Sunday, 5 December 2010

Η πραγματική βάση του προβλήματος

Τους τελευταίους μήνες όπου και να ρίξει κανείς το βλέμμα θα δει αναλύσεις γιά την "οικονομική" κρίση (θα εξηγήσω τα εισαγωγικά σε λίγο). Πολλές περισπούδαχτες γνώμες. Οι έλληνες σχολιαστές αποδεικνύονται - με ελάχιστες εξαιρέσεις - μοχθηροί και χαιρέκακοι. Αναπαράγουν με έμφαση το ότι διαλύεται η ευρωζώνη, πέφτει το ευρώ, καταρρέει η Γερμανία (αυτή ειδικά). Πνίγεται όλη η υφήλιος στα χρέη, εξαφανίζεται ο καπιταλισμός και άλλα βαρυσήμαντα.
Εκφράζονται φυσικά τέτοιες απόψεις και εκτός Ελλάδας. Αλλά γιά κάθε αρνητική ανάλυση υπάρχουν τουλάχιστον άλλες 2 που υποστηρίζουν τα αντίθετα. Ο καπιταλισμός αποδεικνύεται γιά άλλη μιά φορά αρκετά ανθεκτικός, κανένας - με εξαίρεση την Ελλάδα - δεν καταρρέει, οι προοπτικές είναι μιά χαρά.

Αυτές οι αντίθετες γνώμες αποσιωπώνται από τους έλληνες αναλυτές. Στον ελληνικό μικρόκοσμο, οι έλληνες δεν έχουν καμμιά ευθύνη και η λύση του προβλήματος είναι μία και μοναδική: οι γερμανοί πρέπει να μας πληρώνουν εσαεί προκειμένου να συνεχίσουμε το ανέμελο φαγοπότι που είχαμε μέχρι τα μέσα του 2009. Δυστυχώς γιά μας, οι κουτόφραγκοι δεν είναι τόσο κορόιδα όσο θα θέλαμε.

Διαβάζοντας όλον αυτόν τον χείμαρρο των ελληνικών αναλύσεων περί "οικονομικής" κρίσης, αναρωτιέμαι αν όντως είναι αυτό το πρόβλημα. Δεν μπορώ παρά να σκεφτώ τον Woody Allen. Τον Allen που έκλεισε τα 75 του πριν 3 μέρες, γιορτάζοντας τα με μιά ακόμα ταινία. Τον Allen που - δίκαια - θεωρείται σαν ένας από τους σημαντικότερους εκπρώσωπους της αμερικάνικης κουλτούρας.

Δεν είμαι ούτε σινε-κριτικός, ούτε ιδιαίτερα φαν του Woody Allen. Ωστόσο, θεωρώ την επιτυχία του σημαντική και άξια ανάλυσης. Γιατί είναι τόσο πετυχημένος ο Allen; Τι είναι εκείνο που κάνει τις ωραιότερες γυναίκες του χόλυγουντ να θέλουν να γυρίσουν ταινίες μαζί του; Η Ursula, η Deborah, η Diane, η Susan, η Bette, η Sigourney, η Mariel, η Mia, η Anjelica, η Mira, η Christina, η Penelope, η Scarlett. Τι του βρίσκουν τέλος πάντων αυτές οι θεές;

Οι περισσότεροι καλιτέχνες προσπαθούν να είναι πολυσχιδείς, πολύπλευροι. Αντίθετα ο Allen είναι μονοθεματικός. Εδώ και 40 χρόνια γυρίζει ταινίες με ένα και μοναδικό αντικέιμενο. Πως (και αν) θα κάνουν σεξ μερικοί νευρωτικοί αστοί κάτοικοι μιάς μεγαλούπολης. Δεν έχει ξεφύγει καν προς το βουκολικό - να περιγράψει π.χ. τον έρωτα ενός βιομήχανου με μιά χωριατοπούλα ;-)
Οι σχέσεις που περιγράφει καταλήγουν όλες σε ερωτική αποτυχία. Σε κάθε νέα ταινία διαφέρει μόνο ο βαθμός της αποτυχίας και ο δρόμος που κάνουν οι πρωταγωνιστές μέχρι να αποτύχουν.

Εδώ και 40 χρόνια ο Woody Allen περιγράφει - αριστοτεχνικά γιά να λέμε την αλήθεια - τις αποτυχημένες σχέσεις μιάς περιορισμένης κατηγορίας ανθρώπων και παρ' όλα αυτά θεωρείται Μέγας. Και πολύ σωστά. Αλλά γιατί;

Η απάντηση είναι ίσως απλή. Επειδή ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα που απασχολεί όλους μας. Την συντριπτική πλειοψηφία τουλάχιστον. Ποιά οικονομική κρίση και πράσινα άλογα; Το ζητούμενο είναι το σεξ. Αν (μου) λείψει αυτό, τι να τα κάνω τα λεφτά;

(Ακόμα μία παρένθεση. Όπως λέω πιό πάνω, δεν είμαι φαν του Allen. Γιά μένα η ερωτική σχέση είναι απλή. Είτε την θέλεις και σε θέλει και καταλήγετε στο κρεβάτι με συνοπτικές διαδικασίες. Είτε ένας από τους δύο δεν θέλει και ψάχνεις την επόμενη. Όλες αυτές τις διαδικασίες που περιγράφει ο Allen μέχρι να τα βρουν δύο άνθρωποι δεν τις πολυ-καταλαβαίνω. Αλλά μου αρέσουν οι ατάκες στα έργα του)

Ξαναγυρνάω στους έλληνες αναλυτές της "οικονομικής" κρίσης. Είμαστε σίγουροι ότι το πρόβλημα είναι οικονομικό; Μήπως είναι σεξουαλικό τελικά;

Κάποια στιγμή - εκεί γύρω στην αρχή των 80s - οι έλληνες πείστηκαν εντελώς ότι γιά να πηδήξουν πρέπει να κατέχουν μπεμβέ, μερσεντέ, τζακούτζι και αϊ (κάϊ) φόουν. Οι ελληνίδες πείστηκαν ότι γιά τον ίδιο σκοπό απαιτείται οπωσδήποτε γκούτσι, πράντα, στριγκάκι, ζάρα (σάρα και μάρα).
Το αποτέλεσμα είναι ότι όλοι δουλεύουν σαν τρελοί προκειμένου να τα δώσουν στους γερμανο-γαλλο-ισπανούς καπιταλιστές. Δέκα εκατομμύρια έλληνες αντί να κάνουν κάτι παραγωγικό, στέλνουν πλούτο από την Ελλάδα προς το εξωτερικό. Πως να μην χρεωθούν μετά; Πως να μην χρεωκοπήσει η χώρα;

Το Δράμα είναι ότι με αυτήν την τακτική δεν καταφέρνουν τελικά τον σκοπό τους. Αν μετά από τόσες απέλπιδες προσπάθειες κατάφερναν τελικά το πολυπόθητο, θα έλεγα(ν) χαλάλι. Αλλά δεν.
Έχουμε καταντήσει να παραμερίσουμε κάθε ερωτική δραστηριότητα και να ασχολιόμαστε μόνο με τα χρέη. Μετά από πολύ καιρό που το σκέφτομαι αυτό, είδα σήμερα επί τέλους έναν σοβαρό άνθρωπο να περιγράφει την πραγματική βάση του προβλήματος. Ο Κ.Κ. Μοίρης, καταριέται την οικονομική κρίση και αγανακτεί - δίκαια - επειδή η κρίση περιόρισε τις ορμόνες του.

Η μόνη μου διαφορά με τον Κ.Κ. Μοίρη είναι ότι εκείνος - πολύ σωστά - χτυπάει με πείσμα το πόδι στο πάτωμα και λέει ότι δεν συγχωρεί κανέναν γιά την κλοπή των ορμονών μας. Εγώ σαν μηχανικός οφείλω να προτείνω λύση. Εκείνο που προτείνω είναι να ακολουθήσουμε την μέθοδο του Woody Allen. Να ασχοληθούμε επί τέλους α-πο-κλει-στι-κά με το πως θα κάνουμε σεξ. Να καταλάβουμε επί τέλους, ότι το μόνο εξάρτημα που χρειαζόμαστε γι αυτόν τον σκοπό είναι οι ορμόνες μας. Να αφήσουμε κατά μέρος τα άχρηστα αντικείμενα που μας περιβάλλουν.

Κοινοκτημοσύνη (να ικανοποιηθούν και οι αριστεροί ιδεολόγοι), παραίτηση από άχρηστα υλικά αγαθά και ελεύθερος έρωτας. Εμπρός στον δρόμο που χάραξε ο Allen.
Τα χρέη θα σβηστούν μονομιάς. Τι να πάρεις από ανθρώπους που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το σεξ;

* * *
Μιάς και η λύση που προτείνω οφείλεται στον Woody Allen, κλείνω αυτό το ποστ περιγράφοντας δύο από τις αγαπημένες μου ατάκες από όσα έχει πει / κάνει.

-- Το σεξ ανάμεσα σε δύο ανθρώπους είναι πολύ ωραίο. Ανάμεσα σε πέντε είναι φανταστικό!

-- Στο Bananas τον έχουν απαγάγει αντάρτες στην ζούγκλα και τον εκπαιδεύουν. Ο Allen κάθεται οκλαδόν σε έναν κύκλο μαζί με άλλους 20. Όρθιος ο εκπαιδευτής τους εξηγεί τους κανόνες επιβίωσης στην ζούγκλα. Τους βάζει να επαναλάβουν τον κανόνα "σε δάγκωμα φιδιού μαλάζω και ρουφάω την πληγή, μαλάζω και ρουφάω".
Την στιγμή που τελειώνει η εκπαίδευση, ξεπροβάλλει από το πουθενά ελκυστική ξανθιά που τρέχει αλλοπαρμένη. Κρατάει το ημίγυμνο στήθος της φωνάζοντας "βοήθεια, βοήθεια, με δάγκωσε φίδι" ;-)

11 σχολια:

Anonymous 5 December 2010 at 22:56  

κοινοκτημοσύνη

αυτό κ αν είναι ριζοσπαστικό σήμερα, όταν ούτε τα του οίκου σου μπορείς να καλύψεις


Κ.Κ.Μ.

Martina 5 December 2010 at 23:07  

Προς επίρρωσιν του κειμένου το αληθές η ατάκα που χτυπάει κέντρο είναι η εξής άπαιχτη:

(Διάλογος μεταξύ πρώην συζύγων)

-We didn't communicate.
-We had sex.
-Yes, we had sex, but we never talked.
-Sex is better than talk. Ask anyone.Talk is what you suffer through to get to sex.

(από το Παίζοντας στα τυφλά- του Γούντι Αλλεν ΦΥΣΙΚΑ :-))

ESKARINA 6 December 2010 at 10:13  

Πριν από αρκετά χρόνια, είχα ακούσει την θεωρία ότι όλα γίνονται για να επιτευχθεί η συνουσία ... Η αλήθεια είναι ότι ακούγεται αρκετά βάσιμη, αν και σήμερα δείχνει να είναι εκτός ελέγχου. Υποθέτω ότι κάπου στην πορεία ξεχάσαμε/μπερδέψαμε/αλλοιώσαμε την έννοια του σεξ... Για το λόγου το αληθές : Is sex dirty? Only if it's done right.

Jolly Roger 6 December 2010 at 12:23  

K.K.M. καλως ωρισες εδω.
Πιστευω οτι 2 απλοι ανθρωποι που δεν πολυ-ενδιαφερονται για τα υλικα μεγεθη, μπορουν ανετα να μοιρασουν ενα 100ευρο, καλυπτοντας τα βασικα του οικου τους.
Αντιθετα 2 μεγαλοβιομηχανοι θα εχουν δυσκολιες να μοιρασουν 50 εκατομμυρια.

Martina και Eskarina, χαιρομαι που σας (ξανα)βλεπω.
Το σχολιο της Martina μου θυμισε μια αλλη ατακα (του ιδιου) "ειχαμε μια υπεροχη στοματικη επαφη. Εγω της ζητησα να κανουμε σεξ και εκεινη μου απαντησε οχι".

Eskarina, προκειται για βιολογικη αναγκη. Το ενστικτο της αναπαραγωγης ερχεται αμεσως μετα απο εκεινο της αυτοσυντηρησης.

Ολα αυτα τα μπαρμπαδελια ποτέ δεν ηταν αυτοσκοπος. Καποια στιγμη πιστεψαμε ομως οτι μας ειναι απαραιτητα - προκειμενου να αναπαραγουμε το ειδος.
(σιγα το ειδος δηλαδη).

holly 6 December 2010 at 14:48  

δικαιώνετε τον κ. Φρόυντ πειρατά :)

και τι καλα που κάνετε!



αυτό που μόλις αναφερατε,

"ειχαμε μια υπεροχη στοματικη επαφη. Εγω της ζητησα να κανουμε σεξ και εκεινη μου απαντησε οχι"

είναι απο τα καλύτερά του.

Jolly Roger 6 December 2010 at 19:36  

Αγαπητη holly, ο Αλλεν εχει πει πολλες ωραιες ατακες.

Ο Φρουντ θεωρειται ξεπερασμενος - θα το ξερετε αυτο σιγουρα.
Καθως ειμαι ολιγον τι παλιομοδιτης, παραμενω στην φρουδικη ερμηνεια του κοσμου ;-)

Anonymous 6 December 2010 at 20:43  

στην πολυγαμία αναφερόμουν αλλά so be it :-)

ευχαριστώ για την υποδοχή

Κ.Κ.Μ.

Jolly Roger 6 December 2010 at 22:11  

K.K.M., τωρα μπαινουμε στο ψητο. ;-)

Τυχαινει μηπως να γνωριζετε τους bonobo;

Anonymous 7 December 2010 at 10:37  

ναι αλλά τι σχέση έχουν αυτοί με τον Γούντι ;

K.K.M.

scarlett 7 December 2010 at 12:24  

κατ'αρχην να δηλωσω οτι δεν εχω καμια σχεση με την άλλη scarlett. (μαλλον ουτε και με αυτην, που ευκολα κανεις φανταζεται.)


ποιο σεξ; αν ο Allen δεν εβγαζε τρελα λεφτα σιγα μην εκανε το προσωπικο του συμπλεγμα, καριερα.

όσο για την ατακα στα μπλε, όλα ειναι θεμα γουστου, ισως και προσωπικου DNA (ποσο κοντα ειναι στους bonobo ας πουμε)

Jolly Roger 7 December 2010 at 13:56  

H σχεση ειναι το κοινο σημειο. Τοσο οι bonobo οσο και ο Γουντυ μας δειχνουν, οτι περα απο το σεξ δεν υπαρχουν πολλα πραγματα, άξια να ασχοληθει κανεις μαζι τους.
(αλλιως διατυπωμενο: τελικα ολα στο σεξ καταληγουν).

Scarlett, συγνωμη αν το κειμενο εγινε αφορμη για παρανοηση σχετικα με την ταυτοτητα σου.

Ο κος Allen καταφερε να κερδισει χρηματα, κανοντας κατι που του αρεσει. Μακαρι ολοι μας ετσι.

Το DNA ειναι ατιμο πραγμα. Δεν μπορουμε να το επιλεξουμε. Εισαι ακριβως τοσο κοντα στους bonobo οσο κι εγω. Δλδ 99,7%

Αν και βρισκω την ατακα του Allen ξεκαρδιστικη, δεν παυω να πιστευω οτι στο ερωτα το "δυο" ειναι μαγικος αριθμος.
Εξ αλλου, το νοημα του ποστ ηταν οτι ολα (ακομα και το 2) καταληγουν στο σεξ - δεν διαπραγματευτηκα αριθμους. ;-)

  © Blogger template 'Solitude' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP