Μπούμερ εναντίον κλόουν

Γύρω στο 1950 γεννήθηκαν τα μωρά που αργότερα έγιναν η γενιά του '68, οι hippies.

 

Οι hippies ήταν παιδιά αστών που βγήκαν από βαθιά συντηρητικές κοινωνίες και θέλησαν να τις γκρεμίσουν. Πως; Με μουσική, με μαριχουάνα και κυρίως με ελεύθερο σεξ. 

Πριν το 1968 οι αμβλώσεις ήταν απαγορευμένες. Οι γυναίκες έπρεπε να έχουν έγγραφη άδεια του συζύγου τους για να δουλέψουν (στην "προηγμένη" Γερμανία αυτό). Στις βαλκανικές χώρες ακόμα έσφαζαν τα κορίτσια για "λόγους τιμής".

 

Το να πεις λοιπόν σε εκείνες τις εποχές ότι δεν υπάρχει ιδιοκτησία, όλα είναι κοινά, ότι όποιος θέλει μπορεί να κάνει σεξ με όποιον θέλει, ότι η γυναίκα έχει την ίδια φωνή με τον άντρα, αποτελούσε βαθιά επαναστατική πρόταση. 

Ο κόσμος μας όντως θα ήταν καλύτερος αν είχαν εφαρμοστεί αυτά. Αλλά οι hippies ήταν απελπιστικά λίγοι. Ούτε το 5% της νεολαίας, ούτε το 1% της κοινωνίας.

 

Παρά τον απελπιστικά μικρό αριθμό τους, οι hippies κατάφεραν να αλλάξουν τον κόσμο. Λίγο, ελάχιστα. Αλλά προσπάθησαν και κατάφεραν κάμποσα θετικά. Ακόμα και αν αγνοήσουμε όλα τα άλλα, η Μουσική που μας άφησαν ήταν ένα διαμάντι.

 

Για καλή τύχη όλων μας, τους hippies τους διαδέχτηκαν οι μπούμερς. Τα μωρά που γεννήθηκαν κάπου γύρω στο 1960. Αυτές τις χρονιές έγινε ένα μπουμ γεννήσεων (από εκεί και η λέξη). Οι μπούμερς αγκάλιασαν τις ιδέες των hippies, που στα μέσα των 70s είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται, και τους έδωσαν παράταση ζωής. 

Το ελεύθερο σεξ, ο αντικονφορμισμός, το σπάσιμο των μικροαστικών προτύπων, η αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας, η επανάσταση κράτησαν χάρη στους μπούμερς τουλάχιστον για ακόμα μια δεκαετία.

 

Ο Παπαντρίκος πούλησε "σοσιαλισμό" φορώντας ζιβάγκο αντί για γραβάτα και έγινε ήρωας. Το ζιβάγκο έδειχνε χίπικο αντικονφορμισμό. Αργότερα καποια σούργελα προσπάθησαν να πουλήσουν κι αυτά σοσιαλισμό χωρίς γραβάτα. Αλλά το 2015 δεν ήταν 1981.

 

Οι μπούμερς τα πήγαν κάπως καλύτερα από τους hippies. Δεν χρειάστηκε να ξεκινήσουν από το μηδέν, ήταν και αριθμητικά περισσότεροι (μπουμερς γαρ), οπότε επηρέασαν περισσότερο την κοινωνία.

 

Φυσικά, ήταν καταδικασμένοι να αποτύχουν. Άντε στα καλύτερα τους να έγιναν το 10% της νεολαίας. Πολύ λίγοι για να φέρουν πραγματικές αλλαγές. 

Άσε που το ελεύθερο σεξ σαν εργαλείο απελευθέρωσης είναι επαναστατικό μεν, ουτοπικό δε. 

Κάπου στις αρχές / μέσα των 80s ήρθε το aids και το θέμα με το ελεύθερο σεξ έληξε εκεί.

 

* * * *

Αυτό δεν είναι ένα νοσταλγικό ποστ για τον παλιό καλό καιρό και τις γενιές που χάθηκαν. Όπως όλα τα πρόσφατα ποστ μου και αυτό αφορά την Οικονομία. Προσπαθώ να περιγράψω το πως φτάσαμε εδώ και το τι πρέπει να κάνουμε από εδώ και πέρα - πατώντας πάνω σε οικονομικούς όρους. 

 

Η αναπόληση των hippies και των μπούμερς, η σύγκριση τους με τις σημερινές οικονομικά ενεργές γενιές δεν γίνεται με νοσταλγία. Γίνεται για να αποτυπώσω τι υπήρχε, τι υπάρχει και τι μπορεί να γίνει.

Ναι, οι σκέψεις μου πηγαίνουν δια της τεθλασμένης. Δικό μου είναι το μπλογκ, ότι θέλω γράφω ;-) 

Δεν κρίνω γενιές. Θεωρώ ανόητη την φράση ότι μια γενιά είναι "καλύτερη" από μια άλλη. Καλύτερη σε τι;

Όλες οι γενιές κάτι παίρνουν από τους προηγούμενους, κάτι αφήνουν στους επόμενους και κάποια μαλακία θα κάνουν όσο είναι στα πράγματα. Το θέμα μου δεν είναι να συγκρίνω τις γενιές. Είναι να συγκρίνω τις οικονομικές πρακτικές και τους στόχους της κάθε γενιάς. Το οικονομικό Τότε με το οικονομικό Τώρα.

 

Οι hippies και οι μπούμερς είχαν σαν στόχο να απελευθερώσουν την κοινωνία, να φτιάξουν τον κόσμο.

Είχαν σαν μέσον το ελεύθερο σεξ. 

Οι σημερινές γενιές έχουν σαν στόχο να πλουτίσουν σαν άτομα. Γρήγορα και χωρίς να δουλέψουν. 

Έχουν σαν μέσον το να γίνουν πουτάνες στο ονλυφανς και να παίρνουν λαϊκς.  

Και οι μεν και οι δε είχαν/έχουν εντελώς ουτοπικούς και μη πραγματοποιήσιμους στόχους.

Και οι μεν και οι δε χρησιμοποιού(σα)ν εντελώς λάθος μέσα. 

Αλλά πόσο τεράστιο είναι το χάσμα στους στόχους ανάμεσα 1968 και 2026...

Οι μεν χρησιμοποιούσαν το ελεύθερο σεξ για να φτιάξουν τον κόσμο. Οι δε χρησιμοποιούν το πληρωμένο σεξ για να βγάλουν φράγκα. Ω, τι κόσμος μπαμπά...

 

* * * *

Οι μπούμερς σήμερα θεωρούνται ξεπερασμένοι, συντηρητικοί. Η λέξη έγινε πλέον βρισιά. Όντως είναι ξεπερασμένοι και συντηρητικοί. Αλλά όχι επειδή είναι μπούμερ, επειδή είναι 60ρηδες και πάνω.

 

Δεν είναι η γενιά που σε κάνει συντηρητικό, είναι η ηλικία. Το να είσαι συντηρητικός στα 60+ σου είναι βιολογική πραγματικότητα. Δεν έχει καμία σχέση με το αν γεννήθηκες το 1900, το 1960 ή το 2010. Απλά αν τυχαίνει να γεννήθηκες το 2010 δεν έχεις βιώσει ακόμα το αίσθημα του να είσαι 60. 

Τι θα έπρεπε να φέρνει τρόμο στους σημερινούς νέους:

Οι hippies και οι μπούμερς ξεκίνησαν με όλον αυτόν τον αγνό ιδεαλισμό, από το όλοι-μαζί, όλα-κοινά, κάτω η ιδιοκτησία, make love not war και κατάντησαν κατάπτυστα συντηρητικά ανθρωπάκια.

Αν αυτοί που ξεκίνησαν έτσι κατάντησαν έτσι, που θα καταντήσουν οι σημερινοί νέοι σε 40 χρόνια;

Όταν σήμερα, στα 20 τους, στρίβει ο ένας το λαρύγγι του άλλου για τα λεφτά και τα λαϊκς, τι θα κάνουν στα 60 τους;

 

Οι μπούμερς ξεκίνησαν από το ελεύθερο σεξ, την ουτοπική κοινοκτημοσύνη και κατάντησαν μηχανικοί, δάσκαλοι και τεχνίτες. Συντηρητικοί μεν, μηχανικοί δε.

Οι σημερινές πουτάνες ονλυφανατζούδες, οι ινφλουένσερ, οι μπαρίστα και οι personal trainer τι σκοπεύουν να κάνουν όταν γίνουν 65;

 

Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι θα βγάλουν τα φράγκα που ονειρεύονται (ποσοστό επιτυχίας 0,0001% ), τι προοδευτικό και χρήσιμο θα κάνουν με αυτά; 

Ρε βλαμμένο, όταν βρίζεις σήμερα έναν μπούμερ επειδή είναι συντηρητικό ανθρωπάκι, εσύ τι ριζοσπαστικό και προοδευτικό σκοπεύεις να κάνεις στα 65 σου;

 

* * * *

Οι μπούμερς διευκόλυναν τους απατεώνες πολιτικούς στο να πουλήσουν το παραμύθι της αιώνιας οικονομικής ανάπτυξης. 

 

Οι μπούμερς δεν ήταν ούτε πιο ικανοί ούτε πιο έξυπνοι ούτε πιο εργατικοί σε σύγκριση με τις άλλες γενιές - προηγούμενες και επόμενες. Ήταν απλά αριθμητικά πολλοί. Πολλοί που έφτιαχναν, πολλοί που κατανάλωναν. Δεν είναι θέμα εργατικότητας ή ικανοτήτων, είναι θέμα αριθμών. Όσο έχεις πολλούς, μπορείς να πουλάς φούμαρα περί ανάπτυξης. 

 

Σήμερα οι μπούμερς έχουν γίνει 65+, είτε βρίσκονται ήδη στην σύνταξη, είτε θα την πάρουν στα επόμενα 2-3 χρόνια. Ακόμα και έτσι, πάλι οι μπούμερ βολεύουν την απάτη των μαυρογιαλούρων. Η οικονομία πηγαίνει κατά διαόλου, κανονικά όλοι αυτοί θα ήταν απολυμένοι άνεργοι δλδ. κάτι πολύ αρνητικό για έναν πολιτικό.

Αντί για άνεργοι είναι συνταξιούχοι. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν μαυρογιαλούρο για τον μεγάλο αριθμό των συνταξιούχων.

 

Παρά την - συγκυριακή και τυχαία - βοήθεια των μπούμερ προς τους πολιτικούς λόγω της ηλικίας τους, το οικονομικό μοντέλο καταρέει. Το παραμύθι της ανάπτυξης ήταν σάπιο τότε που ξεκίνησε και είναι ακόμα πιο σάπιο σήμερα.

 

Πρώτον λιγοστεύουν οι καταναλωτές. Σε ποιον θα πουλήσεις τώρα που έφυγαν οι πολυπληθείς μπούμερ και έμειναν κάτι λίγα άφραγκα μαλακισμένα που περιμένουν το χαρτζηλίκι από την γιαγιά για να αγοράσουν καφέ;

Πως θα πετύχεις ανάπτυξη, δηλαδή αύξηση των πωλήσεων σε όλο και λιγότερους καταναλωτές που διαθέτουν όλο και λιγότερα λεφτά;

 

Ναι, οκ, οι προδότες του δημοκρατικού κόμματος των ΗΠΑ και τα ευρωπαϊκά αστικά κόμματα κατάφεραν να δημιουργήσουν 500 απιθανοδισεκατομμυριούχους. Έφτιαξαν αυτά τα καθίκια έναν μπέζος και έναν μασκ που διαθέτουν 500+ δισεκατομμύρια ο καθένας χωρίς να πληρώνουν φόρους. Και λοιπόν τι έγινε; 

 

Ποιος θα αγοράσει όλα τα σκουπιδοπροϊόντα τους τώρα που έφυγαν οι μπούμερς; Αντε οι 500 πλούσιοι να αγοράσουν χρυσούς καμπινέδες και κότερα των 100 εκατομμυρίων (τα έχουν αγοράσει ήδη). Πόσους καμπινέδες και πόσα κότερα χρειάζεσαι ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ για να πετύχεις ανάπτυξη; Δεν βγαίνουν τα νούμερα.

 

Στο διάστημα 1993-2025 η περιουσία των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 465% ενώ οι μισθοί του κοσμάκη αυξήθηκαν κατά 5%. Μπράβο σας καθίκια δημοκρατικοί, τα καταφέρατε. Το πρόβλημα σας είναι ότι κάποιος που χθες είχε 100 δις και σήμερα έχει 200 δις δεν θα φέρει την ανάπτυξη που εξαγγέλετε. Γιατί ούτε θέλει ούτε μπορεί να καταναλώσει τα παραπανίσια. 

Όσο είχαμε τον μεγάλο αριθμό των μπούμερς που κατανάλωναν σπίτια και αυτοκίνητα, η κατάσταση σώζονταν. Τώρα που οι μπούμερς έγιναν συνταξιούχοι τι θα κάνετε; Θα φορολογήσετε τις ονλυφανατζούδες ή θα αναγκάσετε τους αυνάνες να αυνανίζονται ακόμα περισσότερο για να πληρώνουν περισσότερα στις πουτάνες; 

Η μήπως θα τους αναγκάσετε να πίνουν περισσότερους εσπρέσσο; 

Αν και αυτό το τελευταίο γίνεται ήδη. Όποιος περπατάει στον δρόμο χωρίς πλαστικό κύπελλο με καφέ στο χέρι, τουφεκίζεται.

Τι σκατά οικονομικό μοντέλο (ανάπτυξης) φτιάξατε ρε προδότες; Μόνο και μόνο για να δώσετε στους εαυτούς σας και σε μια δράκα επιτήδειων εκαντοντάδες δις - που είναι αδιάφορα για την Οικονομία. Οταν ήδη έχουν εφτά δις, τι σκατά το χρειάζονται το όγδοο;

 

Να μην μιλήσω για τις συντάξεις. Το 1960 δούλευαν 4 άνθρωποι και με τις κρατήσεις τους πλήρωνες 1 συνταξιούχο. Σήμερα δουλεύουν 1,5 άνθρωποι για να βγάλουν την σύνταξη 1 συνταξιούχου. 

Ο μεγάλος αριθμός των μπούμερ - που μόλις τώρα αρχίζει να αποτυπώνεται στο συνταξιοδοτικό - χειροτερεύει τις συνθήκες. Ακόμα λιγότεροι εργαζόμενοι θα πρέπει να πληρώνουν τις συντάξεις για ακόμα περισσότερους μπούμερ.

Το συνταξιοδοτικό έχει καταρρεύσει ήδη και το κρατάνε με ημίμετρα σε κατάσταση ζόμπι.

Μπορείς φυσικά να δολοφονήσεις (καταδικάσεις στην πείνα) όλους τους μπούμερ συνταξιούχους για να "σώσεις" το συνταξιοδοτικό. Μόνο που το συνταξιοδοτικό είναι το μικρότερο από τα προβλήματα σου.

 

Όλη η οικονομία κρατιέται με ημίμετρα. 

Δεν φταίνε οι μπούμερ γι' αυτό. 

Φταίει το συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο της clown economy. 

Φταίει ότι το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να πλουτίζεις τους ήδη πλούσιους.

Φταίει ότι χώνεις όλους τους υπόλοιπους σε μια κλόουν πραγματικότητα με άπειρα μπλιμπλίκια και φωτάκια, αλλά από φαϊ, στέγη, υγεία, παιδεία τίποτα.

 

* * * *

Ποια είναι τα ημίμετρα; Ένα το ανέφερα ήδη: Το να κρατάς υποχρεωτικά έναν καφέ στο χέρι, λες και δεν μπορείς να ζήσεις 15' χωρίς καφέ. 

Αυτή ακριβώς είναι η clown economy. Ένας πολύχρωμος παρδαλός κλόουν χοροπηδάει σαν μανιακός μπροστά στην μούρη σου, 24 Χ 7. 

 

Τα "καινούργια" και "απαραίτητα" προϊόντα εναλλάσσονται σε καταιγιστικό ρυθμό, σαν πολύχρωμα φωτάκια σε ένα διαρκές λουναπαρκ. Αλοίμονο σου αν είσαι χωρίς καφέ στο χέρι, αλοίμονο σου αν είσαι πολύ χοντρός ή πολύ αδύνατος, αν δεν πηγαίνεις στις ξαπλώστρες στα κωλονήσια, αν δεν τρως στα τρεντυ εστιατόρια, δεν διασκεδάζεις στα τρέντυ μαγαζιά και δεν φοράς τα viral ρούχα.

 

Οι κατάπτυστοι, συντηρητικοί και βλάκες μπούμερ έπαιρναν μια κιθάρα και ένα σληπιγκμπαγκ στην πλάτη και την έβγαζαν σε μια αμμουδιά για 3 μήνες. Με άφθονο και πλούσιο σε εναλλαγές σεξ από το πρωϊ μέχρι το βράδυ. Συν λίγο χασισάκι. Από τα γειτονικά μποστάνια έκλεβαν ντομάτες και καρπούζια. Άντε να πήγαιναν και σε κανένα ταβερνάκι του χωριού με ρεφενέ κρασί και σουβλάκι.

 

Ο σημερινός έξυπνος και προοδευτικός νεολαίος χρειάζεται ένα πεντοχίλιαρο για να πάει 10 μέρες διακοπές - άν του φτάσει. Και το αν θα πηδήξει σε αυτές τις 10 μέρες δεν είναι καθόλου σίγουρο.

 

Δεν φταίνε οι διαφορετικές γενιές σε τίποτα. Το έξυπνος/βλάκας που γράφω πιο πάνω είναι 100% ειρωνικό. Ούτε οι μπούμερ ήταν έξυπνοι ούτε οι σημερινοί είναι βλάκες. 

Η διαφορά δεν βρίσκεται στις γενιές, βρίσκεται στους κλόουν. Στην clown economy, τον παρδαλό κλόουν που σου πασσάρει διαρκώς σκουπιδοπροϊόντα και στην δήθεν διαρκή ανάπτυξη.

 

Όλο αυτό έχει ενορχηστρωθεί και εφαρμόζεται από προδότες πολιτικούς που έχουν σαν μόνη έγνοια το να χαρίσουν το 25ο δις σε αυτούς που έχουν ήδη 24.

 

Οι μπούμερς, αυτό το μικρό ποσοστό του 10% που κάποτε έζησαν σαν hippies, αυτοί που κάποτε θέλησαν να αλλάξουν τον κόσμο, ίσως θα μπορούσαν σήμερα να δημιουργήσουν οικονομικές νησίδες. 

Μικρές οικονομικές ανεξάρτητες και αυτοδύναμες οικονομικές μονάδες που θα παράγουν χρήσιμα πράγματα.

Έχουν τα φράγκα, τα κεφάλαια για να το κάνουν. Δεν ξέρω αν στα 65+ τους έχουν τις βιολογικές αντοχές. Και από την στιγμή που το μπούμερ θεωρείται βρισιά, σίγουρα δεν έχουν κανένα κίνητρο.

Για ποιον λόγο να (ξανα)θέλει σήμερα ένας 65ρης να ξαναφτιάξει τον κόσμο; Για να τον βρίζουν περισσότερο;

 

Η  clown economy είναι εδώ για να μείνει. 

Ότι είναι σημαντικό - φαγητό χωρίς δηλητήρια, αξιοπρεπές σπίτι, υγεία, παιδεία - θα γίνεται όλο και πιο απλησίαστο για όλο και περισσότερους. Αν το θέλεις, θα το πληρώσεις $$$$. Και για να μπορείς να το πληρώσεις, θα κάνεις αυτό που σου λέμε εμείς.

 

Ότι είναι φανταχτερό σκουπίδι και μπλιμπλίκι - φαστ φαγητό (ιδίως κρέας) με δηλητήρια, φαστ ρούχα, δηθενιά, μαζική "ψυχαγωγία" (κατευθυνόμενη φυσικά), σόσιαλ, τρεντ και βάϊραλ - θα γίνεται ολοένα πιο φτηνό, πιο προσιτό για όλους. Πιο δημοφιλές, πιο απαραίτητο για να ανήκεις κάπου, για να έχεις "φίλους".

Ένας πολύχρωμος κλόουν θα σου λέει διαρκώς τι δεν πρέπει να παραλείψεις να καταναλώσεις.

 

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι οι μπούμερς είναι πολύ τυχεροί που θα πεθάνουν σύντομα...