Κριτήρια επιλογής

Τις τελευταίες βδομάδες έτυχε να μιλήσω με κάμποσους νέους (25-35χρονους). 

Γενικά αποφεύγω να λέω ότι ζω στην Γερμανία, αλλά οι συνθήκες αυτών των συνομιλιών ήταν τέτοιες που ήταν έτσι κι αλλιώς γνωστό.

Δεν ξεκίναγα εγώ τις κουβέντες περί Γερμανίας / Ελλάδας, αυτοί τις ξεκίναγαν. 

Λογικό. 

Εγώ έχω κάνει τις επιλογές μου εδώ και δεκαετίες. Τι να συζητήσω και τι να αμφισβητήσω; Ακόμα και αν έχω κάνει λάθος επιλογές, είναι αδύνατον να αλλάξω το παρελθόν.

Οι νέοι όμως το σκέφτονται, εξετάζουν τις επιλογές τους. Αναρωτιώνται που θα ήταν καλύτερα να ζήσουν. Πολύ καλά κάνουν.

 

Με ρώταγαν λοιπόν περί Γερμανίας. 

Το βλακώδες δεν ήταν ότι ρώταγαν. 

Το βλακώδες ήταν το ΤΙ ρώταγαν και τι συγκρίσεις έκαναν. Αυτό που ρωτάς, αυτό σε ενδιαφέρει, αυτό είναι το κριτήριο της επιλογής σου. Με αυτό το κριτήριο θα αποφασίσεις το που και το πως θα ζήσεις για την υπόλοιπη ζωή σου.

 

Με ρώταγαν λοιπόν για τα λεφτά, τα λεφτά, τα λεφτά, την νυχτερινή ζωή, τα λεφτά, τον καιρό, τα μπαρ, τα λεφτά, το κρύο, τα λεφτά, την νυχτερινή διασκέδαση, τα λεφτά, το χιόνι, τα λεφτά, τα νυχτερινά κέντρα, το κρύο. Και φυσικά τα λεφτά. 

 

Οι δικές μου απαντήσεις ήταν γενικόλογες και αδιάφορες. Βαριέμαι αυτές τις κουβέντες. Δεν έχω εγώ να αποφασίσω, άλλοι καίγονται να επιλέξουν χώρα.

 

Έλεγα λοιπόν πολύ γενικά ότι οι μισθοί είναι ψηλότεροι και ότι - αυτονόητα - 2.500 χλμ βορειότερα όντως κάνει περισσότερο κρύο από την Ελλάδα. Για την νυχτερινή ζωή έλεγα ότι ποτέ δεν με ενδιέφερε σε καμία χώρα και δεν έχω πληροφορίες.

Αυτοί επέμεναν να συγκρίνουν, να ξαναρωτάνε λεπτομέρειες. 

Ειδικά για την νυχτερινή ζωή ήξεραν ήδη. Από διηγήσεις ενός φίλου μιας ξαδέρφης μιας γνωστής τους ήξεραν με 100% βεβαιότητα ότι "δεν υπάρχει νυχτερινή ζωή στην Γερμανία, κανένας δεν διασκεδάζει, όλοι μετά την δουλειά κλείνονται στα σπίτια τους".

Αυτό είναι ηλίθιο από μόνο του. Ακόμα και χωρίς να ξέρεις μια χώρα δεν χρειάζεται και πολύ νιονιό για να καταλάβεις ότι παντού σε όλον τον κόσμο οι άνθρωποι διασκεδάζουν, ιδίως οι νέοι. 

 

Η δική τους κατάληξη ήταν: Ναι, τα περισσότερα λεφτά είναι ελκυστικά αλλά προτιμάω να ζήσω στην Ελλάδα επειδή εδώ "ξέρουμε να ζούμε". Εννοώντας την νυχτερινή ζωή που δήθεν είναι πλούσια στην Ελλάδα και δήθεν ανύπαρκτη στην Γερμανία.

 

* * * 

Τους έπαιξα ένα παιχνίδι. Δεν ντρέπομαι καθόλου γι' αυτό. Αφού αυτοι με ρώταγαν για την Γερμανία, αντέστρεψα τους όρους και άρχισα να ρωτάω για την Ελλάδα. Έλεγα ότι εγώ δεν ξέρω τίποτα για την Ελλάδα και θέλω να μου πουν αυτοί.

 

Μόνο που εγώ δεν ρώταγα για τα λεφτά, τον καιρό ή την νυχτερινή διασκέδαση. Εγώ ρώταγα (δήθεν) για να μάθω για το ασφαλιστικό, τις εργασιακές συνθήκες, την φροντίδα των ΑΜΕΑ και των ηλικιωμένων, την υγεία,  το συνταξιοδοτικό, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, την κίνηση στους δρόμους, τα σκουπίδια, την γραφειοκρατία κλπ.

 

Εκεί γινόταν το έλα να δεις. Με αφορμή τις ερωτήσεις μου για αυτά τα θέματα ξεκίναγε το απόλυτο υβρεολόγιο. 

Όχι από εμένα - εγώ ρώταγα μόνο. 

Αυτοί, οι νέοι άνθρωπο, ΟΛΟΙ (δεν ήταν ένας, δεν ήταν δύο, δεν ήταν τρεις) τα έβρισκαν όλα σκατά στην Ελλάδα. Ένας απύθμενος βόθρος καταστροφής, σαπίλας και αυθαιρεσίας. ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ λόγια όχι δικά μου.

Οπότε τελειώνα και εγώ την κουβέντα με την παρακάτω ερώτηση: Ρε μεγάλε, έχεις να επιλέξεις ανάμεσα σε δύο χώρες. Η μια σου δίνει περισσότερα λεφτά, λιγότερη γραφειοκρατία, καλύτερη ασφάλιση, υγεία, παιδεία, υποδομές και στην άλλη είναι όλα σκατά (όπως εσύ ο ίδιος υποστηρίζεις) αλλά έχει περισσότερα μπαρ και ταβέρνες.

Και μετά από αυτό εσύ επιλέγεις να ζήσεις στην δεύτερη.

 

Και γαμώ τα μυαλά μεγάλε...

 

Δεν θέλω να φέρω κανέναν στην Γερμανία. Μπρρρρ.

Ίσα ίσα που τους θέλω όλους έξω, να με αφήσουν στην ησυχία μου. 

 

Αλλά αν οι νέοι στην Ελλάδα κουβαλάνε αυτά τα μυαλά, δεν έχω πλέον καμία απορία πάνω στο γιατί η Ελλάδα είναι μια κατεστραμένη και χρεωκοπημένη (ηθικά κυρίως) χώρα.

 

Το θέμα δεν είναι η μετανάστευση. Έτσι κι αλλιώς, διαχρονικά αυτοί που μεταναστεύουν είναι μειοψηφία. 

Ούτε γίνονται κάποια καλιστεία για να πούμε ότι η χώρα Α είναι "καλύτερη" (ότι και να σημαίνει αυτό) από την χώρα Β και να της δώσουμε το βραβείο. 

 

Το ερώτημα δεν είναι Γερμανία ή Ελλάδα. Το ερώτημα είναι  τι κριτήρια ποιότητας βάζεις εσύ για την χώρα σου και την ζωή σου.

 

Στατιστικά μιλώντας, μάλλον δεν θα φύγεις ποτέ από την χώρα σου - και πολύ καλά κάνεις. Αλλά το καθοριστικό είναι με τι κριτήρια συγκρίνεις και ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ  ΝΑ ΦΤΑΣΕΙΣ στην ζωή σου.

 

Κρίνοντας από αυτά που ρωτάνε, από αυτά που συγκρίνουν, οι έλληνες θέλουν λεφτά, ζέστη και νυχτερινή διασκέδαση. 

 

Καλή τύχη μάγκες. Θα την χρειαστείτε.

 

* * * 

Κλείσιμο περί Γερμανίας: 

 

Δεν αγαπάω καμία χώρα, δεν θεωρώ καμία χώρα καλύτερη, πολύ λιγότερο την Γερμανία. Έχω ζήσει και δουλέψει σε 10+ χώρες, έχω επισκεφτεί γύρω στις 30.

 

Σαν πατρίδες μου θεωρώ  την Θάλασσα, τα βόρεια παράλια της Μεσόγειου, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Γερμανία - με αυτήν ακριβώς την σειρά.

Όπου σαν "πατρίδα" εννοώ τον γεωγραφικό χώρο που διαμόρφωσε την ψυχή μου.

 

Η Γερμανία - όπως αποδείχτηκε μετά από αρκετούς πειραματισμούς και περιπλανήσεις - είναι ο τόπος που μπορώ να  περάσω μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να θέλω να σκοτώσω τους γύρω μου. Στην Ελλάδα π.χ. μέσα στους πρώτους 6 μήνες είτε θα είχα σκοτώσει 500 ηλίθιους είτε θα είχα πεθάνει από άγχος.

 

Βρίσκω στην Γερμανία εκατοντάδες στραβά. Δεν τα γράφω εδώ. Το ότι δεν τα γράφω δεν σημαίνει ότι τα αγνοώ. Ούτε ότι θέλω να τα ωραιοποιήσω. 

Αν θελήσω ποτέ να γράψω για τα πάμπολλα στραβά της Γερμανίας, δεν θα τα γράψω στα ελληνικά. Επειδή θα ήταν ηλίθιο να βρίζεις κάποιους σε μια γλώσσα που δεν καταλαβαίνουν.

 

Δεν προσπαθώ να είμαι αντικειμενικός. Θα ήταν εντελώς γελοίο. 

Πρώτον αντικειμενικότητα δεν υπάρχει, δεύτερον δεν παίζει κανέναν ρόλο. 

Ποτέ μου δεν αναρωτήθηκα ποιά χώρα είναι καλύτερη, πάντα αναρωτιόμου σε ποια χώρα θα ήθελα ΕΓΩ εντελώς υποκειμενικά να ζήσω.  Με τα ΔΙΚΑ ΜΟΥ κριτήρια, που είναι αυστηρά προσωπικά.

 

Είναι καθαρά προσωπικό το ερώτημα. Για μερικούς ανθρώπους το Α είναι κόλαση, για άλλους είναι παράδεισος, για άλλους είναι "έλα μωρέ, πως κάνεις έτσι". 

Ακόμα και όταν μια μετανάστευση δεν είναι στις προτεραιότητες  σου, το τι σκέφτεσαι για τις άλλες χώρες είναι σημαντικό. Γιατί δείχνει τα κριτήρια ποιότητας που βάζεις εσύ για την δική σου χώρα, για την δική σου ζωή.

 

Δεν θα απαριθμήσω σήμερα τα δικά μου κριτήρια. Πάντως ΣΙΓΟΥΡΑ δεν είναι ούτε τα λεφτά, ούτε ο καιρός ούτε η νυχτερινή ζωή. Ειδικά αυτά τα 3 ποτέ δεν ήταν. 

Χάρυ Κλυν

Από συνέντευξη που ψάρεψα τυχαία. 

Δεν ξέρω αν είναι αληθινό, αλλά ταιριάζει 100%.

 

Τον πραγματικό καλλιτέχνη τον καταλαβαίνεις από τις κεραίες που διαθέτει για να βλέπει τις αλλαγές στον κόσμο πριν τις οσμιστούν οι υπόλοιποι.

* * * *

Το 1983, στη «Διαγώνιο» στην Πλάκα, έκλεινα την παράστασή μου «Αλλαγή και πάσης Ελλάδος» με τα λόγια: 

 

"Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά - σιγά τους Έλληνες σε λαό δημοσίων υπαλλήλων, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. 

Σε 30 χρόνια από σήμερα Αντρέας Παπανδρέου δε θα υπάρχει. 

Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη και ένας λαός στα όρια της οικονομικής και ηθικής εξαθλίωσης."

                                                                                     

                                                                                    Χάρυ Κλυν  

* * * * 

1983 + 30 = 2013. Πρόβλεψε την πτώχευση της χώρας 30 χρόνια πριν.

 

Μέχρι το 2013  περίπου θεωρούσα σαν σημαντικότερο σημείο τα περί "... κρατικοδίαιτων και κομπιναδόρων ...".

 

Από το 2013 και μετά θεωρώ το σημείο περί  της ηθικής εξαθλίωσης σαν το διαμάντι μέσα στο διαμάντι. Η ελληνική κοινωνία έχει φτάσει στο σημείο να μην αναγνωρίζει καν σε τι βόθρο βρίσκεται.

Και να μην θέλει καν να μάθει.

 

Δεν είμαι κάποιος γέρος που απλά κουνάει το δάχτυλο και γκρινιάζει για την "ανήθικη" νεολαία. Ούτε με ενδιαφέρει να βρίσω τους έλληνες (κάποτε με διασκέδαζε αυτό, αλλά όχι πιά).

 

Λέω όμως ότι ένας ανήθικος άνθρωπος είναι ένας χειραγωγίσιμος άνθρωπος. Οι ηθικοί κανόνες δεν είναι κάτι διακοσμητικό, ούτε η πειθαρχία σε αυτούς είναι κάτι αναχρονιστικό. 

Οι ηθικοί κανόνες, το να διαχωρίζεις το Καλό από το Κακό με τα δικά σου κριτήρια, το να πειθαρχείς σε ηθικούς κανόνες σου δίνει την δυνατότητα να πείς ΟΧΙ. 

 

ΟΧΙ σε ότι εσύ πιστεύεις ότι θα σε εξαθλιώσει. 

ΟΧΙ σε ότι εσύ θεωρείς κακό για τον κόσμο.

 

Το anything goes μαζί με την ακόρεστη δίψα για λεφτά και φήμη σε κάνει άβουλο και παθητικό καταναλωτή των σκουπιδιών που σου πασσάρουν. 

Ένα καταναλωτικό κρέας χωρίς εγκέφαλο.

Χρεωκοπημένο και στην ύλη (λεφτά) και στο πνεύμα. 

 

Δεν εννοώ μόνο τα καταναλωτικά σκουπίδια που αγοράζεις με την πιστωτική σου κάρτα. 

Εννοώ και τις πολιτικές πεποιθήσεις που σου περνάνε.  

Άλλωστε ο Χάρυ Κλύν για πολιτική μίλαγε.

 

Η πολιτική είναι κατά 90% η ηθική απάντηση στο "τι κάνουμε τώρα εδώ που φτάσαμε" και κατά 10% η ανάλυση στοιχείων και δεδομένων.

Η Ηθική είναι  η πυξίδα μας. Μας δείχνει τον δρόμο που εμείς θέλουμε να πάρουμε και όχι τον δρόμο που θέλουν οι άλλοι για εμάς. 

Ο ανήθικος άνθρωπος είναι χειραγωγήσιμος. Από πολιτικάντηδες, εταιρείες, συμφέροντα.

Χωρίς Ηθική, θα ψηφίσεις τον πιο επιτήδειο απατεώνα. Τον πιο άδειο τενεκέ που κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο.

Από το 1983 του Χάρυ Κλυν μέχρι το 2026 που γράφω αυτές τις γραμμές, 43 χρόνια δρόμος. Σχεδόν μισός αιώνας.

Το 2013 που περιέγραψε τόσο πετυχημένα ο Χάρυ Κλυν βρίσκεται ήδη 13 χρόνια πίσω μας. 

 

Γράφω αυτό το ποστ σήμερα για να το δει κάποιο δεκάχρονο το  2076. Αν υπάρχει το μπλογκ μέχρι τότε, αν υπάρχουν δεκάχρονα και αν μπορούν να διαβάσουν ή να σκεφτούν.

Το Idiocracy ήταν ένα πάρα πολύ ρεαλιστικό και προφητικό σενάριο.  

Η διανόηση της ψέκας

Είχα κάποτε έναν φίλο, τον Δημήτρη.

Για πολλά χρόνια κάναμε μαζί τις βόλτες μας, τα φαγοπότια μας, τις διακοπές μας και τις μπερμπαντιές μας. Αποκαλούσαμε ο ένας τον άλλο αδερφό.

Κάποια στιγμή χάσαμε την επαφή, εξ αιτίας της δουλειάς μου. Αυτό κράτησε γύρω στον 1,5 χρόνο. Για ανθρώπους που λέγονται αδέρφια, 1,5 χρόνος χωρισμού είναι ένα πετάρισμα του ματιού, ένα τίποτα. Χάρηκα όταν ξανασμίξαμε. Γρήγορα η χαρά μου μετατράπηκε σε σοκ.

Ποτέ δεν έμαθα τι μεσολάβησε, αλλά μέσα στους λίγους μήνες της απουσίας ο Δημήτρης είχε μετατραπεί σε αντιδυτικό ζηλωτή. Θεωρούσε ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό σαν γάγγραινα της ανθρωπότητας που έπρεπε να εξαφανιστεί με κάθε μέσο, ακόμα και με φόνους.

Στην αρχή κορόιδεψα. „Έλα ρε μαλάκα, τι είναι αυτά που λες;“.

Πολύ γρήγορα, το πράγμα σοβάρεψε. Εννοείται ότι προσπάθησα να μεταπείσω με λογικά επιχειρήματα τον άνθρωπο που θεωρούσα αδερφό.

Την έχω μεγάλη (έγραψα ήδη στο προηγούμενο ότι θα το ανακοινώσω αυτό). Την ευφυΐα φυσικά. Επίσημα, με την βούλα. Θεώρησα λοιπόν σαν ευκολάκι να μεταπείσω τον φίλο μου. Μάζεψα στοιχεία, έγραψα ολόκληρα κατεβατά, έφτιαξα ακλόνητα επιχειρήματα.

Αμ δε… Απέτυχα οικτρά.

Το πρόβλημα με τον Δημήτρη ήταν ότι ήταν μελετημένος – και με εξ ίσου μεγάλη ευφυΐα. Το μελετημένος έχει τεράστια διαφορά με το διαβασμένος. Ο Δημήτρης – πολύ πριν τον παροδικό χωρισμό μας – πάντα καταβρόχθιζε βιβλία. Αλλά δεν διάβαζε απλά. Μελετούσε. Επί βδομάδες, επί χρόνια ανέλυε την κάθε λέξη, την κάθε έννοια, το κάθε στοιχείο. Διασταύρωνε άπειρα στοιχεία, σκάρωνε επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα από 10 μεριές.

Εγώ έφερνα αυτά που θεωρούσα σαν αντικειμενικά στοιχεία, ο Δημήτρης μου τα έβγαζε σκάρτα σε dt. Τα στοιχεία μου ήταν της πλάκας, όσο κι αν προσπαθούσα να προσκομίσω σοβαρές και αδιάσειστες πηγές. Και δεν είμαι κανένας παρακατιανός, την έχω μεγάλη είπαμε. Αντίθετα τα δικά του στοιχεία, τις δικές του πηγές δεν μπόρεσα να τις αμφισβητήσω, όσο κι αν προσπάθησα.

Μετά από βδομάδες αντιπαράθεσης και μετά από χιλιάδες χιλιάδων λέξεις – γραπτές και προφορικές – έφτασα στο δίλημμα: Είτε αποδέχομαι την άποψη του Δημήτρη ότι ο δυτικός πολιτισμός πρέπει να εξολοθρευτεί με βόμβες και δολιοφθορές είτε σταματάω να μιλάω μαζί του και κόβω κάθε επαφή.

Επέλεξα το δεύτερο. Χωρίσαμε οριστικά. Πόνεσα που έχασα έναν αδερφό. Η επιλογή μου δεν βασίζονταν στην λογική. Αν πήγαινα με την λογική, τώρα θα αγωνιζόμουν στο πλευρό του Δημήτρη. Η επιλογή μου ήταν μεταφυσική. Κάτι μέσα μου έλεγε ότι παρά τα καλύτερα επιχειρήματα και στοιχεία, ο Δημήτρης είχε τελικά άδικο. Εμπιστεύτηκα το μεταφυσικό κάτι μέσα μου και όχι το μυαλό μου και την λογική.

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, δεν ξέρω αν ο Δημήτρης ζει ή πέθανε. Με μια υποδόρια ανησυχία διαβάζω κάθε φορά τις ειδήσεις, ελπίζοντας να μην διαβάσω κάτι με μαζική δολοφονία δυτικών.

* * * *

Αυτή η εμπειρία με δίδαξε πολλά σημαντικά πράγματα.

Πρώτον ότι η μελέτη νικάει την ευφυΐα. Αν δεν στρώσεις κώλο τουλάχιστον 10-15 χρόνια να μελετήσεις το αντικείμενο, είσαι ένας ανίδεος μαλάκας. Όποιο αντικείμενο και να είναι αυτό.

Είτε μελέτησες 15 χρόνια ένα γνωστικό αντικείμενο είτε είσαι μαλάκας. Μέση κατάσταση δεν υπάρχει.

Δεύτερον ότι αν υποτιμήσεις έναν μελετημένο άνθρωπο είσαι μαλάκας. Αν υποστηρίζεις ότι ο άλλος δεν έχει στοιχεία, ενώ εσύ είσαι τάχα μου αντικειμενικός τότε πάλι είσαι μαλάκας. Αν μάλιστα το αντικείμενο αποτελεί κάποια πολιτική θέση, τότε είσαι και μαλάκας και με αϊκιού χαλικιού.

Όσο πιο αντικειμενικός διακυρήσσεις ότι είσαι, τόσο μεγαλύτερος μαλάκας είσαι. Όσο πιο πολύ σκούζεις ότι ο άλλος είναι MAGA, ταλιμπαν, αμόρφωτος, χαζός, προκατειλημμένος, ελληνάρας κ.ο.κ., τόσο πιο τυφλά φανατισμένος μαλάκας κομματικός οπαδός είσαι εσύ.

Το πολιτικό / κομματικό οπαδιλίκι είναι 10Χ χειρότερο από το ποδοσφαιρικό.

Ο Δημήτρης με έμαθε να μην υποτιμάω ποτέ έναν μελετημένο άνθρωπο.

Τρίτον ότι όλα σου τα στοιχεία είναι σκάρτα. Ψεύτικα, άκυρα. Όσο πιο πολύ σκούζεις για τα δήθεν αντικειμενικά στοιχεία σου, όσο πιο πολύ τα παραθέτεις και τα επιδεικνύεις, τόσο πιο μαλάκας είσαι. Σε πολιτικό επίπεδο είσαι ένας φανατισμένος οπαδός που χοροπηδάει κάτω από μπαλκόνια.

Οι Δημήτρηδες αυτού του κόσμου (στους οποίους δεν ανήκω) λιανίζουν όλα τα στοιχεία σου 10Χ την ημέρα πριν τον πρώτο τους καφέ.

Υπάρχουν οπαδοί που υποστηρίζουν ότι κάθε φορά που κυβέρνησε το κόμμα που λατρεύουν το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε, τα οικονομικά στοιχεία ήταν εξαιρετικά, ο κόσμος είχε εισόδημα και άλλες τέτοιες παπαριές. Όσο πιο μαλάκας οπαδός είναι κάποιος, τόσο μεγαλύτερες οι παπαριές του.

Σαν απόδειξη της τεράστιας αντικειμενικότητας τους φερνουν στοιχεία από το ΔΝΤ, την παγκόσμια τράπεζα, τους οίκους αξιολόγησης, και διάφορα άρθρα της βικιπέδια.

Ποιό ΔΝΤ; Ποιούς οίκους αξιολόγησης; Αυτούς που γάμησαν την Ελλάδα στα μνημόνια με τα αντικειμενικά στοιχεία τους ή μήπως κάποιους άλλους;

Το τελευταίο πράγμα που με έμαθε ο Δημήτρης είναι ότι αν αφιερώσεις χρόνια στην μελέτη, τότε μπορείς να αποδείξεις το οτιδήποτε. Ο Δημήτρης απέδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ο δυτικός πολιτισμός είναι γάγγραινα που πρέπει να εξαφανιστεί με την βία.

Σαν τον Δημήτρη υπάρχουν εκατομμύρια, με τις πιο απίθανες θεωρίες.

Υπάρχουν π.χ. άνθρωποι που πιστεύουν ότι ο κόσμος μας κυβερνιέται από εξωγήϊνες σαύρες. Διαισθητικά, το θεωρώ παράλογο. Προς τα έξω, δεν θα τολμούσα ποτέ να αμφισβητήσω έναν μελετημένο εκπρόσωπο αυτής της θεωρίας. Γιατί ξέρω – μετά την εμπειρία με τον Δημήτρη – ότι αυτοί που πιστεύουν στις εξωγήινες σαύρες έχουν 10Χ περισσότερα και πιο αξιόπιστα στοιχεία από εμένα.

Το ίδιο ισχύει για τους ερευνητές των Ούφο, των πυραμίδων, τους Ιεχωβάδες κ.ο.κ. Λέω ότι όλοι αυτοί είναι λάθος, αλλά μόνο διαισθητικά. Ποτέ δεν θα τολμούσα να τους αμφισβητήσω, γιατί απλά δεν έχω μελετήσει ούτε ένα κλάσμα από όσο αυτοί.


Επανάληψη για να το εμπεδώσουμε. Είτε μελέτησες 15 χρόνια ένα αντικείμενο και όντως έχεις στοιχεία, είτε είσαι μαλάκας. Όσο πιο πολύ σκούζεις για την αντικειμενικότητα σου και τα στοιχεία σου, τόσο μεγαλύτερος μαλάκας είσαι.

Λέει ένας καθηγητής πανεπιστημίου το Α; Οκ, πριν δεχτώ το Α σαν στοιχείο, πες μου ποιος τον πλήρωσε. Ποιος χρηματοδότησε την καριέρα του; Ποιά εταιρεία πλήρωσε τα εργαστήρια του και τα πειράματα του; Από τον Νεύτωνα και δώθε, δεν υπάρχει επιστήμη χωρίς οικονομική εξάρτηση. Και πριν τον Νεύτωνα υπήρχε εξάρτηση αλλά δεν ήταν τόσο προφανής.

Εσύ σκίζεις τις κυλότες σου για τον τάδε καθηγητή που είπε το Α (που εντελώς συμπτωματικά στηρίζει τον βλακώδη κομματικό οπαδισμό σου). Οι Δημήτρηδες αυτού του κόσμου όμως ξέρουν από ποιους πληρώθηκε ο καθηγητής για να πει το Α και κυρίως για να ΜΗΝ πει το Β.

Αυτό μπορώ να το επιβεβαιώσω και προσωπικά από τα δικά μου Πανεπιστήμια. Υπάρχει Γνώση που δημοσιεύεται, υπάρχει Γνώση που μένει για πάντα σε ένα συρτάρι, υπάρχει και Γνώση που δεν ερευνάται επειδή „δεν έχουμε λεφτά να το ερευνήσουμε αυτό“.

Για την βικιπέδια.

Υπάρχουν οι φανατισμένοι κομματικοί οπαδοί που τσιμπολογάνε στοιχεία από την βικιπέδια (ότι βολεύει) και αυτοθαυμάζονται ότι με τον αχταρμά που τσιμπολόγησαν έγιναν αντικειμενικοί.

Υπάρχουν και οι Δημήτρηδες αυτού του κόσμου που ΓΡΆΦΟΥΝ τα άρθρα της βικιπέδια.

Στις βδομάδες που είχαμε την αντιπαράθεση μας, ο Δημήτρης μου έδειξε όλος περηφάνια (δικαιολογημένη) τις σελίδες της βικι που έγραψε ο ίδιος και τις σελίδες άλλων που διόρθωσε, σύμφωνα με τα πιστεύω του.

Τα άρθρα στην βικι δεν είναι παίξε-γέλασε. Δεν μπορεί ο καθένας να γράφει στην βικι ότι του κατέβει. Το κάθε άρθρο, η κάθε φρασούλα αμφισβητείται και αντιπαρατίθεται από δεκάδες ειδικούς. Ο Δημήτρης, ο κάθε Δημήτρης, δεν έπεισε μόνο εμένα για την ανάγκη να καταστραφεί ο δυτικός πολιτισμός. Έπεισε καθηγητές και ειδικούς της βικιπέδια σε 3 ευρωπαϊκές γλώσσες (και στα ελληνικά, αν και η ελληνική βίκι είναι ευκολάκι για τον Δημήτρη).

Δεν γράφει φυσικά στα άρθρα του ότι πρέπει να καταστραφεί ο δυτικός πολιτισμός, αυτό δεν θα το επέτρεπε η βικι. Δίνει όμως όλα τα αδιάσειστα στοιχεία που οδηγούν στο ίδιο συμπέρασμα. Τα στοιχεία του Δημήτρη δεν μπόρεσε να τα αμφισβητήσει ούτε μια στρατιά ειδικών.

Εσύ κακομοίρη οπαδέ τσιμπολογάς άρθρα της βικιπέδια για να αποδείξεις τις μαλακίες που κουβαλάς στο κεφάλι σου για το κόμμα που λατρεύεις. Στοιχεία που δεν ξέρεις καν αν προέρχονται από ανθρώπους που θέλουν να σε σκοτώσουν (κυριολεκτικά όμως, με βόμβες) και να εξαφανίσουν οτιδήποτε έχει σχέση με τον πολιτισμό σου.

Τρέχα τώρα κακομοίρη να υποστηρίξεις ότι το κόμμα σου ανέβασε το οικονομικό επίπεδο του λαού. Παίρνοντας στοιχεία από το ΔΝΤ των μνημονίων και από την βικιπέδια των ζηλωτών. Τσιρίζοντας για την δήθεν αντικειμενικότητα σου και για το ότι όλοι οι άλλοι είναι MAGA και ελληνάρες, επειδή „δεν έχουν στοιχεία“.

Οι Δημήτρηδες του κόσμου μελετάνε 15 χρόνια, εσύ έκανες ένα copy-paste των 10 λεπτών. Και τολμάς να υποτιμάς τους flat earthers από πάνω, λες και είσαι καλύτερος.

* * * *

Μέχρι τώρα δεν είπα τίποτα για τον εαυτό μου, εκτός από το ότι την έχω μεγάλη.

Τι γνώμη έχω λοιπόν προσωπικά; Πως την στηρίζω με στοιχεία;

Κάθε λογικό ον χρειάζεται μια γνώμη για τον κόσμο, όσο και το να αναπνέει. Πρέπει να μπορείς να αξιολογείς το τι συμβαίνει γύρω σου. Σε πολιτικό επίπεδο, πρέπει να έχεις γνώμη, αλλιώς πως θα ψηφίσεις;

Το ότι η γνώμη μας για τον κόσμο είναι απαραίτητη όσο το οξυγόνο δεν σημαίνει ότι η γνώμη μας πρεπει να είναι και σωστή ή αντικειμενική. Η βιολογική ανάγκη του να έχει ο καθένας μια γνώμη δεν σημαίνει αυτόματα ότι μια γνώμη πρέπει να είναι καλύτερη από τις άλλες.

Αυτό με τις εξωγήϊνες σαύρες είναι μια γνώμη. Από την στιγμή που με αυτήν την γνώμη μπορούν να ζήσουν ευτυχισμένοι εκατομύρια άνθρωποι, ποιός είμαι εγώ να τους πω ότι η γνώμη τους είναι λάθος;

Για ξεκίνημα, από που και ως που ξέρω εγώ ότι η γνώμη τους είναι λάθος; Κι αν μας κυβερνάνε όντως εξωγήϊνες σαύρες; Που το ξέρω εγώ; Από την βικιπέδια μήπως; Που την γράφουν μελετημένοι άνθρωποι σαν τον Δημήτρη;

Η θρησκευτική προσκόλληση σε μια ανύπαρκτη αντικειμενικότητα είναι μόνο για μαλάκες με πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση. Φανατισμένοι ψέκες που ωρύονται κραδαίνοντας στοιχεία που τα ψάρεψαν όπως τους βόλευε. Τυφλωμένοι οπαδοί που δίνουν νόημα στην ζωή τους προσπαθώντας να „ενημερώσουν“, να „ξεσκεπάσουν“ και να πείσουν άλλους για την ψεκασμένη αποψάρα τους. Που την θεωρούν και αντικειμενική από πάνω. Διανοούμενοι ψέκες, όχι αστεία.

Όπως όλοι οι άνθρωποι έχω κι εγώ μια γνώμη για τον κόσμο. Απαραίτητη, όπως για τον καθέναν. Δεν έχω απολύτως καμία αξίωση για την γνώμη μου να είναι και σωστή, είτε αντικειμενική είτε καλύτερη από την γνώμη οποιουδήποτε άλλου. Μου αρκεί που η γνώμη μου μπορεί να μου παρέχει έναν τρόπο να ζω όπως μου αρέσει.

Την γνώμη μου την έχω προκειμένου να μου δίνει μια βάση και ένα κίνητρο να σηκώνομαι κάθε πρωϊ από το κρεβάτι, αυτό είναι όλο. Δεν την έχω για να ενημερώνω κανέναν ούτε να πείθω κανέναν ότι την έχω μεγαλύτερη (την γνώμη). Και δεν χρειάζεται να είναι καν σωστή - ότι και να σημαίνει το σωστός. Δεν με ενδιαφέρει να θεωρηθώ αντικειμενικός, γιατί δεν είμαι. Ούτε καν μπορώ να είμαι.

Στοιχεία; Χμμμμμ, ναι, έχω μερικά που στηρίζουν την γνώμη μου.

Δεν κραδαίνω τα στοιχεία μου σαν φαλλό μπροστά μου, δεν έχω καμμία όρεξη - μετά την εμπειρία με τον Δημήτρη - να επιχειρηματολογήσω πάνω στα στοιχεία μου ή πάνω στην ορθότητα ή μη της γνώμης μου.


Ισως, αν αφιέρωνα δεκαετίες μελέτης όπως ο Δημήτρης να μπορούσα να φτάσω κι εγώ σε κάποια σοβαρά συμπεράσματα, με αξιώσεις Λογικής και Αντικειμενικότητας. Αλλά δεν έχω ούτε την υπομονή ούτε την θέληση.

Ξέρω λοιπόν ότι η γνώμη μου είναι στην πραγματικότητα μια μεταφυσική πεποίθηση. Τουλάχιστον το αναγνωρίζω αυτό. Τουλάχιστον δεν είμαι διανόηση της ψέκας. Τουλάχιστον δεν είμαι μαλάκας φανατικός οπαδός ενός κόμματος. Κυρίως, δεν πιστεύω ότι είμαι αντικειμενικός, επειδή έκανα copy paste μερικά στοιχεία δεξιά-αριστερά.


Υ.Γ. Ο τίτλος είναι κλεμμένος

Είμαι μεγάλη φίρμα

Ένα σύντομο ποστάκι, γιατί - σε αντίθεση με τους αργόσχολους που ξημεροβραδιάζονται στα σόσιαλ - έχω και μια σοβαρή δουλειά να κάνω.

 

Εντελώς τυχαία ανακάλυψα ότι για κάθε ποστ που δημοσιεύω υπάρχει και μια "αποδομητική" απάντηση λίγες μέρες μετά. Γράφω σήμερα 1.000 λέξεις γύρω από το Α, σε λίγες μέρες θα εμφανιστεί ποστ 4.500 λέξεων που θα εξηγεί γιατί το Α είναι εντελώς λάθος και γιατί εγώ είμαι ένας κακός άνθρωπος.

 

Αυτό με γεμίζει χαρά. Ουσιαστικά, εγώ διαμορφώνω την ατζέντα. Εγώ επιλέγω το θέμα, εγώ βάζω τα επιχειρήματα, εγώ ορίζω την χρονική στιγμή και το μέσο. Γενικά, δικό μου είναι το παιχνίδι, δικό μου το γήπεδο, δικός μου και ο διαιτητής.

 

Αύριο θα γράψω ένα ποστ στο οποίο θα ισχυρίζομαι ότι την έχω 35 πόντους. 

Είμαι περίεργος να δω το πως θα αποδομηθεί αυτό το στοιχείο.

Προς ενημέρωση: Ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα μου είναι να γράφω τους άλλους στα @@ μου.

 

Όχι, δεν θα ασχοληθώ με το ποιός έχει δίκιο ή άδικο. 

- Πρώτον γιατί έχω πολλά και πολύ σημαντικότερα να κάνω.

 

- Δεύτερον γιατί δεν έχω καμία όρεξη να ασχολούμαι με τις ιερές αγελάδες και τις ιερές (κομματικές) πεποιθήσεις του καθενός.

 

- Τρίτον γιατί δεν με ενδιαφέρει το άν έχω δίκιο. Ωραία, είμαι 100% λάθος, και λοιπόν τι έγινε;

Δική μου είναι η γνώμη, δικό μου είναι το μπλογκ. Γράφω την λάθος γνώμη μου στο μπλογκ μου. Που είναι το πρόβλημα; Τι ζόρι τραβάνε μερικοί;

Αν η γνώμη μου είναι λάθος, μόνο εγώ θα έχω ζημιά και κανένας άλλος. Προσπαθεί άραγε κάποιος να με σώσει από τις λάθος απόψεις μου; Αμφιβάλλω. 

Αλλά αν κανένας δεν θέλει να με σώσει και αν ούτε εγώ θέλω να σωθώ από κανέναν, γιατί αφιερώνουν κείμενα 25.000 λέξεων για να "αποδομήσουν" αυτά που λέω; 

 

Υποπτεύομαι ότι επειδή οι ίδιοι δεν έχουν κάτι να πουν, παίρνουν σαν περιεχόμενο την αντίθεση τους μαζί μου. 

Αν ισχύει, δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό. Δεν με απασχολεί. Χαρά μου να δίνω νόημα στις ζωές των άλλων.

Απορώ όμως.

ΤΟΣΟ ΑΡΓΟΣΧΟΛΟΙ πια; Γιατί δεν πάνε να βοηθήσουν ένα παιδάκι ή ένα γατάκι;

Υ.Γ. Προσεύχομαι στο Μέγα Συμπαντικό Πνεύμα να βοηθήσουν παιδάκια. 

Αργόσχολοι φανατικοί ανίδεοι που προσπαθούν να βοηθήσουν γατάκια, μόνο ζημιά στα γατάκια θα κάνουν.

Πτυχιούχοι από τα Lidl

Στο ίντερνετ βρίσκεις πλέον άπειρες πληροφορίες. Πάρα πολλές είναι έγκυρες, πάρα πολλές είναι ανοησίες. Στις έγκυρες ανήκουν και οι πληροφορίες που προέρχονται από καταξιωμένους επιστήμονες (π.χ. στην βικιπεδια). Εδώ όμως ξεκινάνε τα προβλήματα.

Πάρα πολλοί παίρνουν αυτές τις πληροφορίες με την λογική "αφού το παίρνω από την βικι, άρα έχω δίκιο". Λάθος. Τεράστιο.

 

Ένας δημοφιλής καταξιωμένος επιστήμονας είναι ο Neil deGrasse Tyson. Έχει πει "αν βασίζεις τις απόψεις σου σε πληροφορίες που βρήκες στο ίντερνετ είσαι ΚΑΙ αδαής ΚΑΙ προκατειλημμένος". Ο Tyson είναι δημόσιο πρόσωπο και το εισόδημα του εξαρτάται από τους ακροατές του, γι' αυτό γλυκαίνει τις εκφράσεις του. 

Εγώ δεν έχω τέτοιες εξαρτήσεις και το λέω ξεκάθαρα: Αν αυτά που πιστεύεις βασίζονται σε πληροφορίες από το ίντερνετ - ακόμα και έγκυρες όπως της βικι - τότε είσαι ψέκας με αλουμινένιο καπελάκι και θεωρίες συνομωσίας.

Το πράγμα χοντραίνει όταν μπαίνει στην μέση η επιστήμη. Υπάρχει μια πολύ μεγάλη ομάδα από ψεκ που στηρίζουν τις αποψάρες τους σε επιστημονικά στοιχεία. Με την λογική "πως τολμάς να αμφισβητείς την αποψάρα μου και την κομματική μου προτίμηση (για τους περισσότερους είναι θρησκεία, όχι απλή προτίμηση) αφού την στηρίζω σε επιστημονικά στοιχεία; ".

 

Μετά από αυτό, αρχίζουν τις καταγγελίες, τις "αποκαλύψεις", τα "ξεσκεπάσματα" και τις σταυροφορίες εναντίον όποιου διαφωνεί μαζί τους. Με θρησκευτικό φανατισμό παίρνουν μερικές - έγκυρες κατά τα άλλα - επιστημονικές πληροφορίες και τις χρησιμοποιούν για να εξολοθρεύσουν τον "αντίπαλο", επειδή αυτός τυχαίνει να έχει διαφορετική πολιτική τοποθέτηση.

Μέσα στον φανατικοθρησκευτικό τους οίστρο αποκαλούν όλους τους αντίπαλους σαν MAGA, ελληνάρες, ξερεις_ποιος_ειμαι_εγω, χαζούς (αυτοί είναι έξυπνοι, 60 εκατομμύρια άλλοι είναι χαζοί), του καφενείου, του καναπέ κλπ κλπ κλπ.

Το ότι ο αντίπαλος μπορεί να τους έχει γραμμένους μεγαλοπρεπώς στα @@ του δεν τους απασχολεί...

Αυτοί είναι αφοσιωμένοι στην σταυροφορία "ενημέρωσης" και "ξεσκεπάσματος" που κάνουν.

Επειδή η επιστήμη είναι πολύ σοβαρό πράγμα για να την αφήνουμε στους θρησκοφανατικούς ψεκ με τα αλουμινένια καπελάκια, θα κάνω ακόμα μια ξεκάθαρη δηλωση:

Υπάρχουν επιστήμονες με πτυχίο από το Πανεπιστήμιο.

Υπάρχουν και επιστήμονες με πτυχίο από τα Lidl

Το να κάνεις copy-paste σε μερικά άρθρα της βικιπέδια δεν σε κάνει επιστήμονα. Αν δεν πιστεύεις εμένα, ρώτα τον Tyson.

 

Όσο και κωλοχτυπιέσαι υστερικά, η αντιγραφή μερικών επιστημονικών πληροφοριών - ακόμα και αν προέρχονται από έγκυρες πηγές - δεν επιβεβαιώνει τις ψεκασμένες αποψάρες σου. 

Μιας και το ανέφερα πιο πάνω: Έχω κάθε δικαίωμα να ξεκινάω και να τελειώνω την κάθε φράση μου με ένα "ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;". Έχω ΔΥΟ πτυχία, σε ΔΥΟ διαφορετικές θετικές επιστήμες από ΔΥΟ Πανεπιστήμια που ανήκουν στα top-30 της Ευρώπης.

Αυτοί που έχουν ένα πτυχίο είναι ήδη μειοψηφία. Πτυχίο από τρανταχτό Πανεπιστήμιο είναι μειοψηφία της μειοψηφίας. Πτυχίο σε θετική επιστήμη είναι μειοψηφία της μειοψηφίας της μειοψηφίας. Πολλαπλασίασε το αυτό επί δύο και έχεις εμένα - συν κάτι λίγους ακόμα. 

Αν δεν έχω εγώ δικαίωμα στο "ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;" τότε ποιός έχει;

 

Φυσικά και δέχομαι την αντίθετη άποψη από την δικιά μου. Ιδίως στην πολιτική, την θεωρώ χρήσιμη και απαραίτητη. Πολύ σημαντικό: Δεν θεωρώ αυτούς με τις αντίθετες απόψεις ούτε MAGA, ούτε ελληνάρες, ούτε (ιδίως) χαζούς. Βάζω όμως κάποιες προϋποθέσεις.

Κάποτε έπινα τον καφέ μου σε ένα καφενείο και άκουγα την διπλανή παρέα. Ένας τύπος έλεγε "ο Τσίπρας είναι ο σωτήρας της Ελλάδας, είναι ανώτερος πολιτικός από τον Ελευθέριο Βενιζέλο". Διαφωνώ με αυτήν την άποψη, αλλά την δέχομαι. Ο τύπος σίγουρα έχει κάποιους λόγους να την υποστηρίζει. Την δέχομαι επειδή ο τύπος ΔΕΝ έδινε στοιχεία.

Αν έλεγε "ο Τσίπρας είναι ο σωτήρας επειδή <Α ταμπέλα με νούμερα> και επειδή <Β ταμπέλα, άλλη στατιστική> και επειδή <δώστου κι άλλο ένα επιστημονικό στοιχείο>" τότε θα του έκανα την θεμελιώδη ερώτηση: Μεγάλε, πόσα πτυχία διαθέτεις και ποιός στα έδωσε;

Αν τα πτυχία του τα έχει πάρει από Πανεπιστήμια, τότε πάλι η άποψη του θα ήταν 100% αποδεκτή για μένα.

Αν όμως τα πτυχία του τα έχει πάρει από τα Lidl, τότε δεν δέχομαι την άποψη ενός φανατισμένου ψέκα.

Το οποίο Lidl παρεπιπτόντως πουλάει υπέροχα ζαρζαβατικά, αλλά πτυχία δεν δίνει.

Όποιος θέλει μπορεί να έχει όποια άποψη θέλει. Ποιός είμαι εγώ να εμποδίσω μια άποψη;

Αν η άποψη εκφράζεται χωρίς ούτε ένα επιστημονικό στοιχείο, χωρίς ούτε ένα νούμερο, ούτε μια επιστημονική αναφορά, τότε είναι πλήρως αποδεκτή.

 

Αν η άποψη εκφράζεται και θεμελιώνεται με επιστημονικά στοιχεία και ταυτόχρονα ο εκφραστής διαθέτει πτυχίο(α) από Πανεπιστήμιο(α), τότε πάλι η άποψη είναι πλήρως αποδεκτή.

 

Αλλά αν η άποψη συνοδεύεται από επιστημονικά στοιχεία ενός πτυχιούχου από τα Lidl, τότε πρόκειται για την άποψη ενός ψεκασμένου φανατικού και την έχω γραμμένη κανονικότατα. Ιδίως αν τα στοιχεία είναι copy-paste από την βίκι. Όχι επειδή η βίκι είναι λάθος. Αλλά επειδή ο πτυχιούχος από τα Lidl δεν έχει τα φόντα για να καταλάβει τι διαβάζει, πόσο μάλλον να στηρίξει την Α άποψη με το Β επιστημονικό στοιχείο.

Ξανά, για να το εμπεδώσουμε: Εγώ δεν είμαι πάντα 100% σωστός. Αλλά αν εσύ παραθέτεις στοιχεία και νούμερα για να στηρίξεις τις απόψεις σου, χωρίς να έχεις πτυχίο από Πανεπιστήμιο, τότε εσύ είσαι 100% λάθος.

Έξω οι ψεκασμένοι από την βίκι, έξω από όλα τα επιστημονικά στοιχεία, έξω από όλες τις στατιστικές.

Μουσική υπόκρουση

 Τα 'φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα
Που τα 'χε με τον Δήμο τον τρελό
Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα
Και τα 'φτιαξε ξανά με την Ζωζώ
Και τα 'φτιαξε η Μάρη με τον Άρη και τον Χάρη
Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά
Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με τον Γιάννη
Μπερδευτήκαν και τα φτιάξανε ξανά
Τα 'φτιαξε η Μαίρη ξαφνικά με το Λευτέρη
Που γουστάριζε την Νένα πριν γνωρίσει την Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ

Χώρισε ο Θωμάς με την Βαρβάρα
Και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή
Τα `φτιαξε ο Κωστάκης με τη Μάρα
Και γνώρισε ο Δημήτρης τη Βιβή
Και τα `φτιαξε η Αίμη με το φίλο του Αρτέμη
Και τον πήρε από τη Μάνια που κολλούσε στον Τοτό
Που φλερτάριζε τη Βάσω που τα είχε με τον Τάσο
Πριν τον κάνει με την Ράνια τσακωτό
Χώθηκε η Τασία στον Νικήτα και τη Σία
Που γουστάριζε τον Στάθη που αγαπούσε τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με τη Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ

Χώρισε ο Λουκάς με τη Μαρίνα
και γύρισε ξανά στην Αθηνά
ψωνίστηκε ο Αντώνης με τη Ντίνα
που τα 'χε με ένα φίλο του Μηνά
και τα 'φτιαξε η Γκέλη ξαφνικά με το Βαγγέλη
που τα είχε με τη Τζίνα και παλιά με την Ηρώ
που αγαπούσε τον Ηλία που τα είχε με την Λία
λίγο πριν να του την πέσει η Αργυρώ
Τα 'φτιαξε κι η Ρέα τελικά με τον Ανδρέα
που τον ήθελε και η Νίνα πριν γνωρίσει το Θαλή
που τα είχε με τη Λέλα και φλερτάριζε τη Στέλλα
λίγο πριν να γνωριστούν με τη Λιλή
Έφαγε η Μαρούλα τον Μανώλη από τη Ρούλα
που του άρεσε και η Μίνα που του γνώρισε η Γωγώ
που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
και που ίσως να την πήδηξα κι εγώ

 

(Λ. Κηλαηδόνης)

* * * *

Τραγουδάρα!

Με πολύ βαθιά νοήματα.

Το καταραμένο λεφτόδεντρο

Το λεφτόδεντρο σαν λέξη έγινε του συρμού με την κρίση του 2009. Πιο πριν το χρησιμοποιούσαν σπάνια. Με την κρίση, η τυπική κλισεδιάρικη φράση ήταν "οι τεμπέληδες έλληνες να δουλέψουν, γιατί λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν".

 

Δεν αποτελεί μόνο ένα βαρετό κλισέ αυτή η φράση, είναι και τετραπλά λάθος! 

Πρώτον οι έλληνες δεν ήταν ούτε είναι τεμπέληδες.

 

Δεύτερον οι έλληνες δούλευαν και δουλεύουν. Στην παραγωγικότητα υστερούν, αλλά αυτό είναι μια άλλη (πονεμένη) ιστορία. 

Τρίτον λεφτόδεντρα υπάρχουν. Τα βλέπουμε καθημερινά μπροστά μας. Αλλά η φράση υπονοεί ότι τα λεφτόδεντρα αποτελούν ουτοπία. Κάτι που νομίζεις ότι δεν υπάρχει, δεν το αναγνωρίζεις ακόμα και όταν το βλέπεις μπροστά σου.

 

Τέταρτον, η φράση υπονοεί ότι τα λεφτόδεντρα θα ήταν ευλογία, αν τα είχαμε. Υπονοεί ότι αν υπήρχαν λεφτόδεντρα, δεν θα χρειάζονταν να δουλεύουν οι έλληνες. Στην πραγματικότητα τα λεφτόδεντρα υπάρχουν μεν, αποτελούν κατάρα δε.

 

Τι είναι όμως το λεφτόδεντρο; Και ποιοί το έχουν στον κήπο τους;

Ρητορική ερώτηση: Έχει π.χ. ο Μπιλ Γκέητς λεφτόδεντρο; Μήπως ο Ρονάλντο; Η απάντηση είναι όχι, δεν έχουν. Ναι μεν αυτοί οι δύο έχουν (δισ)εκατομμύρια, αλλά τα απόκτησαν πουλώντας ένα προϊόν ο ένας και βάζοντας γκολ ο δεύτερος. Όταν βγάζεις πολλά λεφτά δουλεύοντας, δεν έχεις λεφτόδεντρο, έχεις λεφτά.

 

Σε αυτό τουλάχιστον η πιο πάνω κλισεδιάρικη φράση είναι σωστή: Συνδέει το λεφτόδεντρο με την τεμπελιά.

Ένα λεφτόδεντρο λοιπόν το έχουμε αν δεν δουλεύουμε, αν είμαστε ξαπλωτοί με την φραπεδιά μας και το λεφτόδεντρο μας ραίνει με 50ρικα.

 

Αν έπρεπε να δουλέψουμε για να βγάλουμε λεφτά δεν θα το λέγαμε λεφτόδεντρο. Θα το λέγαμε μισθό ή αμοιβή.

Είναι πολύ ωραία λέξη το λεφτόδεντρο, πολύ ποιητική. Αραχτός και να σου πέφτουν τα λεφτά στο στήθος. ;-)

 

Ο ορισμός λοιπόν του λεφτόδεντρου είναι ότι "κάτι" σε ραίνει με λεφτά, χωρίς να δουλεύεις.

 

* * * *

Ένα ιστορικό παράδειγμα (υποθέτω θα υπάρχουν πολλά) λεφτόδεντρου που μου έρχεται πρόχειρα στο μυαλό είναι η Ισπανία μετά την ανακάλυψη της Αμερικής. Καραβιές με ασύλληπτες ποσότητες από χρυσάφι και ασήμι έρχονταν από τον Νέο Κόσμο.

Οι ισπανοί δεν χρειάζονταν να δουλέψουν, απλά να στείλουν άδεια καράβια και να τα φέρουν πίσω γεμάτα χρυσό. Τυπικό λεφτόδεντρο.

 

Στα καθ' ημάς, η διακυβέρνηση του Αντρέα στα 80s ήταν επίσης ένα κλασσικό λεφτόδεντρο. Ασύλληπτα ποσά από την Ευρώπη έρχονταν στην Ελλάδα και μετατρέπονταν σε μίζες, σε αργομισθίες, συντάξεις σε "τυφλούς" που δούλευαν ταξιτζήδες, συντάξεις σε "ανάπηρους" που έπαιζαν επαγγελματικό ποδόσφαιρο κλπ κλπ κλπ. Όλοι αυτοί είχαν το λεφτόδεντρο στον κήπο τους.

 

Άλλο λεφτόδεντρο κατά την διακυβέρνηση του Κωστάκη. Χαμηλά επιτόκια σε ευρώ, φτηνό χρήμα, η ρεμούλα και η σπατάλη στα ύψη. Ελάχιστοι δούλευαν πραγματικά, οι υπόλοιποι είχαν λεφτόδεντρα. Από εκεί βγήκε και το περιβόητο "μαζί τα φάγαμε". 

Η φράση δεν ήταν 100% λάθος. Ήταν 70% λάθος. Το 70% δούλευε και έπαιρνε τα @@ του, το 30% είχε όμως λεφτόδεντρο.

 

Το ίδιο γίνεται στις μέρες μας με τον Κούλη. Επιδοτήσεις σε ότι κινείται, σε ότι αναπνέει. Χρέος μεγαλύτερο από το 2009, ελείμματα συγκρίσιμα με το 2009. Κανένας δεν δουλεύει παραγωγικά, ο παρασιτισμός βασιλεύει και υποδαυλίζεται με επιδοτήσεις. Ένα ακόμα λεφτόδεντρο.

Είμαστε απλά κωλόφαρδοι που ο κόσμος έχει σοβαρότερα προβλήματα να λύσει και δεν ασχολείται μαζί μας.

 

Από κοντά και το διαχρονικό λεφτόδεντρο του τουρισμού. Η πιο κλασσική, και η πιο δημοφιλής μέθοδος να βγάζεις (αφορολόγητα) φράγκα χωρίς να δουλεύεις. Μέχρι το 2000 υπήρχε ένα κάποιο όριο. Από την ολυμπιάδα της Αθήνας και μετά το λεφτόδεντρο έχει θεριέψει και έχει σκεπάσει όλη την Ελλάδα.

 

* * * *

Θεωρητικά, το λεφτόδεντρο δεν είναι καθόλου κακό πράγμα. Τι πιο ωράιο από το να είσαι αραχτός και να σε ραίνουν με λεφτά;

 

Πρακτικά, τα λεφτόδεντρα είναι σαν τα ναρκωτικά: Δεν φτάνουν για όλους ;-) 

Μερικοί καπάτσοι έχουν λεφτόδεντρα στον κήπο τους, οι περισσότεροι όμως είναι καταδικασμένοι να λιγουρεύονται από μακρυά. 

Αλλά ακόμα και αν είχαμε όλοι μας από ένα λεφτόδεντρο στον κήπο μας, ακόμα και το 100% του πληθυσμού είχε το δικό του λεφτόδεντρο, πάλι θα είχαμε πρόβλημα, και μεγάλο μάλιστα.

Βλέπεις, τα λεφτόδεντρα είναι καταραμένα...

 

Τους ισπανούς τους διέλυσαν οι άγγλοι.

 

Ο Αντρέας μόλις που επιβίωσε, βυθίζοντας την χώρα σε έναν δωδεκαετή πληθωρισμό της τάξης του 15% - 20%.

Παρένθεση: Απορώ πως έζησε εκείνη η γενιά. Σήμερα με 3% πληθωρισμό παθαίνουν όλοι ντουβρουζά. Στα 80s είχαν 15% πληθωρισμό διαρκώς για 10+ χρόνια και όλοι χαλαροί και κουλ.

 

Ο Κωστάκης μας άφησε κληρονομιά τα μνημόνια.

 

Ο Κούλης θα μας αφήσει κληρονομιά τα μνημόνια που έρχονται. 

Το ότι τα λεφτόδεντρα είναι κατάρα ακούγεται μεταφυσικό αλλά δεν είναι. Απλά αντί να δώσω μακροσκελείς οικονομικές εξηγήσεις λέω "καταραμένα".

Σε πολύ απλά λογάκια: Όταν ο Γιάννης έχει 10 εκατομμύρια ευρώ, ο Κώστας 12 εκ. και ο Μήτσος 20 εκ ευρώ, τότε ένα καρβέλι ψωμί θα κοστίζει 2 εκατομμύρια ευρώ και ένα ζευγάρι παπούτσια 50 εκατομμύρια. Επίσημα, αυτό λέγεται πληθωρισμός.

 

Ακόμα ένα παράδειγμα καταραμένου λεφτόδεντρου είναι ο τουρισμός και η στεγαστική κρίση. Όλοι στενάζουν με τις τιμές των ακινήτων. Όλοι καταριούνται τα rbnb είτε τις χρυσές βίζες είτε και τα δύο. Χοντρό λάθος.

 

Η Ελλάδα χωροταξικά σηκώνει 50.000.000 διαμερίσματα, πλέον αυτών που υπάρχουν ήδη. Σε κάθε μωρό που γεννιέται θα μπορούσαμε να δίνουμε 4 διαμερίσματα δώρο, έτσι για μποναμά στην βάφτιση.

 

Γιατί δεν μπορεί η ελληνική κοινωνία να φτιάξει 500.000, είτε 1.500.000 είτε 10.000.000 ακίνητα; 

Όσα χρειάζονται, μέχρι να πέσουν οι τιμές. Ποιος  εμποδίζει τους έλληνες; Μήπως έχουμε έλειψη τούβλων; Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, ΔΕΝ έχουμε (δες γύρω σου). Μήπως έχουμε έλειψη λάσπης; Ούτε από αυτό έχουμε έλειψη, μια ματιά γύρω σου αρκεί. 

Μήπως λείπουν λεφτά; Ούτε αυτό. Από την στιγμή που ξέρεις ότι η ζήτηση είναι 200% πάνω, ότι θα το πουλήσεις πριν καλά καλά το χτίσεις έτοιμο, τα λεφτά ποτέ δεν είναι πρόβλημα.

 

Δεν φταίει λοιπόν ότι Χ ακίνητα έχουν γίνει rbnb και Ψ διαμερίσματα έχουν πάει στις γκόλντενβιζιτες. Φταίει ότι το καταραμένο λεφτόδεντρο του τουρισμού έχει αποροφήσει και διαλύσει κάθε παραγωγική δραστηριότητα στην χώρα.

 

Πάρα πολλοί έχουν ήδη ένα λεφτόδεντρο του τουρισμού στον κήπο τους. Όσοι δεν έχουν, το κυνηγάνε, το ποθούν, είναι το όνειρο τους. Κανένας δεν θέλει να χτίσει. Κανένας δεν θέλει να φτιάξει μια καινοτόμο εταιρεία. Κανένας δεν ενδιαφέρεται να ξεκινήσει το οτιδήποτε δημιουργικό, παραγωγικό. Δεν υπάρχουν ιδέες, δεν υπάρχουν προτάσεις, δεν υπάρχουν πρωτοβουλίες. 

Κανένας δεν θέλει να κάνει ΤΙΠΟΤΑ άλλο, εκτός από το να τυλίγει σουβλάκια, να ψήνει καφέδες και να κουβαλάει τζατζίκια.

 

Αυτή είναι η κατάρα του λεφτόδεντρου. Πως να μην ανέβουν οι τιμές των ακινήτων μετά, όταν κανένας δεν χτίζει και όλοι θέλουν να κουβαλάνε πίτσες; 

Ακόμα ένα παράδειγμα. Η κυβέρνηση προσπαθεί να λοιδωρήσει όσους της πάνε κόντρα, ελέγχοντας ή δικάζοντας τους για υπεξαίρεση επιδοτήσεων. 

Βγάζουν δλδ. μια καταγγελία ότι "ο Μπάμπης ο Σουγιάς που κάνει δηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης πήρε 150.000 ευρώ επιδότηση χωρίς να την δικαιούται ή χωρίς να την δηλώσει στην εφορία".

Οι κατηγορούμενοι σκίζουν φυσικά τις κυλότες τους ότι όλα έγιναν νομιμότατα και ότι αυτοί είναι καθαροί σαν κρύσταλλο.

 

Ας δεχτώ την εκδοχή των κατηγορούμενων. Έστω ότι παίρνουν εντελώς νόμιμα τα 150.000 ευρώ/χρόνο.  Σαν επιδότηση, δηλαδή λεφτόδεντρο. Τι περιμένεις να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι με 150 χιλιάρικα στην τσέπη; ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ. Που τα παίρνουν χωρίς να κουνήσουν ούτε το μικρό τους δαχτυλάκι;

Περιμένεις να ιδρύσουν εταιρείες τεχνολογίας; Περιμένεις να χτίσουν διαμερίσματα για να πέσουν οι τιμές; Περιμένεις να ξεκινήσουν μοντέρνες μεθόδους καλλιεργειών (οι περισσότεροι δηλώνουν αγρότες);  

Με ετήσιο εισόδημα 150 χιλιαρικάκια, γιατί να σηκωθεί ο άλλος από την πολυθρόνα του; Γιατί να κάνει το οτιδήποτε;

Να γιατί το λεφτόδεντρο είναι καταραμένο, ακόμα και αν το είχαμε όλοι μας (που δεν το έχουμε).

 

* * * *

Κλείνω με μια ματιά στην κρυστάλλινη σφαίρα μου. Κάνω μια πρόγνωση. Κανένας δεν θα την διαβάσει. Ακόμα και αν την διαβάσει κάποιος δεν θα την πάρει στα σοβαρά. Κανένας δεν θα την πιστέψει.

Γράφω λοιπόν μόνο για τον εαυτό μου, για να με συγχαίρω σε 10 χρόνια από σήμερα για την οξυδέρκεια μου.

 

Έχουμε σήμερα 17/3/2026 και εγώ προβλέπω τα εξής.

 

Ο πορτοκαλής μαφιόζος τα σκάτωσε στο Ιράν. Αν δεν τα καταφέρει μέχρι τις επόμενες εκλογές (2028) να γυρίσει το τιμόνι - κάτι που θεωρώ εντελώς απίθανο - τότε θα τον διώξουν κλωτσηδόν.

Το πρόβλημα είναι ότι θα τον διαδεχτεί ένας Μπάμιας νο. 2, που θα είναι ακόμα πιο αδίστακτος απατεώνας από τον Μπάμια νο. 1.

 

Είμαι σίγουρος ότι ο Μπάμιας νο. 2 θα φορτώσει τα χάλια που θα έχουν τότε οι ΗΠΑ στην Ευρώπη, ακριβώς όπως έκανε ο Μπάμιας νο. 1. Και από όλη την Ευρώπη, περισσότερο θα πληγεί η σουργελο-Ελλάδα.

 

Και επειδή λόγω του μαφιόζου τα χάλια των ΗΠΑ θα είναι 100Χ μεγαλύτερα από το 2009, έτσι και τα μνημόνια που θα φάνε οι έλληνες θα είναι ανάλογα.

 

Μέχρι το 2028 μας απομένουν χοντρικά 2,5 χρόνια. Υπεραρκετός χρόνος για να θωρακιστεί η Ελλάδα απέναντι στην λαίλαπα που έρχεται.

 

Πως; Με πλήρη αυτονομία σε ενέργεια και τροφή! Εδώ και τώρα, με έναν νόμο και ένα άρθρο. 

Η Ελλάδα εισάγει το 35% των αναγκών της σε ηλεκτρική ενέργεια από άλλες χώρες (Τουρκία, Βουλγαρία, Αλβανία, Ιταλία). Επίσης καίει κατά 42% εισαγόμενο φυσικό αέριο. Αυτά τα δύο νούμερα πρέπει εδώ και τώρα να πέσουν στο μηδέν και να αντικατασταθούν με ΑΠΕ. 

Μόνο έτσι θα είμαστε ανεξάρτητοι.

 

Μην ξεχνάμε ότι αυτά είναι μόνο η ηλεκτρική ενέργεια.

Έχουμε και όλα τα πετρελαιοειδή για θέρμανση και (αυτο)κίνηση, που επίσης πρέπει να αντικατασταθούν από ΑΠΕ.

Γίνεται; 

Τεχνικά ναι, 100%. 

Πολιτικά όχι. 

Γι αυτό οι έλληνες θα φάνε μερικά μνημόνια ακόμα στην μούρη, το αργότερο στο 2028, μέχρι να μάθουν.

* * *

Αφήνω τον τομέα της ενέργειας που είναι πολυτραγουδισμένος και παίρνω το επόμενο βασικό, την τροφή μας.

 

Το 80% του αγελαδινού κρέατος εισάγεται. Το 70% του χοιρινού κρέατος το ίδιο. Το 30% των πουλερικών εισάγεται. Το 50% του γάλακτος, το 80% των αυγών, όλα εισαγόμενα.

Φυσικά, όλα τα χασάπικα της επικράτειας με κρεμασμένες γιγαντοτεράστιες ταμπέλες στην πρόσοψη "ντόπιο κρέας".

 

Αλλά δεν είναι μόνο το κρέας που εισάγεται, είναι και οι ζωοτροφές. Τι να το κάνω ότι διαθέτω π.χ. το 30% των αναγκών μου σε ντόπια γουρούνια όταν το 90% των ζωοτροφών είναι εισαγόμενο;

Τι θα φάνε τα ντόπια γουρούνια σε μια κρίση σαν αυτήν που έρχεται; 

 

Φαντάσου τώρα ότι το κρέας παίρνει τρελές επιδοτήσεις, και με τόσα δις που πέφτουν ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ούτε στο 50% για να θρέψει τους έλληνες. 

 

Φαντάσου ότι αν δεν φτάνει σε καιρό ειρήνης, τι έχει να γίνει στο παραμικρό πατατράκ - που φαίνεται ήδη στον ορίζοντα.

 

Φαντάσου όλες αυτές τις επιδοτήσεις και τα δις να τις ρίχναμε στα σιτηρά και στα λαχανικά, στα οποία έχουμε ήδη αυτάρκεια της τάξης του 70% - 80%.

Αρκεί μια παραπανίσια ρουκέτα που κάποιος τρελός έριξε εναντίον κάποιου άλλου τρελού (από τρελούς δικτάτορες ο κόσμος μας άλλο τίποτα) στην άλλη άκρη του πλανήτη και ξαφνικά θα ξεμείνει η Ελλάδα από εισαγόμενο κρέας. Συν ότι τα ντόπια ζώα δεν θα έχουν τι να φάνε.

 

Η επιλογές των ελλήνων είναι δύο:

Είτε να περιμένουν σαν καθυστερημένα χάπατα να τους γαμήσει το κάθαρμα ο Μπάμιας νο. 2 και να τους πάει το σουβλάκι στα 50 ευρώ, ΣΥΝ περικοπή συντάξεων, ΣΥΝ να μην έχεις πετρέλαιο να ζεσταθείς ΣΥΝ απολύσεις ΣΥΝ μνημόνια, ΣΥΝ να σε βρίζει όλος ο ντουνιάς σαν τεμπέλη και ανίκανο. Θα έχουν άδικο μεν που θα σε λένε τεμπέλη. Αλλά αν εσύ πεινάς και κρυώνεις, να κι αν έχουν άδικο, να κι αν δεν έχουν.

 

Είτε να φερθούν έξυπνα και μέχρι το 2028 να έχουν καταργήσει εντελώς την κατανάλωση κρέατος (αφού θα στο πάνε στα 50 ευρώ, θα το καταργήσεις θες δεν θες), να είναι αυτάρκεις σε λαχανικά, σιτηρά και φρούτα, να είναι αυτάρκεις σε ενέργεια μέσω ΑΠΕ.  

Και να μην έχουν ανάγκη κανέναν κερατά. Όσο μπορείς να έχεις φαγητό, στέγη, θέρμανση και ενέργεια χωρίς να μπορεί κανένας να στα κόψει, θα είσαι χαλαρός και μάγκας.

* * * *

Σε 10 χρόνια από σήμερα θα ξαναδιαβάσω αυτό το ποστ. Αν όσα λέω εδώ έχουν βγει αληθινά, αν υπάρχει ακόμα η ανθρωπότητα, θα το στείλω σε όσα ειδησεογραφικά μέσα υπάρχουν τότε. Έτσι για το γαμώτο.

Στρατηγικός σχεδιασμός (λείπει)

Αν κάτι κατάλαβα από το μπουκάρισμα στο Ιράν, αυτό είναι ότι θα καίμε ορυκτά καύσιμα τουλάχιστον για τα επόμενα 40 χρόνια. Ακόμα και αν τελειώσει σήμερα ο πόλεμος, όποιος και να νικήσει θα βγάλει το πρώτο ευρώ κέρδους από αυτόν σε 10 χρόνια, στην καλύτερη. Φυσικά δεν θα σταματήσει στο πρώτο ευρώ, θέλει άλλα 30 χρόνια κερδοφορίας.

 

Αυτό επιβεβαιώνεται σε πολύ μικρότερα μεγέθη και χωρίς την εισβολή στο Ιράν. Πρόσφατα έδωσε η Ελλάδα την άδεια για έρευνες για πετρέλαιο νότια της Κρήτης.  Μέχρι να ερευνήσουν, μέχρι να βρουν (ΑΝ βρουν), μέχρι να τρυπήσουν θα περάσουν τουλάχιστον 10 χρόνια. Μετά προσθέτουμε άλλα 15 για την απόσβεση (τουλάχιστον) συν άλλα 15 για την κερδοφορία - τσουπ, νάτα τα 40 χρόνια.

 

Παρανοϊκοί δικτάτορες που ξεκινάνε πολέμους υπήρχαν σε όλους τους αιώνες - αν και στον αιώνα μας έχουν γίνει υπερβολικά πολλοί ;-( 

Το ερώτημα είναι πως μπορεί μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα να την βγάλει σχετικά καθαρή μέσα στο χάος, στο μέτρο του δυνατού. 

Η απάντηση είναι ο στρατηγικός σχεδιασμός. Το να παραμερίσεις δλδ τα μικροκομματικά σου συμφέροντα, να οραματιστείς το πως θέλεις να είναι η χώρα σου σε 40 χρόνια και να σχεδιάσεις το πως θα υλοποιήσεις αυτό το όραμα. Είναι αυτό που λείπει από την Ελλάδα εδώ και δεκαετίες.

 

Πρόσφατα διάβασα ότι η Τουρκία μας προσπέρασε στο μέσο εισόδημα, για πρώτη φορά στην Ιστορία. Μια χώρα που ξεκίνησε από πολύ πιο χαμηλά - ξεκινώντας το 1981, είχε πολύ χειρότερες συνθήκες, πέρασε δικτατορίες, οικονομικά κραχ και παρ' όλα αυτά μας ξεπερνάει σε έναν πολύ βασικό οικονομικό δείκτη. Προσεχώς και σε όλους τους άλλους.

 

Πως γένεν αυτό; Η Τουρκία έκανε έναν στρατηγικό σχεδιασμό το 1981 και τον κράτησε μέχρι σήμερα. Αποφάσισε τότε να γίνει κατασκευάστρια χώρα - δηλαδή Μηχανικοί. Σήμερα η Τουρκία φτιάχνει drones, πυραύλους, έχει αυτοκινητοβιομηχανίες (πληθυντικός αριθμός), βαρέα οχήματα κλπ κλπ κλπ. 

 

Το 1981 η Τουρκία ήταν μια χώρα από αγράμματους τσοπάνηδες, χωρίς λεφτά, με έναν διαρκή πόλεμο στα ανατολικά της σύνορα. 

Το 1981 η Ελλάδα ήταν μια χώρα που μόλις είχε μπει στην Ε.Ε., πνίγονταν στα λεφτά, με διαρκή ειρήνη.

 

Στην Τουρκία σχεδίαζαν όμως να γίνουν Μηχανικοί. 

Στην Ελλάδα δεν σχεδίαζαν ΤΙΠΟΤΑ.

 

Ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξουμε. 

Επί 45 χρόνια ένας βαθύς, βρωμερός βόθρος από διορισμούς στο δημόσιο, πανωσηκώματα, ημιυπαίθριους, επιδοτήσεις, λαμογιές,  ποδοσφαιρο- μπάσκετ ( = διεφθαρμένοι ολιγάρχες που πλουτίζουν μαζί με διαφθαρμένους πολιτικούς έχοντας για πιόνια τους κρετίνους που φωνάζουν για ομαδάρες).

 

Από κοντά και ο Τουρισμός. Ούτε αυτός σχεδιάστηκε ποτέ. Ήταν απλά μια πολύ γρήγορη μέθοδος να βγάλεις λεφτά με αρπαχτές. Και μάλιστα μαύρα λεφτά, που είναι πιο γλυκά από τα φορολογημένα. Γι αυτό ο τουρισμός έγινε το αγαπημένο παιδί πολιτικών και πολιτών. Οι μεν έσπερναν μαύρο χρήμα, οι δε ήταν οι καπάτσοι και οι μάγκες με τις καγιέν και τα κότερα.

 

Με αφετηρία το 1981, η Τουρκία ξεκίνησε 20 σκαλοπάτια πιο χαμηλά, είχε 10Χ χειρότερες συνθήκες και μας προσπέρασε. Γιατί είχε τον στρατηγικό σχεδιασμό να γίνει κάτι και το κατάφερε. 

 

Φαντάσου το που θα είχε φτάσει η Ελλάδα αν είχε σχεδιάσει κάτι (οτιδήποτε) το 1981, έχοντας ξεκινήσει από τα ψηλά ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΗΔΗ τότε και έχοντας στην τσέπη της τα άπειρα δισεκατομμύρια της Ε.Ε. επί 40 χρόνια. Στα 80s η Ελλάδα είχε ΗΔΗ αυτοκινητοβιομηχανία, άλλες βιομηχανίες, ορυκτά κλπ., έτσι χαλαρά για το start. 

 

Οι Τούρκοι ξεκίνησαν από τσοπάνηδες και έφτιαξαν βιομηχανίες.

Οι Έλληνες ξεκίνησαν από βιομηχανίες και έφτιαξαν ξαπλώστρες (εισαγόμενες).

Στο θεωρητικό ερώτημα για το που θα είχε φτάσει η χώρα, δεν μιλάω για σύγκρισεις με την Τουρκία. Μιλάω για συγκρίσεις με την Γερμανία και την Ολλανδία.

 

Μια προσωπική μου εμπειρία δίνει ένα δείγμα του τι θα μπορούσε να είχε γίνει: Κάποτε γνώρισα τυχαία έναν τύπο, μια γενιά μεγαλύτερο μου. Αυτός ανήκε σε μια μεγάλη φουρνιά επιστημόνων που είχε φέρει ο Αντρέας το 1981 από το εξωτερικό.

 

Άνθρωποι με διδακτορικά, με περγαμηνές, φτασμένοι, διευθυντές μεγάλων επιχειρήσεων, όπως αυτός που γνώρισα. Δεν ήταν ο μόνος - ήταν εκατοντάδες τέτοιοι. Αυτοί είχαν τα πάντα στο εξωτερικό, αλλά γύρισαν στην Ελλάδα γιατί είχαν το όραμα να φτιάξουν την χώρα. 

 

Ο Αντρέας όντως τους έδωσε επιτελικές θέσεις στην αρχή, για να τους φτύσει αργότερα. Αν και είχαν γερές θέσεις, δεν μπόρεσαν υλοποιήσουν τίποτα. Κάθε μεταρυθμιστική πρόταση τους έπρεπε να περάσει πρώτα από τους λαϊκιστές του κόμματος και εκεί την έτρωγε η μαρμάγκα. 

Όπως ο δικός μου γνωστός, οι περισσότεροι ήταν Μηχανικοί. Πρότειναν λοιπόν στον Αντρέα να γίνει η Ελλάδα ενεργειακά ανεξάρτητη με ΑΠΕ (ήλιος και αέρας). 

Το 1981 !!!!!! ΓΑΜΩΤΟ

Μηχανικοί ήταν οι άνθρωποι, έκαναν τις μελέτες τους, σχεδίασαν τα πάντα, εξασφάλισαν την χρηματοδότηση - ας είναι καλά η Ε.Ε. - και ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν. 

Οι μελέτες τους ακόμα σαπίζουν σε κάποιο συρτάρι υπουργείου ή κόμματος ;-(

Τι θα είχε γίνει αν η Ελλάδα ήταν ενεργειακά ανεξάρτητη με ΑΠΕ από το 1981; 

Πρώτον θα γράφαμε στα τέτοια μας τον (κάθε) πόλεμο. Δεν μας απασχολούν οι τιμές του πετρελαίου, εδώ και 40 χρόνια δεν υπάρχει ενεργειακή κρίση για εμάς.

Μαζί με το πετρέλαιο είμαστε ανεξάρτητοι και από γεωπολιτικά παιχνίδια, αφού οι πόλεμοι για το πετρέλαιο γίνονται.

 

Δεύτερον εξάγουμε ενέργεια και μάλιστα χωρίς κίνδυνο χρηματιστηριακών μεταβολών. Ήλιο και αέρα διαθέτουμε πάντα, δεν εξαρτιώμαστε από κανέναν, ενέργεια πάντα θα χρειάζεται και πάντα θα μπορεί να πουληθεί.

 

Τρίτον δεν θα είχαμε περάσει χρεωκοπία και μνημόνια. Μια ανεξάρτητη χώρα με ανεξάντλητη ενέργεια ( = λεφτά) δεν χρεωκοπεί ποτέ.

 

Τέταρτον όλες οι βιομηχανίες θα έρχονταν σε εμάς, αφού οι τιμές της ενέργειας είναι από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες για το που θα πάνε. Άρα βιομηχανία και άφθονες καλοπληρωμένες δουλειές.

 

Ίσως αντιτείνει κάποιος, ότι οι ΑΠΕ χαλάνε την αισθητική του τοπίου. Χιλιάδες φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες παντού.

 

ΟΚ, οι ξαπλώστρες στις παραλίες και τα τσιμεντένια εκτρώματα δεν χαλάνε την αιθητική του τοπίου;

Το Σαρακήνικο ρε αρχιμαλάκες, ρε κρετίνοι, ρε πανηλίθια ανδράποδα, ρε αυνείδητα καθίκια το τσιμεντώσατε για ένα σακί λεφτά ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΚΑΝ, αφού θα είναι μαύρα. Περιοχές απαράμιλλης ομορφιάς, προστατευόμενες περιοχές NATURA (στην Πύλο π.χ.) τις ξεκοιλιάσατε και τις γεμίσατε τσιμέντο.

 

Τολμάτε ρε ανεγκέφαλες αμοιβάδες να μιλάτε για αισθητική του τοπίου, εσείς που γεμίσατε τις πιο όμορφες παραλίες της χώρας με ξαπλώστρες και μπητσόμπαρα; Που πνίξατε κάθε φυσική ομορφιά της χώρας στο τουριστικό σκατό και στο σκουπίδι; 

Πληρώστε τώρα 2,5 ευρώ την βενζίνα και ζεσταθείτε με τζάκια και αμπέχωνα αρχιμαλάκες. Που δεν σας χαλάνε τα τσιμέντα, τα σκατά και τα σκουπίδια, δεν σας χαλάει να ασφαλτοστρώνονται τα πνευμόνια σας με πίσσα, αλλά σας χαλάει ένας ανεμόμυλος στην κορφή του βουνού.

Κρετίνοι.

Βλαμμένοι.

Καθυστερημένοι.

 

Να μην ξεχάσω και την ακραία σκοταδιστική ορθόδοξη εκκλησία που τα παίρνει από την Ρωσία (ομόδοξοι γαρ) για να προωθεί την εξάρτηση από τα πετρέλαια και θεωρεί κάθε προηγμένη Μηχανή όπως οι ΑΠΕ ότι είναι "του Σατανά".

 

* * * *

Ένα υστερόγραφο για τον πόλεμο στο Ιράν και το Ντουμπάι: Πήγαιναν εκεί οι (ελληνίδες αλλά όχι μόνο) πουτάνες και έδιναν κώλο με αντάλλαγμα μερικά φανταχτερά ρούχα και μερικά λάικ στα σόσιαλ. Όλες οι ινφλουενσερούδες έκαναν παρέλαση στο Ντούμπαι, διαφημίζοντας στα σόσιαλ το πόσο καλό κώλο δίνουν.

 

Έπεσαν οι βόμβες των Ιρανών και ξαφνικά πληρώνουν όσο όσο για να φύγουν από εκεί.

 

Δεν θα κριτικάρω τις πουτάνες, ούτε για το ότι πήγαν στο Ντουμπάι, ούτε για το ότι φεύγουν πανικόβλητες. Τι άλλο να περιμένεις από πουτάνες;

 

Αλλά τα κατοικίδια σας ρε σάπιες σκατόψυχες  καργιόλες; Τα αφήνουν κλειδωμένα στα πολυτελή διαμερίσματα, τα πετάνε στην έρημο, τα σκοτώνουν. Είμαι 100% σίγουρος ότι στην πανικόβλητη φυγή τους παίρνουν μαζί τους 20 μπαούλα με ρούχα, αλλά "δεν έχουν χώρο" για ένα κλουβάκι με μια γατούλα ή ένα σκυλάκι μέσα.

 

Ξεσκισμένες, εύχομαι να πέσει το αεροπλάνο σας στην ίδια έρημο ή στην ίδια θάλασσα που πετάξατε τα ζώα σας. Εύχομαι να πνιγείτε από τα ίδια σας τα γαμημένα ρούχα.