Σήμερα είχα μια ακόμα συνάντηση με κάποιον διάσημο. Γενικά, έχω ένα "ταλέντο" στο να πέφτω εντελώς συμπτωματικά πάνω σε διάσημους. Έχω καθίσει / περπατήσει δίπλα σε (μεγάλους) ηθοποιούς, παγκόσμιους ροκ σταρ, ποδοσφαιριστές, οδηγούς F1 και πολιτικούς. Απλά χαμογελάω με όλες αυτές τις συμπτώσεις. Ίσως το Σύμπαν να θέλει να μου πει κάτι, αλλά δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Ο σημερινός ήταν πολιτικός. Έλληνας, πρωτοκλασσάτος, εν ενεργεία υπουργός της τωρινής κυβέρνησης. Μια από τις πιο γνωστές και πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες της νεώτερης Ελλάδας. Η συνάντηση έγινε σε ένα μικρό, συνοικιακό σουπερμάρκετ, λίγο πριν τα ταμεία. Φυσικά άλλοι πελάτες τον είχαν αναγνωρίσει πριν από μένα και είχαν σχηματίσει ένα τσαμπί γύρω του, που του φώναζαν ερωτήσεις όλοι μαζί. Αυτός απαντούσε ήρεμα. Έμεινα μερικά λεπτά σε απόσταση ακοής - χωρίς να συμμετέχω σε τίποτα.
Τι άκουσα; Εντελώς ηλίθιες ερωτήσεις των πολιτών/πελατών. Είναι απύθμενη η συσσωρευμένη βλακεία. Δεν υποστηρίζω κανέναν πολιτικό, δεν ψηφίζω στην Ελλάδα και θεωρώ όλους τους πολιτικούς - στην ΚΑΛΥΤΕΡΗ περίπτωση - σαν ύποπτους. Αλλά μετά από τις εντελώς μαλακισμένες ερωτήσεις του κόσμου και τις μετρημένες, σοβαρές και τεκμηριωμένες απαντήσεις που έδινε ο λεγάμενος, θα του έδινα την ψήφο μου (αν ψήφιζα).
Είναι πάρα πολύ εύκολο να στριμώξεις έναν πολιτικό, αν θέλεις. Αλλά σίγουρα όχι με το να πετάς μαλακίες σαν όχλος. Το επίπεδο της Πολιτικής στην Ελλάδα είναι άθλιο. Και από σήμερα έχω και την απόδειξη από πρώτο χέρι και ίδιαν εμπειρία, ότι μάλλον δεν φταίνε οι πολιτικοί γι' αυτό...
Βγαίνοντας από το σουπερμάρκετ, η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι η κυβέρνηση πρέπει να είναι πάρα πολύ στριμωγμένη. 'Οταν στέλνεις πρωτοκλασσάτα στελέχη του κόμματος να πάρουν σβάρνα τα συνοικιακά σουπερμάρκετ, μάλλον δεν τα πας και πολύ καλά σαν κυβέρνηση.
Η δεύτερη σκέψη μου όμως ήταν εντελώς διαφορετική. Τελικά, τι το παράξενο έκανε ο τύπος; Είναι αυτό που γράφω και στον τίτλο. Τι πολιτικούς θέλουμε;
Θέλουμε πολιτικούς αποξενωμένους από την πραγματικότητα, κλεισμένους σε έναν γυάλινο πύργο και μακρυά από όλους εμάς τους κοινούς θνητούς;
Η μήπως (θα έπρεπε να) θέλουμε πολιτικούς που κατεβαίνουν στην Αγορά, στέκονται χνώτο με χνώτο δίπλα στον καθημερινό άνθρωπο, ακούνε τι έχει να πει (το οποίο είναι κατά 99,999% βλακωδώς μαλακισμένο) και προσπαθούνε να δώσουνε απαντήσεις;
Δεν εξετάζω αν οι απαντήσεις είναι σωστές ή λάθος. Εξαρτάται από την πολιτική σου τοποθέτηση. Έχω ήδη γράψει 50Χ ότι στην Πολιτική τίποτα δεν είναι αντικειμενικό.
Φυσικά έκανα τους συνειρμούς. Π.χ. το κομμουνιστικό κόμμα στο Βερολίνο κέρδισε τις τελευταίες εκλογές, ακριβώς με την ίδια φιλοσοφία του έλληνα υπουργού. Εδώ και μήνες είχε πάρει σβάρνα όλες τις γειτονιές του Βερολίνου και μίλαγε με τους ψηφοφόρους.
Το παράδειγμα του Βερολίνου είναι εντελώς σοκαριστικό. Ιδίως αν συνυπολογίσει κανείς και το βρώμικο παρελθόν του συγκεκριμένου κομμουνιστικού κόμματος. Μιλάμε ότι οι τύποι είναι κώλος και βρακί με καταδικασμένα μέλη εγκληματικών συμμοριών, διακινητές ναρκωτικών, διαρήκτες κ.ο.κ.
Τελεσίδικα καταδικασμένοι και τρόφιμοι φυλακών, όχι δικές μου θεωρίες συνομωσίας.
Φαντάσου την σκηνή: Είσαι ένας τυπικός γερμανός μεσοαστός, ζεις στην 2η / 3η πλουσιότερη καπιταλιστική χώρα του κόσμου και έρχεται ένας τύπος στην πόρτα σου που σου λέει ότι είναι κολλητάρι με πρεζέμπορους και διαρήκτες, θέλει να κρατικοποιήσει τα σπίτια, να _διώξει_ όλους τους επενδυτές από το Βερολίνο και στην τελική να εγκαταστήσει τον κομμουνιστικό παράδεισο. ΚΑΙ ΕΣΥ ΤΟΝ ΨΗΦΙΖΕΙΣ.
Είναι βλάκες οι Βερολινέζοι; Δεν ξέρουν μήπως; Δεν βλέπουν; Δεν μπορούν να σκεφτούν; Μήπως τους επηρέασε ο Βαθύς Νότος; Τίποτα από όλα αυτά.
Πολύ απλά οι κομμουνιστές πολιτικοί πήραν σβάρνα την κάθε γειτονιά και το κάθε σουπερμάρκετ και έλεγαν στον απλό κοσμάκη ότι θα του κατεβάσουν τις τιμές των ενοικίων (το νο. 1 πρόβλημα στο Βερολίνο σήμερα).
Το ίδιο έγινε και στις τελευταίες εκλογές για την δημαρχία της Νέας Υόρκης. Ο διεφθαρμένος βούρκος που λέγεται Δημοκρατικό κόμμα των ΗΠΑ έστειλε αρχικά έναν ανίκανο ημέτερο στην κούρσα, αλλά ένας "κατώτερος" υποψήφιος (του ίδιου κόμματος) πήγαινε επί μήνες πόρτα - πόρτα σε όλη την Ν.Υ. και έταζε στον κόσμο ανακούφιση από τα καθημερινά του προβλήματα. Τελικά κέρδισε ο "κατώτερος" και η ηγεσία των δημοκρατικών ακόμα το φυσάει και δεν κρυώνει.
Γιατί; Επειδή ο σημερινός δήμαρχος της Νέας Υόρκης τους πετάει στα μούτρα όλη τους την διαφθορά και την διαπλοκή με το μεγάλο κεφάλαιο.
Αυτό που αποδεικνύεται σιγά - σιγά είναι ότι η εποχή των Μεγάλων Ιδεολογιών έχει περάσει. Αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι να του λύνεις τα καθημερινά του προβλήματα. Να το υπόχεσαι τουλάχιστον. Μεγάλε, έχω πρόβλημα να βρω σπίτι, έχω πρόβλημα να βρω γιατρό, έχω πρόβλημα να βρω σχολείο για το παιδί μου. Αν μου εξηγήσεις / υποσχεθείς ότι θα τα λύσεις αυτά, εγώ θα σε ψηφίσω.
Ακόμα και αν είσαι κομμουνιστής και φιλαράκι μαφιόζων (Βερολίνο), ακόμα και αν είσαι ένας μαυριδερός μουσουλμάνος (Ν.Υ.), ακόμα και αν είσαι ο διάβολος μεταμορφωμένος.
Έτσι εξηγείται και η επίσκεψη του έλληνα πολιτικού στο συνοικιακό σουπερμάρκετ που βίωσα σήμερα. Περνάει την πολιτική του στον κόσμο, υπόσχεται λύσεις σε καυτά προβλήματα. ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΙ.
Το αν οι λύσεις είναι σωστές ή λάθος, δεν ξέρουμε. Δεν υπάρχει κανένα αντικειμενικό κριτήριο στην Πολιτική.
Ναι, σε ότι αφορά εμένα, αυτούς τους πολιτικούς θέλουμε.
* * * *
Ποιος είναι ο αντίθετος πόλος; Είναι οι πολιτικοί που τακιμιάζουν με τους ολιγάρχες.
Οι ολιγάρχες που ξοδεύουν 1/2 δις για να ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ανοιχτά τις επόμενες εκλογές στις ΗΠΑ και αυτό αντιπροσωπεύει το 0,1% της συνολικής τους περιουσίας. Είναι σαν να δίνω εγώ ένα 50ρικο και με αυτό το 50ρικο να μπορώ να αγοράσω μια εκλεγμένη κυβέρνηση.
Οι διεφθαρμένοι Δημοκρατικοί μπορούν να το σταματήσουν αυτό. Μπορούσαν όσο είχαν την εξουσία επί Ομπάμια και Μπαιντεν, μπορούν ακόμα και σαν αντιπολίτευση. Αλλά ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ. Επειδή από τους ολιγάρχες τσεπώνουν μίζες, από τον απλό κόσμο όχι.
Το κόμμα του Τραμπ θα χάσει _ίσως_ την Γερουσία ή/και το Κοινοβούλιο στις επόμενες εκλογές (εύχομαι να ΜΗΝ χάσει κανένα από τα δύο), αλλά ο τραμπισμός θα δυναστεύει τον πλανήτη για τα επόμενα 200 χρόνια. Εξ αιτίας των δημοκρατικών.
Ο πιο τρελός μου εφιάλτης είναι να βγουν σε όλες τις χώρες 100-200 αναρχοκομμουνιστές ισλαμοφασίστες πρεζέμπορες που θα πηγαίνουν πόρτα πόρτα, θα υπόσχονται λύσεις στα φλέγοντα προβλήματα του κοσμάκη και θα κερδίζουν όλες τις επόμενες εκλογές με τα τσαρούχια. Θα καταστρέψουν φυσικά ότι έχει απομείνει από τις δυτικές κοινωνίες - γι αυτό και το θεωρώ εφιάλτη.
Αλλά θα είναι η μόνη εναλλακτική απέναντι στις διεφθαρμένες ολιγαρχίες και τα τσιράκια τους.
* * * *
Τα παρακάτω μοιάζουν άσχετα με τον τίτλο, αλλά δεν είναι - κάθε άλλο. Το ερώτημα παραμένει. Τι πολιτικούς θέλουμε. Δίνω ένα θεμελιώδες παράδειγμα από τις προσωπικές μου επαγγελματικές εμπειρίες.
Το φαινόμενο του θερμοκηπίου και η βλάβη από τα ορυκτά καύσιμα είναι γνωστά από το μακρυνό 1964. Πάνω από μισόν αιώνα. Οι επιστημονικές αλήθειες αμφισβητούνται λυσσαλέα από τα λόμπυ, από την πρώτη μέρα.
Σπόιλερ αλέρτ: Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί - με πρώτους αυτούς των ΗΠΑ αλλά και σε όλον τον δυτικό κόσμο, ακούνε τα λόμπυ και όχι τους επιστήμονες.
Ακόμα και αν ξεχάσουμε εντελώς τις επιστημονικές αλήθειες, υπήρξαν από πολύ νωρίς καμπανάκια (τι καμπανάκια, οι εκκωφαντικές καμπάνες της Νοτρ Νταμ ήτανε) που δεν είχαν απολύτως καμμία σχέση με το περιβάλλον και το θερμοκήπιο.
Ήδη το 1974 πλάκωσε η πρώτη πετρελαϊκή κρίση. Το πετρέλαιο σαν γεωπολιτικό όπλο, που μπορεί να διαλύσει χώρες. Όποιος πολιτικός από το 1974 και δώθε αμέλησε να κάνει την χώρα του ενεργειακά ανεξάρτητη, είναι προδότης. Δηλαδή πόσο θέλεις (το 1974) για να καταλάβεις ότι κρέμεσαι από τα @@ των γιαχαμπίμπηδων;
Κάπου στις αρχές των 80s στην Γερμανία το ντόπιο κάρβουνο έγινε τόσο ακριβό, που προτιμούσαν να φέρνουν έτοιμο κάρβουνο σε τουβλάκια από την Κίνα, παρά να το βγάζουν από το υπέδαφος τους. Κι όμως. Δεν βρέθηκε ούτε ένας πούστης (γερμανός ή άλλος) πολιτικός να σκεφτεί "που πας ρε Καραμήτρο;". Τόοοοοοοσο δύσκολο ήταν να σκεφτούν το αυτονόητο; Ή μήπως οι τσέπες τους ήταν τιγκαρισμένες με τα φράγκα από τα λόμπυ των ορυκτών καυσίμων;
Ξέρω - λόγω της δουλειάς μου - μελέτες γερμανών μηχανικών από το 1984 που προτείνουν κάτι απλούστατο: Μικρές μονάδες δίπλα σε μια ακτή, τροφοδοτούμενες από ανεμογεννήτριες και ηλιακά πάνελ, παίρνουν θαλασσινό νερό και παράγουν ΚΑΙ υδρογόνο ΚΑΙ ηλεκτρισμό ΚΑΙ πόσιμο νερό. Το τελευταίο είναι από τα πιο ακριβά και δυσεύρετα υλικά. Το κυριότερο: Η χώρα σου δεν εξαρτάται από κανέναν, οι τεχνολογίες είναι ΟΛΕΣ εκεί, από το 1984. Οι έρευνες έπαιρναν τον ήλιο της Γερμανίας σαν βάση, όχι αυτόν την νότιας Κρήτης. Με τον ήλιο της Γερμανίας τα νούμερα έβγαιναν.
Εδώ και ΣΑΡΑΝΤΑ+ χρόνια προδότες πολιτικοί όλων των χρωμάτων σε όλες τις δυτικές χώρες μπουκώνονται με χοντρά $$$$$ από τα λόμπυ για να ΜΗΝ κάνουν την χώρα τους ενεργειακά ανεξάρτητη.
Το όφελος για το περιβάλλον είναι κερασάκι και μπόνους. Αλλά το να μην εξαρτάς την ύπαρξη σου από τις διαθέσεις κάποιου εξωτερικού παράγοντα ειναι αυτονόητο, άσχετα αν "βλέπεις" την κλιματική αλλαγή ή αν εθελοτυφλείς.
Φαντάσου την Ελλάδα που κάθε χρόνο ξοδεύει 11,5 δις σε πετρέλαιο να είχε φτιάξει - με ένα ΚΛΑΣΜΑ των όσων έχει δώσει στους γιαχαμπίμπηδες - μονάδες ηλεκτρισμού/υδρογόνου/φρέσκου νερού στις παραλίες της. Αλλά όοοοοοοχι, οι ξαπλώστρες και τα μπητσόμπαρα είναι "επένδυση" και ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία μας.
ΜΑΛΑΚΕΣ ΜΑΛΑΚΕΣ ΜΑΛΑΚΕΣ ΜΑΛΑΚΕΣ ΜΑΛΑΚΕΣ Έλληνες.
Ούτε μνημόνια ούτε χρεωκοπία ούτε ξεφτιλίκια. Σήμερα θα δανείζαμε εμείς τους γερμανούς.
Αυτές τις μέρες γίνονται τεράστιες διαδηλώσεις σε Αλβανία, Ιταλία, Γαλλία. Υπάρχουν ιδιαιτερότητες σε κάθε χώρα, π.χ. οι αλβανοί διαμαρτύρονται περισσότερο για την διαφθορά, οι γάλλοι για τις υποδομές. Αλλά ο κοινός παρονομαστής είναι ένας: Οι τιμές της ενέργειας.
Ακόμα και οι δυσβάσταχτες τιμές των σπιτιών έχουν σχέση με την ενέργεια. Η παραγωγή τσιμέντου είναι από τις πιο ενεργειοβόρες βιομηχανίες.
Από το 1984 θα μπορούσαμε να καλύπτουμε τις ενεργειακές μας ανάγκες από τον 'Ηλιο και τον Άνεμο. Η βιομηχανική Γερμανία κατά 50%, η Ελλάδα κατά 150% και να πουλάει το περίσσευμα. Αν είχαμε τους πολιτικούς που θέλουμε και όχι προδότες μιζαδόρους.
Μπόνους ότι θα γλυτώναμε μερικούς πολέμους που γίνονται για το πετρέλαιο, μπόνους ότι θα γλυτώναμε τις ξηρασίες, τους τυφώνες, τις πλημμύρες, τους καύσωνες και τις φωτιές λόγω της κλιματικής καταστροφής.
Από την μια πλευρά, φοβάμαι και τρέμω την κατάρρευση των δυτικών κοινωνιών. Από την άλλη σκέφτομαι, ότι ρε προδότες, εδώ και 60 χρόνια τα παίρνετε από το ενεργειακό λόμπυ, καλώς ήρθε ο καιρός να σας ξαποστείλουν.
Δυστυχώς, αυτοί που έρχονται να αντικαταστήσουν τους προδότες είναι ο τραμπ και η εγκληματική ακροδεξιά ευρωπαϊκή παρέα του. Μια φασιστική μαφιοκρατία είναι το μέλλον μας.
Σταματήστε την Γη για να κατέβω.
No comments:
Post a Comment