Η Πραγματικότητα και τα Μαθηματικά

Πολλές φορές με έχουν κατηγορήσει ότι σκέφτομαι δια της τεθλασμένης. Ότι δεν έχω στοιχεία, η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτήν που έχω στο κεφάλι μου κλπ. κλπ.

 

Ωραία λοιπόν, αυτή είναι η πραγματικότητα, αυτά είναι τα στοιχεία:

Αυτό είναι το ολοκλήρωμα μιας αντίστροφης διασποράς από το μηδέν στο άπειρο.

Τι δείχνει αυτό το ολοκλήρωμα; Αποδεικνύει με μαθηματικό τρόπο πέρα από κάθε αμφιβολία ότι το κόμμα των Δημοκρατικών των ΗΠΑ και όλων όσων τους μιμούνται (π.χ. τα αστικά κόμματα της Ευρώπης) είναι προδότες και απατεώνες. 

Δεν θα το εξηγήσω. Γιατί αν δεν έχει σπουδάσει κάποιος 5 χρόνια Μαθηματικά δεν μπορεί να το καταλάβει. Λυπάμαι, αλλά αυτό το μπλογκ δεν μοιράζει πτυχία Μαθηματικών μέσω ίντερνετ. Μακάρι να μπορούσα να μοιράζω πτυχία, θα έβγαζα χοντρά φράγκα. Αλλά δεν.

 

Δεν φταίω εγώ αν η δική μου πραγματικότητα βασίζεται στα Μαθηματικά. Επίσης δεν φταίω αν ένα μεγάλο ποσοστό συνανθρώπων μου δεν καταλαβαίνει Μαθηματικά. Δείχνω κατανόηση στους μη-μαθηματικούς, καταλαβαίνω ότι χωρίς τις απαραίτητες γνώσεις θα καταλήξουν σε θεωρίες συνομωσίας. Ας μείνουν λοιπόν στα αλουμινένια καπελάκια τους, εγώ θα μείνω στα μαθηματικά.

 

Το ότι όμως η πλειοψηφία δεν τα καταλαβαίνει, δεν σημαίνει ότι τα μαθηματικά είναι λάθος. Ορίστε η πραγματικότητα, ορίστε οι αποδείξεις. Αν δεν μπορεί κάποιος να τις καταλάβει, δεν φταίω εγώ.

 

* * * *

Carthago delenda est. Ένας αρχαίος πρόγονος είχε κόλλημα με την Καρχηδόνα και έβαζε αυτήν την φράση σε κάθε κείμενο που δημοσίευε.

Έτσι κι εγώ έχω κόλλημα με τους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ (και όσους τους μιμούνται). Τους βρίζω εδώ και 10 ποστ συνεχόμενα. Είναι προδότες και απατεώνες. Ο μαθηματικός τύπος πιο πάνω το αποδεικνύει - εντελώς αντικειμενικά.

 

Γιατί όμως το κόλλημα; Επειδή με τις πολιτικές τους  έβλαψαν βαριά την πατρίδα μου, την Ε.Ε., και κατέστρεψαν την ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Ελλάδα.

Η διαχείριση της κρίσης του 2008 από τον Μπάμια έφερε τα μνημόνια.

Ξανα-ματα-διευκρινίζω ότι το Μπάμιας είναι σεξουαλική βρισιά, όχι ρατσιστική. Είναι μπάμιας επειδή έχει μικρό πουλί, όχι επειδή είναι μαύρος.

Σε μεταφορικό επίπεδο, είναι μπάμιας επειδή εξάγγειλε πολλά, έκανε ελάχιστα και αυτά ακόμα ήταν λάθος.

 

Πάντως το δικό μου κόλλημα με τους Δημοκρατικούς των ΗΠΑ τελειώνει με αυτό το ποστ. Εξακολουθώ να τους απεχθάνομαι και να τους θεωρώ απατεώνες, εξακολουθώ να τους θέλω εξαφανισμένους από την πολιτική σκηνή, ελπίζω ο Πρόεδρος Τραμπ να τους διαλύσει στις επόμενες εκλογές.

Αλλά βαρέθηκα να ασχολούμαι μαζί τους.

* * * *

Ξαναγυρίζω στην εξίσωση. Είναι πολύ παλιά, κάπου 170 χρονών. Επίσης πολύ γνωστή, χιλιάδες διατριβές έχουν γραφτεί πάνω σ' αυτήν. Δεν μιλάω λοιπόν για κάποιαν μυστικιστική, απόκρυφη γνώση. Μιλάω για μπανάλ (αν είσαι μαθηματικός) πραγματάκια. 

 

Η εξίσωση δείχνει το κατά πόσο ένα οποιοδήποτε παιχνίδι είναι στημένο. 

Χαμηλές τιμές δείχνουν τυχαιότητα, μη-επηρεασμό. Οι χαμηλές τιμές είναι ένα είδος "δικαίου", γιατί κάτι μπορεί να συμβεί είτε από σύμπτωση είτε από αναλλοίωτους (φυσικούς) νόμους. 

Ψηλές τιμές αντίθετα δείχνουν στημένο παιχνίδι. Κάποιος ή κάτι φτιάχνει έτσι τους κανόνες του παιχνιδιού, που το αποτέλεσμα να είναι προδιαγεγραμμένο.

 

Τις έννοιες του "δίκαιου" και του "στημένου παιχνιδιού" τις δίνω εδώ κάπως υπεραπλουστευμένα. Κανονικά αποδεικνύονται με μαθηματικά.

Επειδή δεν θέλω να παραθέσω εδώ τις μαθηματικές αποδείξεις, θα δώσω μερικά παραδείγματα.

 

Το αν θα πάθεις καρκίνο είναι τυχαίο. Το αν θα γίνεις ψηλός ή κοντός, έξυπνος ή χαζός, καστανομάτης ή γαλαζομάτης εξαρτάται μεν από τα γονίδια σου, αλλά ο συνδυασμός των γονιδίων σου είναι τυχαίος. Το αν θα κερδίσεις το λόττο ή αν θα σε χτυπήσει κεραυνός είναι επίσης τυχαίο.

Αυτά είναι "δίκαια" παιχνίδια, επειδή η τιμή της παραπάνω εξίσωσης είναι χαμηλή. Το αποτέλεσμα του κάθε παιχνιδιού είναι είτε τυχαίο είτε βασισμένο σε αναλλοίωτους (φυσικούς) νόμους.

 

Τα σόσιαλ μήδια είναι το κλασσικό αντιπαράδειγμα. Εδώ οι τιμές της εξίσωσης είναι ψηλά, στο ταβάνι. Πρόκειται για στημένα παιχνίδια, γι' αυτό και οι περιβόητοι αλγόριθμοι - δηλάδή οι κανόνες του παιχνιδιού - κρατιούνται αυστηρά μυστικοί. Το αποτέλεσμα αυτών των παιχνιδιών είναι αποφασισμένο από πριν.

 

Από τα σόσιαλ μπορείς φυσικά να απέχεις. Τι γίνεται όμως όταν το παιχνίδι είναι η σύνταξη σου, το εισόδημα σου, το σπίτι σου και η υγεία σου; Τι γίνεται όταν ένας προδότης απατεώνας πολιτικός (δηλαδή οι Δημοκρατικοί των ΗΠΑ) στήνει παιχνίδια εναντίον σου από τα οποία δεν μπορείς να βγεις όπως στα σόσιαλ;

  

Μόνο οι τίμιοι πολιτικοί (ελαχιστότατοι) πετυχαίνουν χαμηλές τιμές στην εξίσωση. Ξανα-ματα-λέω εδώ ότι και η εξίσωση είναι γνωστότατη εδώ και κάτι αιώνες και οι τρόποι για να πετύχεις χαμηλές τιμές (να είσαι τίμιος δλδ) είναι αντικειμενικά μετρήσιμοι.

Δεν εννοώ στατιστικές, που μπορεί να είναι και μαγειρεμένες. Εννοώ καθαρά και ξάστερα αντικειμενικά μαθηματικά μεγέθη.

Το εξωφρενικό είναι ότι όλοι ξέρουν. Οι μέθοδοι για να σπρώξεις τις τιμές της εξίσωσης προς τα πάνω ή κάτω είναι παλιοί, δοκιμασμένοι και έχουν περιγραφτεί σε επιστημονικά συγγράμματα. Που σημαίνει πολύ απλά ότι όταν ένας πολιτικός ανεβάζει τις τιμές της εξίσωσης, τότε στήνει το παιχνίδι ΑΠΟ ΕΠΙΛΟΓΗ. Γι αυτό δεν θα κουραστώ να τους αποκαλώ προδότες.

Για όσα χρόνια κυβερνούσαν οι Δημοκρατικοί, η τιμή της εξίσωσης ανέβαινε σταθερά. Το παιχνίδι γίνονταν όλο και πιο στημένο. Ήταν επιλογή τους και στόχος τους.

Στις περιόδους που κυβερνούσαν οι Ρεπουμπλικάνοι, η εξίσωση έμεινε σε σταθερή τιμή. Δεν ανέβηκε, δεν κατέβηκε. Θα όφειλαν να την κατεβάσουν, αλλά μην περιμένουμε πολλά από σούργελα σαν τον Μπους και τον Τραμπ. Τουλάχιστον δεν την ανέβασαν.

 

Τα ίδια γίνονται σε όλες τις χώρες. Ελλάδα, Γερμανία κ.ο.κ. δεν αποτελούν εξαίρεση. Απλά στην Ευρώπη οι τιμές της εξίσωσης είναι σημαντικά μικρότερες. Τα νούμερα δείχνουν ότι στην Ευρώπη τα παιχνίδια είναι πολύ λιγότερο στημένα από ότι στις ΗΠΑ, πολύ πιο δίκαια. 

Κάτι κάνουμε καλύτερα εμείς οι πολίτες της Ευρώπης.

 

* * * *

Τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος για να διαπιστώσει αν το παιχνίδι της ζωής του (εισόδημα, υγεία, σύνταξη, στέγη) είναι δίκαιο ή αν κάποιος προδότης το έχει στημένο εναντίον του;

Η μία μέθοδος είναι το αλουμινένιο καπελάκι. Φτιάχνεις μια θεωρία συνωμοσίας με μπόλικη ιστορικο - θρησκευτικό - κοινωνική θολούρα, ανακατεύεις μέσα τους παππούδες σου, τους παππούδες των άλλων, το έθνος σου, ότι άλλο σου βρίσκεται πρόχειρο και έτσι εξηγείς τον κόσμο. Πολύ βολική μέθοδος, όσοι δεν συμφωνούν μαζί σου είναι χαζοί, νεαντερντάλ, παραπλανημένοι, πρόβατα, γίδια, maga κ.ο.κ.

Η άλλη μέθοδος είναι το "πουτάνα όλα, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή". Όπως έχω ξαναγράψει, τα περισσότερα θηλαστικά έχουν έμφυτο το ένστικτο Δικαίου. Ίσως το ίδιο βασικό όπως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. 

Όταν ένα θηλαστικό καταλαβαίνει ότι το παιχνίδι είναι στημένο - ακόμα και όταν δεν κατέχει τα μαθηματικά για να το αποδείξει - τσαντίζεται και τα σπάει όλα.

Αυτή είναι και η εξήγηση για την άνοδο των ακροδεξιών και των λαϊκιστών στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

 

Η τρίτη μέθοδος είναι αυτή της έμμεσης απόδειξης. Μπορεί να μην είσαι μαθηματικός, μπορεί να μην γνωρίζεις την εξίσωση, τους μαθηματικούς τύπους. Έχεις όμως έμμεσες ενδείξεις (θα δείξω μερικές παρακάτω) ότι το παιχνίδι είναι στημένο. 

 

Η τέταρτη μέθοδος είναι να βάλεις τα στοιχεία στην εξίσωση και να υπολογίσεις το ολοκλήρωμα. Αυτή είναι μόνο για τους Μαθηματικούς.

* * * *

Για να τελειώσω το ποστ, απομένει να δείξω μερικές έμμεσες ενδείξεις (δεν θέλω να βάλω τα μαθηματικά). Πως καταλαβαίνουμε έμμεσα ότι το παιχνίδι είναι στημένο;

- Ένα ευκολάκι: Στο νετφλιξ (και στο γιουτουμπ) το 1% των βίντεο παίρνει το 99% των χρημάτων. Αυτό το παιχνίδι είναι ξεκάθαρα στημένο. Δεν είναι δυνατόν μέσα σε 1.000 έργα τα 10 να είναι αριστουργήματα και τα 990 να είναι σκουπίδια.

 

- Ευκολάκι νο. 2: Το ίδιο και στο ινσταγκραμ. Το 1% των χρηστών μαζεύει το 99% του τζίρου. Το υπόλοιπο 99% των χρηστών δεν έχει ποτέ καμία ελπίδα να βγάλει λεφτά. Έιναι άχρηστοι όλοι αυτοί; Οχι, σίγουρα όχι. Ισα-ίσα, που πάρα πολλοί από το 99% μάλλον είναι καλύτεροι από το 1% των "φτασμένων". 

 

Απλά όλοι νομίζουν ότι όλες αυτές οι πλατφόρμες (νετφλιξ, ινστα, γιουτουμπ κ.α.) παίζουν ένα τίμιο παιχνίδι και αρκεί μια καλή δουλεία για να αναδειχτείς. Αγνοούν ότι το παιχνίδι είναι στημένο.

Πάμε τώρα στα πιο δύσκολα.

Το πλουσιότερο 10% του πληθυσμού των ΗΠΑ κατέχει το 70% του πλούτου. Όποιος πιστεύει ότι αυτό έγινε τυχαία είναι ηλίθιος. 

 

Από το 1993 - τότε που ανέβηκε στην εξουσία ο δημοκρατικός γκόμενος της Μόνικα - μέχρι σήμερα το πλουσιότερο 1% των ΗΠΑ αύξησε την περισουσία του 1.000 (χίλιες) φορές περισσότερο από το φτωχότερο 30% του πληθυσμού. Τυχαίο; Ποτέ των ποτών.

Ξανά, με νούμερα: 

Το 1993 εσύ έχεις 1 ευρώ, εγώ 1.000. 

Το 2023 εσύ έχεις 5 ευρώ, εγώ 5.000.000.

Να γιατί οι Δημοκρατικοί είναι προδότες και απατεώνες.

 

Ο Μπάμιας (η βρισιά είναι σεξουαλική, όχι ρατσιστική) διαχειρίστηκε την οικονομική κρίση του 2009 έτσι ώστε το πλουσιότερο κομμάτι της κοινωνίας διπλασιάσε την περισουσία του στην περίοδο 2009 - 2014. Το φτωχότερο κομμάτι της κοινωνίας στο ίδιο διάστημα πήρε τα @@ του.

Ξανά, με νούμερα:

Το 2009 εσύ έχεις 2 ευρώ, εγώ 2.000.000

Το 2014 εσύ έχεις 1 ευρώ, εγώ 4.000.000.

Να γιατί είναι Μπάμιας και πάλι Μπάμιας.

 

Το παιχνίδι είναι στημένο, γιατί μόνο αν είναι στημένο μπορούν να γίνουν αυτές οι ανακατανομές πλούτου.

Γενικά, αν δεν "φτάνουμε" να το αποδείξουμε με Μαθηματικά, έχουμε δύο έμμεσες ενδείξεις:

- Όπου βλέπεις μεγάλες ανισοκατανομές (δηλαδή το 1% να κατέχει το 99%), το παιχνίδι είναι στημένο.

 

- Το ένστικτο που έχεις περί Δικαίου σε οδηγεί σωστά τις περισσότερες φορές. Αν εξαιρέσουμε ψυχο- παθολογικές περιπτώσεις και το να έχεις ίδιον συμφέρον, ότι ενστικτωδώς θεωρείς Άδικο μάλλον είναι.