Μπούμερ εναντίον κλόουν

Γύρω στο 1950 γεννήθηκαν τα μωρά που αργότερα έγιναν η γενιά του '68, οι hippies.

 

Οι hippies ήταν παιδιά αστών που βγήκαν από βαθιά συντηρητικές κοινωνίες και θέλησαν να τις γκρεμίσουν. Πως; Με μουσική, με μαριχουάνα και κυρίως με ελεύθερο σεξ. 

Πριν το 1968 οι αμβλώσεις ήταν απαγορευμένες. Οι γυναίκες έπρεπε να έχουν έγγραφη άδεια του συζύγου τους για να δουλέψουν (στην "προηγμένη" Γερμανία αυτό). Στις βαλκανικές χώρες ακόμα έσφαζαν τα κορίτσια για "λόγους τιμής".

 

Το να πεις λοιπόν σε εκείνες τις εποχές ότι δεν υπάρχει ιδιοκτησία, όλα είναι κοινά, ότι όποιος θέλει μπορεί να κάνει σεξ με όποιον θέλει, ότι η γυναίκα έχει την ίδια φωνή με τον άντρα, αποτελούσε βαθιά επαναστατική πρόταση. 

Ο κόσμος μας όντως θα ήταν καλύτερος αν είχαν εφαρμοστεί αυτά. Αλλά οι hippies ήταν απελπιστικά λίγοι. Ούτε το 5% της νεολαίας, ούτε το 1% της κοινωνίας.

 

Παρά τον απελπιστικά μικρό αριθμό τους, οι hippies κατάφεραν να αλλάξουν τον κόσμο. Λίγο, ελάχιστα. Αλλά προσπάθησαν και κατάφεραν κάμποσα θετικά. Ακόμα και αν αγνοήσουμε όλα τα άλλα, η Μουσική που μας άφησαν ήταν ένα διαμάντι.

 

Για καλή τύχη όλων μας, τους hippies τους διαδέχτηκαν οι μπούμερς. Τα μωρά που γεννήθηκαν κάπου γύρω στο 1960. Αυτές τις χρονιές έγινε ένα μπουμ γεννήσεων (από εκεί και η λέξη). Οι μπούμερς αγκάλιασαν τις ιδέες των hippies, που στα μέσα των 70s είχαν αρχίσει να εξαφανίζονται, και τους έδωσαν παράταση ζωής. 

Το ελεύθερο σεξ, ο αντικονφορμισμός, το σπάσιμο των μικροαστικών προτύπων, η αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας, η επανάσταση κράτησαν χάρη στους μπούμερς τουλάχιστον για ακόμα μια δεκαετία.

 

Ο Παπαντρίκος πούλησε "σοσιαλισμό" φορώντας ζιβάγκο αντί για γραβάτα και έγινε ήρωας. Το ζιβάγκο έδειχνε χίπικο αντικονφορμισμό. Αργότερα καποια σούργελα προσπάθησαν να πουλήσουν κι αυτά σοσιαλισμό χωρίς γραβάτα. Αλλά το 2015 δεν ήταν 1981.

 

Οι μπούμερς τα πήγαν κάπως καλύτερα από τους hippies. Δεν χρειάστηκε να ξεκινήσουν από το μηδέν, ήταν και αριθμητικά περισσότεροι (μπουμερς γαρ), οπότε επηρέασαν περισσότερο την κοινωνία.

 

Φυσικά, ήταν καταδικασμένοι να αποτύχουν. Άντε στα καλύτερα τους να έγιναν το 10% της νεολαίας. Πολύ λίγοι για να φέρουν πραγματικές αλλαγές. 

Άσε που το ελεύθερο σεξ σαν εργαλείο απελευθέρωσης είναι επαναστατικό μεν, ουτοπικό δε. 

Κάπου στις αρχές / μέσα των 80s ήρθε το aids και το θέμα με το ελεύθερο σεξ έληξε εκεί.

 

* * * *

Αυτό δεν είναι ένα νοσταλγικό ποστ για τον παλιό καλό καιρό και τις γενιές που χάθηκαν. Όπως όλα τα πρόσφατα ποστ μου και αυτό αφορά την Οικονομία. Προσπαθώ να περιγράψω το πως φτάσαμε εδώ και το τι πρέπει να κάνουμε από εδώ και πέρα - πατώντας πάνω σε οικονομικούς όρους. 

 

Η αναπόληση των hippies και των μπούμερς, η σύγκριση τους με τις σημερινές οικονομικά ενεργές γενιές δεν γίνεται με νοσταλγία. Γίνεται για να αποτυπώσω τι υπήρχε, τι υπάρχει και τι μπορεί να γίνει.

Ναι, οι σκέψεις μου πηγαίνουν δια της τεθλασμένης. Δικό μου είναι το μπλογκ, ότι θέλω γράφω ;-) 

Δεν κρίνω γενιές. Θεωρώ ανόητη την φράση ότι μια γενιά είναι "καλύτερη" από μια άλλη. Καλύτερη σε τι;

Όλες οι γενιές κάτι παίρνουν από τους προηγούμενους, κάτι αφήνουν στους επόμενους και κάποια μαλακία θα κάνουν όσο είναι στα πράγματα. Το θέμα μου δεν είναι να συγκρίνω τις γενιές. Είναι να συγκρίνω τις οικονομικές πρακτικές και τους στόχους της κάθε γενιάς. Το οικονομικό Τότε με το οικονομικό Τώρα.

 

Οι hippies και οι μπούμερς είχαν σαν στόχο να απελευθερώσουν την κοινωνία, να φτιάξουν τον κόσμο.

Είχαν σαν μέσον το ελεύθερο σεξ. 

Οι σημερινές γενιές έχουν σαν στόχο να πλουτίσουν σαν άτομα. Γρήγορα και χωρίς να δουλέψουν. 

Έχουν σαν μέσον το να γίνουν πουτάνες στο ονλυφανς και να παίρνουν λαϊκς.  

Και οι μεν και οι δε είχαν/έχουν εντελώς ουτοπικούς και μη πραγματοποιήσιμους στόχους.

Και οι μεν και οι δε χρησιμοποιού(σα)ν εντελώς λάθος μέσα. 

Αλλά πόσο τεράστιο είναι το χάσμα στους στόχους ανάμεσα 1968 και 2026...

Οι μεν χρησιμοποιούσαν το ελεύθερο σεξ για να φτιάξουν τον κόσμο. Οι δε χρησιμοποιούν το πληρωμένο σεξ για να βγάλουν φράγκα. Ω, τι κόσμος μπαμπά...

 

* * * *

Οι μπούμερς σήμερα θεωρούνται ξεπερασμένοι, συντηρητικοί. Η λέξη έγινε πλέον βρισιά. Όντως είναι ξεπερασμένοι και συντηρητικοί. Αλλά όχι επειδή είναι μπούμερ, επειδή είναι 60ρηδες και πάνω.

 

Δεν είναι η γενιά που σε κάνει συντηρητικό, είναι η ηλικία. Το να είσαι συντηρητικός στα 60+ σου είναι βιολογική πραγματικότητα. Δεν έχει καμία σχέση με το αν γεννήθηκες το 1900, το 1960 ή το 2010. Απλά αν τυχαίνει να γεννήθηκες το 2010 δεν έχεις βιώσει ακόμα το αίσθημα του να είσαι 60. 

Τι θα έπρεπε να φέρνει τρόμο στους σημερινούς νέους:

Οι hippies και οι μπούμερς ξεκίνησαν με όλον αυτόν τον αγνό ιδεαλισμό, από το όλοι-μαζί, όλα-κοινά, κάτω η ιδιοκτησία, make love not war και κατάντησαν κατάπτυστα συντηρητικά ανθρωπάκια.

Αν αυτοί που ξεκίνησαν έτσι κατάντησαν έτσι, που θα καταντήσουν οι σημερινοί νέοι σε 40 χρόνια;

Όταν σήμερα, στα 20 τους, στρίβει ο ένας το λαρύγγι του άλλου για τα λεφτά και τα λαϊκς, τι θα κάνουν στα 60 τους;

 

Οι μπούμερς ξεκίνησαν από το ελεύθερο σεξ, την ουτοπική κοινοκτημοσύνη και κατάντησαν μηχανικοί, δάσκαλοι και τεχνίτες. Συντηρητικοί μεν, μηχανικοί δε.

Οι σημερινές πουτάνες ονλυφανατζούδες, οι ινφλουένσερ, οι μπαρίστα και οι personal trainer τι σκοπεύουν να κάνουν όταν γίνουν 65;

 

Ακόμα και αν υποθέσουμε ότι θα βγάλουν τα φράγκα που ονειρεύονται (ποσοστό επιτυχίας 0,0001% ), τι προοδευτικό και χρήσιμο θα κάνουν με αυτά; 

Ρε βλαμμένο, όταν βρίζεις σήμερα έναν μπούμερ επειδή είναι συντηρητικό ανθρωπάκι, εσύ τι ριζοσπαστικό και προοδευτικό σκοπεύεις να κάνεις στα 65 σου;

 

* * * *

Οι μπούμερς διευκόλυναν τους απατεώνες πολιτικούς στο να πουλήσουν το παραμύθι της αιώνιας οικονομικής ανάπτυξης. 

 

Οι μπούμερς δεν ήταν ούτε πιο ικανοί ούτε πιο έξυπνοι ούτε πιο εργατικοί σε σύγκριση με τις άλλες γενιές - προηγούμενες και επόμενες. Ήταν απλά αριθμητικά πολλοί. Πολλοί που έφτιαχναν, πολλοί που κατανάλωναν. Δεν είναι θέμα εργατικότητας ή ικανοτήτων, είναι θέμα αριθμών. Όσο έχεις πολλούς, μπορείς να πουλάς φούμαρα περί ανάπτυξης. 

 

Σήμερα οι μπούμερς έχουν γίνει 65+, είτε βρίσκονται ήδη στην σύνταξη, είτε θα την πάρουν στα επόμενα 2-3 χρόνια. Ακόμα και έτσι, πάλι οι μπούμερ βολεύουν την απάτη των μαυρογιαλούρων. Η οικονομία πηγαίνει κατά διαόλου, κανονικά όλοι αυτοί θα ήταν απολυμένοι άνεργοι δλδ. κάτι πολύ αρνητικό για έναν πολιτικό.

Αντί για άνεργοι είναι συνταξιούχοι. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν μαυρογιαλούρο για τον μεγάλο αριθμό των συνταξιούχων.

 

Παρά την - συγκυριακή και τυχαία - βοήθεια των μπούμερ προς τους πολιτικούς λόγω της ηλικίας τους, το οικονομικό μοντέλο καταρέει. Το παραμύθι της ανάπτυξης ήταν σάπιο τότε που ξεκίνησε και είναι ακόμα πιο σάπιο σήμερα.

 

Πρώτον λιγοστεύουν οι καταναλωτές. Σε ποιον θα πουλήσεις τώρα που έφυγαν οι πολυπληθείς μπούμερ και έμειναν κάτι λίγα άφραγκα μαλακισμένα που περιμένουν το χαρτζηλίκι από την γιαγιά για να αγοράσουν καφέ;

Πως θα πετύχεις ανάπτυξη, δηλαδή αύξηση των πωλήσεων σε όλο και λιγότερους καταναλωτές που διαθέτουν όλο και λιγότερα λεφτά;

 

Ναι, οκ, οι προδότες του δημοκρατικού κόμματος των ΗΠΑ και τα ευρωπαϊκά αστικά κόμματα κατάφεραν να δημιουργήσουν 500 απιθανοδισεκατομμυριούχους. Έφτιαξαν αυτά τα καθίκια έναν μπέζος και έναν μασκ που διαθέτουν 500+ δισεκατομμύρια ο καθένας χωρίς να πληρώνουν φόρους. Και λοιπόν τι έγινε; 

 

Ποιος θα αγοράσει όλα τα σκουπιδοπροϊόντα τους τώρα που έφυγαν οι μπούμερς; Αντε οι 500 πλούσιοι να αγοράσουν χρυσούς καμπινέδες και κότερα των 100 εκατομμυρίων (τα έχουν αγοράσει ήδη). Πόσους καμπινέδες και πόσα κότερα χρειάζεσαι ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ για να πετύχεις ανάπτυξη; Δεν βγαίνουν τα νούμερα.

 

Στο διάστημα 1993-2025 η περιουσία των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 465% ενώ οι μισθοί του κοσμάκη αυξήθηκαν κατά 5%. Μπράβο σας καθίκια δημοκρατικοί, τα καταφέρατε. Το πρόβλημα σας είναι ότι κάποιος που χθες είχε 100 δις και σήμερα έχει 200 δις δεν θα φέρει την ανάπτυξη που εξαγγέλετε. Γιατί ούτε θέλει ούτε μπορεί να καταναλώσει τα παραπανίσια. 

Όσο είχαμε τον μεγάλο αριθμό των μπούμερς που κατανάλωναν σπίτια και αυτοκίνητα, η κατάσταση σώζονταν. Τώρα που οι μπούμερς έγιναν συνταξιούχοι τι θα κάνετε; Θα φορολογήσετε τις ονλυφανατζούδες ή θα αναγκάσετε τους αυνάνες να αυνανίζονται ακόμα περισσότερο για να πληρώνουν περισσότερα στις πουτάνες; 

Η μήπως θα τους αναγκάσετε να πίνουν περισσότερους εσπρέσσο; 

Αν και αυτό το τελευταίο γίνεται ήδη. Όποιος περπατάει στον δρόμο χωρίς πλαστικό κύπελλο με καφέ στο χέρι, τουφεκίζεται.

Τι σκατά οικονομικό μοντέλο (ανάπτυξης) φτιάξατε ρε προδότες; Μόνο και μόνο για να δώσετε στους εαυτούς σας και σε μια δράκα επιτήδειων εκαντοντάδες δις - που είναι αδιάφορα για την Οικονομία. Οταν ήδη έχουν εφτά δις, τι σκατά το χρειάζονται το όγδοο;

 

Να μην μιλήσω για τις συντάξεις. Το 1960 δούλευαν 4 άνθρωποι και με τις κρατήσεις τους πλήρωνες 1 συνταξιούχο. Σήμερα δουλεύουν 1,5 άνθρωποι για να βγάλουν την σύνταξη 1 συνταξιούχου. 

Ο μεγάλος αριθμός των μπούμερ - που μόλις τώρα αρχίζει να αποτυπώνεται στο συνταξιοδοτικό - χειροτερεύει τις συνθήκες. Ακόμα λιγότεροι εργαζόμενοι θα πρέπει να πληρώνουν τις συντάξεις για ακόμα περισσότερους μπούμερ.

Το συνταξιοδοτικό έχει καταρρεύσει ήδη και το κρατάνε με ημίμετρα σε κατάσταση ζόμπι.

Μπορείς φυσικά να δολοφονήσεις (καταδικάσεις στην πείνα) όλους τους μπούμερ συνταξιούχους για να "σώσεις" το συνταξιοδοτικό. Μόνο που το συνταξιοδοτικό είναι το μικρότερο από τα προβλήματα σου.

 

Όλη η οικονομία κρατιέται με ημίμετρα. 

Δεν φταίνε οι μπούμερ γι' αυτό. 

Φταίει το συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο της clown economy. 

Φταίει ότι το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να πλουτίζεις τους ήδη πλούσιους.

Φταίει ότι χώνεις όλους τους υπόλοιπους σε μια κλόουν πραγματικότητα με άπειρα μπλιμπλίκια και φωτάκια, αλλά από φαϊ, στέγη, υγεία, παιδεία τίποτα.

 

* * * *

Ποια είναι τα ημίμετρα; Ένα το ανέφερα ήδη: Το να κρατάς υποχρεωτικά έναν καφέ στο χέρι, λες και δεν μπορείς να ζήσεις 15' χωρίς καφέ. 

Αυτή ακριβώς είναι η clown economy. Ένας πολύχρωμος παρδαλός κλόουν χοροπηδάει σαν μανιακός μπροστά στην μούρη σου, 24 Χ 7. 

 

Τα "καινούργια" και "απαραίτητα" προϊόντα εναλλάσσονται σε καταιγιστικό ρυθμό, σαν πολύχρωμα φωτάκια σε ένα διαρκές λουναπαρκ. Αλοίμονο σου αν είσαι χωρίς καφέ στο χέρι, αλοίμονο σου αν είσαι πολύ χοντρός ή πολύ αδύνατος, αν δεν πηγαίνεις στις ξαπλώστρες στα κωλονήσια, αν δεν τρως στα τρεντυ εστιατόρια, δεν διασκεδάζεις στα τρέντυ μαγαζιά και δεν φοράς τα viral ρούχα.

 

Οι κατάπτυστοι, συντηρητικοί και βλάκες μπούμερ έπαιρναν μια κιθάρα και ένα σληπιγκμπαγκ στην πλάτη και την έβγαζαν σε μια αμμουδιά για 3 μήνες. Με άφθονο και πλούσιο σε εναλλαγές σεξ από το πρωϊ μέχρι το βράδυ. Συν λίγο χασισάκι. Από τα γειτονικά μποστάνια έκλεβαν ντομάτες και καρπούζια. Άντε να πήγαιναν και σε κανένα ταβερνάκι του χωριού με ρεφενέ κρασί και σουβλάκι.

 

Ο σημερινός έξυπνος και προοδευτικός νεολαίος χρειάζεται ένα πεντοχίλιαρο για να πάει 10 μέρες διακοπές - άν του φτάσει. Και το αν θα πηδήξει σε αυτές τις 10 μέρες δεν είναι καθόλου σίγουρο.

 

Δεν φταίνε οι διαφορετικές γενιές σε τίποτα. Το έξυπνος/βλάκας που γράφω πιο πάνω είναι 100% ειρωνικό. Ούτε οι μπούμερ ήταν έξυπνοι ούτε οι σημερινοί είναι βλάκες. 

Η διαφορά δεν βρίσκεται στις γενιές, βρίσκεται στους κλόουν. Στην clown economy, τον παρδαλό κλόουν που σου πασσάρει διαρκώς σκουπιδοπροϊόντα και στην δήθεν διαρκή ανάπτυξη.

 

Όλο αυτό έχει ενορχηστρωθεί και εφαρμόζεται από προδότες πολιτικούς που έχουν σαν μόνη έγνοια το να χαρίσουν το 25ο δις σε αυτούς που έχουν ήδη 24.

 

Οι μπούμερς, αυτό το μικρό ποσοστό του 10% που κάποτε έζησαν σαν hippies, αυτοί που κάποτε θέλησαν να αλλάξουν τον κόσμο, ίσως θα μπορούσαν σήμερα να δημιουργήσουν οικονομικές νησίδες. 

Μικρές οικονομικές ανεξάρτητες και αυτοδύναμες οικονομικές μονάδες που θα παράγουν χρήσιμα πράγματα.

Έχουν τα φράγκα, τα κεφάλαια για να το κάνουν. Δεν ξέρω αν στα 65+ τους έχουν τις βιολογικές αντοχές. Και από την στιγμή που το μπούμερ θεωρείται βρισιά, σίγουρα δεν έχουν κανένα κίνητρο.

Για ποιον λόγο να (ξανα)θέλει σήμερα ένας 65ρης να ξαναφτιάξει τον κόσμο; Για να τον βρίζουν περισσότερο;

 

Η  clown economy είναι εδώ για να μείνει. 

Ότι είναι σημαντικό - φαγητό χωρίς δηλητήρια, αξιοπρεπές σπίτι, υγεία, παιδεία - θα γίνεται όλο και πιο απλησίαστο για όλο και περισσότερους. Αν το θέλεις, θα το πληρώσεις $$$$. Και για να μπορείς να το πληρώσεις, θα κάνεις αυτό που σου λέμε εμείς.

 

Ότι είναι φανταχτερό σκουπίδι και μπλιμπλίκι - φαστ φαγητό (ιδίως κρέας) με δηλητήρια, φαστ ρούχα, δηθενιά, μαζική "ψυχαγωγία" (κατευθυνόμενη φυσικά), σόσιαλ, τρεντ και βάϊραλ - θα γίνεται ολοένα πιο φτηνό, πιο προσιτό για όλους. Πιο δημοφιλές, πιο απαραίτητο για να ανήκεις κάπου, για να έχεις "φίλους".

Ένας πολύχρωμος κλόουν θα σου λέει διαρκώς τι δεν πρέπει να παραλείψεις να καταναλώσεις.

 

Μερικές φορές σκέφτομαι ότι οι μπούμερς είναι πολύ τυχεροί που θα πεθάνουν σύντομα...

Πως φτιάχνεις μια βιομηχανία

Κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα υπήρχαν τρεις εναλλακτικές για να καλύψεις μεγάλες αποστάσεις. Τα άλογα, ο σιδηρόδρομος και τα αυτοκίνητα.

Σήμερα ξέρουμε ότι επικράτησε το αυτοκίνητο. Tότε αυτό δεν ήταν καθόλου σίγουρο.

 

Σήμερα θεωρούμε  π.χ. αυτονόητο ότι το αυτοκίνητο είναι ταχύτερο από το άλογο. Αλλά τότε τα αυτοκίνητα είχαν μέση ταχύτητα 10 χλμ/ώρα για 2 επιβάτες ενώ μια άμαξα γύρω στα 12 χ.α.ω. για 6 επιβάτες. Τα δε τραίνα είχαν μέση ταχύτητα 25 χ.α.ω. για 200 επιβάτες.

 

Το κριτήριο της επικράτησης δεν ήταν η ταχύτητα, αλλά οι υποδομές.

Οι άμαξες χρειάζονται σταθμούς ανεφοδιασμού με φρέσκα άλογα. Κανένα άλογο δεν μπορεί να τραβήξει άμαξα για 2 συνεχόμενες μέρες, στο τέλος της ημέρας πρέπει να το αλλάξεις.

Ο σιδηρόδρομος χρειάζεται ράγιες και ατμομηχανές.

Το αυτοκίνητο χρειάζεται δρόμους - κατά προτίμηση ασφαλτοστρωμένους. Αλλά και καύσιμο. Χωρίς δίκτυο βενζινάδικων δεν πας πουθενά.

 

Εδώ ακριβώς έρχεται η πολιτική και καθορίζει τι θα γίνει στον κόσμο. Καμία εταιρεία, όσο μεγάλη και αν είναι, δεν μπορεί (ούτε θέλει) να φτιάξει τις υποδομές μόνη της. Τις υποδομές τις φτιάχνει πάντα το κράτος. Το αν φτιάξει υποδομές για αυτοκίνητα είτε υποδομές για σιδηρόδρομους, το αποφασίζουν οι πολιτικοί.

 

Αν οι πολιτικοί του 19ου αιώνα είχαν στρώσει τις χώρες με σιδηροδρομικές ράγιες αντί για δρόμους, σήμερα δεν θα υπήρχε αυτοκινητοβιομηχανία. 

Έτσι εξηγείται η στενή διαπλοκή των πολιτικών με τις εταιρείες. Όταν τα κέρδη, η ύπαρξη η ίδια της εταιρείας σου εξαρτιέται από την υπογραφή ενός υπουργού, ΦΥΣΙΚΑ και θα προσπαθήσεις να επηρεάσεις αυτήν την υπογραφή. Με θεμιτό τρόπο (λόμπυ) ή αθέμιτο τρόπο (μίζες).

Πως όμως γίνεται ακριβώς η δουλειά;

Για να καταλάβουμε την διαδικασία πρέπει να ξέρουμε απλά Οικονομικά. Κάθε εταιρεία έχει τα λεγόμενα εσωτερικά και εξωτερικά έξοδα. Τα εσωτερικά έξοδα είναι ότι πληρώνει η εταιρεία για να παράγει αυτό που πουλάει. Π.χ. μια ταβέρνα πρέπει να πληρώσει ενοίκιο, τα ζαρζαβατικά, τους σερβιτόρους κ.ο.κ.

 

Τα εξωτερικά έξοδα (externalities) είναι αυτό που πληρώνει Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ σε μια επιχείρηση προκειμένου η τελευταία να πουλάει. Π.χ. ένας δρόμος που θα φέρνει τους πελάτες στην ταβέρνα. Ένα σύστημα απορριμάτων που θα διαχειρίζεται τον τεράστιο όγκο των σκουπιδιών. 

 

Η μία επιδότηση. Η επιδότηση είναι η πιο άμεση και η πιο φανερή μεταφορά χρημάτων από την κοινωνία σε μια επιχείρηση. Αλλά μακράν όχι η πιο διαδεδομένη.

Στις παλιές οικονομίες, τα έξοδα ήταν κυρίως εσωτερικά. Το κέρδος έβγαινε από το υψηλής ποιότητας προϊόν και την διαφορά ανάμεσα σε πωλήσεις μείον εσωτερικό κόστος.

Αυτήν την ονομάζω τίμια επιχειρηματικότητα. Φτιάχνεις κάτι, το πουλάς, βγάζεις κέρδος, πληρώνεις φόρους. Έσοδα / έξοδα.

 

Οι  σημερινές εταιρείες, δεν κερδίζουν από τα άχρηστα (σκουπιδο)προϊόντα που πουλάνε. Κερδίζουν επειδή έχουν μετατρέψει - με την βοήθεια των πολιτικών - σχεδόν τα πάντα σε externality. Με άλλα λόγια, κερδίζουν επειδή κρατάνε τα έσοδα δικά τους, τα έξοδα στην κοινωνία.

 

Άπειρα παραδείγματα. Ο τουρισμός ζει και ανθίζει αποκλειστικά και μόνο επειδή  η κοινωνία πληρώνει τα αεροδρόμια, τα λιμάνια, τα σκουπίδια, τα απόβλητα, τον θόρυβο, την βρώμα κλπ κλπ. Για τις τουριστικές επιχειρήσεις, όλα αυτά είναι externalities. Δεν πληρώνουν οι ίδιοι δρόμους λιμάνια και αποχετεύσεις, πληρώνει η κοινωνία.

Αν τα κωλονήσια έπρεπε να πληρώσουν από την τσέπη τους τα αεροδρόμια, τα λιμάνια και το νερό που πίνουν, δεν θα υπήρχε τουρισμός ούτε για δείγμα.

 

Άλλο παράδειγμα. Ένα πυρηνικό εργοστάσιο παράγει ρεύμα και το πουλάει. Αλλά τα πυρηνικά απόβλητα είναι externality, δλδ πρόβλημα της κοινωνίας. 

Βγαίνουν κάτι απατεώνες φωστήρες και λένε "μια κιλοβατώρα από τα πυρηνικά είναι φτηνότερη από τις ΑΠΕ". Δεν υπολογίζουν όμως το κόστος για τα απόβλητα γιατί αυτό δεν μπαίνει στην τιμή της κιλοβατώρας.

Είναι καθοριστικό εδώ να καταλάβουμε τον ρόλο της πολιτικής και αυτόν της διαπλοκής. Δεν μπορεί ο βιομήχανος να αποφασίσει μόνος του αυθαίρετα ποιος δρόμος και ποιο λιμάνι θα χτιστεί. Δεν μπορεί να αποφασίσει αν το περιβαλλοντικό κόστος για τα απόβλητα θα επιβαρύνει αυτόν ή αν θα το αναλάβει το κράτος.

 

Όλα αυτά είναι πολιτικές αποφάσεις. Εξαρτώνται από την υπογραφή ενός υπουργού. Αυτά κάνουν την διαπλοκή απαραίτητο συστατικό. Αν δεν επηρεάσεις τον υπουργό, ίσως σε βάλει να πληρώνεις για τα σκουπίδια που παράγεις και τότε φαλίρησες.

Όταν μια υπογραφή υπουργού σημαίνει ότι μία εταιρεία θα φαλιρήσει και μια άλλη θα γιγαντωθεί, τότε καταλαβαίνουμε γιατί η Ε.Ε. στις Βρυξέλλες έχει 720 εκλεγμένους ευρωβουλευτές και ταυτόχρονα 6.000 μη εκλεγμένους λομπίστες. Στην Γερμανία, σε 650 εκλεγμένους βουλευτές αντιστοιχούν 6.900 (10Χ τόσοι) επίσημα δηλωμένοι λομπίστες. Η διαπλοκή είναι θεσμός.

Συμπληρωματικά υπάρχουν τα κρυφά και τα παράνομα που δεν τα ξέρουμε.

Εμείς οι απλοί άνθρωποι φανταζόμαστε τους διαπλεκόμενους πολιτικούς και επιχειρηματίες να συναντιώνται σε μυστικά υπόγεια φορώντας κουκούλες και να ανταλλάσσουν κούτες με χαρτονομίσματα. Εχουν γίνει και τέτοια. Ποιος δεν θυμάται τα πάμπερς του Κοσκωτά που πήγαιναν στον Παπαντρίκο τον Μέγα; 

Αλλά η μεγάλη μπάζα γίνεται φανερά μπροστά μας. Ένας δρόμος στο σημείο Χ που θεωρητικά ωφελεί την χώρα (5%) και πρακτικά φέρνει στον επιχειρηματία μερικά δις (95%). Ένας Ψ νόμος που κι αυτός πάντα για το καλό της χώρας - στην θεωρία - φτιάχνεται αλλά στην πράξη επιτρέπει σε μια εταιρεία να βγάλει δις.

 

Έτσι φτιάχνονται τα χοντρά λεφτά. Δίνεις κατιτις στον πολιτικό, ο πολιτικός νομοθετεί ότι τα έξοδα σου είναι externalities (αρα δεν τα πληρώνεις εσύ, τα πληρώνει ο κοσμάκης) και εσύ παντελονιάζεις $$$$$.

 

Το κερασάκι: Οι πολιτικοί ψηφίζονται για το "πρόσωπο" που δείχνουν (ο ηγέτης, ο δυναμικός, ο καλός οικογενειάρχης) και τις προεκλογικές υποσχέσεις που δίνουν (θα σας φτιάξουμε γεφύρια). 

Κανένας δεν ασχολείται με το αν 6 μήνες μετά τις εκλογές περνάει ένας νόμος που λέει π.χ. ότι μερικά δις κόστους για την βιομηχανία ΧΥ μετατρέπονται σε externalities και τα πληρώνει η κοινωνία.

* * * *

Κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα της Δημοκρατίας. Οι πολίτες δεν είναι ηλίθιοι. Ούτε έχουν μαζικές παρακρούσεις και ψυχοπαθολογικά τραλαλά. Ούτε ψηφίζουν με κριτήριο του αν οι παππούδες τους πριν 150 χρόνια έχασαν έναν πόλεμο. Μερικοί συνομωσιολόγοι τα πιστεύουν αυτά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και λογικά. 

 

Οι πολίτες βλέπουν ότι στις Δημοκρατίες οι αποφάσεις παίρνονται στην τελική από τα λόμπυ των διάφορων συμφερόντων. Οι πολιτικοί ψηφίζονται για να φέρουν το καλό του λαού και στην τελική ασχολούνται μόνο με το καλό των εταιρειών που τους μιζώνουν.

 

Πάντα γίνονταν αυτό - δεν είναι καινούργιο φρούτο. Αλλά παλιά τηρούνταν κάποια προσχήματα, έμπαιναν κάποια όρια. Εδώ και 10-15 χρόνια έχει χαθεί κάθε μέτρο, η απληστία έχει χτυπήσει ταβάνι.

 

Όταν το πουλόβερ παραξηλώνεται, οι πολίτες χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην Δημοκρατία και προτιμάνε έναν γελοίο τσαρλατάνο δικτάτορα που λέει "ΕΓΩ θα παίρνω αποφάσεις με μια υπογραφή και θα σας σώσω". Εκεί που το ίδιο το κράτος έχει γκρεμίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, εκεί που οι πολίτες βλέπουν ότι κανένας δεν ενδιαφέρεται γι' αυτούς, εκεί ανθίζουν οι δικτάτορες και οι λαϊκιστές.

 

Ιστορικά, η εμπιστοσύνη άρχισε να χάνεται μετά την κατάρρευση της εσσδ, το 1990. Τα τελευταία της υπολείμματα χάθηκαν λίγο μετά τον κόβιντ (2021). Σήμερα ανεβαίνουν στην εξουσία ψυχοπαθείς δικτάτορες, επειδή ακριβώς οι πολίτες προτιμάνε έναν ηλίθιο που θέλει (δήθεν) να ανατρέψει τα πάντα. Όταν η Δημοκρατία δεν μπορεί να σου καλυτερέψει την ζωή, θα ψηφίσεις τον πιο πορτοκαλί μπαλαφάρα.

* * * *

Τα δύο πιο τρανταχτά παραδείγματα αυτής της ιστορίας: Ενέργεια και Τροφή. Με άλλα λόγια, πετρέλαια και κτηνοτροφία.  

 

Είναι ασύλληπτα τα ποσά που χαρίζονται στην βιομηχανία πετρελαίου και την βιομηχανία κρέατος. Είτε με την μορφή άμεσων επιδοτήσεων είτε με την μορφή "μετατρέπουμε τα έξοδα σου σε externalities και στα πληρώνει η κοινωνία".

 

Θα μπορούσα να γεμίσω βιβλία με το πως οι νόμοι φτιάχνονται ειδικά για να ενισχύσουν τα πετρέλαια και το κρέας. Αυτό ισχύει ΙΔΙΩΣ στις δικτατορίες. Δεν αποτελεί σύμπτωση, είναι ηθελημένο. Όσο πιο ισχυρός ο δικτάτορας στην κάθε χώρα, τόσο μεγαλύτερη η επιδότηση προς αυτά τα δύο. 

Γιατί όμως ειδικά αυτά; Γιατί (ιδίως) ένας δικτάτορας επιδοτεί τα πετρέλαια και το κρέας και δεν επιδοτεί π.χ. τους ανεμόμυλους και τα μπρόκολα; 

Η απάντηση βρίσκεται πάλι στα externalities. Οι ανεμόμυλοι και τα μπρόκολα έχουν μηδαμινά externalities. Είναι αυτό που ονομάζω πιο πάνω "τίμια επιχείρηση". Στον ανεμόμυλο πληρώνεις τα υλικά, τους εργάτες που θα το στήσουν/συντηρήσουν και μετά παράγεις ρεύμα. Στο μπρόκολο πληρώνεις τους σπόρους, τους εργάτες και το σουπερμάρκετ σαν ενδιάμεσο έμπορο. Τίμια και ξεκάθαρα πράγματα. Έσοδα - έξοδα. Υπάρχουν κι εδώ κάποια ελάχιστα externalities, αλλά τα ψάχνεις με το μικροσκόπιο.

 

Το κρέας αντίθετα... Επιδοτείς τις ζωοτροφές. Επιδοτείς τις παγκόσμιες μεταφορές (οι ζωοτροφές κάνουν τον γύρο του κόσμου, δεν παράγονται τοπικά). Επιδοτείς την κτηνοτροφία (εδάφη, φάρμακα, βιταμίνες, προσωπικό, στάβλοι κ.α.). Επιδοτείς όλη την βιομηχανία μεταφοράς και σφαγής των ζώων, επιδοτείς καταψύξεις, ενδιάμεσους έμπορους, μεσίτες κλπ. κλπ. κλπ. 

 

Καμία άλλη τροφή δεν έχει τόσα externalities όσο το κρέας. Γι' αυτό και ειδικά οι δικτάτορες την λατρεύουν. Μαζί με τους πανηλίθιους που η προπαγάνδα τους έχει σαπίσει το μυαλό και νομίζουν ότι τρώνε κρέας από ελεύθερη επιλογή και από "απόλαυση".

Το πετρέλαιο.... Επιδοτείς λιμάνια, πλοία, διυλιστήρια, παγκόσμια μεταφορά, κάνεις ΠΟΛΕΜΟΥΣ (ποιος επωμίζεται τα έξοδα του στρατού; Η κοινωνία, ποτέ οι εταιρείες). Επιδοτείς δίκτυα διανομής, το περιβαλλοντικό κόστος της μόλυνσης. 

Ειδικά αυτό το τελευταίο από μόνο του θα έπρεπε να κάνει τα πετρέλαια απαγορευτικά. Αλλά από την στιγμή που - με πολιτική απόφαση - το περιβαλλοντικό κόστος το πληρώνει ο κοσμάκης και όχι οι εταιρείες, είναι externality και δεν ενδιαφέρει κανέναν.

Συμπέρασμα: Πριν φτιάξεις μια επιχείρηση, παντρέψου την κόρη ενός υπουργού. Χωρίς πολιτική στήριξη είσαι ένας χρεωκοπημένος λούζερ.

Τα πράσινα πετρέλαια

Ο κόσμος μας έχει αυτο-παγιδευτεί σε ένα ενεργειακό αδιέξοδο. Είναι τόσο μεγάλο, που μόνο με πολέμους μπορεί να λυθεί. Οι πόλεμοι που έρχονται θα κάνουν τον ΒΠΠ να μοιάζει με περίπατο σε ανθισμένο παρκάκι. Δεν έχω λύσεις, αλίμονο. Ούτε προσωπικές άμυνες. Κανένας δεν μπορεί να σωθεί ατομικά όταν γύρω του δεν έχει μείνει κολυμπηθρόξυλο. Ελπίζω μόνο η Αποκάλυψη να μην συμβεί μέσα στο δικό μου προσδόκιμο ζωής.

 

Το πρόβλημα ξεκινάει με την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή, αλλά πηγαίνει πολύ μακρύτερα από αυτήν. Θα ήμουν ευτυχισμένος αν η ανθρωπότητα περιορίζονταν "μόνο" στο να καταστρέψει το κλίμα του πλανήτη.

Γιατί; Επειδή αν είχαμε "μόνο" μια κλιματική καταστροφή θα  μπορούσαμε - με λίγη κωλοφαρδία και με πολλούς Μηχανικούς - να την αντιμετωπίσουμε. Όχι να την αντιστρέψουμε, είναι ήδη μη-αντιστρέψιμη. Αλλά τουλάχιστον να την περιορίσουμε και να απαλύνουμε τις επιπτώσεις της.

Δυστυχώς για όλους μας, η κλιματική αλλαγή δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ σαν αυτό που είναι. Δηλαδή ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργήθηκε και γιγαντώνεται χάρη σε ανθρώπινες δραστηριότητες.

Αντίθετα, η κλιματική αλλαγή εργαλειοποιήθηκε από την αρχή σαν πολιτικό και οικονομικό μέσο εξουσίας.

 

Απατεώνες και ψεύτες πολιτικοί την εργαλειοποίησαν για να πάρουν την εξουσία από τους Ρεπουμπλικάνους των ΗΠΑ - και άλλους πετρελαιάδες. Όταν πήραν την πολυπόθητη εξουσία, τσίριζαν για την κλιματική αλλαγή και εφάρμοζαν οτιδήποτε μπορεί να την μεγαλώσει.

Με την λογική σκέψη, ότι όταν ξεσπάσει ο Όλεθρος, αυτοί θα είναι μακρυά και σίγουροι.

 

Όλα - ακόμα και η κλιματική αλλαγή - ξεκινάνε με την εντελώς απατεωνίστικη υπόσχεση των πολιτικών για αιώνια ανάπτυξη. Δηλαδή ένα καθαρά οικονομικό παιχνίδι, στο οποίο η ευτυχία και η ευημερία ενός λαού μετριέται με το οικονομικό μέγεθος που λέγεται ΑΕΠ.

 

Οι πολιτικοί αποφάσισαν ότι όσο το ΑΕΠ ενός κράτους μεγαλώνει, έχουμε ανάπτυξη και είμαστε ευτυχισμένοι.

 

Υπάρχουν δεκάδες απάτες μεσα σε αυτήν την φράση, επιλέγω τις σημαντικότερες.

 

- Αυθαιρεσία. Κανένας πολιτικός ποτέ και πουθενά δεν έβαλε αυτήν την φράση σε προεκλογικό πρόγραμμα. Ακόμα και στις πιο δημοκρατικές Δημοκρατίες, αυτός ο ορισμός δεν εκλέχτηκε ποτέ από τον κόσμο.

Ναι μεν σήμερα υπόσχονται "την ανάπτυξη" που θα φέρουν και εκλέγονται. 

Αλλά ποτέ κανένας δεν απέδειξε ότι  Ανάπτυξη = Ευημερία.

 

- Το ΑΕΠ είναι ένα αυθαίρετο οικονομικό μέγεθος, που ο καθένας ορίζει όπως θέλει και μετράει όπως τον βολεύει. Εδώ έφτασαν κάτι σούργελα στις εποχές της "ισχυρής Ελλάδας" να συνυπολογίζουν στο ελληνικό ΑΕΠ τα υποτιθέμενα έσοδα από την  μαύρη οικονομία (πορνεία και ναρκωτικά). Είτε τα άθλια μαγειρέματα του ΑΕΠ για να μπει η σουργελοΕλλάδα στο Ευρώ. 

Το αν τα μαγειρέματα που κάνεις στο ΑΕΠ της χώρας σου γίνονται αποδεκτά από τα λαμόγια που μαγειρεύουν τα δικά τους ΑΕΠ στις δικές τους χώρες είναι καθαρά πολιτική απόφαση.

Κάνουν ένα πολιτικό αλισβερίσι και αποφασίζουν ότι το ΑΕΠ σου, έτσι όπως το μαγείρεψες, είναι έγκυρο.

 

- Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η εξίσωση της Ευημερίας με την αύξηση του ΑΕΠ. Το ΑΕΠ δεν είναι δυνατόν να αυξάνεται διαρκώς. Όταν όμως έχεις βασίσει την πολιτική σου επιβίωση στην αύξηση του ΑΕΠ, τότε θα εφεύρεις ένα κάρο μαλακίες προκειμένου να δείχνεις διαρκώς αύξηση - άρα ευημερία άρα ψηφίστε με. 

 

Η μεγαλύτερη απάτη είναι ότι η ευημερία των πολλών ανθρώπων ισούται με την αύξηση ενός οικονομικού μεγέθους (ΑΕΠ) που μετριέται αυθαίρετα.

Σημειωσούλα: Η ευημερία των λίγων _όντως_ εξαρτάται από την αύξηση του ΑΕΠ. Αν ανήκεις στους ολιγάρχες, σταμάτα να διαβάζεις εδώ.

 

Εδώ κλείνει ο κύκλος και ξαναερχόμαστε στην ενέργεια και την κλιματική αλλαγή. 

1. Για να επιβιώσεις πολιτικά πρέπει να αυξάνεις το ΑΕΠ της χώρας σου.

 

2. Για να αυξήσεις το ΑΕΠ πρέπει να εφεύρεις άχρηστες μαλακίες (σόσιαλμηδια, fast fashion, σκουπιδοπροϊόντα, τεχνητή νοημοσύνη, τουρισμός, κ.α.). Το σωστό θα ήταν να εξασφαλίζεις Τροφή, Υγεία, Στέγη, Παιδεία στους πολίτες σου. Αλλά αυτά είναι ζόρικα, ενώ οι μαλακίες είναι η εύκολη λύση.

 

3. Ο κοινός παρονομαστής των εύκολων λύσεων είναι η κατανάλωση ενέργειας. 

 

Μια αναζήτηση στο παλιό google, χωρίς ΑΙ, καταναλώνει 1 μονάδα ρεύματος. Στο καινούργιο google, με ΑΙ, καταναλώνει 400.000 (!!!) μονάδες ρεύματος. Πολλαπλασίασε το αυτό με μερικά τρισεκατομμύρια αναζητήσεις την ημέρα και θα καταλάβεις γιατί περιμένω την Αποκάλυψη.

 

Είτε μιλάμε για την όλο και μεγαλύτερη κρεατοφαγία, είτε για τα βλαμμένα που έχουν για λόγο ύπαρξης τα likes, είτε για τουρίστες που καταστρέφουν την Ιο, την Ζάκυνθο, την Σαντορίνη και την Μήλο προκειμένου να πηδηχτούν και να μεθύσουν (σόρρυ, να μεθύσουν και να πηδηχτούν είναι η σωστή σειρά), είτε για μαλακισμένες γκόμενες που πρέπει κάθε 2 μήνες να αγοράζουν καινούργιο στριγκ, ο κοινός παρονομαστής είναι η κατανάλωση ενέργειας. 

Ασύλληπτα νούμερα ενέργειας που κυριολεκτικά πετιώνται στο Μεγάλο Τίποτα, μόνο και μόνο για να ανέβει το ΑΕΠ της κάθε χώρας και να θεωρηθούν πετυχημένοι οι πολιτικοί της.

 

ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΝΟΗΜΑ ΟΙ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ ΠΗΓΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ.

Δεν παίζει ΑΠΟΛΥΤΩΣ κανέναν ρόλο αν μερικά τρισεκατομμύρια από βατώρες ενέργειας παράγονται από πετρέλαιο ή από τον άνεμο ή από φωτοβολταϊκά. 

Είμαστε όλοι μας μέσα σε ένα αυτοκίνητο με σπασμένα φρένα και χαλασμένο τιμόνι που πηγαίνει με 200 προς τον γκρεμό και μερικοί θέλουν να αντικαταστήσουν τα δερμάτινα καθίσματα με οικολογικά από ύφασμα.

 

ΚΑΘΕ μορφή ενέργειας, ακόμα και αν προέρχεται 100% από πεντακάθαρη ΑΠΕ καταλήγει σε θερμότητα. Πρόκειται για έναν από τους πιο θεμελιώδεις Νόμους του Σύμπαντος, αυτόν της Θερμοδυναμικής.

 

Από την στιγμή που όλοι έχουμε συμφωνήσει ότι ο καλός πολιτικός θα αυξάνει το ΑΕΠ στο άπειρο και από την στιγμή που η αύξηση του ΑΕΠ ισούται με ΜΠΚΕ (Μαλακίες Που Καταναλώνουν Ενέργεια) όλη η ενέργεια που καταναλώνουμε θα μετατραπεί αργά ή γρήγορα σε Θερμότητα και θα μας γαμήσει.

 

Δεν παίζει απολύτως κανέναν ρόλο, το πως παράχθηκε αυτή η ενέργεια. Να κι αν παράχθηκε από πετρέλαιο, να κι αν παράχθηκε από το αγνότερο φωτοβολταϊκό. Δεν μας σκοτώνει η παραγωγή ενέργειας, μας σκοτώνει η απληστία μας για όλο και μεγαλύτερη κατανάλωση.

 

Ναι ΟΚ, συμφωνώ. Αν η παραγωγή είναι από πετρέλαιο, τότε θα έρθει γρηγορότερα η κλιματική αλλαγή και θα μας γαμήσει επίσης. Αλλά ο 2ος Νόμος της Θερμοδυναμικής είναι αμείλικτος. Η κλιματική αλλαγή θα είναι στραγαλάκια μπροστά στον θερμικό θάνατο. 

Η μόνη μας ελπίδα είναι να ψοφήσουμε πιο πριν. Όταν έρθει, ας γαμήσει τους απογόνους μας. 

* * * *

Η άρχουσα τάξη όλων των χωρών τα ξέρει αυτά. Αλλά δεν τους ενδιαφέρουν. Το βλέπεις παντού, αν έχεις μάτια.

 

Παράδειγμα 1. Το πρόσφατο πραξικόπημα των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα. Με βεβαιωμένα τα 40% των παγκοσμίων αποθεμάτων πετρελαίου. 

Αλλά ακόμα και οι πιο χαρούμενοι αισιόδοξοι πετρελαιάδες εκτιμούν ότι για να βγάλουν λεφτά από τα πετρέλαια της Βενεζουέλας θα χρειαστούν 10-15 χρόνια από βαριές επενδύσεις. Και θα χρειαστούν ακόμα 30-40 χρόνια μέχρι να αποσβέσουν τις επενδύσεις που θα κάνουν.

Και ακόμα οι ΗΠΑ δεν έχουν καν τον έλεγχο της χώρας.

 

Παράδειγμα 2.  Το Αιγαίο και τα ελληνοτουρκικά. Θαλάσσιες ζώνες και ΑΟΖ και γαλάζιες πατρίδες και μια πατριδοκαπηλική ρητορική του ΤΙΠΟΤΑ.

Σε αντίθεση με την Βενεζουέλα που έχει βεβαιωμένα κολοσσιαία αποθέματα, έχει υποδομές, έχει μηχανές, έχει το κάθε τι, στο Αιγαίο δεν ξέρουμε καν αν υπάρχει έστω και μια σταγόνα. Ούτε το που ούτε το πόσο.

 

Ακόμα και αν βρεθεί κάτι, ακόμα και αν είναι εκμεταλλεύσιμο και μπόλικο, ακόμα και αν οι πετρελαιάδες δεν στείλουν βόμβες για να μας κάνουν αποικία τους, θα χρειαστεί κάποιους να ρίχνουν ΧΟΝΤΡΑ ΛΕΦΤΑ (επενδύσεις σε υποδομές και γεωτρήσεις) επί 15-20 χρόνια μέχρι να βγει το πρώτο ευρώ κέρδους. 

Και φυσικά κανένας δεν θα ρίχνει 20 χρόνια επενδύσεις για να σταματήσει στον 21ο. Θα συνεχίσει για 40-50 χρόνια μέχρι να πάρει τα λεφτά του πίσω - τουλάχιστον.

 

Ώπα ρε μεγάλε. Εδώ μας λένε ότι μέχρι το 2030 θα έχουμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα, θα παράγουμε 100% των αναγκών μας από ΑΠΕ, θα έχουμε νικήσει την κλιματική αλλαγή και θα τρέχουμε όλοι χαρωποί στα λιβάδια.

Πως συνδυάζεται αυτό με την επέμβαση στην Βενεζουέλα και τα τσαμπουκαλίκια 5 κρατών (Τουρκία, Ισραήλ, Αίγυπτος, Ελλάδα, Λιβύη) στην Ανατολική Μεσόγειο; Αφού θα έχουμε τις ΑΠΕ, γιατί οι φωστήρες πολιτικοί μας τσακώνονται για τα πετρέλαια;

 

Πρώτον γιατί η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν τους ενδιέφερε σαν φυσική καταστροφή. Μόνο σαν μέσο για να αρπάξουν την εξουσία. Οι ΑΠΕ είναι γι αυτούς μόνο ένα εργαλείο πλουτισμού.

 

Δεύτερον γιατί πρέπει διαρκώς να αυξάνουν τα ΑΕΠ των κρατών τους, άρα την κατανάλωση ενέργειας. Κανένας δεν ξέρει (και δεν το περιμένει κιόλας) ότι οι Ανανεώσιμες θα επαρκούν πάντα. Ολοι οι πολιτικοί ξεκινάνε με την παραδοχή ότι στα επόμενα 70-100 χρόνια θα καίμε πετρέλαιο.

 

Τρίτον, παιχνίδια εξουσίας.

 

Υ.Γ. Αισθάνομαι όλο και περισσότερο σαν τον κακομοίρη στο ανέκδοτο που του έδωσαν το παράσημο Ανδρείας. Μετά την απονομή, τον ρωτάνε οι δημοσιογράφοι "μα δεν φοβηθήκατε μπροστά στον εχθρό;". Και αυτός απάντησε: "Τα είχα κάνει πάνω μου και ήθελα να φύγω. Αλλά είμαι πολύ χοντρός για να τρέξω".

Έτσι κι εγώ. Είμαι δειλός και τρέμω τον όλεθρο που έρχεται. Αλλά μη έχοντας άλλον πλανήτη για να μεταναστεύσω, με βλέπω να γίνομαι ήρωας ;-)

 

Βρε για δες

Δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα απατεώνα και προδότη πολιτικού από την σημερινή αντιπολίτευση στις ΗΠΑ και την Ελλάδα.

 

Το 2020, επί πρώτης προεδρίας Τραμπ, ένας λευκός μπάτσος, μπλεγμένος σε κυκλώματα ναρκωτικών δολοφόνησε έναν μαύρο, επίσης μπλεγμένο στα ίδια κυκλώματα. Η τότε αντιπολίτευση ήταν η ίδια με την σημερινή, και θα παραμείνει αντιπολίτευση μέχρι να διαλυθεί - ελπίζω σε μερικούς μήνες μετά τις εκλογές του φθινοπώρου. 

 

Σαν αντίδραση στην δολοφονία του μαύρου, προκειμένου να ρίξει τον Τραμπ οργάνωσε διαμαρτυρίες σε όλες τις 50 πολιτείες. Οι μεγαλύτερες, οι πιο βίαιες, οι πιο καταστροφικές διαμαρτυρίες στην ιστορία των ΗΠΑ. 

Για έναν μαύρο που ήταν βαποράκι σε κυκλώματα και δολοφονήθηκε από λευκό, η τότε αντιπολίτευση έκαψε τις ΗΠΑ από άκρη σε άκρη. 

Σήμερα ο ίδιος Τραμπ, ακόμα πιο σχιζοφρενής και ακόμα πιο δικτάτορας από τότε, έχει κουρελιάσει το σύνταγμα της χώρας, έχει ξεσκίσει κάθε δημοκρατικό θεσμό (με πρώτη την Δικαιοσύνη), μπουκάρει σε ξένες χώρες επειδή έτσι γουστάρει, εγκαθιδρύει απροκάλυπτα μια μαφιοκρατία ολιγαρχών. 

 

Τι κάνει η τότε και τώρα αντιπολίτευση; Κάτι χλιαρές διαμαρτυρίες, λες και ο λεγάμενος πέρασε με κόκκινο σε διάβαση πεζών. 

Αααααα, και σκίζει τις κυλότες της για να αποδείξει ότι ο Τραμπ πριν 20 χρόνια πήδαγε ανήλικα. Το οποίο είναι φριχτό μεν - ιδίως για τα θύματα. Αλλά μέχρι να (αν) αποδειχτεί στα δικαστήρια θα περάσουν 8 χρόνια στην καλύτερη. Και όσο φριχτό και να είναι, δεν συγκρίνεται με την εγκατάσταση μιας παγκόσμιας μαφιοκρατίας.

 

Πως κρίνω έναν αντιπολιτευόμενο πολιτικό που ΕΧΕΙ την δυνατότητα να παραλύσει τα πάντα (το απέδειξε στις διαμαρτυρίες υπέρ του μαύρου ναρκέμπορου), ΒΛΕΠΕΙ ότι ένας σχιζοφρενής δικτάτορας καταστρέφει την χώρα και ΕΠΙΛΕΓΕΙ να ασχολείται με 10 βιασμούς ανηλίκων που έγιναν πριν 20 χρόνια, τους οποιους οι μισοί(συν) ψηφοφόροι δεν πιστεύουν καν και οι άλλοι μισοί(πλην) δεν μπορούν να αποδείξουν; 

 

Απατεώνας και προδότης είναι τα πρώτα που μου έρχονται στο μυαλό. 

* * * *

Στην Ελλάδα, μια αντιπολίτευση που είναι σουργελοειδές κακέκτυπο της αμερικάνικης διαμαρτύρεται και παραλύει την χώρα για μαλακίες. Αγνοώντας επιδεικτικά τα όσα (ουκ ολίγα) λάθη έχει κάνει η κυβέρνηση.

 

Ελληνικές ιδιαιτερότητες: 

- Η τωρινή κυβέρνηση, αν και εν πολλοίς ανίκανη, δεν αποτελείται από σχιζοφρενείς δικτάτορες όπως στις ΗΠΑ. Γι αυτό δικαιολογώ τις χλιαρότερες αντιδράσεις. 

 

- Η τωρινή κυβέρνηση είναι προσκολημένη στην Ε.Ε. Σωστά κατά την γνώμη μου. Ενώ σύσσωμη η σουργελο-αντιπολίτευση είναι υπάλληλοι του ρώσου εγκληματία πολέμου. Ακόμα και οι "αποστάτες" μέσα στην δεξιά πολυκατοικία που σχεδιάζουν δικά τους κόμματα είναι ρωσικά υπαλληλάκια.

 

- Το πρόβλημα της ξεφτιλισμένης και προδοτικής αντιπολίτευσης είναι ότι οι Έλληνες είναι σφιχτά δεμένοι με την Ε.Ε. 

Πρώτον από καθαρό, αγνό συμφέρον. Ποτέ δεν θα δώσει ο ρώσος εγκληματίας τις επιδοτήσεις που σκορπάει η Ε.Ε. 

Δεύτερον σαν οικονομική προοπτική. Το ευρώ. Αρκεί να υπονοήσει κάποιος ότι ή Ελλάδα ίσως θα μπορούσε να βγει από το Ευρώ και θα ξεμείνουν τα ράφια των σουπερμάρκετ από κωλόχαρτα, μακαρόνια και κονσέρβες. Έγινε πριν μερικά χρόνια, μιλάμε όλοι από πείρα.

 

- Οι προδότες της αντιπολίτευσης έχουν ξεμείνει από επιχειρήματα. Δεν μπορούν να χτυπήσουν την κυβέρνηση σε πολιτικό επίπεδο, γιατί δεν μπορούν να πουν ανοιχτά στον ελληνικό λαό να εγκαταλείψει την Ε.Ε. και να προσδεθεί στην Ρωσία. 

Χτυπάνε κάτι πανηλίθιες πατριδοκαπηλικές κορώνες για Μακεδονίες, μετανάστες, Τουρκία, Ισραήλ, Παλαιστίνη κ.α. και προσπαθούν να κρύψουν αυτό που πραγματικά θέλει το αφεντικό τους: Να φύγει η Ελλάδα από την Ε.Ε. και να αγοράσει ρωσικό πετρέλαιο.

 

- Να μην ξεχάσω και το ΑΘΛΙΟ ορθόδοξο παπαδαριό που είναι ανοιχτά ρωσόφιλο.

 

- Α, και με το ξυλόλιο / μπάζωμα στα Τέμπη. Δηλαδή ένα μη-θέμα. Προσπαθούν να εργαλειοποιήσουν ένα τραγικό δυστύχημα για να ρίξουν την κυβέρνηση. Ευτυχώς, δεν τους βγαίνει και τους ρεζιλεύει περισσότερο.

Πετάει ο γάϊδαρος;

Ναι, πετάει!

Ή αλλιώς: Δεν έχω καμία διάθεση να αντιπαρατεθώ με τους κατόχους της Μίας και Μοναδικής Αλήθειας.

 

Στο μπλογκ δεν κάνω ενημέρωση, δεν κάνω διαφώτιση, δεν εξηγώ τίποτα σε κανέναν. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν για τίποτα. Υπάρχουν δισεκατομμύρια άλλα σάιτ που τα κάνουν αυτά.

 

Καταγράφω εδώ ένα κομμάτι του δικού μου κόσμου. Τις δικές μου σκέψεις, τις δικές μου ερμηνείες του κόσμου που βλέπω. Σωστές; Λάθος; Δεν ξέρω. Δεν με ενδιαφέρει κιόλας. Για μένα δεν υπάρχει "αλήθεια". Και αν υπάρχει, δεν είναι κάτι σταθερό.

 

Γράφω α-πο-κλει-στι-κά για τον μελλοντικό εαυτό μου που θα τα βλέπει αυτά κάποτε. Για μερικά θα με φασκελώνει, με μερικά θα ξεκαρδίζεται, σε μερικά θα με χτυπάει στην πλάτη "μπράβο μεγάλε, τα έλεγες από τότε". 

 

* * *

Θεωρώ την επιστήμη των Οικονομικών σαν θεμελιώδη, αν και δεν την σπούδασα σε πανεπιστήμιο. 

Με αυτήν εξηγώ τις συμπεριφορές των ανθρώπων, με αυτήν απαντάω στο ερώτημα "πως φτάσαμε ως εδώ", σε αυτήν βασίζομαι για το "τι κάνουμε τώρα, εδώ που είμαστε".

 

Όπου σαν "οικονομικά" δεν θεωρώ μόνο τα λεφτά. Μέσα βάζω και την αντίληψη περί ρίσκου, την αντίληψη περί δικαίου [*], περί ασφάλειας, συμφέροντος, τεχνικές διαπραγμάτευσης, θεωρίες παιγνίων, πολλά μαθηματικά κλπ. 

 

[*] Έχει αποδειχτεί πειραματικά: Παίρνεις 2 σκύλους και τους βάζεις να κάνουν την ίδια δουλειά. Ανταμοίβεις φανερά τον πρώτο σκύλο με 2 μπισκότα και τον δεύτερο με μισό μπισκότο. Στην 3η προσπάθεια ο αδικημένος σκύλος θα σε δαγκώσει ή θα αρνηθεί να δουλέψει. Συμπέρασμα: Ο μισθός (τα Οικονομικά) και το αίσθημα δικαίου πάνε μαζί ακόμα και στους σκύλους. Πόσο μάλλον στους ανθρώπους.

 

Η επιστήμη των Οικονομικών δεν εξετάζει μόνο ότι ο Γιάννης έχει 100 και ο Κώστας έχει 10.  Εξηγεί το ρίσκο που πήρε ο Γιάννης, το αίσθημα ασφάλειας που έχει ο Κώστας, το τι θεωρεί σαν συμφέρον της η Ελένη, το τι θεωρεί δίκαιο η Μαρία, το πως διαπραγματεύεται ο Μανώλης κ.ο.κ. Δηλαδή τον κόσμο ολόκληρο.

 

Όποιος αγνοεί την οικονομική Επιστήμη, καταφεύγει σε (βαρετές και ανόητες) θεωρίες συνομωσίας για να εξηγήσει τον κόσμο. Νομίζει π.χ. ότι οι άνθρωποι συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονται επειδή γεννήθηκαν στον τόπο Χ είτε επειδή οι παπούδες τους έχασαν έναν πόλεμο πριν 200 χρόνια.

Όπως λέω πιο πάνω: Ναι, ο γάϊδαρος πετάει.

 

Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: 

Ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου πληρώνει 3% φόρο εισοδήματος. Nομιμότατα. Ένας δασκαλάκος στην επαρχία πληρώνει 20%. Όπως και στο πείραμα με τους σκύλους πιο πάνω, κάποτε ο δασκαλάκος θα αγανακτήσει. Τότε θα αρχίσει να δαγκώνει. 

Ποιόν; Κυρίως τους πολιτικούς που επιτρέπουν αυτήν την κατάφωρη αδικία. Θα δαγκώσει αυτό που γενικά ονομάζουμε "σύστημα". Και θα ψηφίσει αυτό που θεωρεί "αντισυστημικό". 

 

Όλοι οι απατεώνες, οι λαϊκιστές, οι φασίστες, οι (επίδοξοι) δικτάτορες αυτοπαρουσιάζονται σαν "αντισυστημικοί". Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν τίποτα άλλο να δείξουν εκτός από τον αντισυστημισμό τους. Αυτήν την εποχή ιδρύεται στην Ελλάδα καινούργιο κόμμα. Με μοναδικό του σύνθημα τον αντισυστημισμό και απολύτως τίποτα άλλο.

Επειδή ξέρουν ότι το αντισυστημικό πουλάει. Πουλάει - και μάλιστα χοντρά - επειδή το σύστημα έχει καταρεύσει.

Το σύστημα έχει καταρρεύσει επειδή οι πολιτικοί τους οποίους εμπιστευτήκαμε τα τελευταία 30 χρόνια είναι ξεπουλημένα και διεφθαρμένα τσιράκια των μεγαλοεταιρειών. 

Το πως ερμηνεύεις τον κόσμο εξαρτάται από το αν ξέρεις Οικονομικά.

 

Μπορείς να εξηγήσεις την ψήφο προς τους λαϊκιστές με το ότι οι πολίτες που έχασαν δουλειά, περίθαλψη, στέγη, μόρφωση, σύνταξη ψηφίζουν "αντισυστημικά" σούργελα για να τιμωρήσουν τους πολιτικούς που τους γάμησαν τις ζωές.

 

Μπορείς επίσης να την εξηγήσεις με το ότι οι σημερινοί ψηφοφόροι βγάζουν το άχτι τους για τους παππούδες τους που έχασαν έναν πόλεμο πριν 200 χρόνια. Επίσης επειδή έχουν ψυχολογικά προβλήματα. Μια μαζική παγκόσμια ψυχική παράκρουση εξηγεί καλύτερα αυτό που συμβαίνει γύρω μας.

Ναι, ο γάϊδαρος πετάει. Σίγουρα.

 

* * * *

Πως όμως έγιναν όλα αυτά;

Η επιστήμη των Οικονομικών τα εξηγεί καλά. Αλλά πρέπει να την καταλαβαίνεις, αλλιώς μένεις στις θεωρίες συνομωσίας.

 

Το πατατρακ ξεκινάει το 1992, όταν την εξουσία στις ΗΠΑ την παίρνει ο γκόμενος της Μόνικας. 

Η πρώην εσσδ είχε καταρρεύσει πριν λίγα χρόνια, η Γερμανία είχε επανενωθεί, στην Ευρώπη κυριαχούσε ΤΟ χάος. Ταυτόχρονα, στην Κίνα έβαλαν μπροστά κάτι που είχαν εξαγγείλει από τα 70s αλλά μέχρι το 1992 το είχαν αφήσει στα χαρτιά. Δλδ. το άνοιγμα της κινέζικης οικονομίας στους δυτικούς. Έφαγαν και ένα οικονομικό "σπρωξιματάκι" από τον γκόμενο της Μόνικας.

 

Πρώτα οι ΗΠΑ και μετά οι μιμητές τους στην Ευρώπη άρχισαν μια γιγαντιαία μεταφορά κεφαλαίων από τις χώρες τους προς την Ασία. Το οικονομικό κίνητρο για τις εταιρείες ήταν διπλό: Περισσότεροι καταναλωτές και μηδαμινό επίπεδο μισθών.

Το επιχείρημα για την μεταφορά κεφαλαίων και θέσεων εργασίας ήταν η ανταγωνιστικότητα. Οι μεγάλοι χαμένοι ήταν η μεσαία τάξη των δυτικών χωρών που έμειναν άνεργοι, χωρίς σύνταξη, χωρίς σπίτι.

 

Ολα αυτά δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς την συμμετοχή των κυβερνήσεων. Εκατοντάδες νόμοι φτιάχτηκαν ΕΙΔΙΚΑ προκειμένου όλες οι εταιρείες να μπορούν να απολύσουν ανθρώπους στην μία χώρα και να φτιάξουν εργοστάσια στην άλλη. Το νομικό πλαίσιο δεν υπήρχε πριν το 1992 - αφού μέχρι τότε δεν υπήρχε καν η δυνατότητα για τις εταιρείες να πάνε στην πρώην εσσδ ή στην Ασία.

 

Ο γκόμενος της Μόνικας, το κόμμα του και οι ευρωπαίοι μιμητές τους ήταν αυτοί που ξεκίνησαν την σφαγή των δικών τους πολιτών υπέρ των εταιρειών. Το πόσα τσέπωσαν για το νομικό πλαίσιο που έφτιαξαν δεν θα το μάθουμε ποτέ.

 

Γιατί δεν τα έκαναν αυτά οι Ρεπουμπλικάνοι; Επειδή αυτοί είναι παραδοσιακά δεμένοι με τους πετρελαιάδες. Δεν είχαν λόγο να μεταφέρουν ούτε την παραγωγή ούτε τις θέσεις εργασίας.
Μια γεώτρηση πετρελαίου, μια τρύπα στο χώμα, δεν μεταφέρεται στην Κίνα. Άσε που τα λεφτά στα πετρέλαια βγαίνουν από το εμπόρευμα το ίδιο, όχι από τους υπάλληλους. Γι αυτό δεν έχει νόημα να μεταφέρεις τις θέσεις εργασίας.

 

Μετά τον γκόμενο της Μόνικας ήρθε ο Μπους ο νεότερος. Σαν τυπικός πετρελαιάς ασχολήθηκε με πολέμους. Ιρακ, Αφγανιστάν κ.ο.κ. Δεν τον ενδιέφερε - ούτε ήξερε, ούτε μπορούσε ούτε ήθελε - να κάνει οικονομική πολιτική εκτός πετρελαίου.

 

Μετά τον Μπους το 2007 βγήκε ο μπάμιας [*]. Στα χέρια του έσκασε η μεγαλύτερη οικονομική κρίση του πλανήτη. Το ότι "παρέλαβε χάος" από τους προηγούμενους είναι πρώτον μπανάλ (όλοι το ίδιο λένε) και δεύτερον πολύ αμφίβολο το αν ισχύει. 

 

Το ότι οι προηγούμενοι δεν ευθύνονται για την κρίση χρέους φαίνεται από το αποτέλεσμα που έφερε. Δύο μεγαλοτράπεζες φαλίρησαν, δύο άλλες διπλασίασαν μεγέθη, ένα κάρο μεγαλολαμόγια έγιναν διεκατομμυριούχοι και οι μικρομεσαίοι στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη γαμήθηκαν.

Ίσως να μην μπορούσε να αποτρέψει την κρίση, αλλά μπορούσε να την διαχειριστεί υπέρ των πολιτών, όχι υπέρ των εταιρειών. Το αποτέλεσμα της διαχείρισης δείχνει ποιος τον πληρώνει - αυτόν και το κόμμα του.

 

[*] Κάποιος που το 2025 βλέπει την χώρα του να ξεσκίζεται από έναν σχιζοφρενή δικτάτορα και επιλέγει να παίρνει σβάρνα τα κανάλια κλαψουρίζοντας για τα προβλήματα του γάμου του, είναι και πουλημένος και μπάμιας. Αυτός ισχυρίζεται οτι δεν μπορεί να ικανοποιήσει την Μισέλ, όχι εγώ.

Η παγκόσμια κρίση πέρασε γρήγορα (για όλους πλην των τσιφτετελλήνων) και γυρίσαμε στα γνωστά. Μεταφορά της παραγωγής στην Ασία ενάντια σε κάθε λογική, φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, απιθανοδισεκατομμύρια στα παράσιτα και στα λαμόγια, χατιράκια σε δικτάτορες όπως ο εγκληματίας της Ρωσίας.

 

Συγκεκριμένο παράδειγμα. Μετά την τεράστια κουβέντα για την κλιματική αλλαγή στρώνονται οι γερμανοί Μηχανικοί και κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά: Κατασκευάζουν πρωτοποριακές ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά. Χιλιάδες νέες πατέντες, οργασμός νέων εταιρειών, χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας, οι γερμανικές εταιρείες ΑΠΕ κυριαρχούν στην παγκόσμια αγορά, χρυσοφόρες προοπτικές για την Γερμανία και την Ε.Ε..

 

Τι κάνουν οι γερμανοί και οι αμερικάνοι πολιτικοί; Φτιάχνουν νόμους και εφευρίσκουν ειδικά νομικά / οικονομικά εμπόδια για τις εταιρείες ΑΠΕ. Αυτές φαλιρίζουν, οι πατέντες και η παραγωγή πηγαίνει τσιφ στην Κίνα. Το έζησα πρώτο χέρι, ανήκω σε αυτήν την γενιά Μηχανικών.

Η Κίνα ελέγχει σήμερα την παγκόσμια αγορά ΑΠΕ και όλοι αγοράζουμε πανάκριβα. Μονοπώλιο και εξάρτηση, μας κόβουν και τα μικροτσιπ αμα κάνουμε κανέναν πόλεμο που δεν τους αρέσει. 

 

Μάντεψε ποιο κόμμα (ποια κόμματα) φτιάχνει/ουν τους νόμους για να υλοποιηθούν όλα αυτά. 

Είναι τα ίδια κόμματα που σκίζουν τα βρακιά τους για την κλιματική αλλαγή...

 

* * * *

Εννοείται ότι η πλέμπα κάπως πρέπει να παρηγορηθεί γι' αυτά που χάνει. Κάπως πρέπει να στρέψει την προσοχή της αλλού, όχι σε αυτούς που της παίρνουν το σπίτι και την σύνταξη.

 

Κάπως έτσι εφευρέθηκε η μεγάλη υστερία της κλιματικής αλλαγής και η ακόμα μεγαλύτερη υστερία των woke.

 

Η κλιματική αλλαγή είναι ένα πάρα πολύ βολικό παραμύθι. 

-- Πρώτον χτυπάει τους πετρελαιάδες, άρα τους Ρεπουμπλικάνους. Μάντεψε τώρα ποιος έφερε την υστερία για το κλίμα και ποιος την υποδαυλίζει.

-- Δεύτερον κολλάει παντού. Όλα όσα κάνουμε έχουν αντίκτυπο στο κλίμα. Τσιρίζω π.χ. εναντίον σου για μια πλαστική σακούλα, ενώ πετάω με το ιδιωτικό μου τζετ από την Κέρκυρα στην Ρόδο.

-- Τρίτον δεν χρειάζεται να φέρεις ποτέ χειροπιαστά αποτελέσματα. Κανένας δεν μπορεί να σώσει τον πλανήτη, άρα ότι και να γίνει είσαι καθαρός και ανώτερος.

-- Τέταρτον, όποιος διαμαρτυρηθεί εναντίον σου είναι αυτόματα ψεκασμένος, εχθρός της Επιστήμης (της ποιάς; ) και χαζός.

 

Η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή είναι υπαρκτή φυσικά. Οι επιστήμονες την ξέρουν από το 1964, τότε την είχαν προβλέψει μάλιστα πρώτοι οι πετρελαιάδες. Εννοείται ότι δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο, εννοείται ότι η ανθρώπινη ράτσα την έβαψε άσχημα.

Το ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει - ναι, υπάρχει. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε γι αυτήν.

 

Το πρόβλημα είναι η τεχνητή υστερία που καλλιεργούν οι απατεώνες για πολιτικούς / οικονομικούς λόγους. 

Ξέρουμε ποιο κόμμα τσιρίζει διαρκώς για το κλίμα. 

Ξέρουμε όμως και τι νόμους φτιάχνει αυτό το κόμμα για να "προστατέψει" το κλίμα. 

Ω, τι σατανική σύμπτωση, όλοι οι νόμοι που φτιάχνουν αυτοί οι απατεώνες ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΥΧΑΙΑ ευνοούν συγκεκριμένες εταιρείες.

 

Η τραγική πλάκα είναι, ότι οι επιστήμονες δεν έχουν μόνο αναλύσει την κλιματική αλλαγή, αλλά έχουν δώσει και λύσεις.

Μας τσαμπουνάς για την προσήλωση σου στην Επιστήμη μεγάλε; Μας τσαμπουνάς για το πόσο μεγάλη είναι η κλιματική καταστροφή; 

Γιατί δεν νομοθετείς τις λύσεις που έχουν ΗΔΗ δώσει οι επιστήμονες; Γιατί νομοθετείς μόνο ότι ωφελεί συγκεκριμένες εταιρείες; Η δική μου εξήγηση είναι ότι είσαι πουλημένος.

 

Η κλιματική αλλαγή είναι επιστημονικό πρόβλημα. Όταν όμως απατεώνες πολιτικοί αγνοούν την Επιστήμη και την μετατρέπουν σε ευκαιρία για να πλουτίσουν οι δικοί τους, τότε η κλιματική αλλαγή είναι απάτη.

 

Ο κόσμος δεν είναι χαζός. Κάποτε καταλαβαίνει την απάτη. Είναι η στιγμή που μας προκύπτουν δικτάτορες και λαϊκιστές. Που λένε "κλιματική αλλαγή = απάτη, καταναλώστε πετρέλαιο, κάνει καλό". Έχουν δίκιο, τουλάχιστον σε ότι αφορά την απάτη. 

 

Drill baby drill είναι μια πολύ ωραία ατάκα του Τραμπ. Μόνο που δεν φταίει ο Τραμπ γι' αυτήν. Φταίνε οι πουλημένοι που μετέτρεψαν την κλιματική αλλαγή σε ευκαιρία πλουτισμού για ημέτερα λαμόγια.

 

* * * *

Η δεύτερη μεγάλη τεχνητή υστερία είναι το woke, ο δικαιωματισμός. Ναι, φυσικά και υπάρχουν καταπιεσμένοι. Και οι λούγκρες και οι λεσβίες και οι γυναίκες γενικά, και οι μαύροι και όποιος άλλος θέλει. Ναι φυσικά και είναι όλοι αυτοί ισότιμοι, έχουν δικαιώματα, πρέπει να τους σεβόμαστε κλπ. κλπ. κλπ.

 

Αλλά όπως και στην κλιματική αλλαγή, το πρόβλημα δεν είναι τα δικαιώματα, αλλά η συγκεκριμένη πολιτική εκμετάλλευση.

 

Όλοι αυτοί οι woke κρετίνοι βάζουν τα δικαιώματα σαν δικαιολογία για να προωθήσουν κομματικά συμφέροντα. 

 

Έκαψαν π.χ. πόλεις ολόκληρες για χάρη ενός εμπόρου ναρκωτικών και μπράβου της νύχτας μόνο και μόνο γιατί αυτός έτυχε να είναι μαύρος και αυτός που τον δολοφόνησε έτυχε να είναι λευκός. 

Στις αντίθετες περιπτώσεις λευκού/μαύρου σφύριζαν αδιάφορα.

Ε, πολύ καλά έκανε ο Τραμπ που τους έστειλε την πολιτοφυλακή. 

Ποια δικαιώματα; Όταν όλοι οι μαύροι είναι αυτόματα θύματα και όλοι οι λευκοί είναι αυτόματα ένοχοι, δεν υπάρχουν δικαιώματα.

 

Η απόλυτη, θλιβερή ξεφτίλα είναι με τις γυναίκες και τους βιασμούς. Αν ο βιαστής είναι λευκός, απαιτούμε κρεμάλες. Αν είναι μαύρος, απαιτούμε "κατανόηση". 

Πάρτε το woke σας και βάλτε το στον κώλο σας. 

 

Στα δικά μας χώματα, τα σούργελα του Σύριζα υιοθέτησαν μετά μανίας το woke. Τάχα μου φεμινισμός και τα μυαλά στα κάγκελα.

 

Οργάνωσαν διαδηλώσεις για μια πουτάνα που πήγε βίζιτα σε όργιο, την πήδηξαν 15 και όταν την πήδηξε ο 16ος έκανε μύνηση για βιασμό. Λεπτομέρεια: ο βιαστής ήταν λευκός και φραγκάτος (είμαστε και αριστεροί άμα λάχει να 'ουμε).

 

Τα ίδια σούργελα του ίδιου Σύριζα φυγάδευσαν κάτι πακιστανούς που είχαν βιάσει και κακοποιήσει (μια νεκρή, μια τετραπληγική σε αναπηρικό) 16χρονες λευκές κοπέλες. Η ΕΛ.ΑΣ. τους τσάκωσε λίγο πριν τα αλβανικά σύνορα. Μετά ο σύριζα έβαλε δικηγόρους για να καθυστερήσουν οι δίκες μέχρι να περάσουν οι προθεσμίες.

 

Όποτε οι βιαστές είναι λευκοί έχουμε κρεμάλες και διαδηλώσεις. Όποτε οι βιαστές είναι μουσουλμάνοι αράπηδες έχουμε "κατανοήση", δωρεάν δικηγόρους και προσπάθειες φυγάδευσης. 

 

Τι σας φταίνε ρε οι 16χρονες κοπέλες (και οι συγγενείς της δολοφονημένης) που βλέπουν τους βιαστές να βολτάρουν ελεύθεροι; Ομολόγησε βιασμό συν φόνο και τα woke καθίκια τον έχουν στα πούπουλα.

Ξανά για να το εμπεδώσουμε: Πάρτε το woke σας και βάλτε το στον κώλο σας. 

 

Δεν είναι τα δικαιώματα το πρόβλημα. Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαιώματα και πρέπει να γίνονται σεβαστά. Όταν όμως τα δικαιώματα χρησιμοποιούνται - επιλεκτικά - για κομματικό συμφέρον, τότε δεν μιλάμε για δικαιώματα αλλά για πολιτική.

 

Τα κόμματα - και στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα και παντού -  που τσιρίζουν για woke εξυπηρετώντας κομματικά συμφέροντα είναι άθλια και ανήθικα.

Και ο Τραμπ είναι άθλιος και ανήθικος. Αλλά αυτός τουλάχιστον δεν δηλώνει φεμινιστής.