλαρισμένα βενζίνη, περιμένουν να κάτσει λίγο η στάχτη.

Οι φρεσκοκαμμένες περιοχές είναι "άριστοι" κυνηγότοποι. Γιατί οι μικροτσούτσουνοι εγκληματίες με τις κάννες και τα τζιπ δεν μπορούν να χτυπήσουν ούτε το μικροσκοπικό πουλί τους σε κανονικές συνθήκες. Μόνο στα καμμένα, εκεί που τα πανικοβλημένα, διψασμένα, εξαντλημένα ζώα δεν μπορούν να κρυφτούν.
Και το πανάθλιο, εγκληματικό σκατοκράτος τους δίνει "ειδικές κυνηγετικές άδειες" και "παράταση κυνηγετικής περιόδου" ακριβώς για να μπορέσουν να κυνηγήσουν τα καθάρματα μέσα στις καμμένες περιοχές.
 
Να το θυμάσαι αυτό, αν ποτέ καεί το σπίτι σου (που δεν το εύχομαι). Να ξέρεις τουλάχιστον ποιο καθίκι σε έκαψε και γιατί, με ποιο συμφέρον σε έκαψε. Και να μην αναμασάς βλακείες περί Καλιφόρνιας, υπερβολικής ζέστης και "ένα σπασμένο γυαλί μπορεί να βάλει φωτιά".
 
Ποιος ήταν ο υπουργός που μοίραζε κυνηγετικές άδειες μετά την τελευταία μεγάλη φωτιά στην Ηλεία το 2008; Ο Κικίλιας; Δεν θυμάμαι καλά. 
Update: Το εψαξα, δεν ήταν τελικά ο Κικίλιας. Και δεν ήταν ο υπουργός αλλά ο υφυπουργός Κ. Κιλτίδης. Μπερδεύτηκα με την ίδια συλλαβή στα δυο ονόματα. Ψάχνοντας για τους τότε υπουργούς βρήκα και κάτι εξαιρετικό, από τον Μεγάλο Θανάση Βέγγο: https://www.youtube.com/watch?v=50Wh72SVnFs

Αν νομίζει κάποιος ότι υπερβάλλω, ότι έχω άδικο, ας απαντήσει στην απλή ερώτηση: Σε τι χρησιμεύουν οι κυνηγετικές άδειες μέσα στα καμμένα - ΕΙΔΙΚΑ μετά την φωτιά; Αν εγώ λέω χαζομάρες, γιατί οι μεν ζητάνε αυτές τις άδειες και ο υπουργός τις δίνει; Ετσι, στην τύχη γίνονται αυτά; Συμπτώσεις είναι; Η μήπως συμφέρον;
 
Οι κτηνοτρόφοι. Μετά από κάθε φωτιά, το έδαφος κρατάει περίσσιο άζωτο. Τα φυτά που φυτρώνουν μετά την φωτιά είναι ποώδη και - με την βοήθεια του αζώτου σαν φυσικό λίπασμα - εξαιρετικά θρεπτικά. Παράγεται δηλαδή περισσότερο κρέας για σφάξιμο ανα στρέμα.
 
Για τους εργολάβους, τι άλλο να πω, περισσότερο από τα πασιφανέστατα;

Οι αστυνομικοί, οι εγκληματολόγοι, αλλά ακόμα και ένας μπόμπιρας που μεγάλωσε με αμερικάνικες ταινίες μπορούν να σου πουν το προφανές: Οταν έχεις ένα έγκλημα, ψάξε τον ένοχο ανάμεσα σε αυτούς που έχουν συμφέρον.

Ποια είναι η εξήγηση για τις πυρκαγιές; Είτε θα πρέπει να βροντοφωνάξουμε και να αποδεχτούμε ότι οι Έλληνες είναι ο πιο μαλάκας λαός του κόσμου - κάτι που δεν δέχομαι σε καμία περίπτωση - είτε θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι κάποιοι έχουν συμφέροντα από τις πυρκαγιές. 
Δεν υπάρχει καμία άλλη λογική εξήγηση για αυτές της καταστροφές. Οι 4 ομάδες συμφερόντων που ανέφερα ήδη (κυνηγοί, κτηνοτρόφοι, εργολάβοι, πολιτικοί) εμποδίζουν κάθε οργανωμένη προσπάθεια αποφυγής και πνίγουν κάθε φωνή ειδικού. Μόνο έτσι εξηγείται το γιατί καίγεται η χώρα κάθε χρόνο, ενώ θα μπορούσε να αποφύγει τις καταστροφές.
 
Το να καταριόμαστε την ζέστη, τα αποτσίγαρα, την Καλιφόρνια και την κακή μας τύχη (ή τους τούρκους) είναι μια θεολογική και ανόητη εξήγηση. Με το συμφέρον - και με αυτούς που έχουν το συμφέρον - εξηγούνται όλα πολύ πιο λογικά.
Τι θεωρείς πιο πιθανό; Να έσπασε ένα μπουκάλι στην μέση της ερημιάς, να έγειρε με τον κατάλληλο τρόπο, να είχε την κατάλληλη κοιλότητα (ένα επίπεδο τζάμι δεν γίνεται φακός), να έπεσε ο ήλιος πάνω του στην κατάλληλη στιγμή και να άναψε τα ξερόχορτα; Η μήπως είναι πιθανότερο ένας κυνηγός ή κτηνοτρόφος να έκανε αυτό που είναι το συμφέρον του;

Δεν είμαι ειδικός. Αναμασάω όμως για άλλη μια φορά αυτά που λένε οι ειδικοί εδώ και δεκαετίες. Έτσι για να υπάρχουν και εδώ, στην μικρή αυτή διαδικτυακή γωνιά.

1. Η βλάστηση της χώρας (δεν έχουμε μόνο δάση, πολύ μεγάλο μέρος της χώρας είναι θαμνώδες) είναι ήδη προσαρμοσμένη στο κλίμα μας - άρα και στις φωτιές. Μια "φυσική" φωτιά περιορισμένης έκτασης κάθε 10 χρόνια δεν αποτελεί πρόβλημα, το χώμα και τα φυτά είναι προετοιμασμένα. Εδώ θα ίσχυε και η σύγκριση με την Καλιφόρνια. 
Αυτές όμως οι τεράστιες καταστροφές - και μάλιστα κάθε χρόνο - είναι ανθρωπογενείς, δεν είναι φυσικές.

2. Με έναν αναπτήρα μπορείς να κάψεις ένα ματσάκι άχυρο ή μια φούχτα ξεραμένα κλαδάκια. Αλλά επ ουδενί μπορείς να κάψεις με έναν αναπτήρα ένα δέντρο ή έναν μεγάλο θάμνο. 
Το πρόβλημα δεν είναι λοιπόν η ζέστη από μόνη της, ούτε ο άνεμος, ούτε το "αποτσίγαρο" που δήθεν πετάχτηκε ούτε το "σπασμένο γυαλί" που δήθεν έγινε φακός. Το πρόβλημα είναι η συσσώρευση μιας τεράστιας βιομάζας από ευανάφλεκτο υλικό, π.χ. ξεραμένες πευκοβελόνες.
 
3. Η καλύτερη ίσως μέθοδος πυροπροστασίας - και πολύ, πολύ, πολύ, πολύ οικονομική - θα ήταν το αραίωμα αυτής της βιομάζας. Να μαζεύαμε δλδ. από τον Απρίλη μέχρι τον Σεπτέμβρη όλα αυτά τα κλαδάκια και τις πευκοβελόνες. Τόσους αργόσχολους έχουμε.
Οι λεγόμενες αντιπυρικές ζώνες είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, σε μεγαλύτερη κλίμακα: Ξυρίζουμε μια φαρδιά λουρίδα γης, δλδ αραιώνουμε, αφαιρούμε την καύσιμη ύλη.

4. Ο φυσικός τρόπος να γίνεται αυτή η απαραίτητη αραίωση της καύσιμης βιομάζας είναι τα ζώα. Φυσικός κύκλος. Ο λαγός, το κουνελάκι, το ποντικάκι, τα πουλιά, γενικά ΟΛΑ τα ζώα στην φύση καταναλώνουν αυτήν ακριβώς την εύφλεκτη βιομάζα που επιβάλλεται να αραιώσουμε, αν δεν θέλουμε στην επόμενη πυρκαγιά να καούμε ζωντανοί. 
Κανένας λαγός και καμία αλεπού δεν τρώνε δέντρα. Φυλλαράκια, κλαράκια και σπόρους καταναλώνουν. Ολα τα ζώα είναι ΣΥΜΜΑΧΟΙ μας εναντίον των πυρκαγιών.
Αλλά εμείς αφήσαμε τα μικροτσούτσουνα κομπλεξικά καθίκια με τις καραμπίνες να θερίσουν οτιδήποτε κινείται στην φύση. 
Ε, την επόμενη φορά που θα δεις τις φλόγες να βγαίνουν από το παράθυρο της κραβατοκάμαρας σου (που δεν το εύχομαι), να ξέρεις τουλάχιστον ποιος ήταν ο σύμμαχος σου και ποιος σε έκαψε.

5. Πλήρης, καθολική και αυστηρότατη απαγόρευση της βόσκησης - με βαρύτατες ποινές - σε όλα τα καμμένα για 10 χρόνια. Οι ειδικοί λένε, ότι οι φωτιές θα σταμάταγαν σε χρόνο dt και η φύση θα αναγεννιώταν. 
Ετσι, κυριολεκτικά "με έναν νόμο και ένα άρθρο". Οταν αφαιρέσεις το συμφέρον, τα υπόλοιπα γίνονται σχεδόν μόνα τους.

6. Η απαγόρευση της δόμησης στα καμμένα υπάρχει από το μακρυνό 1975, αλλά φυσικά δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ.

Υ.Γ. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μην ασχολούμαι με θέματα της επικαιρότητας. Αλλά οι φωτιές δεν είναι επίκαιρο θέμα. Ποια επικαιρότητα; Εδώ και 60 χρόνια εκεί είναι, ολόιδιες. 

Υ.Υ.Γ. Τις αθώες ψυχές που πεθαίνουν λυπάμαι. Αυτό μόνο.

Monday, 2 August 2021

Επιλογές

Κάπου στο 300 π.Χ. (λίγο μετά τον θάνατο των μεγάλων Πλάτωνα και Αριστοτέλη) η ανθρωπότητα είχε να επιλέξει ανάμεσα σε δύο δρόμους. Επέλεξε τον έναν και κατέληξε εδώ που είμαστε σήμερα. Δεν ξέρουμε τι θα είχε γίνει αν είχε επιλέξει τον άλλο δρόμο. Είναι πάρα πολλά τα "τι θα γινόταν αν". Αν όμως κάποτε αποφασίσουμε ότι ο σημερινός κόσμος είναι χάλια, δεν χρειάζεται να ψάχνουμε για εναλλακτικές. Οι εναλλακτικές είναι εκεί - σε πλήρη περιγραφή, ανάλυση και εφαρμογή - εδώ και 2.300 χρόνια.

* * *
Ο ένας δρόμος - αυτός που ΔΕΝ ακολουθήσαμε - ήταν αυτός του Επίκουρου. Ο Επίκουρος είχε αγοράσει ένα μεγάλο κτήμα, το είχε ονομάσει "Κήπο" και ζούσε εκεί με τους μαθητές του. Η εχθρική προπαγάνδα έλεγε ότι εκεί περνούσε τον καιρό του με σεξουαλικά όργια και ακράτητα μεθύσια - αλλά ήταν αστήρικτη και κατέρρευσε γρήγορα.
Στην πραγματικότητα ο Επίκουρος δίδασκε το ακριβώς αντίθετο. Έλεγε δλδ. ότι μπορείς να είσαι ευτυχισμένος, μόνο όταν όλοι γύρω σου είναι ευτυχισμένοι (στο "όλοι" περιλάμβανε και ζώα, με αστερίσκους). Για να είναι όλοι γύρω σου ευτυχισμένοι, οφείλεις να ζεις έτσι ώστε ούτε εσύ ούτε οι γύρω σου να αισθάνονται φόβο, πόνο, πείνα ή κρύο.

Εννοείται ότι η διδασκαλία του Επίκουρου είναι πολύ πιο εκτεταμένη. Δίνω εδώ υπεραπλουστευμένα μόνο το πολύ, πολύ, πολύ βασικό κομμάτι, συμπυκνωμένο στις παραπάνω αράδες. 
* * * 

Ο άλλος δρόμος - αυτός που ακολουθήσαμε - ήταν αυτός των στωϊκών. Οι στωϊκοί πήραν το όνομα τους από την Στοά της Αγοράς. Εκεί έστηναν τα πηγαδάκια τους και δίδασκαν.
Οι στωϊκοί πήραν την έννοια του Λόγου από μια παλιότερη φιλοσοφική τάση, τους Κυνικούς, και της έδωσαν συμπαντική έκταση. Πίστευαν δλδ. ότι ο Λόγος διατρέχει όλο το Σύμπαν, διαπερνά τα πάντα, αλλά μόνο οι "σοφοί" μπορούν να τον αναγνωρίσουν. Όποιος είναι "σοφός" μπορεί να αναγνωρίσει τον Λόγο μέσα στο Σύμπαν και ζει σύμφωνα με τον Λόγο. Αυτός είναι ευτυχής και ολοκληρωμένος άνθρωπος.

Οι στωϊκοί έβαλαν στο παιχνίδι και την "φυσική τάξη πραγμάτων". Αφού ο Λόγος διαποτίζει όλο το Σύμπαν, υπάρχουν αυτομάτως μερικά πράγματα που έχουν συμπαντικό Λόγο, άρα συμβαίνουν επειδή αυτή είναι η φυσική λογική.

Η έννοια Λόγος έγινε πολύ γρήγορα Ορθός Λόγος και αυτή έγινε πολύ γρήγορα Ορθολογισμός.

Μερικούς αιώνες αργότερα μπήκε στην αρένα η χριστιανική φιλοσοφία. Αλλά επειδή η χριστιανική εκκλησία είχε πολλά κολλήματα με τον Αριστοτέλη και επειδή ο Αριστοτέλης είχε γράψει το έργο "Μετά τα Φυσικά", ο Χριστιανισμός και η Εκκλησία έγιναν "μεταφυσικοί". 
* * *

Στις μέρες μας υπάρχει μια διαμάχη ανάμεσα στους "μεταφυσικούς" και τους "ορθολογιστές". Στην πραγματικότητα η αντίθεση είναι πλασματική και βρίσκεται μόνο στο αν γουστάρεις το παπαδαριό ή όχι. 
 
Παρ' όλα αυτά, οι μεταφυσικοί θεωρούνται σαν παράλογοι, τρελοί, φανατικοί, σκοταδιστές, ταλιμπάν.
Ενώ οι ορθολογιστές θεωρούνται σαν το Φώς του Ορθού Λόγου, η Λογική, η Αλήθεια, η Επιστήμη και άλλες μεγαλοπρεπέστατες Αρχιμαλακίες.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αντίθεση μεταξύ τους. Απλά τσακώνονται για το πάπλωμα (λέγε με Εξουσία) και έχουν φέρει τον κόσμο μας εδώ που είναι. Ούτε οι μεταφυσικοί είναι φανατικοί ή τρελοί, ούτε οι ορθολογιστές έχουν σχέση με την λογική, την αλήθεια ή την επιστήμη.
* * *

Ο ορθολογισμός κρύβει έναν τεράστιο ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο, για τον οποίο κανένας δεν μιλάει. Ούτε καν οι μεταφυσικοί που υποτίθεται ότι είναι εχθροί. Ο ελέφαντας του ορθολογισμού είναι το Εγώ.

Ωστε είσαι οπαδός της Αλήθειας και της Λογικής μεγάλε; Σώπα, μην ζορίζεσαι, θα σκίσεις καμιά κυλότα.
 
Πριν μας αραδιάσεις τις αρλούμπες περί λογικής, επιστήμης, αλήθειας κλπ. πες μας πρώτα για ποιό Εγώ μιλάς. Ποια λογική εννοείς; Αυτήν του Γιάννη, αυτήν του Μήτσου, αυτήν του Κώστα ή αυτήν της Ελένης; 
Αυτήν των Τούρκων ή των Ελλήνων; Αυτή των Κινέζων ή των Ιαπώνων; Αυτήν των Παλαιστίνιων ή των Ισραηλινών;
Μέσα στην πρεμούρα σου να μας δείξεις ότι εσύ αντιπροσωπεύεις την αλήθεια, την λογική και την επιστήμη "ξέχασες" τον ελέφαντα. Τον ελέφαντα που λέει ότι εδώ και 2.300 χρόνια δεν έχει βρεθεί ένα αντικειμενικό κριτήριο για την Λογική. 

Οι στωϊκοί φιλόσοφοι τα είπαν πριν 23 αιώνες: Μόνο το Εγώ είναι το απόλυτο κριτήριο για τον (ορθό) Λόγο. Το έχουν γράψει ξεκάθαρα οι άνθρωποι, κανένας δεν τους έχει αντικρούσει εδώ και χιλιάδες χρόνια.
 
Εχουμε και λέμε: Αυτά που λέω εγώ είναι λογικά και αληθινά και αυτά που λες εσύ είναι παράλογα και ψεύτικα. Το ίδιο ισχύει για όλους μας.
Όταν όλοι πιστεύουν ότι μόνο ο δικός τους λόγος είναι ο ορθός λόγος τότε νομοτελειακά καταλήγουμε στην Βία. Όταν ο καθένας έχει την δική του λογική, τότε θα εφαρμοστεί η "λογική" του ισχυρότερου.

Μαζί με το κερασάκι της "φυσικής τάξης πραγμάτων", που αποτελεί ΤΟ βασικό συστατικό της στωϊκής φιλοσοφίας. Η φυσική τάξη πραγμάτων λέει π.χ. ότι το έθνος Χ είναι κατώτερο από το δικό μας, άρα μπορούμε να τους πάρουμε την χώρα, τις γυναίκες, την σοδειά, whatever. Η ίδια φυσική τάξη πραγμάτων λέει ότι οι γυναίκες και οι μαύροι είναι κατώτερα όντα, άρα οι μεν για τεκνοποίηση και οι δε για τις βαμβακοφυτείες - εντελώς ορθολογικά. 
Ξέρεις πόσο ορθολογιστής είναι ο Ερντογάν που λέει ότι η Τουρκία χρειάζεται ζωτικό χώρο και ότι η τουρκική σημαία πρέπει να κυματίζει στην Ακρόπολη; Πολύ ορθολογιστής. Τόσο ορθολογιστής, που μόνο με κανόνια μπορείς να αντιμετωπίσεις τον ορθολογισμό του.

Παρεπιπτόντως, αυτή η "φυσική τάξη πραγμάτων" είναι και η αιτία του γιατί η ανθρωπότητα επέλεξε την φιλοσοφία των στωϊκών και όχι την φιλοσοφία του Επίκουρου. Η επικούρειοι λένε ότι οφείλεις να ζεις έτσι ώστε κανένα πλάσμα γύρω σου να μην νιώθει φόβο, πόνο, πείνα, δυστυχία.  
 
Ε, πως να βάλεις τους Πακιστανούς σκλάβους στα φραουλοχώραφα σου έτσι; Πως να στείλεις παιδιά στα ορυχεία σου; Πως να σφάξεις ζώα για να φας; Πως να βιάσεις μια γυναίκα; Πως να κατακτήσεις ένα γειτονικό κράτος έτσι; 
Αν είσαι επικούρειος, δεν μπορείς. 
Αν όμως είσαι στωϊκός, μπορείς και παραμπορείς να τα κάνεις όλα αυτά. Είναι ορθολογικό (εσύ ορίζεις τι είναι λογικό είπαμε), είναι και η φυσική τάξη πραγμάτων (που επίσης εσύ ορίζεις).

Τα επικούρεια κριτήρια, ο φόβος, ο πόνος, η πείνα είναι αντικειμενικά κριτήρια. Ξέρεις πότε πονάει / πεινάει ο άλλος. Αν δεν ξέρεις, το μαθαίνεις τάχιστα. Τις περισσότερες φορές ξέρεις και τι πρέπει να κάνεις για να μην πονάει / πεινάει.
Τα στωϊκά κριτήρια, όπου εσύ ορίζεις τι είναι η "φυσική τάξη πραγμάτων", η λογική, η αλήθεια κ.ο.κ. είναι σκουπίδια.
Εκτός αν φέρει κάποιος αντικειμενικά κριτήρια περί λογικής, αλήθειας, επιστήμης κ.ο.κ. που να τα αποδέχονται όλοι, οπότε να τα δεχτώ κι εγώ. Αλλά εδώ και 2.300 χρόνια, δεν το έχει κάνει κανένας.

Η χοντρή πλάκα είναι ότι αυτά τα αντικειμενικά - και καθολικής αποδοχής - κριτήρια υπάρχουν ήδη ;-)
 
Τι κάνουν ο Γιάννης και ο Κώστας όταν διαφωνούν για τα σύνορα του οικοπέδου τους; Πηγαίνουν σε μια ανώτερη αρχή (π.χ. δικαστήριο) και δηλώνουν ότι η απόφαση της ανώτερης αρχής δεσμεύει και τους δύο.
 
Συνεπώς μπορούμε να απευθυνθούμε σε ένα ανώτερο Ον, για να μας δώσει τα  κριτήρια της Λογικής και της Αλήθειας. Δεσμευόμενοι εκ των προτέρων ότι θα αποδεχτούμε αυτά τα κριτήρια σαν αντικειμενικά και καθολικά.

Με απλά λογάκια, αν οι ορθολογιστές θέλουν αντικειμενικά κριτήρια για την Αλήθεια και την Λογική, οφείλουν να ρωτήσουν τον Θεό και να δεσμευτούν ότι θα ζήσουν σύμφωνα με το θέλημα Του.
 
Να που ο ορθολογισμός συναντάει τελικά την μεταφυσική και πηγαίνουν μαζί, χεράκι, χεράκι.
 
Σήμερα έχουμε τρεις επιλογές:
- Οι ορθολογιστές απευθύνονται (με την βοήθεια των μεταφυσικών) σε ένα ανώτερο Ον για να τους δώσει αντικειμενικά κριτήρια Αλήθειας και Λογικής.  Παύοντας έτσι de facto να είναι ορθολογιστές.

- Οι ορθολογιστές συνεχίζουν να έχουν το Εγώ σαν μοναδικό (υποκειμενικό) κριτήριο Αλήθειας και Λογικής. Φέρνοντας νομοτελειακά την Βία για να απαντήσει στο ερώτημα άν ο Κώστας ή ο Μήτσος την έχει μεγαλύτερη (την Αλήθεια). Η μόνη λογική απάντηση στον ορθολογισμό είναι ένα Uzi.
 
- Πετάμε και τους ορθολογιστές και τους μεταφυσικούς στον κουβά με τα φρόκαλα (εκεί δλδ. όπου ανήκουν) και γινόμαστε επικούρειοι.
 
= = = = =
 
Υ.Γ. 
Το ξέρω ότι δεν πρόκειται να γίνει κανένας επικούρειος. 
Το ξέρω ότι η ανθρωπότητα θα συνεχίσει στο ίδιο στωϊκό μοτίβο. 
Δλδ. να στρίβει ο ένας το λαρύγγι του άλλου.
 
Ναι, αλλά μη μου σπάτε τα @@ με ορθολογισμούς, λογικές, επιστήμες και "αλήθειες". Αφού όλα γίνονται για την Εξουσία. 
 
Οσο η λογική σας και η επιστήμη σας υποστηρίζουν ότι μπορείτε να σφάζετε ζώα και να έχετε άλλους ανθρώπους για δούλους, την λογική σας και την επιστήμη σας τις έχω χεσμένες. Μαζί με τον ορθολογισμό σας.

Tuesday, 8 June 2021

Πίκρα

Το 2006,  κάπου στην Αθήνα, γεννήθηκε μια μικρή σκυλίτσα. Ένα αδεσποτάκι, όπως τα χιλιάδες αδέσποτα που γεννιώνται, υποφέρουν και πεθαίνουν άσχημα σε όλη την Ελλάδα. 

Ετούτη εδώ η μικρή όμως έτυχε να πέσει στα χέρια της Α. Της Α. που - αν υπήρχε θεός των σκύλων - θα ήταν ο εκ δεξιών Αρχάγγελος Του. Αυτός ο τρομερός αρχάγγελος με την ασπίδα και την πύρινη ρομφαία που σε βουτάει από τον σβέρκο και σου φωνάζει "έλα εδώ ρε κάθαρμα, γιατί φέρεσαι έτσι; Γιατί αδιαφορείς; Γιατί τα καταδικάζεις να ζουν σε αυτές τις συνθήκες;". 
 
Αλλά δεν υπάρχει θεός των σκύλων. Πως το ξέρω; Μα, αν υπήρχε τέτοιος θεός, ο κόσμος θα ήταν 1000Χ καλύτερος. Γι αυτό και η Α. δεν είναι αρχάγγελος, αλλά μια κουρασμένη, απελπισμένη γυναίκα που - παρά την εξάντληση και τα εμπόδια - βοηθάει ακόμα όπου μπορεί.
 
Πίσω, στο 2006, η Α. φρόντισε το κουταβάκι. Την πήγε σε γιατρούς (είχε μια χρόνια αρώστια), την καθάρισε, την περιποιήθηκε, της έδωσε προστασία και σιγουριά. Με δικά της έξοδα, με δικό της κόπο, με δικό της ατέλειωτο ψυχικό σθένος. 
 
Χρειάζεσαι ατελείωτο ψυχικό σθένος. Εκτός αν νομίζει κανείς ότι μπορείς να τα περιμαζεύεις από τους σκουπιδοντενεκέδες, άρωστα, με σπασμένα τα μισά τους κόκκαλα, με παράσιτα να τους τρώνε τα σωθικά, μερικά να σου πεθαίνουν στα χέρια και όλα αυτά να τα περνάς χωρίς ψυχικό πατατράκ. Έτσι στο ντούκου, χαλαρά και λάϊτ, χωρίς εφιάλτες.
 
Αφότου η κουταβίτσα ήρθε στα συγκαλά της, με στιλπνό τρίχωμα, χορτάτη, φροντισμένη, περιποιημένη, κουκλίτσα, ξεκίνησε το επόμενο τρεχαλητό: Να βρεθεί οικογένεια να την υιοθετήσει. Πάλι η Α. με υπομονή, επιμονή, προσωπικό χρόνο και προσπάθεια της βρήκε μια καλή οικογένεια στην Γερμανία.
 
Κάπου εδώ, προς το τέλος αυτής της ιστορίας, ξεκινάει ο δικός μου ρόλος. Που είναι ο πιο ανώδυνος, ο πιο ευχάριστος και ο πιο άνετος (και ο πιο ασήμαντος). Κάποιος έπρεπε να μεταφέρει το κουταβάκι αεροπορικά στην καινούργια της οικογένεια, και αυτός ο κάποιος ήμουν εγώ. 
 
Επειδή αυτό το έχω κάνει πολλές φορές, να δώσω εδώ τρεις λεπτομέρειες.
 
- Στην αναχώρηση. Τα ζώα δεν τα παραδίδεις στην αεροπορική όπως μια βαλίτσα. Τα παραδίδεις στο υπόγειο του αεροδρομίου, στο οποίο έχεις πρόσβαση μόνο με συνοδεία. Εκεί γίνεται ένας ειδικός έλεγχος που κρατάει 5-10' και μετά το ζώο (στο κουτί μεταφοράς) φορτώνεται στο αμπάρι του αεροπλάνου. Αν και η Α. πάντα μου προτείνει να αναλάβει εκείνη αυτήν την διαδικασία, πάντα, πάντα, πάντα επιμένω να είμαι μπροστά σε αυτόν τον έλεγχο.
Γιατί; Επειδή ο δικός μου ρόλος
μπορεί να είναι εντελώς ασήμαντος, αλλά δεν θέλω να είμαι "διεκπεραιωτής". Δεν θέλω να είμαι κάποιος που απλά μεταφέρει ένα κουτί. Θέλω για εκείνα τα λίγα 5-10' να δω το ζώο με τα μάτια μου, να το χαιδέψω, να του πάρω τον φόβο (όσο μπορώ), να του ψιθυρίσω ότι όλα θα πάνε καλά.
Αυτά τα 5-10' είναι η μόνη μου επαφή με το ζώο, αφού ότι έχει προηγηθεί το έχει αναλάβει η Α. και ότι ακολουθεί το αναλαμβάνει η οικογένεια που το υιοθέτησε. Αλλά γι' αυτό ακριβώς επιμένω να είμαι εκεί - για να έχω αυτήν την ελάχιστη επαφή.
 
- Στην άφιξη. Εκεί γίνεται το έλα να δεις. Ούτε ο Μικ Τζάγγερ, ούτε η Εθνική Ελλάδας δεν έχουν τέτοια υποδοχή. Εγώ βγαίνω από την αίθουσα αποσκευών καμαρωτός-καμαρωτός με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά, κρατώντας στην αγκαλιά μου ή σπρώχνοντας σε ένα καρότσι τα κουτιά με τα ζώα (συνήθως είναι πάνω από ένα στην κάθε μεταφορά). Παιδάκια πέφτουν πάνω μου και μου κάνουν άσχετες ερωτήσεις, μου ζωγραφίζουν τα χέρια, άγνωστοι άνθρωποι με αγκαλιάζουν και με γεμίζουν ευχαριστίες και συγχαρητήρια, ενώ δεν έχω κάνει τίποτα.
Δεν λείπουν και τα δώρα, κάποιο γλυκό, κάποιο μπαρμπαδέλι, ευχαριστήριες κάρτες κ.α.
Φυσικά και τα ζώα δέχονται χάδια και λιχουδιές και χαρές, ενώ ακόμα δεν έχουν καταλάβει που βρίσκονται.
Όλο αυτό το τζέρτζελο κρατάει περίπου μισή ώρα. Μετά τα ζώα φορτώνονται στα αυτοκίνητα των καινούργιων τους οικογενειών και πηγαίνουμε όλοι στα σπίτια μας.
 
- Επειδή όλα αυτά γίνονται με επίσημα χαρτιά (οι αεροπορικές ελέγχουν τα πάντα), όλα μου τα προσωπικά στοιχεία υπάρχουν στα χαρτιά της μεταφοράς. Που παραδίδονται στις οικογένειες.
 
* * *
 
Η κουταβίτσα πήγε λοιπόν το 2006 στην καινούργια της οικογένεια. Εγώ την μετέφερα, την παρέδωσα στο αεροδρόμιο και από τότε δεν ξανά άκουσα για εκείνη - κάτι που συνήθως είναι καλό σημάδι.
 
...
Μέχρι σήμερα. Σχεδόν 16 χρόνια μετά. Με το "σχεδόν 16" να αποτελεί σημαδιακό νούμερο για μένα. 
 
Τηλεφώνημα σήμερα το μεσημέρι. Άγνωστος αριθμός. Στην γραμμή μια κυρία. Μου συστήνεται σαν η ιδιοκτήτρια της σκυλίτσας, που με είχε γνωρίσει για μερικά λεπτά στο αεροδρόμιο πριν σχεδόν 16 χρόνια, στην παραλαβή. Τα στοιχεία μου τα βρήκε από τα επίσημα χαρτιά της τότε μεταφοράς.
 
Θάνατος.
 
Χθες. Ευτυχώς ανώδυνα. Είχε ήδη σαν κουταβάκι μια χρόνια αρώστια. Το ότι έγινε σχεδόν 16 ήταν κατόρθωμα. 
 
Μια ευτυχισμένη ζωή. Μία σύντροφος. Αγάπη, αγάπη, αγάπη, αγάπη.
Η Α. την περιμάζεψε από τα σκουπίδια (εκεί που άλλα σιχαμερά σκουπίδια την είχαν παρατήσει) και σε αντάλλαγμα η σκυλίτσα χάρισε μια ζωή στην σύντροφο της.
 
Η κυρία μου διηγήθηκε την κοινή τους ζωή, το δέσιμο τους, τις εμπειρίες τους. Το πως έζησαν μαζί, το πως τις χώρισε ο θάνατος.
Τα λόγια διακόπηκαν πολλές φορές από λυγμούς και δάκρυα. Και από τις δύο άκρες του σύρματος. Να θέλεις να μιλήσεις και να είναι όλα σου τα σωθικά ένας κόμπος.
 
Δεν προσπάθησα να την παρηγορήσω. Θα ήταν προσβολή. Πως να παρηγορήσω έναν άνθρωπο που τον είδα πριν 16 χρόνια για μερικά λεπτά; Με τι λόγια να μιλήσω για μια γλυκιά σκυλίτσα που την χάϊδεψα για 5 λεπτά πριν 16 χρόνια στο υπόγειο ενός αεροδρομίου, όταν ήταν κουταβάκι; 
 
Ούτε να στηρίξω προσπάθησα. Ξέρω πολύ καλά τι νιώθει κάποιος που έχασε τον σύντροφο της ζωής του. Πέφτεις. Η υπόλοιπη ζωή σταματάει και εσύ πέφτεις. Το ξέρεις ότι πέφτεις και δεν σε ενδιαφέρει. Δεν κάνεις καν κάποια προσπάθεια να πιαστείς από κάπου. Ούτε θέλεις να σε πιάσει κάποιος. Γιατί; Τι νόημα έχει; Οσο πέσεις έπεσες.
Πόσο κρατάει η πτώση; Ανάλογα τον άνθρωπο. Σε μερικούς κρατάει μέρες. Σε άλλους βδομάδες, μήνες, χρόνια. Σε μένα κράτησε κάτι λιγότερο από έναν χρόνο.
 
Την ενθάρρυνα λοιπόν να μιλήσει. Για το κουτάβι της, για την ζωή τους. Ίσως η γυναίκα αυτή να ένιωθε πιο άνετα μαζί μου. Με έναν άγνωστο τύπο, όχι κάποιον κοντινό της άνθρωπο, ίσως μπορούσε να δείξει καλύτερα αυτό που νιώθει. Ήδη εγώ είχα σχέση με την τετράποδη σύντροφο της ζωής της - έστω αυτήν την ελάχιστη.
 
Κράτησε πολλή ώρα αυτό το τηλεφώνημα. Μετά προσπάθησα να συνεχίσω την καθημερινότητα μου.
 
Δεν τα κατάφερα.

Tuesday, 4 May 2021

Τριπλοί επιστήμονες

Δεν είμαι καλά. Τα σοβαρά θέματα με θλίβουν. Τα κωμικά με θλίβουν περισσότερο. Έτσι έφτασα να διαβάζω Ιστορία της Φιλοσοφίας. Ειδικός δεν έγινα, παραμένω φιλοσοφικός στούρνος. Αλλά διαβάζοντας π.χ. το γιατί ο Πλάτωνας θεωρεί ένα τετράεδρο ομορφότερο από ένα δέντρο απασχολώ το μυαλό μου χωρίς να θλίβομαι. 

Διαβάζω λοιπόν τους βίους και τις σκέψεις αυτών των ανθρώπων, μια τεράστια σειρά της Δυτικής Φιλοσοφίας που ξεκινάει από τον Πυθαγόρα τον 6ο π.Χ. αιώνα και φτάνει στις μέρες μας. 26 - 27 αιώνες. 
Δεν έχω τις ικανότητες να κρίνω τα όσα είπαν αυτοί οι άνθρωποι. Βλέπω όμως ξεκάθαρα ένα ρήγμα που έγινε σχετικά πρόσφατα, γύρω στις αρχές του 19ου αιώνα.

Πριν το ρήγμα, για 25 αιώνες, όλοι οι δυτικοί φιλόσοφοι (πιστεύω και οι ασιάτες, αλλά ακόμα δεν τους έχω διαβάσει αυτούς) είχαν έναν τριαδικό τρόπο σκέψης. Ηταν δηλαδή ταυτόχρονα επιστήμονες, φιλόσοφοι και θεολόγοι. Είναι μόλις τα τελευταία 100-150 χρόνια που έσπασε αυτός ο σύνδεσμος και ξαφνικά έχουμε μόνο-επιστήμονες, μόνο-φιλόσοφους και μόνο-θεολόγους.

Επι 25 αιώνες τους φιλόσοφους τους απασχολούσαν τρία πολύ βασικά ερωτήματα ταυτόχρονα: 
α) Τι είναι αυτό που συμβαίνει γύρω μου και γιατί; ( = Επιστήμη)
β) Πως πρέπει να ζήσω για να είμαι ευτυχισμένος; ( = Φιλοσοφία, Ηθική)
γ) Ποιος είναι ο Θεός και τι θέλει από μένα; ( = Θεολογία).

Ο Πυθαγόρας π.χ. στον 6ο π.Χ. ήταν ο πρώτος γνωστός βήγκαν (Ηθική), είχε ιδρύσει τεράστια φιλοσοφική σχολή στην Σικελία, που έμεινε ενεργή πολύ μετά τον θάνατο του. Ταυτόχρονα, όλοι ξέρουμε το πυθαγόρειο θεώρημα (την υποτείνουσα και την κάθετο), δηλαδή την Επιστήμη. Εννοείται πως το πυθαγόρειο θεώρημα δεν ήταν η μοναδική του συμβολή στην Επιστήμη. Φυσικά  ασχολήθηκε και με θεολογικά ερωτήματα, που δεν έγιναν τόσο γνωστά.

Ο Πλάτωνας είναι διάσημος σαν φιλόσοφος - θεολόγος. Αλλά ταυτόχρονα έχουμε και τα "πλατωνικά σώματα" - όπως το τετράεδρο που αναφέρω πιο πάνω - που είναι μαθηματικές εξισώσεις. 
Ο Αριστοτέλης το ίδιο. Τον θεωρούμε (και είναι) μεγάλο φιλόσοφο, αλλά κρίνοντας από τον διασωθέντα όγκο του έργου του, σήμερα θα θεωρούσαμε τον Αριστοτέλη σαν φυσικό επιστήμονα ;-)

Ο Δημόκριτος, ο πρώτος "πυρηνικός" επιστήμονας, διατύπωσε τις θεωρίες του περί μορίων και ατόμων επειδή έψαχνε να βρει την φύση του Θεού βαθιά μέσα στην ύλη. Οτι επιστημονικό ανακάλυψε, το ανακάλυψε επειδή ήταν θεολόγος!

Ο Αυγουστίνος, ο σημαντικότερος θεολόγος του Μεσαίωνα άφησε πίσω του πολλά φιλοσοφικά βιβλία αλλά και μαθηματικές μελέτες πάνω στις ταλαντώσεις.

O Καρτέσιος (16ος-17ος αι.) είναι φιλόσοφος. Ο πατέρας της Μεταφυσικής με το "σκέπτομαι άρα υπάρχω". Ταυτόχρονα ασχολείται με το αν ο Θεός έχει μονή ή διπλή υπόσταση (δλδ θεολόγος). Ταυτόχρονα, μας άφησε το καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων και το καρτεσιανό γινόμενο πινάκων, από τα πιο θεμελιώδη Μαθηματικά.

O Νεύτωνας ήταν θεολόγος - φιλόσοφος. Αν τον αποκαλούσες θετικό επιστήμονα, θα σου έκοβε την καλημέρα. Ο νόμος της βαρύτητας, μια από τις πιο θεμελιώδεις επιστημονικές ανακαλύψεις, δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Philosophiae Naturalis Principia Mathematica (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας).
Οπου μέσα σε ένα υποτιθέμενο βιβλίο Φιλοσοφίας χάνεσαι μέσα σε ατέλειωτες μαθηματικές εξισώσεις. Νομίζεις ότι η μαθηματική απόδειξη της βαρύτητας είναι απλή; Γελιέσαι. Ο Νεύτωνας πάλευε για χρόνια με τις εξισώσεις της βαρύτητας. 
Σιγά μην περίμενε το μήλο να του πέσει στο κεφάλι. Η ιστορία με το μήλο είναι ακόμα ένα fake μέσα στα τόσα. Παρ' όλα αυτά, ο Νεύτωνας θεωρούσε τον εαυτό του φιλόσοφο! Και θεολόγος εννοείται, αφού έχει γράψει και βιβλία περί της τριαδικότητας του Θεού.

Ο Ανταμ Σμιθ (1723), ο πατέρας του "αόρατου χεριού της αγοράς" και κατ' επέκταση του καπιταλιστικού οικονομικού μοντέλου ήταν μαθηματικός, οικονομολόγος αλλά και ηθικός φιλόσοφος. Εγραψε το The Theory of Moral Sentiments (Θεωρία των Ηθικών Αισθημάτων), στο οποίο δίνει ηθικούς κανόνες και θεολογικές εξηγήσεις.

O Κοπέρνικος (1473) ήταν καθολικός επίσκοπος. Αυτό δεν τον εμπόδισε να ανακαλύψει το ηλιοκεντρικό σύστημα - το οποίο υποτίθεται ότι είναι αντίθετο στα συμφέροντα της Εκκλησίας.
Ο Δαρβίνος (1809) ήταν θεολόγος.
Να μην μιλήσω για Γαλιλαίο και Ντα Βίντσι που είχαν 100 διαφορετικά ταλέντα.
 
Τόσα και τόσα ονόματα, 26 αιώνες δρόμος. 
Πλούταρχος, Πλίνιος, Αβικέννας, Ωριγένης, Όκκαμ (ο Όκκαμ ήταν ο πρώτος που πρότεινε χωρισμό κράτους-εκκλησίας το 1310. Από τότε κρατάει αυτή η κολώνια), Θωμάς Ακινάτης, Leibniz, Spinoza, Bacon, Hobbes, Locke, Hume, Βολταίρος, Ρουσσώ, Καντ (ο Μέγας Καντ, 1724-1804, ο πατέρας του sapere aude και της καντιανής προστακτικής έχει γράψει και  αστρονομικές και γεωλογικές μελέτες).
 
Όλοι οι παραπάνω - μαζί με πολλούς άλλους που δεν αναφέρω - άφησαν πίσω τους και επιστημονικό και ηθικό/φιλοσοφικό και θεολογικό έργο. Το who is who της ανθρώπινης (δυτικής τουλάχιστον) διανόησης ήταν τριπλοί: επιστήμονες, ηθικοί φιλόσοφοι, θεολόγοι.

Επρεπε να φτάσουμε στα τέλη του 18ου / αρχές 19ου για να σπάσει αυτός ο σύνδεσμος και να έχουμε μόνο-επιστήμονες:  Lagrange (1736-1813), Laplace (1749-1827), Watt (1736-1819).
Aντίστοιχα να έχουμε μόνο-θεολόγους και μόνο-φιλόσοφους: Hegel (1770-1831), Schopenhauer (1788-1860), Kirkegaard (1813-1855), Nietzsche (1844-1900).

Κάπου εκεί γύρω στο 1800 έχουμε ένα τεράστιο ρήγμα στην ανθρώπινη Σκέψη. Για 26 αιώνες πριν από αυτό το ρήγμα έχουμε Επιστήμη + Φιλοσοφία / Ηθική + Θρησκεία σε ένα πακέτο, άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους. Αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοπροωθούνται, επειδή οι ίδιοι άνθρωποι που εύρισκαν μια μαθηματική εξίσωση ή ανακάλυπταν έναν νόμο της φύσης ήταν οι ίδιοι που όριζαν και τους ηθικούς κανόνες.

Χωρίς την θεολογική σκέψη του Δημόκριτου δεν θα ξέραμε για τα μόρια και τα άτομα. Χωρίς τις φιλοσοφικές ανησυχίες του Νεύτωνα δεν θα μας έπεφταν τα μήλα στο κεφάλι.
 
Μετά το ρήγμα, από το 1800 μέχρι σήμερα, η Επιστήμη είναι κάτι ανεξάρτητο από την Θρησκεία - πολύ συχνά την αντιμάχεται. Εδώ κολλάει και το fake με τον Γαλιλαίο που έγραφα στο προηγούμενο ποστ. Θρησκεία και Επιστήμη θεωρούνται πλέον αντίπαλα στρατόπεδα (έχουν και τα δύο τυφλωμένους φανατικούς οπαδούς όμως).
Η δε Φιλοσοφία έχει πάρει έναν μοναχικό δρόμο, όπου κάτι παλαβοί γράφουν σήμερα απίθανα δυσνόητες χαζομάρες που δεν τις καταλαβαίνει κανένας και δεν αφορούν κανέναν.

Γιατί έγινε αυτό το ρήγμα; Γιατί το 1800 και όχι πριν ή μετα; Πιστεύω ότι οι λόγοι είναι οικονομικοί. Η κοινωνία άλλαξε ριζικά το οικονομικό της μοντέλο εκεί γύρω στο 1800, η ανθρώπινη Σκέψη ακολούθησε τα νέα δεδομένα.
 
Πριν το 1800 η Επιστήμη συμβάδιζε με την Ηθική και με το θέλημα κάποιου Θεού. 
Πριν το 1800, δεν μας ενδιαφέρει προς τα που πέφτει το μήλο ή το αν κινείται ο Ήλιος γύρω από την Γη. Μας ενδιαφέρει το πως θα γίνουμε καλοί / ευτυχισμένοι άνθρωποι, τηρώντας το θέλημα του Θεού.
Μετά το 1800, μας ενδιαφέρει μόνο το πως θα βγάλει λεφτά και εξουσία αυτός που πληρώνει τον επιστήμονα.
 
Πριν το 1800, η Επιστήμη είχε σαν στόχο την ανθρώπινη ευτυχία. Επειδή ακριβώς ήταν ταυτόχρονα Επιστήμη, Ηθική και Θρησκεία, μέσα σε ένα μυαλό.
 
Σήμερα, η Επιστήμη έχει σαν στόχο το κέρδος της ολιγαρχίας, όχι πια την ανθρώπινη ευτυχία. 
Η Επιστήμη είναι πλέον πουτανάκι του Χρήματος. 
 
Δεν υπάρχει ούτε ένας ανεξάρτητος επιστήμονας, όλοι έχουν αφεντικό και το αφεντικό έχει συμφέροντα. Το 95% όσων μας πλασσάρονται σαν επιστημονικές αλήθειες είναι στην πραγματικότητα business. 
Κανένας επιστήμονας δεν ασχολείται πια με ηθικά ζητήματα. Οι επιστήμονες πληρώνονται για να λένε αυτά που θέλουν τα αφεντικά τους. Και - ακόμα χειρότερα - για να αποσιωπούν αυτά που θα έβλαπταν τα αφεντικά τους.

Μαζί με την κατάλληλη προπαγάνδα: Οποιος πηγαίνει κόντρα στους επιστήμονες είναι σκοταδιστής που θέλει να τους κάψει, όπως η Εκκλησία που θα έκαιγε τον Γαλιλαίο (μούφα).
Με άλλα λόγια, κανένας δεν μπορεί να πάει κόντρα στα συμφέροντα μιας άθλιας ολιγαρχίας. Συμφέροντα που μερικοί ξεπουλημένοι τα έχουν ντύσει με τον μανδύα της "επιστημονικής αλήθειας", επειδή ακριβώς αυτοί οι ξεπουλημένοι δεν ασχολούνται με την Ηθική.

Πολλές φορές σκέφτομαι ότι το αρνητικό παράσημο του "ψεκασμένου" δεν ταιριάζει σε κάποιον απλοϊκό ανθρωπάκο που φοβάται τα τσιπάκια του Bil Gates. Στο κάτω κάτω, ο απλός ανθρωπάκος δεν έβγαλε το ΜΙΤ. 
 
Οι πραγματικοί και οι πιο επικίνδυνοι ψεκασμένοι είναι αυτοί που χρησιμοποιούν το κύρος της Επιστήμης για να πλασσάρουν ότι τους λέει το αφεντικό τους. 
 
* * * *
Υ.Γ. Σαν Μηχανικός, θα σκάσω αν περιγράψω ένα πρόβλημα χωρίς να περιγράψω και τις λύσεις του ;-) Αν και δεν ταιριάζει με το παραπάνω κείμενο, δίνω μια (δύσκολη) λύση.

Αυτοί που χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ, είναι οι Φιλόσοφοι και οι Θεολόγοι. Οι πρώτοι οφείλουν να βγουν από τα πανεπιστήμια. Να εγκαταλείψουν τα ακαταλαβίστικα περί Υπαρξισμού, Μεταστρουχτουραλισμού και δεν ξέρω ποιου άλλου -ισμού και να διατυπώσουν νέους, ξεκάθαρους κανόνες Φιλοσοφίας και (κυρίως) Ηθικής. 
Οι δεύτεροι οφείλουν να βγουν από τις εκκλησίες τους και τις διαπλοκές τους με το κράτος και να διατυπώσουν νέους κανόνες ηθικής συμπεριφοράς.
 
Χρειαζόμαστε επειγόντως έναν μπούσουλα για το πως θα χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία μας (οι επιστημονικές γνώσεις είναι εργαλεία) προκειμένου να γίνουμε ευτυχισμένοι. Ευτυχισμένοι ΟΛΟΙ εμείς, ΟΛΑ τα ζώα του πλανήτη, χωρίς να ξεκοιλιάσουμε το περιβάλλον.
 
Η Φιλοσοφία και η Θεολογία κάνουν ακριβώς αυτό, εδώ και 26 αιώνες. Δίνουν ηθικούς κανόνες, έναν μπούσουλα για την ζωή μας. Μόνο που από το 1800 και μετά μας άφησαν στην τύχη μας. Οι φιλόσοφοι κλείστηκαν στα πανεπιστήμια, οι θεολόγοι κλείστηκαν στις εκκλησίες και στα προνόμια τους. Και εμείς ξεμείναμε χωρίς οδηγό, χωρίς στόχο. Χαμένοι στο anything goes, ξέροντας πλέον μόνο το πως να καταναλώνουμε (και μόνο αυτά που φέρνουν κέρδη).
 
Σήμερα, τους κανόνες, τον μπούσουλα στις ζωές μας, τον ορίζουν είτε κάτι αρχιμαλάκες που ουρλιάζουν νυχθημερόν στα σοσιαλ μηδια είτε οι ξεπουλημένοι γλειφοκωλάριοι των ολιγαρχών που ονομάζονται "έγκυροι επιστήμονες".

Δεν ξέρω για τους άλλους, αλλά εγώ θα ήθελα τους κανόνες για την ζωή μου να τους ορίζει ένας Καντ, ένας Γαλιλαίος, ένας Ντα Βίντσι, ένας Αριστοτέλης. Οχι ότι τα είπαν όλα σωστά αυτοί οι κύριοι. Αλλά είναι εκατομμύρια φορές προτιμότεροι από τις βαριά αμόρφωτες συμπλεγματικές κατίνες στα σόσιαλ και τους "έγκυρους" γλειφοκωλάριους.

Saturday, 24 April 2021

Και όμως κινείται

Ο Γαλιλαίος ήταν ένας θετικός επιστήμονας που ανακάλυψε το ηλιοκεντρικό σύστημα (δλδ ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο). Η εκκλησία θορυβήθηκε από αυτήν την ανακάλυψη, φοβήθηκε ότι θα χάσει τις εξουσίες της και γι αυτό έσυρε τον Γαλιλαίο στην Ιερά Εξέταση. Εκεί, μπροστά στον φόβο να καεί στην πυρά, ο Γαλιλαίος αναγκάστηκε να απαρνηθεί το ηλιοκεντρικό σύστημα. Την στιγμή όμως που απαρνιόταν τις επιστημονικές του πεποιθήσεις, ο Γαλιλαίος ψιθύρισε στον εαυτό του "και όμως κινείται" (Eppur si muove).


Bullshit. Ούτε μία λέξη στην παραπάνω παράγραφο δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια.
Τα ψέματα αρχίζουν με τον θετικό επιστήμονα. Ο λεγάμενος (που παρεπιπτόντως είναι από τους μεγαλύτερους επιστήμονες της ανθρωπότητας) ξεκίνησε τις σπουδές του σαν καλογεροπαίδι. Μοναχός ήθελε να γίνει, θεολογία σπούδαζε. Με τον μετέπειτα Πάπα ήταν κολλητάρια και οικογενειακοί φίλοι. Σε όλη του την ζωή ο Γαλιλαίος  ήθελε να βοηθήσει την Εκκλησία. 

Η χοντρότερη χοντράδα είναι βέβαια το ηλιοκεντρικό σύστημα. Το οποίο είχε ανακαλύψει ο Κοπέρνικος 21 χρόνια πριν καν γεννηθεί ο Γαλιλαίος και 85 χρόνια πριν την περιβόητη δίκη.
Τα υπόλοιπα είναι παρόμοιες χονδροειδείς μπούρδες και ψέματα. Αν η Εκκλησία πανικοβλήθηκε από μια επιστημονική ανακάλυψη, αν φοβήθηκε ότι θα χάσει την εξουσία της, γιατί περίμενε 85 χρόνια; Οχι μόνο περίμενε, αλλά δίκασε και τον λάθος άνθρωπο.
 
Πρέπει να έχεις IQ χαλικιού για να πιστέψεις ότι η Εκκλησία θα μπορούσε να χάσει τις εξουσίες της εξ αιτίας του ηλιοκεντρικού συστήματος. 1632 γράφει το ημερολόγιο. Αγράμματοι χωρικοί πεθαίνουν από πανούκλα, πείνα η δυσεντερία, κάτω από το κνούτο του κάθε φεουδάρχη. Από που θα μάθουν ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο; Από το φεησμπουκ; Αντε και το έμαθαν, γιατί να εξεγερθούν; Δηλαδή αν σου αποκαλύψω εσένα ότι η Ανδρομέδα βρίσκεται 1302 έτη φωτός μακρυά μας αντι για 1300, εσύ θα εξεγερθείς; Θα ρίξεις την Εκκλησία και την κυβέρνηση; Ίσα ρε μεγάλε.
 
Η αλήθεια για την δίκη είναι αυτή: Ο Γαλιλαίος, θέλοντας να βοηθήσει την Εκκλησία, έγραψε μια επιστολή στον Πάπα (που όπως είπαμε ήταν οικογενειακός του φίλος και έπαιζαν σφαλιάρες) στην οποία του συνιστούσε να μην βασίζει την εκκλησιαστική κατήχηση τόσο πολύ στον Αριστοτέλη και τους περιπατητικούς φιλόσοφους, γιατί εεεε.... ο Αριστοτέλης και οι περιπατητικοί είχαν γράψει και κάποιες μαλακιούλες (τις οποίες είχε αναγνωρίσει ο Γαλιλαίος, γιατί ο άνθρωπος ήταν όντως μεγάλη διάνοια).
 
Το γράμμα του Γαλιλαίου έμεινε αναπάντητο για 8-9 χρόνια (φαντάσου πόσο είχε τρομάξει η Εκκλησία), μέχρι που κάποιος αντίζηλος έκανε μια πλαστογραφία του γράμματος και την έστειλε στην Ιερά Εξέταση. Η οποία καταδίκασε μεν τον Γαλιλαίο, όχι για το ηλιοκεντρικό σύστημα αλλά για "απειθαρχία", δλδ. τρέχα γύρευε. Φυσικά, ήξεραν ότι είναι δικός τους άνθρωπος και του επέβαλαν μια ποινή-χάδι: Κατ οίκον περιορισμός, για κάποιον που ήταν ήδη 70 χρονών. Ο Γαλιλαίος πέρασε την "ποινή" του σε μια αρχοντική έπαυλη της Τοσκάνης. Σήμερα θα σκάγαμε 2.000 ευρώ την ημέρα για να μπορούμε να ζούμε εκεί.

- - - -
Ποιός τα γράφει όλα τα παραπάνω; Μήπως τίποτα συνομωσιολόγοι; Κρυφές πηγές; Μυστικά ντοκουμέντα; Μπα, σιγά μην κάθομαι εγώ να μελετάω. Δεν είμαι διαβαστερό άτομο, ούτε κανένας μορφωμένος - όχι σε αυτούς τους τομείς τουλάχιστον. 
 
Ολα όσα γράφω είναι παρμένα από την Βικιπέδια. Πολύ απλά, η βιογραφία του Γαλιλαίου, η αλήθεια για την δίκη του, η μούφα για το περιβόητο "και όμως κινείται" είναι γνωστά (στους ιστορικούς) εδώ και δεκαετίες, αν όχι αιώνες.
 
- - - -
Υπάρχει λοιπόν ένας μύθος που αναπαράγεται και είναι ευρέως διαδεδομένος, παρ όλο που ξέρουμε (τουλάχιστον όσοι κάνουν τον στοιχειώδη κόπο να σκεφτούν 5 πράγματα) ότι είναι μύθος, ψέμα, μούφα.
 
Το ζουμί της ιστορίας δεν είναι ότι υπάρχει ένας μύθος. Μύθοι υπάρχουν πάμπολλοι. Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη από μύθους. Αλλά η πίστη σε κάποιον μύθο εξυπηρετεί έναν σκοπό, αλλιώς ο μύθος θα ξεχαστεί. Πιστεύουμε στον μύθο του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, γιατί ο μύθος εδραιώνει τα συμφέροντα μας. Ο κάθε μύθος υπάρχει όσο εκπληρώνει έναν σκοπό. Ο μύθος του Γαλιλαίου που δήθεν θα έκαιγαν στην πυρά, ποιόν σκοπό εξυπηρετεί;
 
Του ζουμί βρίσκεται στο γιατί διαδίδεται αυτός ο μύθος. Το "και όμως κινείται" του Γαλιλαίου το ξέρει κάθε άνθρωπος που έχει βγάλει Δημοτικό - αν και καραμπινάτο ψέμα. Γιατί;
 
Ποιους εξυπηρετεί ο μύθος του Γαλιλαίου; Ποιος ωφελείται από το παραμυθάκι ότι "ο καλός επιστήμονας έκανε μια τρομερή ανακάλυψη και η σκοταδιστική εκκλησία θέλησε να τον ρίξει στην πυρά για να μην χάσει την εξουσία της";
 
Δεν είναι δυνατόν όλη αυτή η πλεκτάνη να φτιάχτηκε κατά λάθος. Ούτε είναι δυνατόν ένα τόσο τερατώδες ψέμα να κυριαρχεί και να διαδίδεται για τόσους αιώνες.  Ποιος το διαδίδει;

Οχι η Εκκλησία φυσικά, η Εκκλησία είναι οι κακοί αυτού του μύθου. Ούτε κάποιο έθνος. Ούτε κάποια φυλή. Μήπως κάποιοι φανεροί ή κρυφοί εχθροί της Εκκλησίας θέλουν να την βλάψουν με αυτόν τον μύθο;
 
Το τελευταίο το θεωρώ εντελώς απίθανο. Εδώ την Εκκλησία την συνταράζουν χιλιάδες σκάνδαλα. Τόσα και τόσα φρικιαστικά εναντίον της Εκκλησίας έχουν ήδη αποδειχτεί στα δικαστήρια. Και ενώ μπορείς άνετα να τους κατηγορήσεις για τόσα (φρέσκα και συνταρακτικά) πράγματα, εσύ επιλέγεις να τους κατηγορήσεις γιατί δήθεν πριν 3 αιώνες ήθελαν να κάψουν τον Γαλιλαίο; Πολύ ανόητος εχθρός της Εκκλησίας είσαι.
 
Αλλά αν δεν είναι ούτε οι φίλοι ούτε οι εχθροί της Εκκλησίας, αν δεν είναι ούτε κράτη ούτε έθνη, τότε ποιός διαδίδει επί τέλους - με τόση αποτελεσματικότητα ώστε να τον ξέρει το κάθε παιδί - αυτόν τον μύθο του Γαλιλαίου;

  © Blogger template 'Solitude' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP