Ξανασηκώνουν κεφάλι

Πριν λίγες βδομάδες ένας τύπος έκανε καμάκι στο κορίτσι μου. Αυτό δεν είναι παράξενο, αρκεί να την γνωρίσεις και θα καταλάβεις το γιατί. Το αξιοσημείωτο ήταν το επιχείρημα του για να την πείσει. Ήξερε ότι είμαι γερμανός και  έλεγε ότι όλοι οι γερμανοί είναι ναζί.

 

Λίγο πιο μετά ένας άλλος τύπος - στην Ισπανία αυτήν την φορά - βασάνιζε το άλογο του. Μια γερμανίδα τουρίστρια του έκανε παρατήρηση και του είπε να του δώσει τουλάχιστον λίγο νερό (με 40ρι υπο σκιάν). Το αρχίδι την έσπρωξε, την έβρισε, την έφτυσε και συνέχισε να βασανίζει το άλογο του. Με την συναίνεση και επιδοκιμασία όσων ήταν γύρω. Η τουρίστρια ήταν γερμανίδα, άρα ναζί. 

 

Όλες οι αντιμνημονιακές διαδηλώσεις στην Ελλάδα του 2010 - 2015 είχαν την Μέρκελ και τον Σόιμπλε με ναζιστικό μουστάκι. Όσοι ζητούσαν να πληρώσει η Ελλάδα τα χρέη της ήταν ναζί.

 

Η Ρωσία έχει εισβάλλει στην Ουκρανία από το 2022, σκοτώνει αμάχους, σκοτώνει παιδιά, βιάζει, βομβαρδίζει νοσοκομεία και καταστρέφει τα πάντα. Σύμφωνα με το επίσημο ρωσικό αφήγημα, αυτό γίνεται επειδή οι Ουκρανοί είναι ναζί.

 

Οι ναζί είναι μια πολύ βολική ετικέτα. Αφού ο άλλος είναι ναζί, μπορείς να ξεκινήσεις επιθετικό πόλεμο εναντίον του και να δολοφονήσεις τα παιδιά του, μπορείς να αρνηθείς να πληρώσεις τα χρέη σου, μπορείς να βασανίζεις το άλογο σου, μπορείς να πετάς τα σκουπίδια σου στον δρόμο, μπορείς να κλέβεις και να φοροδιαφεύγεις. Αφού ο αντίζηλος είναι ναζί μπορείς ακόμα και να του πάρεις την γυναίκα - αν και αυτό το τελευταίο είναι λιγουλάκι τραβηγμένο. 

 

Υπάρχει και πιο κάτω: Να υποστηρίζεις ότι ο άλλος όχι μόνο είναι ναζί αλλά ότι έχει και την πολιτισμική / γενετική ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΗ να είναι ναζί. Οι Γερμανοί δεν είναι απλά ναζί. ΡΕΠΟΥΝ προς τον ναζισμό, επειδή αυτό τους υπαγορεύει η κουλτούρα, η νοοτροπία και τα γονίδια τους.

 

'Οταν όμως όλη η υφήλιος πίστευε ότι οι Έλληνες είναι από την φύση τους, από την κουλτούρα και τα γονίδια τους αγράμματοι τεμπέληδες, λαμόγια και απατεώνες αυτό έτσουζε...

Το έγκλημα δεν είναι να υποστηρίζεις ότι οι Γερμανοί είναι ναζί, ότι οι Έλληνες είναι ανίκανοι τεμπέληδες και ότι οι Τεξανοί είναι Βαθύς Νότος. Ο καθένας έχει δικαίωμα στις αντιλήψεις του, όσο κουλαμάρες και αν είναι.

 

Το έγκλημα είναι να βασίζεις τις δικές σου άνομες πράξεις (πόλεμο, λαμογιές, εγκλήματα, κακοποιήσεις, απάτες κάθε είδους, προδοσία εναντίον της χώρας σου) πάνω στην ετικέτα που αυθαίρετα κόλλησες σε κάποιους άλλους.

 

* * * 

Κάπου στα τέλη των 90s έτυχε να γνωρίσω δύο γερμανούς καθηγητές πανεπιστημίου. Ιστορικοί, με βαθύ ερευνητικό έργο. Περάσαμε μαζί 3 βδομάδες πάνω σε ένα πλοίο, με άφθονες ευκαιρίες για κουβέντα. Τους ρώτησα τι ερευνάνε. Μου απάντησαν ότι ερευνάνε την ιστορική περίοδο 1900 - 1940. Βασικά τα αίτια που οδήγησαν στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

 

Μου απέδειξαν - όσο μπορείς να αποδείξεις σε έναν αδαή από Ιστορία σαν εμένα - ότι τους ναζί τους έφεραν στην εξουσία κάποιες πολύ συγκεκριμένες συνθήκες. Ο Χίτλερ εκλέχτηκε εντελώς δημοκρατικά από μια πλειοψηφία Γερμανών. Αλλά όχι επειδή οι Γερμανοί έχουν τον ναζισμό στα γονίδια τους ή στην κουλτούρα τους. Επειδή οι τότε συνθήκες ήταν αυτές που ήταν. Μου περιέγραψαν αυτές τις συνθήκες με μεγάλη ακρίβεια και τις θυμάμαι από τότε. Όλες.

 

Ο Εφιάλτης είναι ακριβώς αυτός. Οι συνθήκες του 2026 είναι ακριβώς οι ίδιες με αυτές που έφεραν τον ναζισμό στην Γερμανία το 1933. 

 

Μία από αυτές: Αμύθητα πλούσιες διεφθαρμένες ελίτ κομμάτων τα παίρνουν από αμύθητα πλούσιους μεγιστάνες (ο Μεγάλος Γκάτσμπυ περιγράφει την πραγματικότητα του 1920-1930). 

 

Σε αντάλλαγμα φροντίζουν οι μεγιστάνες να γίνονται όλο και πλουσιότεροι ενώ ο λαός δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι, η Παιδεία είναι άθλια, οι συντάξεις πέφτουν διαρκώς, και η βενζίνα / κόστος ενέργειας είναι απρόσιτα.

Τι είναι διαφορετικό ανάμεσα στο φθινόπωρο του 1933 (εκλογή χίτλερ), το φθινόπωρο του 2024 (εκλογή τραμπ) και το φθινόπωρο του 2026 (εκλογή καθαρμάτων στην Γερμανία) ; ΤΙΠΟΤΑ.

 

Είναι ΟΛΑ ακριβώς όπως τότε. Ο καγκελάριος της Γερμανίας είναι πρώην μεγαλοστέλεχος σε παγκόσμιο fund, ο πρόεδρος της Γαλλίας πρώην μεγαλοστέλεχος σε τράπεζα, οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ τα παίρνουν από μεγιστάνες (δεν τα λέω εγώ, τα δικά τους άτομα τα λένε. Ο Σάντερς, ο Ραιχ, η AOC, ο Μαμντάνι και πάμπολλοι άλλοι).

Την ίδια ώρα που ο απλός κόσμος δεν έχει να πληρώσει το νοίκι, την θέρμανση, η Παιδεία και η Υγεία είναι ήδη άθλιες και κατηφορίζουν.

 

Το μόνο που απομένει για να επαναληφθεί η Ιστορία του 1940 είναι ο δημοκρατικά εκλεγμένος πορτοκαλί μαφιόζος να ξεκινήσει τον επόμενο Παγκόσμιο Πόλεμο (λίγο θέλει ακόμα). Τα υπόλοιπα έχουν γίνει ήδη ή συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας.

 

Ποιός θα τον σταματήσει; Οι διεφθαρμένοι ζάπλουτοι του Δημοκρατικού κόμματος; Εδώ γελάμε. Αυτοί ήδη έχουν κατουρηθεί από την χαρά τους που πεινάει ο κόσμος και προσεύχονται να πεινάσει ακόμα περισσότερο. Επειδή στις ερχόμενες εκλογές θα χάσει (μάλλον) ο τραμπ λόγω της ακρίβειας και αυτό θα ερμηνευτεί σαν δική τους επιτυχία. Εύχομαι να κερδίσει ο τραμπ, για να διαλυθεί επί τέλους αυτός ο βόθρος και να ξεκινήσει ίσως ένα πραγματικά δημοκρατικό κίνημα στις ΗΠΑ.

 

Πίσω στην Γερμανία. Χθες κέρδισε στο Βερολίνο μια κομμουνίστρια. Σοβαρή, μετρημένη, πραγματίστρια. Όχι σαν τα ελληνικά σούργελα. Τι υποσχέθηκε; Να χαμηλώσει τις εξωφρενικά ψηλές τιμές των ενοικίων στο Βερολίνο. Με κρατικοποιήσεις. Οκ, κομμουνίστρια είναι η γυναίκα, τι άλλο θα έλεγε; Το παράξενο θα ήταν αν δεν ζήταγε κρατικοποιήσεις.

 

Το σοκαριστικό δεν είναι ότι μια κομμουνίστρια υπόσχεται κρατικοποιήσεις. Το σοκαριστικό είναι ότι ένας λαός που ανήκει στην 3η πλουσιότερη καπιταλιστική χώρα του κόσμου ψηφίζει κομμουνιστικές μεθόδους, προκειμένου να μπορεί να βρει ένα σπίτι της προκοπής. Σε αυτό το σημείο απόγνωσης έφτασαν τους πολίτες!

 

Παρενθεσούλα: Φαντάσου να έβγαινε το ΚΚΕ και να έλεγε ότι θα κατεβάσει τα ενοίκια στο μισό. Και ότι για να το πετύχει αυτό θα κρατικοποιήσει όλα τα αρμπιενμπι της Ελλάδας, τα ξενοδοχεία, τα μπητσόμπαρα, τις ξαπλώστρες και τις χρυσές βίζες. Μέσα σε 1/2 ώρα θα του είχαν κάψει τα γραφεία και τα στελέχη του θα ήταν στο χαντάκι. 

Από αυτήν την διαφορά καταλαβαίνεις ποιος λαός αποτελείται από λαμόγια και ποιος όχι. 

 

Πάλι πίσω στην Γερμανία. Κάτι ανάλογο με το Βερολίνο έγινε και σε δύο γερμανικά κρατίδια. Εκεί δεν επικράτησε κομμουνίστρια, επικράτησε ένα ακροδεξιό κόμμα καθαρμάτων, μόνο και μόνο επειδή υποσχέθηκε φτηνή βενζίνα (από τον πούτιν). 

 

Έχουν οι Γερμανοί  το γονίδιο του ναζισμού μέσα τους; Όχι φυσικά. Αλλιώς δεν θα ψήφιζαν μέσα στην ίδια Κυριακή ένα κομμουνιστικό και ένα ακροδεξιό κόμμα ταυτόχρονα. Οι ψηφοφόροι αδιαφορούν για το πόσο κάθαρμα είσαι (οι ακροδεξιοί είναι καταδικασμένοι ποινικοί και φανερά υπάλληλοι του πούτιν), αρκεί να υποσχεθείς μια αξιοπρεπή ζωή.

 

Αυτό ισχύει και στις ΗΠΑ. Οι αμερικάνοι δεν έχουν το γονίδιο του Βαθύ Νότου μέσα τους. Αν ο Βαθύς Νότος ήταν πραγματικά στο αίμα τους και στα κριτήρια τους, δεν θα ψήφιζαν ούτε κατά διάνοια έναν άνθρωπο με τόσο ηθικά απαράδεκτο παρελθόν. Αδιαφορούν όμως για το αν ο άλλος είναι ένας παιδόφιλος μαφιόζος. Ψηφίζουν με κριτήριο το πόσο θα πληρώσουν για το ένα γαλόνι στο βενζινάδικο.

 

Αν χάσει ο τραμπ, αυτή θα είναι και η τρανταχτή απόδειξη,  ότι ο υποτιθέμενος Βαθύς Νότος είναι μια εντελώς ψόφια δικαιολογία προκειμένου να καλυφτούν οι προδότες. Αν ο Βαθύς Νότος είναι τόσο βαθύς και αν ο Βαθύς Νότος ανεβοκατεβάζει προέδρους κατά βούληση, τι στον διάολο άλλαξε από τον Φεβρουάριο του 2026; Δηλαδή πριν 6 μήνες ο βαθύς Νότος ήταν πανίσχυρος και έβγαζε τραμπ μονοκούκι και ξαφνικά ανέβηκε η τιμή της βενζίνας και ο τραμπ έχασε; Γιατί; Επαψαν ξαφνικά να είναι βαθιά νότιοι όλοι αυτοί;

Η μήπως ο βαθύς νότος ήταν πάντα κουραφέξαλα και η τιμή της βενζίνας (και των ενοικίων και των φαρμάκων) ήταν αυτή που πάντα καθόριζε και καθορίζει το ποιός θα είναι κυβέρνηση; 

 

Στις επόμενες εκλογές θα επικρατήσουν ίσως (λόγω της τιμής της βενζίνας) οι Δημοκρατικοί, αλλά αυτοί θα συνεχίσουν να τα παίρνουν από μεγιστάνες και δεν θα διορθώσουν τίποτα. 

Οπότε στις μεθεπόμενες εκλογές πάλι θα βγει ο τραμπισμός με τα τσαρούχια και δεν θα έχουμε προχωρήσει ούτε εκατοστό μπροστά. 

Αυτό θα γίνεται είτε μέχρι να διαλυθεί ο βόθρος της σαπίλας και της προδοσίας των δύο αμερικάνικων κομμάτων είτε μέχρι να αρχίσει και να τελειώσει ο Τρίτος Παγκόσμιος.

 

Ελπίζω είτε να αργήσει ο ΓΠΠ και να έχω πεθάνει από βιολογικά αίτια πιο πριν. 

Είτε να ζω ακόμα μετά το τέλος του.

Αίσθημα δικαίου

Πολλοί πιστεύουν ότι στην Πολιτική (οφείλουν να) κυριαρχούν η Λογική, η Αντικειμενικότητα και τα στοιχεία. Προσπαθούν μάλιστα σε κάθε πολιτική συζήτηση να καταλήξουν σε κάποια αντικειμενική αλήθεια με βάση τα στοιχεία.

Διαφωνώ κάθετα με αυτήν την προσέγγιση. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει αντικειμενικότητα στην πολιτική ζωή. Ούτε λογική. Δεν υπάρχουν και δεν μπορούν καν να υπάρξουν. 

Αντικειμενικότητα και στοιχεία υπάρχουν στην απόσταση της Γης από την Ανδρομέδα. Ή στο ότι το απεσταγμένο νερό διασπάται σε 2 μέρη υδρογόνου και 1 μέρος οξυγόνου. Στην πολιτική δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα.

 

Τότε με τι κριτήρια ψηφίζουν οι άνθρωποι; Ευκολάκι. Δες τι κάνουν οι πολιτικοί. Είναι η δουλειά τους και το (μόνο ίσως) τελέντο τους. Ο πολιτικός που δεν "πιάνει" τους ψηφοφόρους σταματάει να είναι πολιτικός πάρα πολύ γρήγορα.

 

Έχεις δει ποτέ κανέναν πολιτικό να παρουσιάζει αντικειμενικά στοιχεία; Ποτέ. Αυτό που κάνουν είναι εκλογικές εξαγγελίες και υποσχέσεις. 

Το κλασσικό "θα σας φτιάξουμε γεφύρια". 

Υπόσχονται λεφτά, ελευθερία, δικαιοσύνη, λεφτά, ισότητα, λεφτά, κοινωνική πρόνοια, λεφτά, καθαρό περιβάλλον, ανοιχτούς ορίζοντες, λεφτά, ήλιους, θάλασσες, λεφτά, καράβια λεφτά. Και κυρίως: Λεφτά.

 

Οι πολιτικοί προβάλλουν το πόσο καλή οικογένεια έχουν, την γυναικούλα τους, τα παιδάκια τους το σκυλάκι τους. Κάθε Πάσχα στήνουν 200 σούβλες με αρνιά και κερνάνε τους ψηφοφόρους τους. Τι σχέση έχει ο σκύλος τους και τα σουβλιστά αρνιά με αντικειμενικά στοιχεία και με λογική; Οι παλιοί πολιτικοί είχαν 600 βαφτιστήρια και 2000 κουμπαριές σε γάμους. Ο καθένας. Ξέρουμε το γιατί. Αλλά είναι αυτό λογική;

 

Όπως μας αποδεικνύουν οι επαγγελματίες πολιτικοί, το μόνο που μετράει είναι να είσαι συμπαθητικός, με σκυλάκι, γυναικούλα, παιδάκια, καλός άνθρωπος, έξω καρδιά (με κεράσματα και σουβλιστά αρνιά) και να υπόσχεσαι πραγματάκια που έχουν πέραση (λεφτά, δικαιοσύνη, ισότητα, περιβάλλον κ.ο.κ.). Αντικειμενικά στοιχεία δεν υπάρχουν και αυτά που υπάρχουν δεν τα καταλαβαίνει κανένας και δεν ενδιαφέρουν κανέναν.

 

Εδώ γράφει κάποιος κακομοίρης ένα ποστάκι σε ένα μπλογκ και το 95% όσων πέσει πάνω του θα το εγκαταλείψει μετά την 1η παράγραφο επειδή "είναι μεγάλο και κουραστικό". 
Που να έπεφταν σε περιβαλλοντική / οικονομική ανάλυση των 200 σελίδων με αντικειμενικά στοιχεία ...

 

* * * *

Δεν μπορώ να ξέρω με ποια κριτήρια ψηφίζει ο κάθε ψηφοφόρος. Για μερικούς παίζει ρόλο το ότι ο Α είναι συμπαθής, έχει σκύλο και πιστή γυναίκα. 

Για άλλους υπάρχουν άλλα κριτήρια. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι δεν ψηφίζουν μονοσήμαντα. αλλά με κάμποσα κριτήρια στην κούτρα τους. 

 

Πιστεύω επίσης - χωρίς να μπορώ να το αποδείξω - ότι ένα πολύ ισχυρό κριτήριο ψήφου είναι το αίσθημα δικαιοσύνης. 

 

Το αίσθημα δικαιοσύνης είναι από τα πιο βασικά ένστικτα σε όλα τα κοινωνικά ζώα. Ίσως το ίδιο ισχυρό με το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της αναπαραγωγής. Αίσθημα δικαιοσύνης έχουν βρει σε λύκους, σε σκύλους, γάτες, δελφίνια, φάλαινες, πίθηκους και πιγκουϊνους. Σε ανθρώπινα μωρά που μπουσουλάνε και φυσικά σε ενήλικες.

 

Το 99% των χολυγουντιανών και το 105% των μπολυγουντιανών παραγωγών τελειώνει με τον καλό που νικάει τον κακό και παίρνει το κορίτσι. Γιατί; Γιατί έτσι ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης εκατομμυρίων θεατών. 

 

Το αίσθημα δικαιοσύνης είναι στριφνό πράγμα. Δεν ορίζεται εύκολα. Γι' αυτό και οι περισσότεροι αποφεύγουν να ασχοληθούν. 

Για αρχή, δεν είναι αντικειμενικό. Άλλο πράγμα θεωρώ εγώ σαν δίκαιο, άλλο εσύ. 

Αν έρθεις να μου πεις "ορίστε τα αντικειμενικά στοιχεία, εγώ τα λέω λογικά και αντικειμενικά, εσύ είσαι MAGA ελληνάρας", θα σου απαντήσω "μεγάλε, πάρε τα αντικειμενικά στοιχεία σου και βάλτα στον κώλο σου". 

 

Είναι αυτό ακριβώς το "λάθος" (δεν είναι λάθος αλλά συνειδητή επιλογή)  που έκαναν οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ και τα αστικά κόμματα της Ευρώπης.

 

Γι' αυτό οι ακροδεξιοί χτύπησαν / χτυπάνε ποσοστά 40% - 60%. Ο Τραμπ και τα ακροδεξιά καθίκια πήραν μαζί τους ένα τεράστιο κομμάτι των λαών ακριβώς επειδή αυτοί οι άνθρωποι νιώθουν αδικημένοι. Και ας λένε τα αντικειμενικά στοιχεία ότι θέλουν.

 

Μπορεί να υπάρχουν αντικειμενικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το δημοκρατικό κόμμα τα έκανε όλα σωστά. Οι αδικημένοι όμως θα δίνουν πάντα την ίδια απάντηση: Πάρε τα αντικειμενικά στοιχεία σου και βάλτα στον κώλο σου.

Γιατί; Επειδή με αντικειμενικά στοιχεία ποτέ δεν έγινε Πολιτική. Σε καμμία χώρα.

 

Τα ακροδεξιά καθάρματα της Γερμανίας παίρνουν τα ψηλότερα ποσοστά σε περιοχές που ΔΕΝ έχουν μετανάστες. Δεν είναι ξενόφοβοι ηλίθιοι οι ψηφοφόροι τους. Αδικημένοι είναι - ή τουλάχιστον έτσι νιώθουν. 

Οι αριθμοί των μεταναστών πέφτουν δραματικά τα τελευταία 2 χρόνια στην Γερμανία. Αλλά αντί να πέφτουν μαζί και τα ποσοστά των ακροδεξιών, αυτά ανεβαίνουν. Ξενοφοβία; Ποια ξενοφοβία όταν δεν υπάρχουν ξένοι; 

 

Οι γερμανοί ακροδεξιοί χτυπάνε τα 60ρια στις περιοχές της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (που έχουν μηδέν μετανάστες), επειδή ακριβώς σε αυτές τις περιοχές οι κάτοικοι νίωθουν ότι αδικήθηκαν από την επανένωση των Γερμανιών. Την επανένωση των Γερμανιών που αυτοί αποζητούσαν με μανία και λύσσα, αλλά την είχαν φανταστεί αλλιώς. 

Νιώθουν αδικημένοι επειδή η πραγματικότητα δεν ήταν ίδια με την φαντασίωση που είχαν. Ψάχνε εσύ τώρα για αντικειμενικά στοιχεία και πράσινα άλογα.

 

Δεν έχει απολύτως καμία σημασία το ότι ο Τραμπ είναι ένας διεφθαρμένος μαφιόζος, ούτε ότι τα ακροδεξιά καθίκια είναι καθίκια. Σημασία έχει ότι κατάφεραν να μαζέψουν πίσω τους όλους τους αδικημένους. Με ψέματα, με τρυκ, με κραυγές. Δεν παίζει απολύτως κανέναν ρόλο. Ο αδικημένος νιώθει αδικημένος και θα σε φτύσει όπου σε βρει. Το αίσθημα δικαιοσύνης είναι το ίδιο ισχυρό με το ένστικτο της επιβίωσης.

 

Είναι ένα ακόμα χαρακτηριστικό εκείνου που αισθάνεται αδικημένος. Ο αδικημένος είναι και παράλογος και (αυτο)καταστροφικός.  

Ένα νήπιο που αισθάνεται αδικημένο προτιμάει να σπάσει όλα του τα παιχνίδια παρά να τα μοιραστεί με το άλλο μωρό. Ένας σύζυγος που αισθάνεται αδικημένος προτιμάει να φάει δύο πολυκατοικίες στους δικηγόρους παρά να αφήσει 20 ευρω "σε αυτήν την καργιόλα που τον κατέστρεψε".

 

Οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ και τα αστικά ευρωπαϊκά κόμματα ήταν αυτοί που δημιούργησαν τις στρατιές των αδικημένων. Αυτοί έφεραν τον Τραμπ στην εξουσία.

Ο κόσμος στις ΗΠΑ ακούει  δημοκρατικό κόμμα, φτύνει στον κόρφο του, κρεμάει σκόρδα και αλλάζει πεζοδρόμιο. Γιατί; Επειδή ο κόσμος πιστεύει ότι το δημοκρατικό κόμμα ευθύνεται για τις - πραγματικές ή μη - αδικίες που του συμβαίνουν. Δεν έχει σημασία αν ευθύνεται αντικειμενικά. Αντικειμενικότητα δεν υπάρχει στην πολιτική.

 

Το ίδιο συμβαίνει και στις περιοχές της πρώην Αν. Γερμανίας. Λένε οι πολιτικοί των αστικών κομμάτων τα πιο σωστά πράγματα, ρίχνουν πακτωλούς χρημάτων σε αυτές τις περιοχές και μετά έρχεται ένα ακροδεξιό καθίκι με αμφίβολο παρελθόν (φυλακές, ναρκωτικά, φοροδιαφυγή), ξαμολάει την μαγική λέξη "είστε αδικημένοι" και μαζεύει 60% των ψήφων. Χωρίς να έχει ούτε καν ένα στοιχειώδες προεκλογικό πρόγραμμα. 

 

Παρένθεση: Τους τελευταίους μήνες κάαααααατι μικρό κινείται στις ΗΠΑ. Κάποιοι περιθωριακοί δημοκρατικοί αρχίζουν να αλλάζουν. Αλλά είναι πολύ λίγοι, πολύ αργά. Και το επίσημο κόμμα θέλει να τους πετάξει έξω.

 

Μας το αποδεικνύουν οι επαγγελματίες πολιτικοί. Τα στοιχεία δεν ενδιαφέρουν κανέναν. Το αίσθημα αδικίας είναι αυτό που μετράει. Ο Τραμπ και οι ευρωπαίοι ακροδεξιοί κατάφεραν (με ψέματα και απάτες) να πείσουν τον κόσμο ότι είναι οι προστάτες των αδικημένων. End of story.

 

Κι όμως  οι Δημοκρατικοί επιμένουν στο τροπάρι "εμείς έχουμε τα σωστά στοιχεία, όποιος δεν μας θέλει είναι MAGA αμόρφωτος ηλίθιος και μας εκδικείται επειδή ο προπάππος του έχασε τον πόλεμο".

Την ίδια μαλακία κάνουν και οι ευρωπαίοι ομόλογοι τους - στην Γερμανία τουλάχιστον. Αντί να καταλάβουν ότι ό ψηφοφόρος τους φτύνει επειδή νιώθει αδικημένος, λένε "έμεις είμαστε οι σωστοί, όποιος ψηφίζει ακροδεξιά είναι αμόρφωτος ναζί βλάκας".

 

Συνεχίστε να αποκαλείτε τους κατοίκους της χώρας σας αμόρφωτους  βλάκες και οι Τραμπ αυτού του κόσμου θα φτάσουν το 100%. Πολλές φορές το εύχομαι, μόνο και μόνο για να διαλυθείτε εσείς.

 

Με τέτοιους Δημοκρατικούς, ο Τραμπισμός θα μπορούσε να κυβερνήσει για τα επόμενα 250 χρόνια αν ο Τραμπ δεν ήταν τόσο μαλάκας και τόσο εξώφθαλμα μαφιόζος. Αν χάσει, θα χάσει από δικές του μαλακίες, όχι επειδή ο κόσμος θέλει τους δημοκρατικούς.

 

Ακόμα κι αν ο Τραμπ χάσει (που δεν είναι καθόλου σίγουρο), ο Τραμπισμός θα βασανίζει την ανθρωπότητα για 10ετίς ακόμα. 

Εδώ ο Αντρέας Παπανδρέου στα 80s κατάφερε να κόβει-ράβει σε μια χώρα κουτσουλιά και 40 χρόνια μετά οι έλληνες πολιτικοί προσπαθούν ακόμα να του μοιάσουν. 

Θα υπάρξουν αμέτρητοι επίγονοι του Τραμπ που θα τον μιμούνται μέχρι το 2150.

 

Είναι αντικειμενικά αδικημένοι όλοι αυτοί οι ψηφοφόροι; Μάλλον όχι. Αλλά όπως αποδεικνύω πιο πάνω, ποιός ενδιαφέρεται για μια αντικειμενικότητα που δεν υπάρχει; Έχεις αντικειμενικά στοιχεία; Βάλτα στον πάτο σου, εγώ νιώθω αδικημένος. 

* * * 

Εδώ όμως έρχεται το κερασάκι. Όλα όσα λέω δεν είναι κάποια μυστική και αποκλειστική Γνώση. Δεν είναι κάτι πρωτότυπο, που το σκέφτηκα μόνος μου. Στην πραγματικότητα, όλα όσα λέω είναι πασίγνωστα και κοινότυπα.

Το πρόβλημα είναι ότι οι δημοκρατικοί των ΗΠΑ και τα αστικά ευρωπαϊκά κόμματα ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ.

 

ΞΕΡΟΥΝ οι αντίπαλοι του Τραμπισμού τι είναι το σωστό. ΞΕΡΟΥΝ πως να πάρουν πίσω τον κόσμο που σήμερα τους φτύνει ασύστολα. ΞΕΡΟΥΝ για τις στρατιές των ψηφοφόρων που αισθάνονται αδικημένοι. ΞΕΡΟΥΝ ότι έχουν τα πιο λογικά επιχειρήματα και τις καλύτερες μεθόδους, ΞΕΡΟΥΝ ότι διαθέτουν την καλύτερη πολιτική ατζέντα. 

 

Αλλά ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ. Γιατί αν έκαναν το σωστό, θα έπρεπε να μοιραστούν τα υπερκέρδη τους. Θα έπρεπε να βάλουν ένα κάποιο μικρό φρένο στην απληστία τους. Θα έπρεπε να μειώσουν τα δισεκατομμύρια στο πορτοφόλι τους κατά 0,01%. 

 

Το μυστικό είναι αυτό: ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ. 

 

Προτιμάνε να καταστρέφεται ο κόσμος από τον Τραμπισμό και αυτοί να στέκονται στην άκρη φωνάζοντας "οι οπαδοί του Τραμπισμού είναι MAGA ελληνάρες, βλάκες, ναζί, εμείς είμαστε οι αντικειμενικοί και οι έξυπνοι, ψηφίστε μας". 

 

Οταν ξέρεις τι είναι το σωστό και συνειδητά δεν το κάνεις, όταν συνειδητά προτιμάς να καταστρέφεται η χώρα σου προκειμένου να μην χάσεις εσύ το 0,01% της (αμύθητης) περιουσίας σου, τότε είσαι και προδότης και απατεώνας.

Ισχύει και για τους δημοκρατικούς των ΗΠΑ αλλά και για τα αστικά κόμματα της Ε.Ε. 

 

Πως μεταπείθεις όλο αυτό το ποσοστό του λαού σου που σήμερα αισθάνονται καλώς ή κακώς αδικημένοι; 

Σίγουρα όχι με το να τους αποκαλείς αμόρφωτους φανατικούς ηλίθιους MAGA - ενώ εσύ είσαι δήθεν ο ανοιχτόμυαλος έξυπνος.

Σίγουρα όχι με το να κραδαίνεις τα αντικειμενικά σου στοιχεία, που δεν ενδιαφέρουν κανέναν.

Στον αδικημένο δίνεις κάτι που αυτός θα θεωρήσει σαν δίκαιο αντάλλαγμα στην αδικία που καλώς ή κακώς νιώθει.

  

Πως μοιράζεις τα παιχνίδια ανάμεσα σε δυο μωρά όταν και τα δύο θέλουν το πράσινο αρκουδάκι; Τους λες ότι ό ένας θα πάρει το πράσινο αρκουδάκι αλλά ο άλλος θα πάρει το κίτρινο παπάκι που είναι εξ ίσου ωραίο παιχνίδι.

 

Είναι εύκολο. Είπαμε, ξέρουν αλλά δεν θέλουν. Είναι τόσο άπληστοι που προτιμάνε να αφήνουν τον κάθε Τραμπ να καταστρέφει την χώρα τους παρά να δώσουν ένα μικρούλι ανταλλαγματάκι στις πλειοψηφίες των αδικημένων. Προδότες.

 

Παρένθεση: Στις ΗΠΑ είναι πολύ πιο εύκολο να κάνουν το σωστό από ότι στην Ευρώπη (δεν θέλουν). 

Στην Ευρώπη τα περιθώρια να μεταπείσουν τους αδικημένους είναι πολύ πιο στενά από τις ΗΠΑ. Αλλά η βλακώδης και αφ' υψηλού αντιμετώπιση των αδικημένων παραμένει το ίδιο καταστροφική και στις 2 πλευρές του Ατλαντικού.

Υ.Γ. Ο Bernie Sanders έγραφε τις προάλλες "δεν αρκεί να πολεμάμε τον Τραμπ. Πρέπει οπωσδήποτε να μεταμορφώσουμε το Δημοκρατικό κόμμα εκ βάθρων. Να μην κάνουμε πολιτική υπέρ των δισεκατομμυριούχων μεγιστάνων που μας τα χώνουν αλλά υπέρ των αδικημένων".

 

Ο Robert Reich γράφει τα ίδια (με εμένα ;-) )

The future of the Democratic Party must be rooted in investing in the American people — not Wall St., corporations, and consultants. Otherwise, Trumpism will continue to use cynicism, racism, and distrust to divide America.

 

Πόσο πιο καθαρά μπορεί να το πει κανείς;

Κι όμως. Φτύνουν τον Bernie και τον Reich τσεπώνουν τα 'μύρια και αφήνουν τον Τραμπ να αλωνίζει. Προδότες.

 

Τα ίδια γίνονται και στην Ευρώπη. Μόνο που στην Ευρώπη τα νούμερα είναι πιο μικρά και - προς το παρόν - οι πορτοκαλί μαφιόζοι δεν βρίσκονται ακόμα στην κυβέρνηση. 

 

Υ.Υ.Γ. Γιατί ασχολούμαι πάλι με τις ΗΠΑ και τους Δημοκρατικούς ενώ είχα δηλώσει ότι θα σταματήσω; 

Επειδή ότι συμβαίνει στις ΗΠΑ επηρεάζει την χώρα μου (Ελλάδα + Ευρωπαϊκή Ένωση) περισσότερο από αυτά που αποφασίζει η ελληνική / ευρωπαϊκή κυβέρνηση. Και γιατί αν οι Δημοκρατικοί δεν ήταν ΤΟΣΟ προδότες, θα ήταν οι μόνοι που θα μπορούσαν να σταματήσουν τον ποτοκαλί μαφιόζο.

 

Υ.Υ.Υ.Γ Ασχολούμαι πάλι με τις ΗΠΑ γιατί μόλις γύρισα από το βενζινάδικο και πλήρωσα 2,30 ευρω το λίτρο.

 

Κριτήρια επιλογής

Τις τελευταίες βδομάδες έτυχε να μιλήσω με κάμποσους νέους (25-35χρονους). 

Γενικά αποφεύγω να λέω ότι ζω στην Γερμανία, αλλά οι συνθήκες αυτών των συνομιλιών ήταν τέτοιες που ήταν έτσι κι αλλιώς γνωστό.

Δεν ξεκίναγα εγώ τις κουβέντες περί Γερμανίας / Ελλάδας, αυτοί τις ξεκίναγαν. 

Λογικό. 

Εγώ έχω κάνει τις επιλογές μου εδώ και δεκαετίες. Τι να συζητήσω και τι να αμφισβητήσω; Ακόμα και αν έχω κάνει λάθος επιλογές, είναι αδύνατον να αλλάξω το παρελθόν.

Οι νέοι όμως το σκέφτονται, εξετάζουν τις επιλογές τους. Αναρωτιώνται που θα ήταν καλύτερα να ζήσουν. Πολύ καλά κάνουν.

 

Με ρώταγαν λοιπόν περί Γερμανίας. 

Το βλακώδες δεν ήταν ότι ρώταγαν. 

Το βλακώδες ήταν το ΤΙ ρώταγαν και τι συγκρίσεις έκαναν. Αυτό που ρωτάς, αυτό σε ενδιαφέρει, αυτό είναι το κριτήριο της επιλογής σου. Με αυτό το κριτήριο θα αποφασίσεις το που και το πως θα ζήσεις για την υπόλοιπη ζωή σου.

 

Με ρώταγαν λοιπόν για τα λεφτά, τα λεφτά, τα λεφτά, την νυχτερινή ζωή, τα λεφτά, τον καιρό, τα μπαρ, τα λεφτά, το κρύο, τα λεφτά, την νυχτερινή διασκέδαση, τα λεφτά, το χιόνι, τα λεφτά, τα νυχτερινά κέντρα, το κρύο. Και φυσικά τα λεφτά. 

 

Οι δικές μου απαντήσεις ήταν γενικόλογες και αδιάφορες. Βαριέμαι αυτές τις κουβέντες. Δεν έχω εγώ να αποφασίσω, άλλοι καίγονται να επιλέξουν χώρα.

 

Έλεγα λοιπόν πολύ γενικά ότι οι μισθοί είναι ψηλότεροι και ότι - αυτονόητα - 2.500 χλμ βορειότερα όντως κάνει περισσότερο κρύο από την Ελλάδα. Για την νυχτερινή ζωή έλεγα ότι ποτέ δεν με ενδιέφερε σε καμία χώρα και δεν έχω πληροφορίες.

Αυτοί επέμεναν να συγκρίνουν, να ξαναρωτάνε λεπτομέρειες. 

Ειδικά για την νυχτερινή ζωή ήξεραν ήδη. Από διηγήσεις ενός φίλου μιας ξαδέρφης μιας γνωστής τους ήξεραν με 100% βεβαιότητα ότι "δεν υπάρχει νυχτερινή ζωή στην Γερμανία, κανένας δεν διασκεδάζει, όλοι μετά την δουλειά κλείνονται στα σπίτια τους".

Αυτό είναι ηλίθιο από μόνο του. Ακόμα και χωρίς να ξέρεις μια χώρα δεν χρειάζεται και πολύ νιονιό για να καταλάβεις ότι παντού σε όλον τον κόσμο οι άνθρωποι διασκεδάζουν, ιδίως οι νέοι. 

 

Η δική τους κατάληξη ήταν: Ναι, τα περισσότερα λεφτά είναι ελκυστικά αλλά προτιμάω να ζήσω στην Ελλάδα επειδή εδώ "ξέρουμε να ζούμε". Εννοώντας την νυχτερινή ζωή που δήθεν είναι πλούσια στην Ελλάδα και δήθεν ανύπαρκτη στην Γερμανία.

 

* * * 

Τους έπαιξα ένα παιχνίδι. Δεν ντρέπομαι καθόλου γι' αυτό. Αφού αυτοι με ρώταγαν για την Γερμανία, αντέστρεψα τους όρους και άρχισα να ρωτάω για την Ελλάδα. Έλεγα ότι εγώ δεν ξέρω τίποτα για την Ελλάδα και θέλω να μου πουν αυτοί.

 

Μόνο που εγώ δεν ρώταγα για τα λεφτά, τον καιρό ή την νυχτερινή διασκέδαση. Εγώ ρώταγα (δήθεν) για να μάθω για το ασφαλιστικό, τις εργασιακές συνθήκες, την φροντίδα των ΑΜΕΑ και των ηλικιωμένων, την υγεία,  το συνταξιοδοτικό, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, την κίνηση στους δρόμους, τα σκουπίδια, την γραφειοκρατία κλπ.

 

Εκεί γινόταν το έλα να δεις. Με αφορμή τις ερωτήσεις μου για αυτά τα θέματα ξεκίναγε το απόλυτο υβρεολόγιο. 

Όχι από εμένα - εγώ ρώταγα μόνο. 

Αυτοί, οι νέοι άνθρωπο, ΟΛΟΙ (δεν ήταν ένας, δεν ήταν δύο, δεν ήταν τρεις) τα έβρισκαν όλα σκατά στην Ελλάδα. Ένας απύθμενος βόθρος καταστροφής, σαπίλας και αυθαιρεσίας. ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ λόγια όχι δικά μου.

Οπότε τελειώνα και εγώ την κουβέντα με την παρακάτω ερώτηση: Ρε μεγάλε, έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε δύο χώρες. Η μια σου δίνει περισσότερα λεφτά, λιγότερη γραφειοκρατία, καλύτερη ασφάλιση, υγεία, παιδεία, υποδομές και στην άλλη είναι όλα σκατά (όπως εσύ ο ίδιος υποστηρίζεις) αλλά έχει περισσότερα μπαρ και ταβέρνες.

Και μετά από αυτό εσύ επιλέγεις να ζήσεις στην δεύτερη.

 

Και γαμώ τα μυαλά μεγάλε...

 

Δεν θέλω να φέρω κανέναν στην Γερμανία. Μπρρρρ.

Ίσα ίσα που τους θέλω όλους έξω, να με αφήσουν στην ησυχία μου. 

 

Αλλά αν οι νέοι στην Ελλάδα κουβαλάνε αυτά τα μυαλά, δεν έχω πλέον καμία απορία πάνω στο γιατί η Ελλάδα είναι μια κατεστραμένη και χρεωκοπημένη (ηθικά κυρίως) χώρα.

 

Το θέμα δεν είναι η μετανάστευση. Έτσι κι αλλιώς, διαχρονικά αυτοί που μεταναστεύουν είναι μειοψηφία. 

Ούτε γίνονται κάποια καλιστεία για να πούμε ότι η χώρα Α είναι "καλύτερη" (ότι και να σημαίνει αυτό) από την χώρα Β και να της δώσουμε το βραβείο. 

 

Το ερώτημα δεν είναι Γερμανία ή Ελλάδα. Το ερώτημα είναι  τι κριτήρια ποιότητας βάζεις εσύ για την χώρα σου και την ζωή σου.

 

Στατιστικά μιλώντας, μάλλον δεν θα φύγεις ποτέ από την χώρα σου - και πολύ καλά κάνεις. Αλλά το καθοριστικό είναι με τι κριτήρια συγκρίνεις και ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ  ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ στην ζωή σου.

 

Κρίνοντας από αυτά που ρωτάνε, από αυτά που συγκρίνουν, οι έλληνες θέλουν λεφτά, ζέστη και νυχτερινή διασκέδαση. 

 

Καλή τύχη μάγκες. Θα την χρειαστείτε.

 

* * * 

Κλείσιμο περί Γερμανίας: 

 

Δεν αγαπάω καμία χώρα, δεν θεωρώ καμία χώρα καλύτερη, πολύ λιγότερο την Γερμανία. Έχω ζήσει και δουλέψει σε 10+ χώρες, έχω επισκεφτεί γύρω στις 30.

 

Σαν πατρίδες μου θεωρώ  την Θάλασσα, τα βόρεια παράλια της Μεσόγειου, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Γερμανία - με αυτήν ακριβώς την σειρά.

Όπου σαν "πατρίδα" εννοώ τον γεωγραφικό χώρο που διαμόρφωσε την ψυχή μου.

 

Η Γερμανία - όπως αποδείχτηκε μετά από αρκετούς πειραματισμούς και περιπλανήσεις - είναι ο τόπος που μπορώ να  περάσω μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να θέλω να σκοτώσω τους γύρω μου. Στην Ελλάδα π.χ. μέσα στους πρώτους 6 μήνες είτε θα είχα σκοτώσει 500 ηλίθιους είτε θα είχα πεθάνει από άγχος.

 

Βρίσκω στην Γερμανία εκατοντάδες στραβά. Δεν τα γράφω εδώ. Το ότι δεν τα γράφω δεν σημαίνει ότι τα αγνοώ. Ούτε ότι θέλω να τα ωραιοποιήσω. 

Αν θελήσω ποτέ να γράψω για τα πάμπολλα στραβά της Γερμανίας, δεν θα τα γράψω στα ελληνικά. Επειδή θα ήταν ηλίθιο να βρίζεις κάποιους σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνουν.

 

Δεν προσπαθώ να είμαι αντικειμενικός. Θα ήταν εντελώς γελοίο. 

Πρώτον αντικειμενικότητα δεν υπάρχει, δεύτερον δεν παίζει κανέναν ρόλο. 

Ποτέ μου δεν αναρωτήθηκα ποιά χώρα είναι καλύτερη, πάντα αναρωτιόμου σε ποια χώρα θα ήθελα ΕΓΩ εντελώς υποκειμενικά να ζήσω.  Με τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ κριτήρια, που είναι αυστηρά προσωπικά.

 

Είναι καθαρά προσωπικό το ερώτημα. Για μερικούς ανθρώπους το Α είναι κόλαση, για άλλους είναι παράδεισος, για άλλους είναι "έλα μωρέ, πως κάνεις έτσι". 

Ακόμα και όταν μια μετανάστευση δεν είναι στις προτεραιότητες  σου, το τι σκέφτεσαι για τις άλλες χώρες είναι σημαντικό. Γιατί δείχνει τα κριτήρια ποιότητας που βάζεις εσύ για την δική σου χώρα, για την δική σου ζωή.

 

Δεν θα απαριθμήσω σήμερα τα δικά μου κριτήρια. Πάντως ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είναι ούτε τα λεφτά, ούτε ο καιρός ούτε η νυχτερινή ζωή. Ειδικά αυτά τα 3 ποτέ δεν ήταν. 

Χάρυ Κλυν

Από συνέντευξη που ψάρεψα τυχαία. 

Δεν ξέρω αν είναι αληθινό, αλλά ταιριάζει 100%.

 

Τον πραγματικό καλλιτέχνη τον καταλαβαίνεις από τις κεραίες που διαθέτει για να βλέπει τις αλλαγές στον κόσμο πριν τις οσμιστούν οι υπόλοιποι.

* * * *

Το 1983, στη «Διαγώνιο» στην Πλάκα, έκλεινα την παράστασή μου «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος» με τα λόγια: 

 

"Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά - σιγά τους Έλληνες σε λαό δημοσίων υπαλλήλων, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. 

Σε 30 χρόνια από σήμερα Αντρέας Παπανδρέου δε θα υπάρχει. 

Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη και ένας λαός στα όρια της οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης."

                                                                                     

                                                                                    Χάρυ Κλυν  

* * * * 

1983 + 30 = 2013. Πρόβλεψε την πτώχευση της χώρας 30 χρόνια πριν.

 

Μέχρι το 2013  περίπου θεωρούσα σαν σημαντικότερο σημείο τα περί "... κρατικοδίαιτων και κομπιναδόρων ...".

 

Από το 2013 και μετά θεωρώ το σημείο περί  της ηθικής εξαθλίωσης σαν το διαμάντι μέσα στο διαμάντι. Η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει στο σημείο να μην αναγνωρίζει καν σε τι βόθρο βρίσκεται.

Και να μην θέλει καν να μάθει.

 

Δεν είμαι κάποιος γέρος που απλά κουνάει το δάχτυλο και γκρινιάζει για την "ανήθικη" νεολαία. Ούτε με ενδιαφέρει να βρίσω τους έλληνες (κάποτε με διασκέδαζε αυτό, αλλά όχι πιά).

 

Λέω όμως ότι ένας ανήθικος άνθρωπος είναι ένας χειραγωγίσιμος άνθρωπος. Οι ηθικοί κανόνες δεν είναι κάτι διακοσμητικό, ούτε η πειθαρχία σε αυτούς είναι κάτι αναχρονιστικό. 

Οι ηθικοί κανόνες, το να διαχωρίζεις το Καλό από το Κακό με τα δικά σου κριτήρια, το να πειθαρχείς σε ηθικούς κανόνες σου δίνει την δυνατότητα να πείς ΟΧΙ. 

 

ΟΧΙ σε ότι εσύ πιστεύεις ότι θα σε εξαθλιώσει. 

ΟΧΙ σε ότι εσύ θεωρείς κακό για τον κόσμο.

 

Το anything goes μαζί με την ακόρεστη δίψα για λεφτά και φήμη σε κάνει άβουλο και παθητικό καταναλωτή των σκουπιδιών που σου πασσάρουν. 

Ένα καταναλωτικό κρέας χωρίς εγκέφαλο.

Χρεωκοπημένο και στην ύλη (λεφτά) και στο πνεύμα. 

 

Δεν εννοώ μόνο τα καταναλωτικά σκουπίδια που αγοράζεις με την πιστωτική σου κάρτα. 

Εννοώ και τις πολιτικές πεποιθήσεις που σου περνάνε.  

Άλλωστε ο Χάρυ Κλύν για πολιτική μίλαγε.

 

Η πολιτική είναι κατά 90% η ηθική απάντηση στο "τι κάνουμε τώρα εδώ που φτάσαμε" και κατά 10% η ανάλυση στοιχείων και δεδομένων.

Η Ηθική είναι  η πυξίδα μας. Μας δείχνει τον δρόμο που εμείς θέλουμε να πάρουμε και όχι τον δρόμο που θέλουν οι άλλοι για εμάς. 

Ο ανήθικος άνθρωπος είναι χειραγωγήσιμος. Από πολιτικάντηδες, εταιρείες, συμφέροντα.

Χωρίς Ηθική, θα ψηφίσεις τον πιο επιτήδειο απατεώνα. Τον πιο άδειο τενεκέ που κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο.

Από το 1983 του Χάρυ Κλυν μέχρι το 2026 που γράφω αυτές τις γραμμές, 43 χρόνια δρόμος. Σχεδόν μισός αιώνας.

Το 2013 που περιέγραψε τόσο πετυχημένα ο Χάρυ Κλυν βρίσκεται ήδη 13 χρόνια πίσω μας. 

 

Γράφω αυτό το ποστ σήμερα για να το δει κάποιο δεκάχρονο το  2076. Αν υπάρχει το μπλογκ μέχρι τότε, αν υπάρχουν δεκάχρονα και αν μπορούν να διαβάσουν ή να σκεφτούν.

Το Idiocracy ήταν ένα πάρα πολύ ρεαλιστικό και προφητικό σενάριο.  

Η διανόηση της ψέκας

Είχα κάποτε έναν φίλο, τον Δημήτρη.

Για πολλά χρόνια κάναμε μαζί τις βόλτες μας, τα φαγοπότια μας, τις διακοπές μας και τις μπερμπαντιές μας. Αποκαλούσαμε ο ένας τον άλλο αδερφό.

Κάποια στιγμή χάσαμε την επαφή, εξ αιτίας της δουλειάς μου. Αυτό κράτησε γύρω στον 1,5 χρόνο. Για ανθρώπους που λέγονται αδέρφια, 1,5 χρόνος χωρισμού είναι ένα πετάρισμα του ματιού, ένα τίποτα. Χάρηκα όταν ξανασμίξαμε. Γρήγορα η χαρά μου μετατράπηκε σε σοκ.

Ποτέ δεν έμαθα τι μεσολάβησε, αλλά μέσα στους λίγους μήνες της απουσίας ο Δημήτρης είχε μετατραπεί σε αντιδυτικό ζηλωτή. Θεωρούσε ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό σαν γάγγραινα της ανθρωπότητας που έπρεπε να εξαφανιστεί με κάθε μέσο, ακόμα και με φόνους.

Στην αρχή κορόιδεψα. „Έλα ρε μαλάκα, τι είναι αυτά που λες;“.

Πολύ γρήγορα, το πράγμα σοβάρεψε. Εννοείται ότι προσπάθησα να μεταπείσω με λογικά επιχειρήματα τον άνθρωπο που θεωρούσα αδερφό.

Την έχω μεγάλη (έγραψα ήδη στο προηγούμενο ότι θα το ανακοινώσω αυτό). Την ευφυΐα φυσικά. Επίσημα, με την βούλα. Θεώρησα λοιπόν σαν ευκολάκι να μεταπείσω τον φίλο μου. Μάζεψα στοιχεία, έγραψα ολόκληρα κατεβατά, έφτιαξα ακλόνητα επιχειρήματα.

Αμ δε… Απέτυχα οικτρά.

Το πρόβλημα με τον Δημήτρη ήταν ότι ήταν μελετημένος – και με εξ ίσου μεγάλη ευφυΐα. Το μελετημένος έχει τεράστια διαφορά με το διαβασμένος. Ο Δημήτρης – πολύ πριν τον παροδικό χωρισμό μας – πάντα καταβρόχθιζε βιβλία. Αλλά δεν διάβαζε απλά. Μελετούσε. Επί βδομάδες, επί χρόνια ανέλυε την κάθε λέξη, την κάθε έννοια, το κάθε στοιχείο. Διασταύρωνε άπειρα στοιχεία, σκάρωνε επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα από 10 μεριές.

Εγώ έφερνα αυτά που θεωρούσα σαν αντικειμενικά στοιχεία, ο Δημήτρης μου τα έβγαζε σκάρτα σε dt. Τα στοιχεία μου ήταν της πλάκας, όσο κι αν προσπαθούσα να προσκομίσω σοβαρές και αδιάσειστες πηγές. Και δεν είμαι κανένας παρακατιανός, την έχω μεγάλη είπαμε. Αντίθετα τα δικά του στοιχεία, τις δικές του πηγές δεν μπόρεσα να τις αμφισβητήσω, όσο κι αν προσπάθησα.

Μετά από βδομάδες αντιπαράθεσης και μετά από χιλιάδες χιλιάδων λέξεις – γραπτές και προφορικές – έφτασα στο δίλημμα: Είτε αποδέχομαι την άποψη του Δημήτρη ότι ο δυτικός πολιτισμός πρέπει να εξολοθρευτεί με βόμβες και δολιοφθορές είτε σταματάω να μιλάω μαζί του και κόβω κάθε επαφή.

Επέλεξα το δεύτερο. Χωρίσαμε οριστικά. Πόνεσα που έχασα έναν αδερφό. Η επιλογή μου δεν βασίζονταν στην λογική. Αν πήγαινα με την λογική, τώρα θα αγωνιζόμουν στο πλευρό του Δημήτρη. Η επιλογή μου ήταν μεταφυσική. Κάτι μέσα μου έλεγε ότι παρά τα καλύτερα επιχειρήματα και στοιχεία, ο Δημήτρης είχε τελικά άδικο. Εμπιστεύτηκα το μεταφυσικό κάτι μέσα μου και όχι το μυαλό μου και την λογική.

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, δεν ξέρω αν ο Δημήτρης ζει ή πέθανε. Με μια υποδόρια ανησυχία διαβάζω κάθε φορά τις ειδήσεις, ελπίζοντας να μην διαβάσω κάτι με μαζική δολοφονία δυτικών.

* * * *

Αυτή η εμπειρία με δίδαξε πολλά σημαντικά πράγματα.

Πρώτον ότι η μελέτη νικάει την ευφυΐα. Αν δεν στρώσεις κώλο τουλάχιστον 10-15 χρόνια να μελετήσεις το αντικείμενο, είσαι ένας ανίδεος μαλάκας. Όποιο αντικείμενο και να είναι αυτό.

Είτε μελέτησες 15 χρόνια ένα γνωστικό αντικείμενο είτε είσαι μαλάκας. Μέση κατάσταση δεν υπάρχει.

Δεύτερον ότι αν υποτιμήσεις έναν μελετημένο άνθρωπο είσαι μαλάκας. Αν υποστηρίζεις ότι ο άλλος δεν έχει στοιχεία, ενώ εσύ είσαι τάχα μου αντικειμενικός τότε πάλι είσαι μαλάκας. Αν μάλιστα το αντικείμενο αποτελεί κάποια πολιτική θέση, τότε είσαι και μαλάκας και με αϊκιού χαλικιού.

Όσο πιο αντικειμενικός διακυρήσσεις ότι είσαι, τόσο μεγαλύτερος μαλάκας είσαι. Όσο πιο πολύ σκούζεις ότι ο άλλος είναι MAGA, ταλιμπαν, αμόρφωτος, χαζός, προκατειλημμένος, ελληνάρας κ.ο.κ., τόσο πιο τυφλά φανατισμένος μαλάκας κομματικός οπαδός είσαι εσύ.

Το πολιτικό / κομματικό οπαδιλίκι είναι 10Χ χειρότερο από το ποδοσφαιρικό.

Ο Δημήτρης με έμαθε να μην υποτιμάω ποτέ έναν μελετημένο άνθρωπο.

Τρίτον ότι όλα σου τα στοιχεία είναι σκάρτα. Ψεύτικα, άκυρα. Όσο πιο πολύ σκούζεις για τα δήθεν αντικειμενικά στοιχεία σου, όσο πιο πολύ τα παραθέτεις και τα επιδεικνύεις, τόσο πιο μαλάκας είσαι. Σε πολιτικό επίπεδο είσαι ένας φανατισμένος οπαδός που χοροπηδάει κάτω από μπαλκόνια.

Οι Δημήτρηδες αυτού του κόσμου (στους οποίους δεν ανήκω) λιανίζουν όλα τα στοιχεία σου 10Χ την ημέρα πριν τον πρώτο τους καφέ.

Υπάρχουν οπαδοί που υποστηρίζουν ότι κάθε φορά που κυβέρνησε το κόμμα που λατρεύουν το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε, τα οικονομικά στοιχεία ήταν εξαιρετικά, ο κόσμος είχε εισόδημα και άλλες τέτοιες παπαριές. Όσο πιο μαλάκας οπαδός είναι κάποιος, τόσο μεγαλύτερες οι παπαριές του.

Σαν απόδειξη της τεράστιας αντικειμενικότητας τους φερνουν στοιχεία από το ΔΝΤ, την παγκόσμια τράπεζα, τους οίκους αξιολόγησης, και διάφορα άρθρα της βικιπέδια.

Ποιό ΔΝΤ; Ποιούς οίκους αξιολόγησης; Αυτούς που γάμησαν την Ελλάδα στα μνημόνια με τα αντικειμενικά στοιχεία τους ή μήπως κάποιους άλλους;

Το τελευταίο πράγμα που με έμαθε ο Δημήτρης είναι ότι αν αφιερώσεις χρόνια στην μελέτη, τότε μπορείς να αποδείξεις το οτιδήποτε. Ο Δημήτρης απέδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι γάγγραινα που πρέπει να εξαφανιστεί με την βία.

Σαν τον Δημήτρη υπάρχουν εκατομμύρια, με τις πιο απίθανες θεωρίες.

Υπάρχουν π.χ. άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο κόσμος μας κυβερνιέται από εξωγήϊνες σαύρες. Διαισθητικά, το θεωρώ παράλογο. Προς τα έξω, δεν θα τολμούσα ποτέ να αμφισβητήσω έναν μελετημένο εκπρόσωπο αυτής της θεωρίας. Γιατί ξέρω – μετά την εμπειρία με τον Δημήτρη – ότι αυτοί που πιστεύουν στις εξωγήινες σαύρες έχουν 10Χ περισσότερα και πιο αξιόπιστα στοιχεία από εμένα.

Το ίδιο ισχύει για τους ερευνητές των Ούφο, των πυραμίδων, τους Ιεχωβάδες κ.ο.κ. Λέω ότι όλοι αυτοί είναι λάθος, αλλά μόνο διαισθητικά. Ποτέ δεν θα τολμούσα να τους αμφισβητήσω, γιατί απλά δεν έχω μελετήσει ούτε ένα κλάσμα από όσο αυτοί.


Επανάληψη για να το εμπεδώσουμε. Είτε μελέτησες 15 χρόνια ένα αντικείμενο και όντως έχεις στοιχεία, είτε είσαι μαλάκας. Όσο πιο πολύ σκούζεις για την αντικειμενικότητα σου και τα στοιχεία σου, τόσο μεγαλύτερος μαλάκας είσαι.

Λέει ένας καθηγητής πανεπιστημίου το Α; Οκ, πριν δεχτώ το Α σαν στοιχείο, πες μου ποιος τον πλήρωσε. Ποιος χρηματοδότησε την καριέρα του; Ποιά εταιρεία πλήρωσε τα εργαστήρια του και τα πειράματα του; Από τον Νεύτωνα και δώθε, δεν υπάρχει επιστήμη χωρίς οικονομική εξάρτηση. Και πριν τον Νεύτωνα υπήρχε εξάρτηση αλλά δεν ήταν τόσο προφανής.

Εσύ σκίζεις τις κυλότες σου για τον τάδε καθηγητή που είπε το Α (που εντελώς συμπτωματικά στηρίζει τον βλακώδη κομματικό οπαδισμό σου). Οι Δημήτρηδες αυτού του κόσμου όμως ξέρουν από ποιους πληρώθηκε ο καθηγητής για να πει το Α και κυρίως για να ΜΗΝ πει το Β.

Αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω και προσωπικά από τα δικά μου Πανεπιστήμια. Υπάρχει Γνώση που δημοσιεύεται, υπάρχει Γνώση που μένει για πάντα σε ένα συρτάρι, υπάρχει και Γνώση που δεν ερευνάται επειδή „δεν έχουμε λεφτά να το ερευνήσουμε αυτό“.

Για την βικιπέδια.

Υπάρχουν οι φανατισμένοι κομματικοί οπαδοί που τσιμπολογάνε στοιχεία από την βικιπέδια (ότι βολεύει) και αυτοθαυμάζονται ότι με τον αχταρμά που τσιμπολόγησαν έγιναν αντικειμενικοί.

Υπάρχουν και οι Δημήτρηδες αυτού του κόσμου που ΓΡΆΦΟΥΝ τα άρθρα της βικιπέδια.

Στις βδομάδες που είχαμε την αντιπαράθεση μας, ο Δημήτρης μου έδειξε όλος περηφάνια (δικαιολογημένη) τις σελίδες της βικι που έγραψε ο ίδιος και τις σελίδες άλλων που διόρθωσε, σύμφωνα με τα πιστεύω του.

Τα άρθρα στην βικι δεν είναι παίξε-γέλασε. Δεν μπορεί ο καθένας να γράφει στην βικι ότι του κατέβει. Το κάθε άρθρο, η κάθε φρασούλα αμφισβητείται και αντιπαρατίθεται από δεκάδες ειδικούς. Ο Δημήτρης, ο κάθε Δημήτρης, δεν έπεισε μόνο εμένα για την ανάγκη να καταστραφεί ο δυτικός πολιτισμός. Έπεισε καθηγητές και ειδικούς της βικιπέδια σε 3 ευρωπαϊκές γλώσσες (και στα ελληνικά, αν και η ελληνική βίκι είναι ευκολάκι για τον Δημήτρη).

Δεν γράφει φυσικά στα άρθρα του ότι πρέπει να καταστραφεί ο δυτικός πολιτισμός, αυτό δεν θα το επέτρεπε η βικι. Δίνει όμως όλα τα αδιάσειστα στοιχεία που οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα. Τα στοιχεία του Δημήτρη δεν μπόρεσε να τα αμφισβητήσει ούτε μια στρατιά ειδικών.

Εσύ κακομοίρη οπαδέ τσιμπολογάς άρθρα της βικιπέδια για να αποδείξεις τις μαλακίες που κουβαλάς στο κεφάλι σου για το κόμμα που λατρεύεις. Στοιχεία που δεν ξέρεις καν αν προέρχονται από ανθρώπους που θέλουν να σε σκοτώσουν (κυριολεκτικά όμως, με βόμβες) και να εξαφανίσουν οτιδήποτε έχει σχέση με τον πολιτισμό σου.

Τρέχα τώρα κακομοίρη να υποστηρίξεις ότι το κόμμα σου ανέβασε το οικονομικό επίπεδο του λαού. Παίρνοντας στοιχεία από το ΔΝΤ των μνημονίων και από την βικιπέδια των ζηλωτών. Τσιρίζοντας για την δήθεν αντικειμενικότητα σου και για το ότι όλοι οι άλλοι είναι MAGA και ελληνάρες, επειδή „δεν έχουν στοιχεία“.

Οι Δημήτρηδες του κόσμου μελετάνε 15 χρόνια, εσύ έκανες ένα copy-paste των 10 λεπτών. Και τολμάς να υποτιμάς τους flat earthers από πάνω, λες και είσαι καλύτερος.

* * * *

Μέχρι τώρα δεν είπα τίποτα για τον εαυτό μου, εκτός από το ότι την έχω μεγάλη.

Τι γνώμη έχω λοιπόν προσωπικά; Πως την στηρίζω με στοιχεία;

Κάθε λογικό ον χρειάζεται μια γνώμη για τον κόσμο, όσο και το να αναπνέει. Πρέπει να μπορείς να αξιολογείς το τι συμβαίνει γύρω σου. Σε πολιτικό επίπεδο, πρέπει να έχεις γνώμη, αλλιώς πως θα ψηφίσεις;

Το ότι η γνώμη μας για τον κόσμο είναι απαραίτητη όσο το οξυγόνο δεν σημαίνει ότι η γνώμη μας πρεπει να είναι και σωστή ή αντικειμενική. Η βιολογική ανάγκη του να έχει ο καθένας μια γνώμη δεν σημαίνει αυτόματα ότι μια γνώμη πρέπει να είναι καλύτερη από τις άλλες.

Αυτό με τις εξωγήϊνες σαύρες είναι μια γνώμη. Από την στιγμή που με αυτήν την γνώμη μπορούν να ζήσουν ευτυχισμένοι εκατομύρια άνθρωποι, ποιός είμαι εγώ να τους πω ότι η γνώμη τους είναι λάθος;

Για ξεκίνημα, από που και ως που ξέρω εγώ ότι η γνώμη τους είναι λάθος; Κι αν μας κυβερνάνε όντως εξωγήϊνες σαύρες; Που το ξέρω εγώ; Από την βικιπέδια μήπως; Που την γράφουν μελετημένοι άνθρωποι σαν τον Δημήτρη;

Η θρησκευτική προσκόλληση σε μια ανύπαρκτη αντικειμενικότητα είναι μόνο για μαλάκες με πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Φανατισμένοι ψέκες που ωρύονται κραδαίνοντας στοιχεία που τα ψάρεψαν όπως τους βόλευε. Τυφλωμένοι οπαδοί που δίνουν νόημα στην ζωή τους προσπαθώντας να „ενημερώσουν“, να „ξεσκεπάσουν“ και να πείσουν άλλους για την ψεκασμένη αποψάρα τους. Που την θεωρούν και αντικειμενική από πάνω. Διανοούμενοι ψέκες, όχι αστεία.

Όπως όλοι οι άνθρωποι έχω κι εγώ μια γνώμη για τον κόσμο. Απαραίτητη, όπως για τον καθέναν. Δεν έχω απολύτως καμία αξίωση για την γνώμη μου να είναι και σωστή, είτε αντικειμενική είτε καλύτερη από την γνώμη οποιουδήποτε άλλου. Μου αρκεί που η γνώμη μου μπορεί να μου παρέχει έναν τρόπο να ζω όπως μου αρέσει.

Την γνώμη μου την έχω προκειμένου να μου δίνει μια βάση και ένα κίνητρο να σηκώνομαι κάθε πρωϊ από το κρεβάτι, αυτό είναι όλο. Δεν την έχω για να ενημερώνω κανέναν ούτε να πείθω κανέναν ότι την έχω μεγαλύτερη (την γνώμη). Και δεν χρειάζεται να είναι καν σωστή - ότι και να σημαίνει το σωστός. Δεν με ενδιαφέρει να θεωρηθώ αντικειμενικός, γιατί δεν είμαι. Ούτε καν μπορώ να είμαι.

Στοιχεία; Χμμμμμ, ναι, έχω μερικά που στηρίζουν την γνώμη μου.

Δεν κραδαίνω τα στοιχεία μου σαν φαλλό μπροστά μου, δεν έχω καμμία όρεξη - μετά την εμπειρία με τον Δημήτρη - να επιχειρηματολογήσω πάνω στα στοιχεία μου ή πάνω στην ορθότητα ή μη της γνώμης μου.


Ισως, αν αφιέρωνα δεκαετίες μελέτης όπως ο Δημήτρης να μπορούσα να φτάσω κι εγώ σε κάποια σοβαρά συμπεράσματα, με αξιώσεις Λογικής και Αντικειμενικότητας. Αλλά δεν έχω ούτε την υπομονή ούτε την θέληση.

Ξέρω λοιπόν ότι η γνώμη μου είναι στην πραγματικότητα μια μεταφυσική πεποίθηση. Τουλάχιστον το αναγνωρίζω αυτό. Τουλάχιστον δεν είμαι διανόηση της ψέκας. Τουλάχιστον δεν είμαι μαλάκας φανατικός οπαδός ενός κόμματος. Κυρίως, δεν πιστεύω ότι είμαι αντικειμενικός, επειδή έκανα copy paste μερικά στοιχεία δεξιά-αριστερά.


Υ.Γ. Ο τίτλος είναι κλεμμένος

Είμαι μεγάλη φίρμα

Ένα σύντομο ποστάκι, γιατί - σε αντίθεση με τους αργόσχολους που ξημεροβραδιάζονται στα σόσιαλ - έχω και μια σοβαρή δουλειά να κάνω.

 

Εντελώς τυχαία ανακάλυψα ότι για κάθε ποστ που δημοσιεύω υπάρχει και μια "αποδομητική" απάντηση λίγες μέρες μετά. Γράφω σήμερα 1.000 λέξεις γύρω από το Α, σε λίγες μέρες θα εμφανιστεί ποστ 4.500 λέξεων που θα εξηγεί γιατί το Α είναι εντελώς λάθος και γιατί εγώ είμαι ένας κακός άνθρωπος.

 

Αυτό με γεμίζει χαρά. Ουσιαστικά, εγώ διαμορφώνω την ατζέντα. Εγώ επιλέγω το θέμα, εγώ βάζω τα επιχειρήματα, εγώ ορίζω την χρονική στιγμή και το μέσο. Γενικά, δικό μου είναι το παιχνίδι, δικό μου το γήπεδο, δικός μου και ο διαιτητής.

 

Αύριο θα γράψω ένα ποστ στο οποίο θα ισχυρίζομαι ότι την έχω 35 πόντους. 

Είμαι περίεργος να δω το πως θα αποδομηθεί αυτό το στοιχείο.

Προς ενημέρωση: Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα μου είναι να γράφω τους άλλους στα @@ μου.

 

Όχι, δεν θα ασχοληθώ με το ποιός έχει δίκιο ή άδικο. 

- Πρώτον γιατί έχω πολλά και πολύ σημαντικότερα να κάνω.

 

- Δεύτερον γιατί δεν έχω καμία όρεξη να ασχολούμαι με τις ιερές αγελάδες και τις ιερές (κομματικές) πεποιθήσεις του καθενός.

 

- Τρίτον γιατί δεν με ενδιαφέρει το άν έχω δίκιο. Ωραία, είμαι 100% λάθος, και λοιπόν τι έγινε;

Δική μου είναι η γνώμη, δικό μου είναι το μπλογκ. Γράφω την λάθος γνώμη μου στο μπλογκ μου. Που είναι το πρόβλημα; Τι ζόρι τραβάνε μερικοί;

Αν η γνώμη μου είναι λάθος, μόνο εγώ θα έχω ζημιά και κανένας άλλος. Προσπαθεί άραγε κάποιος να με σώσει από τις λάθος απόψεις μου; Αμφιβάλλω. 

Αλλά αν κανένας δεν θέλει να με σώσει και αν ούτε εγώ θέλω να σωθώ από κανέναν, γιατί αφιερώνουν κείμενα 25.000 λέξεων για να "αποδομήσουν" αυτά που λέω; 

 

Υποπτεύομαι ότι επειδή οι ίδιοι δεν έχουν κάτι να πουν, παίρνουν σαν περιεχόμενο την αντίθεση τους μαζί μου. 

Αν ισχύει, δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό. Δεν με απασχολεί. Χαρά μου να δίνω νόημα στις ζωές των άλλων.

Απορώ όμως.

ΤΟΣΟ ΑΡΓΟΣΧΟΛΟΙ πια; Γιατί δεν πάνε να βοηθήσουν ένα παιδάκι ή ένα γατάκι;

Υ.Γ. Προσεύχομαι στο Μέγα Συμπαντικό Πνεύμα να βοηθήσουν παιδάκια. 

Αργόσχολοι φανατικοί ανίδεοι που προσπαθούν να βοηθήσουν γατάκια, μόνο ζημιά στα γατάκια θα κάνουν.

Πτυχιούχοι από τα Lidl

Στο ίντερνετ βρίσκεις πλέον άπειρες πληροφορίες. Πάρα πολλές είναι έγκυρες, πάρα πολλές είναι ανοησίες. Στις έγκυρες ανήκουν και οι πληροφορίες που προέρχονται από καταξιωμένους επιστήμονες (π.χ. στην βικιπεδια). Εδώ όμως ξεκινάνε τα προβλήματα.

Πάρα πολλοί παίρνουν αυτές τις πληροφορίες με την λογική "αφού το παίρνω από την βικι, άρα έχω δίκιο". Λάθος. Τεράστιο.

 

Ένας δημοφιλής καταξιωμένος επιστήμονας είναι ο Neil deGrasse Tyson. Έχει πει "αν βασίζεις τις απόψεις σου σε πληροφορίες που βρήκες στο ίντερνετ είσαι ΚΑΙ αδαής ΚΑΙ προκατειλημμένος". Ο Tyson είναι δημόσιο πρόσωπο και το εισόδημα του εξαρτάται από τους ακροατές του, γι' αυτό γλυκαίνει τις εκφράσεις του. 

Εγώ δεν έχω τέτοιες εξαρτήσεις και το λέω ξεκάθαρα: Αν αυτά που πιστεύεις βασίζονται σε πληροφορίες από το ίντερνετ - ακόμα και έγκυρες όπως της βικι - τότε είσαι ψέκας με αλουμινένιο καπελάκι και θεωρίες συνομωσίας.

Το πράγμα χοντραίνει όταν μπαίνει στην μέση η επιστήμη. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη ομάδα από ψεκ που στηρίζουν τις αποψάρες τους σε επιστημονικά στοιχεία. Με την λογική "πως τολμάς να αμφισβητείς την αποψάρα μου και την κομματική μου προτίμηση (για τους περισσότερους είναι θρησκεία, όχι απλή προτίμηση) αφού την στηρίζω σε επιστημονικά στοιχεία; ".

 

Μετά από αυτό, αρχίζουν τις καταγγελίες, τις "αποκαλύψεις", τα "ξεσκεπάσματα" και τις σταυροφορίες εναντίον όποιου διαφωνεί μαζί τους. Με θρησκευτικό φανατισμό παίρνουν μερικές - έγκυρες κατά τα άλλα - επιστημονικές πληροφορίες και τις χρησιμοποιούν για να εξολοθρεύσουν τον "αντίπαλο", επειδή αυτός τυχαίνει να έχει διαφορετική πολιτική τοποθέτηση.

Μέσα στον φανατικοθρησκευτικό τους οίστρο αποκαλούν όλους τους αντίπαλους σαν MAGA, ελληνάρες, ξερεις_ποιος_ειμαι_εγω, χαζούς (αυτοί είναι έξυπνοι, 60 εκατομμύρια άλλοι είναι χαζοί), του καφενείου, του καναπέ κλπ κλπ κλπ.

Το ότι ο αντίπαλος μπορεί να τους έχει γραμμένους μεγαλοπρεπώς στα @@ του δεν τους απασχολεί...

Αυτοί είναι αφοσιωμένοι στην σταυροφορία "ενημέρωσης" και "ξεσκεπάσματος" που κάνουν.

Επειδή η επιστήμη είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να την αφήνουμε στους θρησκοφανατικούς ψεκ με τα αλουμινένια καπελάκια, θα κάνω ακόμα μια ξεκάθαρη δηλωση:

Υπάρχουν επιστήμονες με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο.

Υπάρχουν και επιστήμονες με πτυχίο από τα Lidl

Το να κάνεις copy-paste σε μερικά άρθρα της βικιπέδια δεν σε κάνει επιστήμονα. Αν δεν πιστεύεις εμένα, ρώτα τον Tyson.

 

Όσο και κωλοχτυπιέσαι υστερικά, η αντιγραφή μερικών επιστημονικών πληροφοριών - ακόμα και αν προέρχονται από έγκυρες πηγές - δεν επιβεβαιώνει τις ψεκασμένες αποψάρες σου. 

Μιας και το ανέφερα πιο πάνω: Έχω κάθε δικαίωμα να ξεκινάω και να τελειώνω την κάθε φράση μου με ένα "ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;". Έχω ΔΥΟ πτυχία, σε ΔΥΟ διαφορετικές θετικές επιστήμες από ΔΥΟ Πανεπιστήμια που ανήκουν στα top-30 της Ευρώπης.

Αυτοί που έχουν ένα πτυχίο είναι ήδη μειοψηφία. Πτυχίο από τρανταχτό Πανεπιστήμιο είναι μειοψηφία της μειοψηφίας. Πτυχίο σε θετική επιστήμη είναι μειοψηφία της μειοψηφίας της μειοψηφίας. Πολλαπλασίασε το αυτό επί δύο και έχεις εμένα - συν κάτι λίγους ακόμα. 

Αν δεν έχω εγώ δικαίωμα στο "ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;" τότε ποιός έχει;

 

Φυσικά και δέχομαι την αντίθετη άποψη από την δικιά μου. Ιδίως στην πολιτική, την θεωρώ χρήσιμη και απαραίτητη. Πολύ σημαντικό: Δεν θεωρώ αυτούς με τις αντίθετες απόψεις ούτε MAGA, ούτε ελληνάρες, ούτε (ιδίως) χαζούς. Βάζω όμως κάποιες προϋποθέσεις.

Κάποτε έπινα τον καφέ μου σε ένα καφενείο και άκουγα την διπλανή παρέα. Ένας τύπος έλεγε "ο Τσίπρας είναι ο σωτήρας της Ελλάδας, είναι ανώτερος πολιτικός από τον Ελευθέριο Βενιζέλο". Διαφωνώ με αυτήν την άποψη, αλλά την δέχομαι. Ο τύπος σίγουρα έχει κάποιους λόγους να την υποστηρίζει. Την δέχομαι επειδή ο τύπος ΔΕΝ έδινε στοιχεία.

Αν έλεγε "ο Τσίπρας είναι ο σωτήρας επειδή <Α ταμπέλα με νούμερα> και επειδή <Β ταμπέλα, άλλη στατιστική> και επειδή <δώστου κι άλλο ένα επιστημονικό στοιχείο>" τότε θα του έκανα την θεμελιώδη ερώτηση: Μεγάλε, πόσα πτυχία διαθέτεις και ποιός στα έδωσε;

Αν τα πτυχία του τα έχει πάρει από Πανεπιστήμια, τότε πάλι η άποψη του θα ήταν 100% αποδεκτή για μένα.

Αν όμως τα πτυχία του τα έχει πάρει από τα Lidl, τότε δεν δέχομαι την άποψη ενός φανατισμένου ψέκα.

Το οποίο Lidl παρεπιπτόντως πουλάει υπέροχα ζαρζαβατικά, αλλά πτυχία δεν δίνει.

Όποιος θέλει μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει. Ποιός είμαι εγώ να εμποδίσω μια άποψη;

Αν η άποψη εκφράζεται χωρίς ούτε ένα επιστημονικό στοιχείο, χωρίς ούτε ένα νούμερο, ούτε μια επιστημονική αναφορά, τότε είναι πλήρως αποδεκτή.

 

Αν η άποψη εκφράζεται και θεμελιώνεται με επιστημονικά στοιχεία και ταυτόχρονα ο εκφραστής διαθέτει πτυχίο(α) από Πανεπιστήμιο(α), τότε πάλι η άποψη είναι πλήρως αποδεκτή.

 

Αλλά αν η άποψη συνοδεύεται από επιστημονικά στοιχεία ενός πτυχιούχου από τα Lidl, τότε πρόκειται για την άποψη ενός ψεκασμένου φανατικού και την έχω γραμμένη κανονικότατα. Ιδίως αν τα στοιχεία είναι copy-paste από την βίκι. Όχι επειδή η βίκι είναι λάθος. Αλλά επειδή ο πτυχιούχος από τα Lidl δεν έχει τα φόντα για να καταλάβει τι διαβάζει, πόσο μάλλον να στηρίξει την Α άποψη με το Β επιστημονικό στοιχείο.

Ξανά, για να το εμπεδώσουμε: Εγώ δεν είμαι πάντα 100% σωστός. Αλλά αν εσύ παραθέτεις στοιχεία και νούμερα για να στηρίξεις τις απόψεις σου, χωρίς να έχεις πτυχίο από Πανεπιστήμιο, τότε εσύ είσαι 100% λάθος.

Έξω οι ψεκασμένοι από την βίκι, έξω από όλα τα επιστημονικά στοιχεία, έξω από όλες τις στατιστικές.