Η Γεωμετρία του χρήματος

Έγραφα τις προάλλες για την συνύπαρξη πολιτικής και οικονομίας. Που γίνεται είτε νόμιμα (λόμπυ) είτε παράνομα (μίζες). 

Το λόμπινγκ το αφήνω σήμερα απ' έξω. Κακώς υπάρχει, αλλά υπάρχει. 

Πως όμως γίνεται ακριβώς η παρανομία, πως πέφτει η μίζα; 

Ο πιο άμεσος τρόπος είναι να συναντηθούν οι εμπλεκόμενοι σε ένα σκοτεινό υπόγειο και να ανταλλάξουν χέρι με χέρι μερικές κούτες με λεφτά. Αυτό έχει γίνει (και) στην Ελλάδα με τον Κοσκωτά στις αρχές των 90s. 

Αλλά προϋποθέτει ότι ο μεν πολιτικός θα αφαιρέσει απροκάλυπτα από το κρατικό ταμείο ένα ποσό και ο δε επιχειρηματίας θα βρεθεί με το ίδιο ποσό στα χέρια του σαν μαύρα. Ξέρεις πόσο πάει το ξέπλυμα;

Ο κίνδυνος να τσακώσουν και να μπουζουριάσουν και τους δύο σε αυτήν την διαδικασία είναι τεράστιος. 

Δεν χρειάζεται όμως να μπαίνουν σε κινδύνους. Υπάρχουν πολύ πιο εύκολοι τρόποι για να γίνει η βρώμικη συναλλαγή που λέγεται μίζα. Εντελώς νόμιμα, ώστε να μην μπορεί κανένας εισαγγελέας να κυνηγήσει αυτά τα αγγελούδια.

 

Ο πρώτος τρόπος είναι να στήσεις το παιχνίδι. Να φτιάξεις δλδ. ένα πλέγμα κανόνων - με ιδιαίτερη έμφαση στην νομιμότητα -, που φαινομενικά θα ωφελεί το σύνολο, φαινομενικά θα είναι αντικειμενικό, ενώ στην πραγματικότητα θα ωφελεί αυτόν που θέλεις εσύ.

 

Ένα παράδειγμα που δεν έχει καν σχέση με την πολιτική είναι τα σόσιαλμηδια. Φαινομενικά, ακολουθούν αντικειμενικούς κανόνες. 

Φαινομενικά, αν δημοσιεύεις κάτι στα σόσιαλ και είναι καλό θα έχει απήχηση. Αμ δε! 

Οι αλγόριθμοι των σόσιαλμηντια είναι στημένοι - γι αυτό και αποτελούν επτασφράγιστο μυστικό. 

Το παιχνίδι είναι στημένο ώστε οι κανόνες / αλγόριθμοι να φαίνονται αντικειμενικοί και τυχαίοι, αλλά στην πραγματικότητα να ωφελούν αυτούς που θέλει ο ιδιοκτήτης του σοσιαλμηδιου.

Με αυτήν την μορφή της διαπλοκής, δλδ. τα στημένα παιχνίδια, θα ασχοληθώ στο επόμενο ποστ.

 

Ο επόμενος τρόπος για να πάρεις / δώσεις μίζες είναι το οικονομικό τρίγωνο.  Που στην πραγματικότητα είναι πολύγωνο. Με αυτές τις γεωμετρίες θα ασχοληθώ σήμερα.

 

Πως στήνεται αυτό; Ας υποθέσουμε ότι ο πολιτικός Π θέλει να δώσει κρατικό χρήμα στον επιχειρηματία Ε. Δεν γίνεται είπαμε να σπάσει το κρατικό ταμείο και να πάρει λεφτά, θα τον πάνε μέσα.

Ιδρύεται λοιπόν μια εταιρειούλα που - εντελώς συμπτωματικά - ανήκει στην ερωμένη του πολιτικού Π μαζί με την κουμπάρα του φίλου της ξαδέρφης του επιχειρηματία Ε. Η εταιρειούλα αυτή - εντελώς συμπτωματικά - παίρνει μια κρατική δουλίτσα. Την δουλίτσα αυτήν την αναθέτει σε μια άλλη εταιρεία που ανήκει στον αδελφό της ερωμένης της κολλητής του Ε και την συντρόφισσα του γιού της ξαδέρφης του Π.

Αυτή με την σειρά της αναθέτει την δουλίτσα σε μια ακόμα εταιρεία που ανήκει στους ...

 

Ουσιαστικά παίρνεις τις λέξεις γιος, κόρη, κουμπάρα, ξάδερφος, ερωμένη, κολλητός, αδερφός, ανιψιά, τις συνδυάζεις δυοδυό είτε τρειςτρεις και ιδρύεις εταιρείες που ανήκουν σε αυτούς. Η πρώτη από αυτές τις εταιρείες παίρνει με ένα μικρό "σπρωξιματάκι" του πολιτικού Π μια κρατική δουλειά. Πάντα νόμιμα, πάντα αθώα. Την δουλειά την μεταβιβάζει στην επόμενη εταιρεία κ.ο.κ.

 

Κάπου στο βάθος όλων αυτών των εταιρειών υπάρχει ο επιχειρηματίας Ε που τσεπώνει το κρατικό χρήμα. Μόνο που πρέπει να ξεμπερδέψεις ένα απίθανο κουβάρι από σχέσεις ιδιοκτησίας και σχέσεις ανάθεσης έργου για να βρεις το ονοματάκι του.

 

Όλες αυτές οι εταιρειούλες ιδρύονται σήμερα, κάνουν την δουλειά για την οποία προορίζονται και κλείνουν μετά από 3-4 μήνες.

 

Αν θέλει κάποιος να τελειοποιήσει την μέθοδο,  ανοίγει μερικές (όχι όλες) από αυτές τις ενδιάμεσες εταιρείες στην Κύπρο (από τα μεγαλύτερα πλυντήρια χρήματος, κυρίως ρωσικού) είτε στην Ρουμανία είτε σε μια ανάλογη χώρα.

Αντε τώρα να ψάξει ο εισαγγελέας το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τα τιμολόγια μιας εταιρειούλας που ιδρύθηκε σε ξένο κράτος, ήταν ενεργή για 4 μήνες και μετά έκλεισε. 

Με αυτό το πολύγωνο εταιρειών μπορείς να μεταφέρεις εντελώς νόμιμα άπειρο χρήμα και από τον πολιτικό προς τον επιχειρηματία αλλά και ανάποδα. 

Για να καταλάβουμε τις τάξεις μεγεθών: Χθες έγραψαν οι εφημερίδες για ένα _μέρος_ των επιδοτήσεων του οπεκεπε που διακινούνταν μέσα από ένα "μικρό" πολυγωνάκι 400 ( !!! ) εταιρειών.

 

Κι άλλο παράδειγμα, πιο πρόσφατο: Ξήλωσε η ΑΑΔΕ προχθές ένα δίκτυο "μόνο" 370 σουβλατζήδικων που το καθένα φαινομενικά ανήκε στον ξάδερφο της ερωμένης της κουμπάρας αλλά στην πραγματικότητα έστελναν τα λεφτά παράνομα από τον Α στον Β.

 

Όλα αυτά τα μαγαζιά είναι δίπλα μας και μπροστά μας. Περνάμε κάθε μέρα μπροστά τους, ίσως και να ψωνίζουμε από αυτά. Να φανταστούμε τώρα ότι η ΑΑΔΕ πιάνει τους πιο ατζαμήδες από δαύτους, τα πιο μικρά ψαράκια. Οι πραγματικά μεγάλοι ξέρουν να στήνουν τις 400 (ή 1500) εταιρείες τους έτσι που να μην τους πιάνει κανένας.

 

Σε μια χώρα-κουτσουλιά, με οικονομικά μεγέθη της πλάκας, για μια ανθ-υπο-μιζούλα της συφοράς ο άλλος είχε ιδρύσει 400 εταιρείες ώστε να μεταφέρει λεφτά από τον Α στον Β.

Φαντάσου τι γίνεται τώρα στις χώρες που είναι 50 τάξεις μεγέθους πιο πλούσιες από την (Γ)Ελλάδα.

 

Για να ιδρύσεις 400 εταιρείες χρειάζεσαι ένα δίκτυο με περίπου 1.000 ανθρώπους (ερωμένες, ξαδέρφους, κουμπάρες κλπ) που θα βάλουν την υπογραφούλα τους, το ονοματάκι τους και θα κάνουν αυτό που θέλεις εσύ ακριβώς.

 

Αν μιλάμε για τα πραγματικά χοντρά λεφτά, τότε χρειάζεσαι ένα δίκτυο ~30.000 ανθρώπων που θα κάνουν ακριβώς αυτό που θέλεις εσύ.

 

Το "ακριβώς" τονίζεται επειδή το κόλπο με τις πολυγωνικές συναλλαγές δουλεύει όσο οι εμπλεκόμενοι κάνουν αυτό που θέλεις εσύ. Εσύ σαν αποδέκτης του χρήματος βρίσκεσαι στο τέλος του πολυγώνου. Αν έστω και μια από αυτές τις ενδιάμεσες εταιρείες στείλει τα λεφτά αλλού από εκεί που σχεδίασες, εσύ δεν παίρνεις τίποτα.

Νομικά, όλοι οι ενδιάμεσοι, όλες αυτές οι εταιρείες με τους χιλιάδες ιδιοκτήτες έχουν κάθε δικαίωμα να αγοράσουν / πουλήσουν ότι θέλουν σε όποιον θέλουν. Νομικά, δεν μπορείς να τους εμποδίσεις όλους αυτούς γιατί τότε θα φανεί το ονοματάκι σου και η απάτη σου. 

 

Πως λοιπόν εξασφαλίζεις ότι οι 400 (ή 1000) φαινομενικά και νομικά ανεξάρτητες εταιρείες που έφτιαξες θα δώσουν ακριβώς τα λεφτά όπως εσύ τα σχεδίασες ώστε να φτάσουν σε εσένα που βρίσκεσαι στο τέλος του πολυγώνου;

 

Η απάντηση είναι ο εκβιασμός. Στυγνός, ανόθευτος εκβιασμός. Ξέρεις τα πάντα για τους πάντες, κρατάς σημειώσεις για τους πάντες, εκβιάζεις τους πάντες. Νομικά όλοι αυτοί οι ξάδερφοι, κολλητοί, ερωμένες κλπ. είναι ανεξάρτητοι. Πρακτικά, τους κρατάς όλους από τα @@. 

Που καταλήγω; Ναι, μπορείς να πάρεις και να δώσεις (κρατικά, αλλά όχι μόνο) δισεκατομμύρια από όποιον θέλεις σε όποιον θέλεις. Νομιμότατα, χωρίς κανέναν κίνδυνο να επέμβει ο εισαγγελέας.

Για να μπορείς να το κάνεις αυτό χρειάζεσαι ένα δίκτυο χιλιάδων ανθρώπων που μπορείς να εκβιάσεις. Όσο πιο πολλούς εκβιάζεις, τόσο μεγαλύτερα τα ποσά που μπορείς να διακινήσεις.

* * * *

Που κολλάνε όλα τα παραπάνω; 

Πρώτον είναι όλα πασίγνωστα και μπανάλ. Δεν αποκαλύπτω εδώ κάποια μυστικά. Όλα όσα γράφω εδώ είναι της κατηγορίας "σπουδαία τα λάχανα". 

Δεν κάνω λοιπόν κάποια ενημέρωση ή καταγγελία, αφού αυτά τα ξέρουν όλοι. Δίνω μόνο ένα κριτήριο για να κρίνουμε έναν πολιτικό.

 

Ο προδότης πολιτικός, ο απατεώνας, το λαμόγιο χρησιμοποιεί αυτές τις πρακτικές, είναι στο πετσί του, αποτελούν το ψωμοτύρι του. 

Ο τίμιος πολιτικός αναδεικνύει αυτές τις πολιτικές, τις ξεσκεπάζει και φέρνει νόμους υπέρ της διαφάνειας.

 

* * * *

Τους τελευταίους μήνες ο δημόσιος λόγος στις ΗΠΑ κατακλύζεται από έναν καταδικασμένο παιδόφιλο που εκφράζει ακριβώς όσα γράφω πιο πάνω.

Επίτηδες δεν αναφέρω όνομα, βρίσκεται πάνω-πάνω σε όλες τις ειδήσεις, ιδίως τις αμερικάνικες. 

 

Αυτός ο παιδόφιλος ήταν γνωστός στις αρχές από το 2006 (βικιπέδια), καταδικάστηκε το 2011 και το 2019, όπου και τον αυτοκτόνησαν στο κελλί του.

 

Άφησε πίσω του έναν υπερτεράστιο όγκο σημειώσεων (άλλοι λένε 3, άλλοι 6 εκατομμύρια σελίδες), όπου αναφέρονται όσοι ανήκαν στο δίκτυο του και εκβίαζε.

Ανάμεσα τους όλη η πολιτική και οικονομική ελίτ Αμερικής, Ευρώπης και Ασίας. Αναφέρεται π.χ. ο Βαρουφάκης, η πριγκήπισσα της Νορβηγίας και πάμπολλοι άλλοι. Ίσως με αναφέρει κι εμένα κάπου ;-)

 

Εννοείται ότι το να βιάζεις ανήλικα αποτελεί ένα φριχτό έγκλημα. Ιδίως όταν συμμεττέχουν τόσα πολλά καθάρματα για τόσο μεγάλο διάστημα.

Το να σε αναφέρει ένας παιδόφιλος εγκληματίας στις σημειώσεις του δεν σε κάνει αυτόματα κι εσένα παιδόφιλο φυσικά. Αλλά οι σημειώσεις δείχνουν κάποιο οικονομικό αλισβερίσι με τον συγκεκριμένο.

 

Όλοι αυτοί οι βιασμοί οργανώνονταν από τον λεγάμενο για να μπορεί να εκβιάζει όσους συμμετείχαν στο κύκλωμα του.

Δεν είναι δυνατόν να κάθησε ο τύπος και να έγραψε 6 εκατομμύρια σελίδες με σημειώσεις έτσι για την πλάκα του, στο ντούκου. Πόσες εργατοώρες χρειάστηκε; Κάποιον λόγο είχε για να τεκμηριώνει με φωτογραφίες και σημειώσεις όλους αυτούς τους βιασμούς και τα οικονομικά αλισβερίσια. 

Υπήρξε λοιπόν αυτός ο άνθρωπος, έκανε αυτά που έκανε (φριχτά), τον καταδίκασαν, τον αυτοκτόνησαν. 

Πως θα αντιδρούσε ένας τίμιος πολιτικός σε όλα αυτά; Πως θα αντιδρούσε κάθε λογικός άνθρωπος;

 

Κάθε τίμιος πολιτικός θα έβγαινε και θα έλεγε ότι 

α) οι βιαστές θα πρέπει να τιμωρηθούν αμείλικτα, κάτι που είναι αρμοδιότητα της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης και  

β) πρέπει να φτιάξουμε διαφανείς διαδικασίες, ώστε τέτοιοι τύποι να μην μπορούν να στήνουν τέτοια εξωφρενικά δίκτυα παράνομων συναλλαγών.

 

Τι κάνουν αντί γι' αυτό οι διεφθαρμένοι μέχρι το μεδούλι, προδότες πολιτικοί των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ; 

Σκίζουν τις κυλότες τους να αποδείξουν ότι ο πολιτικός τους αντίπαλος (ο Τραμπ) βίαζε ανήλικα. ΜΟΝΟ αυτό, ΤΙΠΟΤΑ άλλο.
Παραβλέπουν - ΗΘΕΛΗΜΈΝΑ - όλο το κύκλωμα διακίνησης χρήματος, που στηρίζονταν στους εκβιασμούς. 

Παραβλέπουν - ΗΘΕΛΗΜΈΝΑ - όοοοοοολους τους άλλους βιασμούς ανηλίκων που έγιναν από τα άλλα καθάρματα.

 

Υστερία χωρίς προηγούμενο, δισεκατομμύρια δημοσιεύσεων, κραυγές και αφροί στα σόσιαλ, standup comedy. Τραμπ και πάλι Τραμπ και δώστου Τραμπ.

Ναι, ο Τραμπ εμφανίζεται στις σημειώσεις του λεγάμενου. Λογικό, ήταν κολλητάρια για ένα φεγγάρι. Μαζί με τον Τραμπ εμφανίζεται όλη η οικονομικο-πολιτική ελίτ 3 ηπείρων. Και λοιπόν τι αποδεικνύει αυτό;

 

Πρώτον ποτέ των ποτών δεν θα μπορέσουν να αποδείξουν ενώπιον δικαστηρίου ότι ο Τραμπ πήδαγε ανήλικα (και το ξέρουν αυτό). Αλλά ακόμα και αν το αποδείξουν, η μισή Αμερική θαυμάζει τον Τραμπ για την βαρβατίλα του. 

Ο Τραμπ μπορεί άνετα να βιάσει ένα ανήλικο πάνω στο γκαζόν του Λευκού Οίκου, να το δείξουν όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα σε ζωντανή μετάδοση και πάλι οι μισές ΗΠΑ θα τον ραίνουν με ροδοπέταλα.

Είναι φριχτό και αποτρόπαιο αυτό. Οι οπαδοί του Τραμπ εθελοτυφλούν ακόμα και στα πιο τερατώδη γεγονότα. Γι αυτήν την εθελοτυφλία οι Δημοκρατικοί είναι τουλάχιστον συνυπεύθυνοι.

 

Ρε διεφθαρμένε προδότη είσαι πολιτικός. Αποκαλύπτεται ένα σκάνδαλο με βιασμούς και οικονομικές απάτες δισεκατομμυρίων.

Πως θα έπρεπε να αντιδράσεις σε αυτό το σκάνδαλο, αν είχες ΙΧΝΟΣ τσίπας πάνω σου;  

Θα έλεγες ότι οι βιασμοί είναι φρικιαστικοί, αλλά για τους βιασμούς υπάρχουν ήδη οι νόμοι, υπάρχει ήδη η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη που θα κάνει την δουλειά της. Άρα, όσο αποτρόπαιοι και να είναι, οι βιασμοί δεν είναι δική σου αρμοδιότητα σαν πολιτικός.

 

Σαν πολιτικός η δική σου αρμοδιότητα είναι να ξεριζώσεις το νομικό και οικονομικό πλέγμα που επιτρέπει σε αυτά τα καθάρματα να στήνουν πολύγωνα εταιρειών και να διακινούν μάυρο χρήμα. 

Οι βιασμοί ανηλίκων είναι άλλωστε το μέσον για να γίνουν τα υπόλοιπα. Το πρώτο συνεπάγεται το δεύτερο. Αν ξεριζώσεις τις οικονομικές απάτες, δεν θα έχει κίνητρο ο κακοποιός να εκβιάζει το κύκλωμα του με ένοχες φωτογραφίες.

Αν αγνοείς την δουλειά σου (= να εμποδίζεις τις οικονομικές απάτες) και εστιάζεις μόνο στους βιασμούς ( = δουλειά της Δικαιοσύνης) είσαι απλά διεφθαρμένος.

 

Οι Δημοκρατικοί μετράνε το πόσες φορές εμφανίζεται ο Τραμπ στις σημειώσεις του κακοποιού. Και προσπαθούν να τον αποδείξουν σαν βιαστή για να πάρουν ψήφους. Ας δεχτούμε ότι είναι όντως βιαστής. Αλλά είναι η δουλειά της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης να το αποδείξει αυτό και να τιμωρήσει τον ένοχο. Για τα οικονομικά εγκλήματα που είναι η αρμοδιότητα σου σαν πολιτικού, τι έχεις να προτείνεις;

 

Για τα οικονομικά αλισβερίσια που φαίνονται ξεκάθαρα σε 6 εκατομμύρια σελίδες σημειώσεων, μούγκα στην στρούγκα.

Επειδή οι Δημοκρατικοί είναι οι ίδιοι χωμένοι μέχρι τον διεφθαρμένο λαιμό τους μέσα στις οικονομικές απάτες και τρέμουν μήπως και τυχόν στερέψει η πηγή του πλούτου τους.

* * * *

Ένας από τους πιο θεμελιώδεις πυλώνες κάθε δημοκρατικού Συντάγματος σε όλες τις χώρες, σε όλες τις εποχές είναι η διάκριση των εξουσιων. Κομμάτι της είναι η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Το πρώτο πράγμα που κάνει ένας δικτάτορας είναι να διασύρει τον θεσμό της Δικαιοσύνης και να τον κάνει τσιράκι του.

 

Η Δικαιοσύνη των ΗΠΑ είχε τα στοιχεία για τον εγκληματία από το 2006, τον καταδίκασε το 2011 και το 2019. Όταν τον αυτοκτόνησαν, αυτό το κάθαρμα έκτιε πολυετή ποινή φυλάκισης. Στο κελί του πέθανε, όχι σε κάποια έπαυλη.

Άρα η αμερικάνικη Δικαιοσύνη απέδειξε ήδη ότι λειτουργεί. Τα υπόλοιπα καθάρματα που βίαζαν παιδάκια ήταν ήδη γνωστά στην Δικαιοσύνη και θα έπαιρναν την σειρά τους. Δεν χρειάζεται να βγουν οι σημειώσεις στην φόρα, δεν χρειάζεται καμία υστερία στα μήδια, δεν χρειάζεται απολύτως τίποτα. Αφού οι δικαστές απέδειξαν ήδη ότι ξέρουν την δουλειά τους, εσύ γιατί υστεριάζεις έτσι;

Αλλά η Δικαιοσύνη δεν λειτουργεί με εκλογικούς ρυθμούς. Δεν ενδιαφέρεται για την ημερομηνία των επόμενων εκλογών, ενδιαφέρεται μόνο για στοιχεία και για ενόχους.

 

Αυτό δεν βολεύει τους προδότες του δημοκρατικού κόμματος των ΗΠΑ, που προτιμάνε να καταργήσουν την Δικαιοσύνη της χώρας τους, προτιμάνε να την κάνουν δικτατορία προκειμένου να κερδίσουν τις επόμενες εκλογές.

 

Τους δημοκρατικούς δεν τους ενδιαφέρει ούτε το ποιος είναι εγκληματίας που βιάζε ούτε το ποιος είναι απατεώνας και διακινούσε μαύρο χρήμα. Όλα τα εγκλήματα τους είναι αδιάφορα, εκτός από ένα. 

 

Το ένα που τους ενδιαφέρει είναι να δείξουν ότι ο Τραμπ πήδαγε ανήλικα. 

Και βίαζονται, καίγεται ο κώλος τους.

Αυτό πρέπει να το αποδείξουν πριν από την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Μετά την εκλογική ημερομηνία, να κι αν πήδαγε, να κι αν δεν πήδαγε - τους είναι αδιάφορο.

Δεν μπορούν να κερδίσουν τον Τραμπ στα ίσα με πολιτικά επιχειρήματα, γι' αυτό θέλουν να τον βγάλουν βιαστή - και μάλιστα πριν τις εκλογές. Στην προσπάθεια τους προτιμάνε την κατάλυση της Δικαιοσύνης - η κουτάλα είναι σημαντικότερη από την Δημοκρατία.

Είμαι 100% σίγουρος ότι μόλις ο Τραμπ εξαφανιστεί από την σκηνή, θα εξαφανιστεί ως δια μαγείας και όλο το σκάνδαλο. Οι διεφθαρμένοι Δημοκρατικοί ενδιαφέρονται μόνο για τον Τραμπ και μόνο μέχρι τις εκλογές. 

Λες και δεν υπάρχουν δισεκατομμύρια μαύρου χρήματος που διακινήθηκαν. Λες και δεν υπάρχουν 200 άλλοι που βίαζαν ανήλικα.

 

* * * *

Πως λύνεις  αυτήν την αμαρτωλή γεωμετρία του χρήματος; Είναι απλό, είναι πασίγνωστο - αλλά κανένας δεν θέλει να το κάνει.

Σπάσε τις συναλλαγές ανάμεσα σε εταιρείες - φάντασμα. Για αρχή, ξεκίνα να αποκλείεις το σύνολο του κρατικού χρήματος από εταιρείες που ιδρύθηκαν προχθές από ξαδέρφους και κολλητούς.